6607 resultaten.
ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 onoverwinbaar en groots
je golven slaan in de branding
de prachtigste stranden bloot
je diepte en je hoogte
je stilte en lawaai
ik huiver
als ik voor je sta
wie ben je toch
want je bent zoveel
ik wil je vangen
je omarmen
bruisend ga je voort
ik voel de wind in mijn haren
er is vrede
voor wie het hoort
je kleuren verwarmen
groen…
Twee vrouwen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
748 Gewoon maar een kleine glimlach
een blik uit groene ogen
een gedachte zo zachtjes
en dan toch
een geweldig gevoel.
Het was moeilijk te begrijpen
dat ik van je hou
want daar was nog die andere
met die ik al lang gebonden was.
Wat moet ik nu verzinnen
om jullie beiden te beminnen?
Was dit nu nog echte liefde?
Wat een vreemd gevoel!…
NATUUR SPREEKT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 De ochtend rekt zich uit
haar bed licht omwoeld
tussen de lakens is het nat
zij zucht
vol verwachting
door stromende spanning
weer een plas gedaan
te laat
door inrollen en klagen
volgt er geen warmte
even knikt de zon
wacht af
wolken drijven door
lente heeft geen zin
de zomer popelt samen
naar de herfst
het groen verzuipt…
Het zonlicht zweeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 O die voortvluchtige mens
je groene kant is je beschermer
de synthese van een vergezicht
tot het blad zich keert, maakt
het je slachtoffer, je betaalt
voor wat je schatplichtig bent
met vernietiging terug.…
Dal van de manen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
642 verhullende uren
tussen twee zonnen
spelen onder schuilnaam
manen op het water
onder de nachtbedekking
is de beweging van de wind
gestreken en gesteven
het kristal is klaargelegd
voor een verse morgen
de eerste menselijke karkassen
doemen uit de ruimte op
langzaam zwelt het natuurleger aan
iedereen spreekt gladjes en vroom
over groen…
23-07-14
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Langs ´t grijze pad, door Hollands groen
De bloed-wit-blauwe vlag halfstok.
Langs oprecht geplengde tranen, bloemen, ongeloof en kippenvel
Brengt d'onzen terug van oorlogshel.
Een donderslag en iedereen was stil
Voor die zwarte slang, door een oranje bril.…
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Liefdescirkel gevangen
In vorm van haiku
Lente emotie
Is ruw ongepolijste
Toekomst essentie
Zomer verlangen
Is rijp en vol belofte
Licht en zo krachtig
Herfst belevingen
Zijn gevangen en oogstklaar
Voldragen met kleur
Winter beloften
Zijn sneeuw en rijp vorst
Slingerend met glans
Voorjaar herboren
Zijn ervaringen verwerkt
Pril groen…
Dag fjord!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 En ook je stilte van de volgende morgen
in je gladde groene spiegeling.
De vrolijke vogeltjes wist ik nog,
hun getjilp en getik
van onbombastische boombastbeestjes!
De eekhoorn is nieuw.
Hij schiet omhoog en omlaag,
van water naar wolk,
van wolk naar water,
rakelings langs
de eeuwige sneeuw.…
Sporen van de winter
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
489 De dood heeft hongerig de
Palen uit de grond gevreten,
Niet één die nog
Is overgebleven -
Stronken met dode bladeren,
Aangevreten door vorst en zout,
Zien zonder het te beseffen
Nieuwe loten vol in het groen
Opschieten uit het dode hout:
Diep donkergroen
Dat zich een weg baant
Dwars door de dood,
Er is geen geluid te horen,…
Ik wou vandaag ik was
gedicht
3.4 met 27 stemmen
12.570 Ik wou vandaag ik was
een sprietje mooi groen gras,
maar da's natuurlijk onzin.…
Beetje moe
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 Groen dat ruikt als lentegras
rijpe krachten in een aarde
die zichzelf zo koel bewaarde
toen ik mijn gedachten las.
Was ik jou maar bonte koe
hoefde ik niet meer te schrijven
dan dat ene woordje 'boe'.
Ben vandaag een beetje moe
mag ik bij jouw kudde blijven?
Somberheid zal overdrijven.…
Nieuws uit de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 ik sprak een boom over mijn zorgen
het ritselen van bladeren zei me niets
ik omarmde een eenzame rozenstruik
haar doornen voegden pijn bij boze bergen
en watervallen van verdriet
ik kuste de grond waar jij ooit liep
onder het gras, pissig groen
van jaloezie, siste de slang:
deze appel is nooit gegeten
door een eva, een helena van…
Vertrouwen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
510 Alleen al jouw lach
brengt iedere morgen
de belofte dat die dag
er één zal zijn
waarin ik mij geen zorgen
hoef te maken,
dat ik de straat kan oversteken
zonder mijn ogen open te doen
alle stoplichten staan voor mij op groen
geen voertuig zal mij ooit raken
voor hun staat dat licht op rood
en mocht er één het toch eens wagen
dat te…
Een zomers liedje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
640 blote voeten bruine benen
jurken rokjes korte broek
bonte hoedjes hoge hakken
slippers en een omslagdoek
jonge eendjes witte zwanen
bomen vol met vers groen blad
weilanden met boterbloemen
blauwe lucht wie doet je wat
fluiten zingen zomerliedjes
koffie op een groot terras
zonnebril en mensen kijken
ik wou dat het nog zomer was…
afscheid van gisteren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
524 het groen is oud
de regen koud en in
het gras
verdwijnen resten van de zomer
onder het rode klaver
schuilt een klein kadaver,
het was een witte rups
de zijde rond haar lijf
blijft ondanks alles
dat beklijft
ofschoon er nog geen
naam aan kleeft, zweeft
heel imaginair
een vlinder naar vandaag
ze doet het graag en spreidt
haar glans…
Stal blues
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 Klaaglijk loeien zij over groene
velden, en de stier van hiernaast.
Hoe weemoedig hun dansant.
Zwart witte koppen hangen triest,
maar zij plotten hun ontsnapping;
een koe is nooit lang levensmoe.…
Een stralend kind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
790 de boom
een groene waas
met rode schittering
een stal in mos
wat beesten en
de grote donkere os
jozef en maria rond
een stralend kind dat in
eenvoud zijn geboorte vindt
die herinneringen
uit het kerkelijk erfgoed
warmen nog altijd mijn bloed
met zang en gebed
heiligen langs hoge pilaren
die sfeer is niet te evenaren
helaas…
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 ik zag takken breken
wist ze van dood hout
vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken…
Winter?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 geen vorst
geen ijspret
waarmee hij ons verrast
ook geen koude nachten
en dagen met stralende zon
in een strak blauwe lucht
de hemel is nu
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
Tja, je weet het maar nooit
wat koning winter nog zal doen
toch verlang ik al naar de lente
die haar pas de deux zal dansen
getooid in teder groen…
Paardebloem
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
694 Een gele bloem in 't groene gras, een gouden bloemenweide
Een zonnegroet die ieder jaar ons steevast komt verblijden
De vlinder van het plantenrijk die magisch transformeert
Ons wensen en verlangens brengt, ons tovermagie leert
Wie niet haar pracht en schoonheid kent, haar elfjes niet bewondert
Die heeft zich blijkbaar nooit over natuurmagie…
ach vriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 jouw paradijs was leeg
er stond een hek dwars doorheen
het water twijfelde in stille poelen
ach, de kikkers riepen wel
libellen sprongen herwaarts van een blad
de kwel stond leegte
uit te huilen
schuilen binnen groen lukte niet meer
toen kwam een feloranje vlinder
zonder hinder in jouw huis
ze droeg de hakkels van gewond zijn,
maar…
Bisnummer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
458 Met de eigen adem verzoend
wasemt de herfst het groene bos
tot een bruine minnekroeg.
Bij het roesten van de avondzon
danst de ontvoogdingsstrijd op tafel,
bezingt de levensles het defaitisme.
Als stille wezens van het diepere denken
kijken woudreuzen gelaten toe,
op afstand van een groepsknuffel.…
Een klein iets
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Veel te veel stenen
vlinders verdwenen
voor wie wil wenen
voor wie wil horen
voor wie wil zien
voor wie wil voelen
voor wie niet wil zwijgen
ach geef ons heden
ons noodzakelijk groen
geef ons vogels en bijen
in plaats van tegelrijen
asfaltlanderijen
nu denk je waarschijnlijk
ach dat bidden zal niet helpen
dan zul je zelf moeten…
Stilstand....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
717 Tot stilstand
is ie gekomen
na begaanbare wegen
bijna onbegaanbare weggetjes
Na gebaande paden
bijna ongebaande paadjes
in de groene wildernis
......de droge steppen
Doorkruisten
waterlopen en woestijn
het mijn en dijn
van vreemde volken
Ze werden maatjes
waarover stil te zwijgen
niet te reppen
de chauffeur & het automobiel…
De stad van de toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 Weelderig groen tussen de huizenrijen.
Zij lieten voetgangerszones zien
waarin ouderen zich soms
wankelend voortbewogen.
Er liep zelfs iemand achter een rollator,
zomaar op straat.
Dat vond ik prachtig,
Maar het blijft geen autoloze stad.
Daar moeten ze nog iets voor vinden.…
De melodie van het ijs
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
548 vaak als ik
in de polder verblijf
hoor ik in de verte
de melodie van het ijs
staande achter
geel groene kragen
zingt het glijden in
de wissels van slagen
gedragen komt
die muziek dichterbij
in een rij stoere
gasten en meiden
een kleurige sliert
die lichtjes dansend
de ijsvloer versiert met
vrolijke lijnen en krullen
nog is…
Verleden en heden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
511 Oorverdovend is de stilte
Oogverblindend ’t smetloos wit
Eeuwig groen de verre bossen
Stralend blauw de hemelkoepel
En mijn hart is vol verlangen
Naar de tijd dat ik zwierf daar
Over dat uitgebreide ruime veld
Daar zwierend over bevroren water
Van sloten, vaarten en het meer
Genietend van de rust en vrijheid
Van zuivere lucht en helder…
Smeltkroes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
574 ik heb de
geluiden uitgeplozen
die de wind waait
in tal van kleine hozen
de werveling
van hoge tonen
komt nooit uit het
ruizelen van grote bomen
zij dekken
alles toe met een
groene plasticiteit
beletten ons openheid
lief en empathisch
trekken ambachtelijke
sporen hun melodieën door
de smeltkroes van het leven
daar waar de…
WELLICHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Groen ruikt het herboren gras,
uitnodigend fluisteren sprieten:
ga maar zitten, of liggen wellicht.
Voor lopen is er tijd voldoende.
Het park omarmt twee mensen,
zo onontwarbaar als zij schijnen.
Fluweelzacht klinken er woorden.
Meelevend neigen zij, de narcissen.…
Synergie,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
366 Wespenlarve wentelt
zich in de palm van een
espenblad, de energie
laaft zich uit de palmen
van het hart, tonen van
een groene synergie van
stilte, van niets te leven
dan van de lucht en van
de zwijgende schoonheid
in de molen van de aarde
om tot humus te vergaan
bevestigd de waarde waaruit
de purperen zon hem baarde,
het…