7023 resultaten.
Verlichting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
511 Verlichting omarmd
het gedicht van de schaduw
in de schemering
nu woorden leven verzacht
en dauw verdriet illustreert.…
Afgeven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Twaalf gedroogde rozen
Voor elke maand in het jaar
Voor alle verschillende kleuren
Voor die weinige woorden
Nu leg ik ze hier
Als eeuwige stille getuigen
Laat ze verbranden en vervliegen
Laat ze naar jou gaan
Om weer plezier te hebben
Hier op aard
Maar nooit om te vergeten
Die twaalf rode rozen…
Nee
gedicht
4.8 met 124 stemmen
11.111 wij gaan godverdomme geen lijkrede schrijven voor elkaar
met grinnikende anekdotes, pijnlijke verzwijgingen
de elegie van weer gevonden, later toch verloren maar
wij laten ons niet kisten, het was een GOED leven
dat wij gaan begraven met een MOOIE begrafenis, nee
grijnzend groeten wij elkaar tot de volgende reünie, bij wie
maar niet bij ons, wij…
Draaiorgel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 "Nu nog niet."
Printen puntjes.
Op letters
tussen open
plekken:
"Nu nog niet"
draait het lied
aan
hun leven;
"hoe lang nog?",
zingt de
ander
even
terug.
"Nu nog niet."
En waar hun
kinderen
zich vast
pinnen
aan hun
leven;
zingt hij terug:
"Nu nog niet;
misschien later,
als ik klaar ben
met
mijn pijn…
Verslagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 woorden
zijn mij ontnomen
nu het vonnis
is geveld
wordt mijn keel
langzaam
dichtgeknepen
tranen vechten
om het eerst
geboren te
mogen worden
vlak voor mijn neus
wordt de toekomst
uitgegumd
met gebonden handen
kijk ik machteloos toe
hoe de eindtijd nadert…
dank je
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
952 Dank je voor de tijd dat we samen waren.
Dank je voor je tijd, de vele uren.
Ik had zo graag gewild dat onze tijd samen
nog veel langer had kunnen duren.
Dank je dat je hielp mijn zorgen te vergeten
Dank je voor de uren over smalle wegen
Dank je dat ik niet hoefde te spreken
Dank je dat we samen zwegen.
Dank je dat je altijd voor me klaar…
Finale
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 Toen was daar jouw finale
verbijsterend mooi zoals
je ging en puntgeslepen scherp
jouw blik de laatste akte schetste
de wereld draaide door
terwijl een ogenblik van
o zo waardig zijn zich kleedde
zoals je was geweest
niet één keer keek de tijd nog om
maar snelde voort in het tumult
van veel te schelle stemmen
de dag kromp stilletjes ineen…
De tuinen van Monet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 Waar hij
zijn voetstappen
heeft gezet....
zijn ogen
liet dwalen
over water,langs lucht
waar bloemen
bedelen
om zijn aandacht
de watervogel
hem toelacht
en het ballet
van nimfen
op een zomeravond
waarop de zon
moeite had
schielijk
te verdwijnen
uit zijn zicht
op het papier
waarop de penselen
aarzelen in z'n oude hand…
Verdwaald
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
700 hoe kon je zo verdwaald zijn
was het leven zo’n gevecht
de strijd in jouw hoofd
ondoorgrondelijk
hoe wij jou ook liefden
bleek dat niet genoeg
niet voldoende reden
om te blijven
daar waar wij zijn
wij die het leven anders ervaren
al is ’t nooit zonder slag of stoot
is het gemis al begonnen…
In volle schoonheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
696 In volle schoonheid weggenomen,
Van de plek die was gereserveerd,
Voor de liefste in pa en ma’s dromen,
Hun kind, dat nu hun hart verteert.
Weggerukt uit hun midden,
Nu gezeten aan Zijn rechterhand,
Kunnen zij slechts bidden,
Voor hun dierbaar aanverwant.
Moet ‘t lot het nu ontgelden?
‘T is immer Hij die over ons beslist,
Wat er moet gebeuren…
Afnemend licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 waar is de wereld
ik ben weg maar toch
voel ik nog mijn warme bed
zie allerlei figuren
zich laten oversturen in
ontsteltenis en diep verdriet
hun handen strelend
langs mijn haren en gezicht
in een traag afnemend licht
ik had hier niet mogen zijn
bij hun diepgevoelde aardse pijn
maar werd terug gehaald
de kleine nog in slaap
een…
Gum
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Je hebt jezelf weggegomd
zo was je er
zo een schaduw van bestaan
met het ondergaan
van de zon
neem je plaats op mijn papier
ik geef je dan woorden
die ik nooit van je zal horen.…
Verdamping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Transparant spiegelt
het gezicht aan een groen blad
tot de zon opkomt.…
Handicap-hulp, afscheid van Evelien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
797 veel liefde en met heel veel lach
m'n liefste liefde, m'n liefste lach
en dankbaarheid, ongelofelijke dankbaarheid
aan de hulpen, de helpers, verzorgers:
mijn moeder, mijn vader en de dames
die dagelijks komen en gaan en overdragen
zodat geen enkele steen of steentje ontbreekt
in het fundament van mijn op te bouwen bestaan
bij een afscheid…
Voorbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Ik ga
aan de Kerk voorbij
de spits
geen opgeheven vinger
meer
Die ene keer
zal ik
niet gauw vergeten
Een brief
aan 'n herder
die onbeantwoord bleef
Een smeekbede
van 'n vluchteling
waarvoor geen oor gevonden
Ik ga
aan z'n Kerk voorbij
weet God....
op andere plaatsen.…
Stervend licht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
555 je ogen lookten
kleurden zacht
halfdromen in je lach
handen speelden
met de dingen
die jij zag in
schaduwen
van stervend licht
dat de nacht verwacht
het was een dag
vol hartstocht en
geluk in samen zijn
liefde doet nu
voelbaar pijn in de
naderende afscheidskus…
Een kind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
632 Tameeka is een kind,
een kind als velen anderen.
Geen geld in d'r zakken,
hoopt dat het zal veranderen.
Ik schrijf het verhaal
maar voel het verliezend pijn.
Ze was zo slim,
had een schoolboek kunnen zijn.
Maar wie had kunnen weten dat
ze de situatie niet meer aankon,
dat ze hoop opgaf,
omdat niemand voor haar kklaarstond.
Dat ze opstond…
Open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 Je opent
dat wat dicht heet
het landschap, de weg
waarlangs ooit bomen geplant
De kant als zoom
ermee gesierd
bomen in gelid
als een erewacht
En dan....
een novembernacht
waarin wind opsteekt
niet wil gaan liggen
Het duwen en trekken
wonderwel gelukt
de takken naakt nu
zonder enig opschik
Het goud
dat uit kruinen
wordt geblazen…
Abrupt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 het verschil tussen gisteren en vandaag
is een immense stilte
die je achterlaat
je stond aan het roer van een schip
met eindelijk verse wind in de zeilen
al ben je abrupt van koers veranderd
heb je het aardse verruild voor het hemelse
want zomaar tussen gisteren en vandaag
is het doek gevallen…
Ontvallen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 strak in kostuum
met gesteven boorden
zongen zij traditionele
muziek van Russische bodem
zelfs de muzikanten speelden
in groen kostuum en hoge pet
van alle rangen en standen
strijdliederen vol passie
nu zijn ze uitgevlogen
Syrië hun doel
al zullen ze daar nooit aankomen
de hemel bleek hun bestemming…
Veervrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
671 gestadig glijdt haar schuit over het water
richting andere oever
het is maar een oever
denkt ze
maar elke beweging van de roeispaan
voelt als een dolksteek die
het verleden eruit wil snijden
de pijn doet verdwijnen
bij elke slag komt ze dichterbij de verandering
de hoop, het geeft haar de zinvolle kracht
om verder te roeien
naar waar…
Blauw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
532 In de lucht
zit iets blauws
dat weg heeft
van 'n naderend voorjaar
de winter
met natte koude
glad
doet vergeten
We weten
dat zon ons
meer en meer
....verwarmt
Ik ben klaar
met deze winter
de dagen kort
van hemels licht.…
Rouwen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
675 De zachtgrijze as
op de vochtige aarde
De tranen in mij…
Het einde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
617 Het einde bereikt in uitersten en ervaring is
Rijker in glorie en groter dan franje in stadions
Vol van gelijken in namen en woorden
Afscheid van oude doch wezenlijke dingen
Proberen niet mee te nemen in een nieuw begin waar
Wij zullen staan als onwetende wetenden dat niemand zich
Kan losmaken voor altijd
Een vleugje verbrand een randje met…
Vader
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
726 Ik kom je tegen
in vormsnoei van planten
vogelformaties
in zon en middernachtsblauw
in de seizoenen
in vreugde en verdriet
in stilte en welluidenheid
in vertellingen
in realisme en stilering
in grijswaarden en in kleurrijke mozaïeken
in architectuur en heemkunde
in reuzen
in monumentale glasramen
tekeningen en reliëfs
in boeken, typografie…
Sprekende mimiek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
635 ze klikten kordaat
op hoge pootjes
ging zij haar eigen weg
onverwacht stopte ze
draaide zich om wuifde
haar laatste emoties
pal in de zon
ontging mij haar
sprekende mimiek
ik zag slechts
de glimp van een
gebeeldhouwd gezicht
later heb ik haar
nog gesproken maar
de spoken zijn gebleven
wij konden er niet mee leven
ieder zijn…
Voor anker
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
616 Nog liggen ze
er voor anker
wachten....
op zomers plezier
nog niet
klaarwakker
nog niet
...getuigd
voor de vaart
het is tenslotte
nog maar
eind maart
De zeilen
in het vooronder
het roer
roerloos
Ik zie
de rimpelingen
van ongeduld
in 't klare water.…
Vragen aan zee?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
843 Gingen we niet
naar zee?
om uit te waaien
Naar
voorbijgaande schepen
te zwaaien?
Zand....
door onze handen
te laten glijden?
Enkel met onze vier handen
een zandkasteel
bij eb te bouwen?
In 't rotsvast vertrouwen
dat vloed
hem weg zou vagen?…
Avond
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
437 Langzaam
sluipt de avond
nader
'n jas van duister
En luister
de merels laten
nog van zich horen
een slotzang
Ik ben bang
dat woorden
blijven steken
in m'n keel...
Een dichter
is ook....
maar een mens.…
Witte Donderdag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
561 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.
Priester zijn is zo getuigen
van het Licht dwars…