Alle inzendingen over liefde

Jij hebt zoveel van mij ik heb zoveel van jou wij lijken zo op elkaar daarom vallen we op mekaar en de intrinsieke ongelijkheid tussen mensen, mannen en vrouwen die poetsen we wel weg "Poets ik wel weg" denkt de vrouw gaande weg, onderweg ons huwelijk, samenzijn, onze relatie "Tot ie dood loopt" denkt de man staandeweg, weg voor…

Ik was jong en mooi, een ontzettende dromer, onder de diep gouden zon op het strand in de zomer, toen wij elkaar ontmoetten in de oceaan kon geen van ons beiden de spanning weerstaan. Ik was groener dan gras in de prille lente van mijn leven. Wat wist ik van lust en liefde van nemen en geven? Jij nam mij in bezit op het goudgele strand.…

(Duinerotiek II) In een juist net gewoven web ving ik jou, puur, maar slechts in gedachten Alleen probeer ik hier mijn woorden te dichten Te gieten in onze kroezen vol kruisingen overeenkomsten bij ons Jouw geschreven woord overklast al mijn zinnen Jij bent zogezegd louterend dichtwerk…

je bent ambivalent wilt gul geven met de ene hand maar uit de andere komt geen cent je ratelt door slaat meer planken mis dan ik in korte tijd herstellen kan jouw logica is chaos zonder kop of staart jij hypt emoties tot je weer op barsten staat ik heb de bui zien komen voelde al snel nattigheid ga nu maar lekker dromen dan raak…

Tijd is het onderkomen van de nacht als dat zo blijft, laat ze je niet meer los laat ze je nooit meer gaan omdat ze je mist in de stille momenten die voorbij zijn gegaan   nooit meer stoffig zwijgen nooit meer afwachten jullie zijn verloren wind achter een melancholieke stem vergankelijk en geest tijd is haastig dromen   ze mist je…

ik kijk naar je voel ontoereikendheid in aards communiceren zie planeten en verre melkwegen op hun zonnewindenwaai jij in je laatste zwaai van vurig licht tot het zwarte gat je dicht in enkel energie ik kan niet zijn waar jij nu bent voor mij ongekend wentelen kosmisch uit elkaar ieder in zijn eigen draai op zoek naar…

ik heb jou gebeeldhouwd in lucht vormde met licht je gezicht vingers openden ogen rechtten je neus handen schelpten oren op de juiste toon je lippen krulden in lief samengaan ik hoefde niet te signeren je lachte mijn naam…

Gegeven tijd vergist zich vaak in de waarde van de nacht verkleurt beelden die ik lichter maak verdampt tranen uit mijn lach heeft aandeel in mijn tegenzin voedt wat was soms eindeloos betovert de man die ik bemin maakt dromen schaamteloos Sowieso vergist de tijd zich vaak in de waarde van de nacht hoe donkerte alles, dat het raakt, versterkt…

speels zweeft allerlei op warme lucht gesnapt door snelle vogels op hun vlucht zacht wiegt je lach madeliefjes op deze mooie lentedag je ogen dromen zomer in samen wordt het paradijs weer herontdekt dat groeit en bloeit uit moeder aarde er zijn geen klokken omgezet de schepping is voor ons in den beginne klaar gezet…

Als ik stil naast je lig Zo stil naast je lig In het vroege ochtend licht De geur van liefde nog om je heen De eerste vogels beginnen te zingen Een vroege auto die de weg opzoekt Weet ik dat het goed is dat je mijn plek hebt gevonden De plek die ik zo vergeten was .... Zo heel dichtbij Maar soms zo ver ... Zo vergeten ver Als ik naast…

En dan Mis ik je Zo intens Dat scherven Weer heel worden En dan  Haat ik je  Zo erg Dat woorden Te kort komen En dan  Droom ik van je  Zo hevig Dat sterren  Verbleken En dan Ren ik weg Zo snel Ik wil dit wel Maar eigenlijk Toch niet echt …

Wat laat zich liever vinden dan het verlangen van de minnaar en de man die wacht tot zijn beminde zich door zijn zachte ban langzamerhand laat binden en plots hem haar ontzinde lip niet ontzeggen kan? Eenzelfde wachten mag met dringender geduld jou, lieveling, verleiden die ik niets heb onthuld hoewel ik jou verbeide zoals de nacht…

jij hebt mij je hand gegeven ik heb strelend de lijnen gelezen van hoofdstukken uit een bewogen leven in langzaam ontspannen opende jij uit de schaduwen kwamen ook de in vele jaren verborgen kleine littekens vrij jij hebt een bijzonder sterke overlevingskracht die smart en pijn te weinig ruimte gaf maar nu in liefde deelt omdat…

Je ligt naast mij Zo lekker knus Maar verlaat mij Met zachte kus Je lag naast mij Het is stil En kil Je hebt mij verlaten Ik incasser veel schade Aan mij hart Die gebroken, versplinterd en beschadigd is Je was één grote boze droom Nu ben ik pist Je lag naast mij Ik hoef je niet Ik hoop als ik niks zeg Dat je niks meer in mij…

Steeds vaker overvalt het me. Verliefdheid op het leven! Verliefdheid op mijn vrouw. Een halve eeuw geleden, door geile testosteron. Heden ten dage, door zoete endorfine. Dankzij onze oude liefde, en diep doorvoelde trouw.…

Geniet van het leven Geniet van de dag Geniet van de bloemen Geniet want het mag Geniet van de liefde Geniet van de dans Geniet van de kleuren Van iedere kans Geniet van de twijfel Geniet van het getij Geniet van de storm Van de zonnen in mij…

Zoals de zon dagelijks trouw over de horizon komt op haar gezette tijd omdat ze niet weigeren kan zo zal ik er zijn voor jou als een vanzelfsprekendheid die dan toch ook steeds opnieuw verrast…

Spijkerbroeken vol met meisjes zweven wiegend door de wereld. Als de meisjes zijn gaan slapen - meisjes slapen zacht en rond- droomt de stof een blauwdruk van hun billen op de grond. Was mijn huid van sterk katoen met platte spijkers in de heupen en vijf knopen aan het kruis, dan mochten ze me altijd aan: niemand zou zo lekker zitten, niemand…

ik vroeg maar je antwoordde niet keek me aan iets in je blik riep wanhopig mijn naam jij draaide om wilde gaan ik pakte je handen je twijfelde bleef even staan zag tranen in ogen een mond met geluidloos verdriet je vertrok zonder iets ik heb je nooit meer gezien de tijd was op slot wij gingen in liefde samen kapot…

Een plekje warm in mijn armen waarin je met je zorgen in mag belanden Veilig weg van al het gevoel geen nachten meer van zinloos gewoel Wat je hartje ook zag op naar een nieuwe betere dag…

Delfts blauw nostalgie in Hollands polder verpakt stralen weer ogen bij het geven van de reep en koester de tinteling.…

Thuiskomen doe je niet tussen twee muren of in een enkele stad op een kaart maar overal op de plek waar liefde is en was op haar best ook bij verdrietig vertrek het is geen plaats maar soms een moment dat is misschien wel op elkaar stapelen van bouwstenen voor een veilig nest wat je koestert en voor elkaar bewaard als…

zij draaide klei maar wond de vormen niet om haar vingers had een zwak voor rondingen in warm manipuleren was blij als het toch stugge materiaal zich liefdevol schikte in volle overgave profileerde zij lengte en diepte werkte af met fingerspitzengefühl tot in het kleinste detail ook deze schoonheid werd geboren zonder barenswee…

Jij bent daar Ik ben hier Zo ver weg van elkaar Zo weinig plezier Daarvoor mis ik je zo Mijn gedachten bij jou Mijn armen klaar Kon het maar als nou Je houden zomaar Daarvoor mis ik je zo Je lach gewoon jij met al je gepraat altijd maak je me blij geen kans die nu voorbij gaat Daarvoor mis ik je zo Ik maak me nu gereed…

Onderweg naar een goede balans voor vrede en vreugde zie je eerst aan de bloesem dat er liefde is de vruchten die later op je pad komen is een tocht in herkennen en vinden van manieren die ander te dienen…

Vroeger hield ik alleen van je ogen. Nu ook van de kraaienpootjes ernaast. Zoals er in een oud woord als meedoen meer gaat dan in een nieuw. Vroeger was er alleen haast om te hebben wat je had, elke keer weer. Vroeger was er alleen maar nu. Nu is er ook toen. Er is meer om van te houden. Er zijn meer manieren om dat te doen. Zelfs…

ik heb altijd een open boek willen zijn met dansende letters op vrolijke muziek een kaft waarvan je geniet vaak ben ik begonnen een eenvoudig lied maar de woorden klonken niet de lach heb ik uitvoerig beschreven zonder echte warmte in het leven papier en pen gaven wel contouren aan helaas zonder de pijn in mijn bestaan ze…

missen zal ik je (niet) herinner je (niet) wat wij hadden sluit je ogen (niet) om te zien hoe wij kusten denk (niet) aan mij als je mijn parfum ruikt proef mij (niet) wanneer jij je lippen op een ander zet kijk je naar de hemel, zie hoe groot het werkelijk was dat (zo men zegt) zelfs daar grenzen bestaan en wanneer je over je vinger…

ik open mijn brievenbus en hoop tegen beter weten in op een brief, een brief van jou leeg weliswaar, maar toch het kan toch niet zo zijn dat er na een jaar van zoveel, niets meer rest dan stilte geen vragen, noch gemis ‘s ochtends vroeg wanneer vogels nog in moeten zetten schreeuwt mijn lijf me wakker om eindeloos te malen want mocht…

Het hoofd licht gebogen met lange passen de jas wappert handen trekken de kraag recht. En iedere week kijk ik alsof ik het voor het eerst zie... Mijn hoofd licht geheven een glimlach zweeft om mijn lippen En in mijn buik tikken de voelsprieten van tientallen vlinders me betekenisvol aan.…