8109 resultaten.
Eva die mijn wereld gaat bevolken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
929 je hagelt en
jouw bliksem slaat
me met haar donder
keihard om de oren
ik wilde
bij je horen
je steeds bekoren
maar je wees me af
de bui dreef over
en je regen brak
het stralen van de zon
je kleurde in een boog
zoog mijn aandacht
wederom, in jou voelde
ik een nieuwe kans, je
schoonheid gaf mij glans
in hemelsblauw
zie ik…
een rode opkomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.139 ik zag de maan
heel helder staan
aan de mij
bekende hemel
maar ik wist dat
juist door lichte mist
mijn zicht op jou
teloor kon gaan
ik droomde je
in vol ornaat
een rode opkomst
in een prille nacht
om dan in hoogte
feller te gaan schijnen
ondanks het klimmen
lijk je te verkleinen
je straalt geen
zorgen die tot morgen
moeten wachten…
Het wassende water...
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
863 Langs prachtige oevers van groene weiden
Het waterkleed laat zich meenemen
Door geulen van mystieke rietkragen
In nevelen vol sprankelende druppels
Het water laat zich langzaam meedragen
Stil laat ik mijn gedachten meevoeren
In de schittering van de warme zonnestralen
Heerlijk genietend in het kabbelend water
Zo laat zich in mij deze natuur…
Het was het mooiste vlees
gedicht
2.5 met 23 stemmen
9.929 .
------------------------------------
uit: 'Natuurlijke liefde', 1998.…
Mijn Veluwe
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.297 Veluws zand; grond van mijn hart
trots blik ik naar je groen gordijn
dat zich plooiend rust in zomen
waarlangs zilv’ren beken stromen
die zich monden in de Rijn.
Veluws woud; als een ware kroon
fier op sterke stam gedragen
wiens wortels bodemloos verzinken
om van het levensvocht te drinken
dat in je kern ligt opgeslagen.
Veluws heide;…
druppels vinden water
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.272 regen gaat
vaak langs je heen
zij stoort je niet
je leeft alleen
voelt enkel nattigheid
die droogt in tijd
maar druppels vinden
water in een plas
die jij pas zag
door natte voeten
nu is de regen straf en
moet je daarvoor boeten
waarom laat
water in de plas
jou regen voelen
merkte je het pas toen
je de nattigheid erkende
de druppels…
weer
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.011 Weer geeft de wind
en reiken wolken over
en flarden wol
van schapen vaal
geschuurd
aan rotse randen
Een beeld van gras en vlak
en langzaam stijgt een dal
Het klettert kort
en amper raakt
één zonnestraal
het vochtvervulde land
Een vale damp van zee en ver
omhult
en hevig trillend
klinkt de lucht
en dempt
het grommen van
de zwav…
zich wiegen in de wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.271 ik zocht je
in het bloemenveld
je blauwde tussen groen
zo teer mijn kleine held
je zag de anderen
zich wiegen in de wind
hun kleur en harten
vol met voorjaarsgeur
je bloeide
op een koude plek
de hemel bleek een grauwe
vlek toen jij ontplooide
maar zon ontdooide
wat bevroren was
gaf jouw bloem het blauw
dat ik altijd in de verte…
wie zij de volle lagen geeft
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.143 regen sluiert
sluimert soms
vlaagt tot druppels
die ons plagen
het is geen
miezeren, dat doet
de wispelturigheid
van wind tekort
haar speelsheid
wordt dan opgeschort
zij is geen traag en vaag
neervlijend element
zij draagt de druppels
met een tedere hand
wikt en weegt wie
zij de volle lagen geeft
het spel van schuilen…
Net nieuw
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
3.110 Met het zonnetje op mijn bol
ga ik de natuur in
Mensen zien mij niet aan voor vol
maar dit is pas het begin
Er staat een frisse wind
maar dat mag de pret niet drukken
Ik voel me weer kind
en overbrug zo hele stukken
Gisteren heb ik ze gekocht
schoenen met wieltjes eronder
Iets waar ik al een tijdje naar zocht
en me nog steeds over verwonder…
Kerstboom
snelsonnet
2.7 met 10 stemmen
1.939 O dennenboom, je bent geen kamerplant,
Dus ieder jaar dat ik je binnenhaalde
Verloor je in een ommezien je naalden
En ben je naast de vuilniszak beland.
Wellicht begrijp je daarom ook mijn schroom:
Ik neem dit jaar een Foster Parentsboom.…
Lente
snelsonnet
2.8 met 9 stemmen
1.445 Vandaag breekt weer een nieuwe lente uit
En krijgt ons landschap weer dat frisse groene,
Bijvoorbeeld op de Veluwe in Oene
Waar onbezorgd de eerste zwaluw fluit
En vrolijk doorvliegt naar een nieuwe weide
Om zo het mond- en klauwzeer te verspreiden.…
Winterbloesem
netgedicht
3.9 met 66 stemmen
5.358 Mijn tuin bepoederd met
glinsterend wit kristal
in één nacht veranderd
door 'n fijne sneeuwval
in een betoverend mooi
wintersprookje.
De treurwilg in wintertooi
tot het kleinste stronkje
het gammele tuinhekje met
een wit kanten randje.
Het vogelhuisje een waar
paradijsje voor vinkjes
winterkoninkjes en sijsjes.
Ik laat mijn tuin nu…
Boom-stamboom
snelsonnet
3.3 met 43 stemmen
3.355 De bomen op de Veluwe zijn oud.
De ene kenner zegt zelfs: er zijn eiken
Die duizend jaren hebben zien verstrijken,
Een ander echter noemt die schatting fout.
Alleen Irene kan d'r achter komen;
Die kan het gewoon vragen aan de bomen.…
En de hemel glimlacht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
910 de late dag ontmoet
het schemer in een
stilzwijgende omarming
licht neemt afscheid
met een steelse blik
vredig waakt de avond
bij een vervaagde grens
van opgeloste kleuren
in beelden van graniet
en de hemel glimlacht
met duizend lucide ogen
hoe moest ik weten dat
donker zó licht kon zijn…
herfst
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
777 machtig
tezamen wiegend een betoverend schouwspel
ik krijg spontaan overal kippenvel
zodra die verhullende wolk verdwijnt
waardoor de zon op je bladeren schijnt
ineens sta je daar in vuur en vlam
niet alleen je bladeren maar ook je stam
wat kan ooit deze pracht evenaren
om dat ieder jaar te kunnen ervaren
het is een cadeautje van de natuur…
herfstdag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
751 vandaag sneeuwde het
in rood, geel en goud
bladeren dansten tête à tête
een wals of een pirouette
om mijn hoofd
vandaag hagelde het
hamerharde eikels
puntige kastanjes
pleegden een aanslag
op mijn hoofd
vandaag daagde het
het is oktober
tijd om na te zomeren
voordat we gaan winteren
in mijn hoofd
10.10.05…
de aarde raakt vervuild
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
982 de stille blauwe hemel verengt zich
geleidelijk alsof een muur hem afgrendelt
verspert het hoofd en werkelijkheid
langzaam als mortel op de steen
waarin de tijd zich dringt
lucht uit het water trekt
nog kan er veel gedaan
voor het verstikken nadert.…
Bloeizucht
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
812 ~~~
die ene ijsbloem
verkillend van eenzaamheid
beraamt zich tot bos
~~~…
Oostgracht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 uitgestrooide stipjes bloem
niets beweegt het stille
zilverwaas van haast afwezig water,
net verlaten door de
avondschemering van vermiljoen
niets beweegt
niets te horen
nergens in de Oostgracht leven
op dit schemeravonduur, waar
alle leven zich verzwijgt, maar
alles leeft,
alles bruist,
in elk vlekje huist het onbesuisde
leven, de natuur…
herfstdag in zomer
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
782 halfdroog
bladgefluister
in ’t circus van wind
ligt stof
op kamergroen
van weken
vogels tekenen grijze nevel
ik drink jouw mond
smaak onze slaap
en dag dwaalt bijna wankelend
aan ons voorbij
wij houden onze vingers gekruist
en hebben de wereld, stilletjes gevouwen
aan de kant gelegd.
sunset 27-07-2007…
La vache qui rit
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
586 Volle uiers
banjeren
door de wei.
Ruw van tong
wuiven sprieten
vaarwel.
Zwart wit
herkauwt
ons groene land.
Ach, de weemoed
van engels raai
in mei!…
SENRYU/ Meedogenloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
670 het leven als feit:
sexueel overdraagbare
vergankelijkheid…
door de bomen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.148 door dit pad
in het bos
zag ik de
bomen weer
keek er naar
en raakte
zo ontroerd
door dit pad
niet één blad
die naaktheid
slechts de stam
zo prachtig
ik was er
zag het pad
daar lag het
nam het mee
slechts een blik
met een klik
stralend licht
zonneklaar
er weg van
digitaal
vastgelegd
voor eeuwig
deelname expositie…
dauw
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
959 ik boom mijn weg
door gapend bos
waar slapend mos
ontwaakt
door fluisterend blad
en droom mij weg
langs paddenpoel
een paddenstoel
verraadt
mijn zwijgzaam pad…
Glariënd gloren
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
2.889 Geen geraas
deze morgen
alleen geruis en gekwaak zachtjes
nog voorzichtig en gezoem
huidbedwelmend gestreel van achtergebleven engelen
een gewaad dat in de doornen steken bleef
en het lekte verholen uit
vissen spartelden op de waterlijn
en hapten ademloos toe
het was de stilte vlak voor de verdoving…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 ik heb de zomer niet gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen…
Tijdelijk gewichtloos
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
743 Omarmd door de wind
blijven staan terwijl je
om zou moeten vallen
hier is slechts lucht en ruimte
alles lijkt lichter verteerbaar
zwaartekracht blijkt relatief
zwevend als een vogel in de wind
vergeten het gewicht
van onbelangrijke
belangrijkheden
die als een valse loden last
het dagelijks leven beheersen…
Op straat, op een transformatorhuisje
gedicht
3.7 met 46 stemmen
37.250 Op straat, op een transformatorhuisje:
ik zoek zieke, dode vogels,
dank u wel
ik woon in de Knollendamstraat.
In de krant: als een zebra gaat liggen
sterft hij
In bed, ik zie weer mijn grootvader
vlak voor hij sterft. Het was
in het voorjaar, de paarden
gingen van stal en hij leunde
tegen het hek. Ik hoorde hem:
geef me mijn bril, het…
De Normandische kust
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.067 De klok efkens stilgezet
geleefd op het ritme
van ons lichaam.
Wandelen aan verlaten
stranden, turend, luisterend
naar het klotsen van de golven.
Geuren van de zee opsnuiven.
De Normandische kust nog steeds
verstrengeld met de oorlog
rakend, treffend.
Kerkhoven, die respekt, sereniteit
afdwingen,
om stil van te worden.
De Normandische…