13844 resultaten.
knipoog
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.506 hoe de tijd aan me knaagt
stilaan zichtbaar wordt
als ik in de spiegel kijk
zie gelukkig nog de knipoog
van een tijdloos kind
dat huist in mij…
zand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
790 voorzichtig geopende handen
los zand
de zeebries neemt het mee
niet sterk genoeg
de zorgen blijven kleven…
Over Zee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
911 Ik kijk over zee,
met wijde armen,
laat ik mijn gevoelens,
met de zachte melodie van de wind meevaren.
De duinen,
maken een zacht ritselend geluid,
harmonieus,
waaiende stemmen,
met de golven mee,
naar verlangende gevoelens,
ver over zee.
Ik sterk mijn armen,
een wals,
in het zwakke zonlicht,
laat mijn gevoelens gaan,
met het gezang…
Glazen ogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
971 Een ritmisch kloppen
op het raam haalde
mijn gedachten even
van hun plaats af
zwevend verplaatsten
zij zich richting venster
waar de regen het zachte
kloppen begeleidde
het was een nacht als
ooit die andere nacht
lang geleden alleen
stond ik toen zelf op
zag in het raam dat wat
ik nooit meer wilde zien
twee lege ogen koud en…
Vlinder kistje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.315 Schoonheid
weerkaatst
magie
betovert
een traan
glinsterend
in zonlicht
verbloemt verdriet
onbereikbaar
verlangen
voert gedachten
naar eindeloze tijd
vriendschap
kwistig verstrooid
draagt ver over vlaktes
van eenzaamheid
boven de wolken
een waas
van sterren
noodlot stuurloos
levert
strijd
weerbarstig
als de ziel…
Verloren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.610 Als de tijd
daar lijkt gekomen
voor een afscheid
dat ongedwongenheid
totaal ontbeert
dan zal
de glimlach die mij
zo heeft verwarmd
zijn ereplaats
voorgoed behouden
samen met handen
die vlinderachtig
en passievol
liefde en tederheid
uitstraalden…
Gevangen in emotie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.275 Geluidloos
strijkt zij neer
kijkt
in spiegel van weleer
streelt
haar fragiele vleugels
en vangt een traan
Gevangen in emotie…
Maaien?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
922 Ik schreef met mijn
wijsvinger lichtgroene
grassprietjes opzij alleen
de letters wilden niet
blijven liggen
zij veerden terug en het
was zoiets als wie kaatst
moet de bal verwachten
alleen heb ik nooit geleerd
om zwijgend woorden te vangen
of ik gras kan maaien?
ja, dat kan ik wel…
Haar verlangen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.230 De zachtheid
van rozenblaadjes
laat haar verlangen
naar teder samenzijn
verlangen
naar verleden
nog voor haar leven
verlangen
naar toekomst
voorbij haar leven
vele
rozen geteld
in de tuin van heden
vol hartepijn…
Zachte handen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
981 Jouw ogen vullen
zich grijs
kleuren schaduwen
in zwart-witte lijnen,
doorwaadbaar in
het spiegellicht
je wist de warmte,
smelt de schaamte
in wangenrode armen
donker en duister
apart
omrand je mijn huid
met een oogopslag…
Gevangen in leven
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
976 Haar hart
schreeuwt
in huilend lijf
zij is gevangen
in leven
haar plaats
aangewezen
in vrijheid beknot
dromen
scheuren
in kleine stukjes papier
vliegen mee met de wind
steeds verder weg…
De Kermis
gedicht
3.1 met 17 stemmen
11.255 Liefste het water viel met een klap op de bodem van het kanaal,
de wolken werden zwart ingezwachteld,
kermislui zeiden, ja het is avond.
Ze gooiden draaimolens en schiettenten in de golven,
ze riepen me,
dat geboefte pakte me beet.
Ze rolden om van de lach,
eet van je suikerspin, zeiden ze,
drink uit een fles, word dronken.
Liefste ik…
Bitter zout
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.000 Leven
wordt van papier
scheurend
in duizend stukjes
de zin voorbij
armen
gevouwen
rond haar lichaam
zichzelf wiegend
troostend
streelt zij zichzelf
als er niemand is
slikt bitter zout
dagen sluimeren
de zwarte pijn voorbij…
Mijn haat
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.242 Ik ben met mijn haat door het leven gegaan
Een mantel van purper had zij aan
En onder die mantel een kleed van rouw
Als het slepend gewaad van een weduwvrouw
En een kroon van robijn op haar lokken blond
En een bittere lach om haar trotse mond
En een levende slang om haar middel heen
Als een goudgroene gordel van edelsteen
Zij droeg in de rechter…
Nieuwe Liefde?
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.684 In de herfst van vorig jaar
heeft hij zijn vrouw verloren
in de bloei van z'n leven
werd hij weduwnaar.
Nu slentert hij met 'n vriendin
langs de golven aan de kust
ze praten, stoeien, lachen
't leven te leven is een must
maar als de zon verdwijnt
achter dreigende wolken
blijft hij even staan
zijn mond lacht
maar in z'n ogen
blinkt een…
Blos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
915 Schaamrood bloeit op zijn wang
Het fleurt hem stiekem op
Gekneld in schuchtere twijfel
Blaast hij de afspraak op
Siddert van verlamming
Het kost geen moeite
Zijn groet te laten ontsnappen
Door overbodige handen
Door lippen van ijs
Verstrooid weent hij met droge ogen
Vergeet de eerste zin
En verraadt de koele koorts…
Het halssnoer
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.880 Ach Here de vrijheid
klatergouden geschenk
dat de liefste mij geeft als hij gaat
Ach Here,
dat droef sieraad.
Hij hangt het mij jubelend
over 't strenge kleed, en - ik lach
met de lach die de mondhoeken slijt
neem gij mij dat strassen*-lawijt*
van de fiere troon van de hals
ach Here de vrijheid
zo vals.
Want hij hield mij zingend omhoog…
Gebaren
gedicht
2.8 met 20 stemmen
12.010 Woorden ruisen
in de golfstroom van haar lippen,
de draaiingen van haar handen
beschrijven
wat onzegbaar is.
En elke uiting
legt een andere waarheid bloot.
Haar gebaren wankelen,
keren zich
tegen wat zij denkt.
Spreken van oker, van jasmijn
en fluisteren haar stil verlangen.
Weifelend zoekend
tussen denken en voelen
tast zij naar haar…
Helastiek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
692 Lachend snoeit zij
verdroogde takken
terwijl de herfst
oogluikend toekijkt
hecht morgen zich in
reeds omwoelde grond
wanneer de laatste loten
buigen klinkt onverhoeds
als de halmen waai ik en
laat ogen stralen op vlagen
van aanstormende wind
haar laatste oude adem
geeft zacht veerkracht
aan een nieuw leven
stormenderhand…
Het bankje
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.472 Het bankje waar we vroeger zaten
daar bij die mooie oude eik
die is gekapt en weggehaald
voor een nieuw te bouwen wijk.
Ik zie het aan met lede ogen
een mooie tijd wordt teniet gedaan
geen plekje om terug te keren
als er straks nieuwe huizen staan.
Een groot deel van ons liefdesleven
heeft zich daar eens afgespeeld
wat blijft zijn nog…
Invidia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
700 In een stug rieten mand
is mijn leed geweven
tot breekbare materie
Terwijl ik in stilzwijgen
verga, tot de steen
die mij openen zal
Nimmer ging ik tot donkere nachten
doch tot tere tranen
die uitbreken als Invidia…
Zonneklaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
856 Met de laatste rollende golf
slaat het bootje op het zand
alle kracht kan niet voorkomen
dat een weg terug verzopen is
eelt op beide handen toont
het knokken tegen de stroom in
haar huid, inmiddels licht getint,
verbergt bont geslagen blauw
lippen gebarsten door verbijten
en pijnlijk bijtend zout trekken
een harde streep in het eens zo…
Donswonder
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
889 Sprak jij eerst nog de taal
van vriendschap terwijl de
dag langzaam overging in
het onzichtbare van de nacht
gaf jij zacht nog een teken
van leven tussen zinnen ooit
geschreven in een handomdraai
met een lichte toets van toen
nam jij liefde in een warme
omhelzing en raakte heel even
gisteren aan terwijl we beiden
wisten dat…
Onwens
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.197 straks als ik dood ben, zult u me horen een zachte
plop in uw linkeroor en ik ga nooit meer weg
u bent mijn vampierskus, mijn stof, mijn spuug
en ik ga weg zodra u zegt vort, vieze papegaai
de schilfers, de kale plekken worden me teveel
uw stank is niet meer te harden en praten
doet u ook al niet meer, u heeft alles al gezegd…
Aangeraakt door de wind
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
922 Plots wordt zijn zachte lach
even geraakt door de wind
lijntjes in het vermoeide
gezicht lijken te vliegen
angst en onzekerheid staan
te lezen in zijn donkere ogen
vertalen openlijk verwarring
in diep verborgen gedachten
al is de lente laat zijn passen
in de regen gaan niet meer alleen
gevangen door die andere lach is
de herfst dit…
Heel even ...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.352 Heel even haal ik heel diep adem
en voel iets van de warmte
diep daar binnenin.
Verbondenheid
met alle leven
met liefde voor wie komt
of gaat
en glimlach maar
heel even.
Het is nog niet te laat.…
Harken
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
729 Dagen vol pijn, zonder liefde.
Daglicht een kwelling voor het hart.
Ik tekende voor jou een vogel.
Maar in de ochtend was jij gevlogen.
Het koude bed, de lege kast.
Harken naar de herinnering.…
Na jouw pijn.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
686 Mag ik je dragen boven stormen
langs de bliksem naar de tuin?
Mag ik verzen met je vormen,
asgrauw, stinkend als ajuin,
maar ook vloeiend,
méér vertellend
tot de dag en zon weer schijnt?
Mag ik verzen met je vormen,
verzenstruik met bloementooi,
verzen die de tranen smelten?
Vogel zing, je bent zo mooi!…
Ga je mee douchen ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
900 Wanneer aarzelende
druppels verkwikken
laat dan warme stralen
bevroren wanen ontdooien
als bloemen huiverig
over de rand van de
vaas het eerste licht
durven begroeten
pas dan zal gisteren
vandaag zijn en
verlegen verlangen
naar morgen
ga je mee douchen ?…
Het strand was stil en bleek
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.394 Het strand was stil en bleek
ik zat doodstil en keek
naar de blauwe rimpeling -
er was ook windgezing.
Ik wist wie naast me zat
witrokkig en ze had
roosrood het glad gezicht -
er was ook veel zonlicht.…