7646 resultaten.
Herinner mij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.006 onstuimige wind van de herfst
prikt meedogenloos en etst jouw naam
zee ligt daar uitnodigend
als een schommelend schuimend bad
de hemel oogt nog zomers blauw
als zoveel jaar geleden volg ik het pad
in witte wolken zie ik gezichten
die jij voor mij bedacht
dan verdwijnt de kille zilte kou
‘herinner mij’
zegt je stem in mijn hoofd…
huiveringen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
839 maand
de oude Tijd is daar
zijn Zeis alweer klaar
voor het snijden in draden
zonder waardig leven
hij is enkel gekomen
om mee te kunnen nemen
onder de huid de rillingen
ijzige huivers uit besef
dat het deze maand kan zijn
de laatste na al die jaren
bezigheid vol futiliteit
en de rekening overdreven
gepresenteerd zal worden
het hoofdse…
Terloops
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.078 Terwijl de wind zachtjes de plassen laat schrikken
en de wolken hoog boven mijn hoofd tussen de sterren schuift ...
Terwijl de vogels even niet fluiten en ook de rozen romantisch gesloten zijn ...
De vuilnis op straat en de deuren op slot ...…
Hoge bomen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.265 vangen veel wind
ze staan daar te dromen
tot iemand ze vindt
en bij ze zal komen
met bijl en touw bewapend
hakkend in het taaie vlees
de mooie stam gehavend
voor houthakkers een feest
hoge bomen vallen diep
eens trots verheven
een plof en iemand riep
hij kon niet tegenstreven
diep teleurgesteld
ligt hij neergeveld
wie trots zijn hoofd…
wonderlijk
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
723 Een doek over haar smalle hoofd en zangers
uit het bos die haar toezongen alsof ze
de prinses was, maar ze was mei en zomertonen.
Ze droeg haar lot, zocht, rook
de geuren van haar moeder en de verloren
gast met reebruine ogen.
Zo kwam het dat ik met verbazing keek
mijn leven lang,
en het leek
of ik nog niets begrepen had.…
De buik
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.099 vooronder
de plek van het kleine bewegen
het snakken naar ruimte en lucht
met jouw ogen op mijn hielen
heb ik de vracht gelost,
de vingers zochten kieren van het luik
je stierf soms nachtenlang en
ik zong iedere avond weer dat lied
de klanken liggen in mijn
vlees verstorven zeg je
zwijg maar de tekens bedriegen niet
verleg je hoofd…
Als de avond valt
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.149 me…
wanneer kwijnende
zonnestralen
zich drenken
in het bloed van
de vergane dag
de zee
het wellen van
haar golven
langzaam
laat vervagen
in ‘n verstarde lach
en als de wind
haar wisp’ren
niet meer door
de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
zijn deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn hoofd…
VRIENDSCHAP
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
7.147 Ik ben geen woordkunstenaar
die snel gedichten maken kan
moe van drukke dagen
maakt m'n hoofd er 'n potje van.
Hoe verwoord ik, ik ben blij
haar te hebben ontmoet
't voelde als ouwe vriendschap
het deed ons beide goed.
We zijn na maanden mailen
niet op elkaar afgeknapt
wat had kunnen gebeuren
dan was ik sneller opgestapt.…
Hartstocht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.498 Dit moment van hartstocht
doorklieft mijn hoofd,
rilt langs mijn schouders,
brult in mijn buik,
ontspoort mijn lendenen,
hervormt mijn lichaam,
laat mijn huid branden,
en ik laat je toe...
onstuimig en teder,
puur en hard,
in mijn wereld,
de hemel voorbij.…
Het geluk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
839 Maar aan verdriet komt een einde
want na regen schijnt de zon
Ik hef mijn hoofd omhoog
en ga verder door het leven.
Op zoek naar het geluk
heb ik het al gevonden.
De tijden van verdriet
die duren vaak maar even.…
jij dat schoffie komen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
698 ik zag je al
van verre staan
je trok me aan
als een magneet
hield je hoofd
wat schuin
schouders afgewend
een glimlach die me kent
handen waren warm
ogen koel
je liet mij zacht
het ijs ontdooien
je blikte dieper
dan je mocht
ik voelde me verlegen
wist waarnaar jij zocht
we zagen in elkaar
de ander dromen
ik zag je meisjeshart…
Roet van mijn leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
793 de kaarsen werpen schaduwen
die als doeken alles afdekken
de ramen glanzen vermoeid
alsof ze langzaam
in diepe vergetelheid
wegzakken
als je dan
je hoofd wegdraait
gloeit je haar rood
in het schemer
ik zie alleen contouren
en ben onzeker
over het bestaan ervan
jouw vormeloosheid
in de schaduwen
is de weerspiegeling
van mijn onkunde…
Liefdesgedicht
gedicht
3.4 met 61 stemmen
43.532 Ik zal rondlopen
met vreemde gedachten
en het hoofd
nog dieper tussen de schouders.
Dan komt er een troostend woord
van iemand van wie
je het nooit had verwacht.
En verder zal alles blijven
bij het oude.
----------------------------------------------
uit: 'De droom van een robot', 1976.…
Het overblijfsel
gedicht
3.7 met 16 stemmen
10.357 Er zwerven herinneringen rond
zonder kop of staart
woorden losgeweekt van hun tekstballon
buiten het hoofd waarin ze opkwamen
en in de duinen
wordt duizendguldenkruid vertrapt
door zwaargelaarsde spoorzoekers.
Ze lachen besmuikt
om een afluistercentrale uit de vorige eeuw.…
jurk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.056 droge zolderlucht kleeft op haar huid
als ze de jurk naar buiten haalt
de voile naast haar schaduw
op de grijze tegels slepend houdt
er is geen hoofd, geen haar, geen steen
nauwelijks ruikt ze bloemen
nergens in de stad een klok die luidt
enkel een zandloper wankelend wit
nu uitgetelde dagen een te breed geworden taille
op dronken benen…
De vaderzegen
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.648 Als ik 's avonds heb gebeden,
Vol van eerbied, op mijn kniên
Vóór mijn vader, en gereed ben
Hem de nachtgroet aen te biên,
Legt die goede, beste vader
Op mijn hoofd zijn handen neer:
‘Kind, God zegene en beware u!’
Spreekt hij plechtiglijk en teer.
En zijn waarde mond ontzegt mij
't Kusje van beloning niet.…
Vermoorde onschuld 23-1-09
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
806 In een waas
Prikt de dwaas
Ieders zeepbel door
Het staal trekt een spoor
In de ontzetting van de ziel
Met de stemmen in zijn hoofd
Beroofd van enig moraal
Dief van werd beloofd
Aan de onschuld van het leven
Waant hij zich weer even baas
Over wat hem niet werd gegeven
Met ogen zwart, vaal gezicht
Gedachten verward, doelgericht
Uithaal naar…
Midzomer
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
963 De standvastigheid van de zon nadert zijn eind
En langzaam wint de wintervorst
De schijnbaar eindeloze strijd
Om het donkerte van de nacht
Met een laatste ademtocht
Geeft de zonnekoningin het land haar binnenste:
De kracht van leven
De kracht van liefde
En na een feest vol vuur
Neigt ze vredig het hoofd
Om tevreden haar innerlijk
Tot…
Hart steniging
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
669 Weerloos wacht de verworpene
Gewraakt als zij dient te worden
In opdracht van het betwiste woord
Zullen zij haar meedogenloos vermoorden
En als de eerste steen haar hoofd pijnigt
Tiert het beest in de reine massa rond
Werpen zij die smetteloze ongeremd
Bezwerend wordt haar genade kreet overstemd
Pas als de laatste steen het vormloze treft…
Bijziend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
997 Hij ziet haar staan, het hoofd gebukt.
Zij kijkt ontdaan ietwat bedrukt.
Hij komt naar haar toe op een draf.
Zij wacht op hem, hij's niet veraf.
Hij vraagt haar wat zij eigenlijk wil.
Zij lacht ad rem, wijst naar benee en zegt: mijn bril!…
Waar ik kan verpozen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Met mijn hoofd leun ik
tegen jouw stam
vertrouwend op de wortels
van jouw leven
mijn zorgen vertrouw ik toe
aan jouw takken
die wel buigen maar niet breken
in de wind
de zon verwarmt jouw kruintje
doet mijn wangen blozen
geeft mijn huid
een goudbruine tint
zo kan ik bij jou verpozen
en hoor jouw bladeren ritselen
waar vogels nestelen…
zo moe
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
803 wie wijst me
waar ik rustig slapen kan
nu mijn bed
met ijs is toegedekt
een berijmd gordijn
stijf de buitenwereld weert
morpheus wenkt
met armen wijd open
doch stoorzenders
scheuren mijn nacht aan stukken
een slaapwandelaar
doolt door de donkere nacht
zoekt de verdwaalde stilte
wie heeft voor mij
een plaatsje vrij
waar leg ik het hoofd…
Je benen vlamden op
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
634 je benen vlamden op
heb de mooiste stronk
getrokken uit het veen
je vormen uit het natte hout gesneden
je benen vlamden op
langs jaarringen van
generatieslang geleden
het hoofd met
lange haren mocht
ik tot het laatst bewaren
met de kleinste guts
heb ik je trekken rondgelijnd
ogen in verwondering gebogen
het veen heeft jou…
Deel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.044 herinnering,
Van donker naar langer licht
vanuit open ruimtes gevlogen
een horizon wijst de weg
met op onze rug
een windroos geschilderd,
Zouden wij niet liever vergeten
en verder dwalen zonder diepe verhalenstof
met een dagelijks zweven langs maskers
die ons van alles en nog wat toewensen
ik zou alleen dan kunnen sterven
zonder rijm in mijn hoofd…
Goed gezind
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.064 Al jaren staat mijn gezin bovenaan
En vervul als hoofd van het gezin mijn plicht
Privé, maar zeker in financieel opzicht
Alleen heeft Den Haag daar geen boodschap aan
Met wachtgeld lekker thuis, wie wil dat nou niet?
Jammer dat Balkenende het nog niet ziet!…
lente in de kop
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
644 Hij had de lente in het hoofd,
trapte zijn bmw op zijn staart,
scheurde puur voor de gein -
op zijn date af.
Daar ligt de merel uiteengereten
op het asfalt - veren verwaaien
bij elk voertuig dat hem platter
rijdt dan plat.
En de rijders zien, noch willen weten
wat de lente aan moois te bieden had.…
De treincoupe (prozagedicht)
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
904 Het is erg warm vandaag en twee oververhitte
nonnen strompelen puffend met rode hoofden
bij mij de coupe binnen. Ze schuifelen langs
mij heen en zetten mij gevangen in een wolk
van onwelriekende zweetgeur. Ik troost de
dames:‘morgen is de ergste hitte voorbij',las
ik. 'Deo volente', zegt de ene, 'Deo gratias'
zegt de ander.…
Er was eens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
606 een muzemeisje
dat de poëzie aanbad
het ritmisch rijmen
voorjaarsvlinders
liet ze dansen
door een bloemenveld
met zorgvuldigheid
koos ze tedere zinnen
voor haar liefdesheld
floot met de vogels
in de ochtendzon
een sonnet
en elke, ja elke letter
uit haar hoofd
heeft ze vol passie neergezet
het muzemeisje
leeft nog voort…
Zo is het goed
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
706 de zon zong op de houten tuintafel
door het flesgroene licht
"is just a perfect day"
in de hand van het heden
vandaag is alles goed
(klank, kleur en weidegeur
hebben vrede)
nu ik toch buiten ben
kan ik het niet laten om te zingen
oh, het is gewoon zo'n perfecte dag
geef me over aan fluisterliedjes
die leven geven
dat tussen hoofd en…
De canapé van Pamela
gedicht
2.5 met 8 stemmen
9.819 mij aan gelegd,
voor de morgen, als zijn komst
zo betrouwbaar,
zo naast mij in aarzelende zinnen
van adem in en adem weer uit met
telkens dat even onneembare obstakel
dat weloverwogen weg wordt geslapen,
zo luisterrijk,
zo naar binnen gedropen als muziek,
al die adem samengekruld en deinend
van minuut tot minuut op een snaar
in mijn hoofd…