8947 resultaten.
Huismus
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.980 Van hoopje veren tot
een vliegend stukje grijs
fladdert rond het vaderhuis.
Doodeenvoudig is hij niet.
Een mus verbergt geheimen
die hem meegeschapen zijn.
In zijn ooghoek drukt dat feit.
Een vogel met verdriet,
die twee keer eet dat wat hij weegt.
En toch is hij niet zwaar.…
Geborchte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
525 ik begaf mij in diepere krochten
buiten het zicht, ver van gewoel
als wachtkamer van dolenden
tussen val en wedervlucht
een verblijfplaats, doorwaadbaar
van tijdelijke aard -
muren vol binnenmonden
voor het onbekende beducht
een begeerte te ontsnappen
werd mij deelachtig
zodat ik naar doorgaande wegen
vroeg
om kort elkanders…
Hoofd verloren....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Wie heeft
niet eens
zijn hoofd verloren
Blies
-in de geschiedenis-
hoog van de toren
Dacht zich
ver boven twist
en van het volk handgemeen
De beul
zou niet meteen
de kop van de romp scheiden
Eerst....…
Zwaartekracht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
508 Volg oude sporen terug
naar wat voorbij zou moeten zijn
maar niet losgelaten wil
de kracht van zwaar
het ver van verleden
het dichtbij verlies
geef en neem liefde
in dit aards bestaan
om de kramp te lossen
hou ons op de grond
zodat wij niet uit ons hoofd gaan
op weg naar verdriet
de kracht van zwaar
het lief van liefde
het dichtbij…
rode lijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
504 als ik naar de horizon kijk
en alras mijn ogen sluit
dan zie ik een rode lijn
ver voor de einder uit
in stilte met beide ogen dicht
komt mijn landschap tot bedaren
en zijn uiterste polen gelijkgericht
bij wijze van spreken, als het ware
hoor ik daar in de verte een stem?
is het degene die ik altijd zocht?…
Schrik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Ze werd wakker van de stilte,
oorverdovend was het geluid
alsof er buiten haar niemand was
Zachtjes schoof ze op, naar hem
de afstand leek mijlen ver
maar eindelijk was ze er!
Zachtjes legde ze haar hand
op zijn rug, heel teder,
wachtend tot ze reactie kreeg.…
Vervlochten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
587 Ze draait haar hoofd zo ver als het wil gaan
naar haar die hier haar hand is komen strelen.
Wat zeg je ook alweer als men iets zegt?…
rivierarm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het leek op toeval
of een bekend gelaat
dat van een glooiend dal
in weelderige weldaad
uit onverklaarbare lucht
vliegt een eend tegemoet
kalme spiegel, zachte zucht
dicht bij rustend gemoed
de tijd lijkt eeuwen geleden
water, ver weg van hier
met lijf en leden afgesneden
och arme, oude rivier…
Meemaken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
557 herfstbomen kleuren
de wereld opgetogen
en frisse wind troost
mijn melancholie
paardenkastanjes tonen
hun scherpe stekelbast
ganzen draaien warm
zonder grenzen, zonder last
spinnenpoten rusten
in een dradenwiel
een piepklein muisje
sjouwt wat takjes in een hol
de veren van de Gaai
zijn warm en puur
hier in een veld van stilte
beleef…
Koele tinten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 ik kende
de kracht
van je handen
wist hun warmte
voelde hoe
energie overliep
in raken
laadde jij mij
positief op
mijn aura
kleurde vitaal rood
ver van dood
waar in
koele tinten eigen
pigmenten klinken
jij interfereert
met licht en zon
naar hogere niveaus
direct uit de
voor eeuwig
onuitputtelijke bron…
aanhoudend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 vaarwel is het
stoomschip de
lange reis en
het zwaaien
met een witte doek
zwaaien nog voorbij
het ogenblik dat je
slechts een stipje ziet
bezwerend blijf je
zwaaien hoe droef
en ver de hoorn
ook klinken mag
vaarwel is het zout
dat over je wangen
naar de lippen stroomt
het is de smaak van zilt
vaarwel is de glimlach
die…
Duister
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Maar toch, zo ver weg.
Dat ik niks zeg……
Thee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
665 De wonderlijke geur van verse kruiden
Het rustgevende geluid van het kokende water
Kalmeert mijn stressvol wezen
Weer een lange dag voorbij
De pijn verlicht, zodra het theekopje mijn lippen raakt
Het eerste slokje verdrinkt de kleine zorgen
Zo warm en kalm, een deken voor mijn weemoedige ziel
Thee is zoveel meer dan een drankje alleen.…
Oekraine
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
490 Lieve dorpen, warme steden,
In een onherkenbaar ver verleden,
Waar men ooit de liefde vond.
Alles totaal kapot gestreden,
Voor een armzalig stukje grond.…
Omelet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 Ons duo lichte snelsonnettenheren
U weet wel, Danes en Bart Adjudant
Was gisteren de hort op
in het land
Zo heeft althans de Taalstaat doen beweren
Met sneldichter Alfredo
I. de Wijs
En Muiswinkel - dat is dus
altijd prijs -
Om lichte vogelzang te presenteren
Met eigen maar ook
Kick's andermans veren
Kortom, vandaag dan maar…
karmozijnrood - voor Nina Jurna
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
465 onmogelijk is
zeg dat het ongelooflijk is
zeg me dat
ik leven moet
stappen zetten moet
dat ik graven moet
naar de liefsten in de
karmozijnrode woestijn
zeg niet dat
het onmogelijk is
zeg dat het ongelooflijk is
zeg me dat
dat ik niet meer
terug kan gaan
dat ik stappen zet
verweesde onwetendheid
verlaten moet
ik zeg je hoe
ver…
LAIS CCXXXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Haar vers is gift, van liefde het gebaar.…
Levenslucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
502 Het vergeten voltooit zich niet
er moet opnieuw worden vergeten
ik vertrek heimelijk in de nacht
naar een dorp in dromenland
om het verse geheugen te ontzien
in deze heimwee naar het vreemde
zij ligt klaar met open dromen
onder de schaduw van een boom
waar ik mijn levenslucht
zal vinden in de liefde
zij ligt daar met nieuw verlangen…
Poëzy
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
601 Ik vergeef je het ontbreken
van binnenrijm en beeldspraak
ik verheug me echter over je
coupletten met clichés
een gebroken vers kortom
vol exotische poëzie!…
Duurzame bloeiers
netgedicht
1.0 met 13 stemmen
445 tussen
het groen
van kleurende
bloemen zag ik
ook de door -
zichtigen staan
naast de
roodroestend
ijzeren en op een
wat mindere plaats
de plastic gevallen
een klein perceeltje
voor een select
gezelschap
metalen bloeiers
die al van ver
het zonlicht
weerkaatsend en zo
alle aandacht vragend
overbodig blijkt
het bordje
verboden…
Gedicht Joel Sturmans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Dit is het begin
Een ster op de bühne bij Take me out
De beste gaat niet altijd door
Maar de vrouwen kregen het benauwd
Nu ga je verder met je carrière als jonge ster
Je gelooft me nu misschien nog niet
Maar je schopt het later ver
Joel
Je was ooit op TV
Doe daar je voordeel mee
Je was ooit bij Take me out
De beste gaat niet altijd…
HUISDIEREN=KNUFFELKAMER IN HET ZIEKENHUIS BRENGT TROOST VOOR MENS EN DIER en kunnen alarmeren!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 De liefde voor onze labrador Mika (9 jaar)gaat ver
en voor zijn voorganger Midon, bijna 15 geworden
de liefde voor een dier is niet te beschrijven
maar nu wil ik toch mijn dankbaarheid beschrijven
mijn dankbaarheid aan het JBZ-Ziekenhuis in Den Bosch
met hun geopende huisdieren-knuffelkamer
dat is niet alleen fijn voor het dier, zijn baas…
Onverklaarbaar opwindend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 Er valt een verse gedachtegang
over een spannende liefdesaffaire
naast het bed in de logeerkamer
het eerste been is van een dame
onverklaarbaar opwindend
in haar glad geschoren schoonheid
je probeert niet te begrijpen
waarom ze zo vaak van idee verandert
haar andere been is ze vergeten
maar is ook ongeschoren mooi
alsof ieder been van…
Lot
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
197 overwinnen is vaak overleven
door boven verwarring uit te zweven
om dan weer verse lucht te beminnen
.
hoe, dat kan enkel het lot verzinnen…
Van die momenten
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
1.850 Soms zijn er van die momenten
dat ik liever niet aan jou denk
dan gaan er weer weken voorbij
dat ik geen aandacht aan jou schenk
Jij hebt mij immers verlaten
voor de vrouw van jouw dromen
ik heb jou werkelijk vervloekt
hoe kon het toch zo ver komen
Ik probeer mijn leven weer op te pakken
ik weet dat dat het beste voor mij is
maar soms…
Laat mij de nacht tot vriend
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.529 Laat mij de nacht tot vriend; de nacht is goed;
de sterren zijn ver en het duister zoet.
Laat mij de nacht tot vriend en rust in rouw,
dat ik hoor op mijn hart het geklop van mijn vrouw.
Dat ik hoor haar vermaan, verneem haar troost,
haar liefde tot mij en de angst voor haar kroost.
Laat mij de nacht tot vriend; de dag is wreed.…
Asielzoekers
gedicht
3.4 met 117 stemmen
46.720 We waren ver van huis.
Loop wat door, zei je zachtjes,
kijk niet zo achterom,
het zit ons niet op de hielen.
Maar wat zijn dat dan voor stemmen,
vroeg ik, en wat flikkert daarginds,
dat zijn toch tekenen
die niet bedriegen?
Het komt niet deze kant op, zei je,
dit is het goede pad en verder
hebben we toch altijd onze papieren?…
Les Pieux
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.128 ik wil niet weg
voeten hebben
wortel geschoten
in het losse zand
dat als strand
schelpen als juwelen
verbergt
ik kan niet weg
handen dragen
verwarmde stenen
in elke kleur
de wind geeft geur
de zon is baken
is leven
ik moet niet weg
ogen kijken
oneindig ver
mijn huid proeft zout
hier word ik oud
wil ik blijven
met jou…
Terminaal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
885 je vingers glijden zonder erg
langs en over het papiertje
dat zich als bij toeval nog in je hand bevindt
je bent anders dan anders
nerveuzer misschien
toch is je glimlach vertrouwd
al lijk je niet op je gemak
je bent er wel
maar toch ook niet
mensen spreken je aan
je hoort ze
maar toch ook niet
in gedachten
zo ver weg van iedereen…
Help
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
983 Geef mij iets om voor te leven
Verstrek me houvast, zekerheid
Meer mag ik beslist niet wensen
In deze nare, rotte tijd
Geef het minst dat je kan missen
Doe een medemens plezier
Die doelloos hier staat rond te zwalken
Heel ver weg maar nog steeds hier
Toon wat van je mededogen
Met een geste, een gebaar
Ik weet niet waar ik het moet zoeken…