6818 resultaten.
Avondwake
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 heden schuiven nachten voor de zon
verstijven gordijnen tot mummies
bleekt euvel licht tot vale hapering
verteren magen het dagelijks brood
verwateren straatstenen tot knarsen
onder haastige zolen van onbestemde spoed
volgzaam zwijgen vogels, zaaien ochtenden
in blijvende herinnering
en wordt het stil rond de oren…
annemarie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.190 In dierbare herinnering.…
Opmerking
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 , terwijl
men acht gewoon te leven
verwachten wij teveel van wat men
is, en van het leven
aldoende dat wat men ons gaf, namelijk
zielsblindheid en een ogenblik
bindt men de woorden aan elkaar
verondersteld dat het
zo is
weet men steeds de sleur te
breken, tot een gat dat
langzaam smelt
en smeedt men langzaam en ontroerd
diepe herinneringen…
Tot het tij keerde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik schepte zand
maar het bleef niet kleven
in mijn hand
wilde details uit
het leven vorm geven
zij rulden weg op het strand
heb met de zee gesproken
zij heeft haar water vergoten
rijk aan herinnering
in een vloeiend decor
onder zon en wind
kreeg mijn visioen zijn gestalte
tot het tij keerde
de golven zich weerden
de creaties wisten…
KIJK EENS PAP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
725 als een herinnering
mij weer een duwtje
in de rug geeft
onderhand...
jij als jochie
weer stap voor stap
het duinzand wegtrapt
mij keer op keer
weer nadeed
kijk eens pap heel vlug
lijk ik nou niet veel op jou?
en loop ik
ook weer zo terug
redt u het wel?
of moet ik gewoon maar
weer een handje geven…
doorleefde herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 ik dompel me onder in ‘n natte
herfst waarin het bos nu des te
feller geurt en blinkt
waar mijn gemoed wat meer
naar binnen keert, een oude
herinnering nog altijd huist
waar ik in ‘n bosrijk landschap
struin nog ongerept door de tijd
met rust gelaten
over het met wilde cantharellen
bezaaide pad, weer aan mijn
vaders hand…
Uitweg
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 Leven met één beeld
met één herinnering
het ene gevoel
in één nacht.
Gevoel van een portret
een tijdloze gedachte
door één lichaam
zo fluweel zacht.
De verborgen angsten
een wond van droge tranen
verdriet zonder pijn
tegen beter weten in.…
mooiste woord
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Nu veel minder, maar nog steeds
is er iets van over, wel is het waar
dat de herinnering aan alles meer
en aan water vol met aal en paling...
en ook vrouwentroost…
Stille rivier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 Bij de bedding van de stille rivier
herinner ik mij de echo van jouw stem
waar jaren in het verleden zijn vergleden
en ik heb ieder woord nog in mijn hart
elke droom droomt in mijn hoofd
en kilometers reizen zwerven met me mee
langs de stille rivier ligt het meetlint van onze liefde
een vriendschap ter volmaking van het zwijgen.…
vergeten kind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 mijn huis werd een doos
met zwakke muren
het was stil daarbinnen
in dat huis zonder ramen
mijn oren had ik niet nodig
nergens noemde jij mijn naam
geruisloos verdween ik
in een verborgen bestaan
op onze onmachtige liefde
legde de nacht laf een deken
het kleine meisje van Madrid woont
in herinneringen op papier
alles wat geschreven…
De diepste lagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
867 leven staat niet stil
dat blijft maar
in mijn hoofd spoken
omdat ik niet altijd kan
dealen met de pijn
zal ik steeds die naam reciteren
mijn hart is niet stuk
er is een scheur geslagen
zo plotseling onderbroken
totaal tegen mijn wil
is er een rouwopleiding
waar ik dat gat kan
leren repareren
misschien door niet vergeten
herinneringen…
Terugkijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Alles van voorbij
reist mee in je tas
de dagen van geluk
de dagen dat je
verdrietig was
Alle herinneringen
zijn deel van je bagage
vormen je basis
worden je talent
een deel van je
entourage
Je reis wordt steeds
completer
het reisdoel bijgesteld
geen belemmering
die nog beknelt
De dagen van voorbij
vormen…
Waar ben ik?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ik zie niets meer
Het glas is helder
Maar ook zo leeg
Waar ben ik
Na al die tijd gebleven
Mijn liefde voor jou
Is met de tijd verweven
De dag dat mijn
Spiegelbeeld verdween
Ik herinner me niets
Waar ben ik
In deze wereld verborgen
ik ben niet levensmoe
En jij niet zonder zorgen
Ik zwaai naar
Wat al is vergeten
Groeten en verdergaan…
een bewogen beeld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
420 we moesten opletten
hielden camera's en iPhones klaar
het duurt maar even
voor je 't weet is het moment daar
een prachtig uitzicht
gouden bergen, eeuwig leven
wisten wij veel
we waren pas halverwege
nu is het te laat
alles verdwenen uit het zicht
de herinnering vervlogen
soms zwart, meestal overbelicht…
Mediteren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
568 Bedekt door passie
voelt de deken van satijn
als de zomernacht
die de herinnering leidt
wat sierlijk is ingelijst.
Transparant verlicht
op de nachtkast naast het bed
is de droom tastbaar
met glinstering in het oog
bedwelmt door geur van jasmijn.…
Onze Roos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
617 Laat mij uw vleugelslagen weder horen
en strijk ze zachtjes, teder door mijn ziel
wat liefde was gaat nimmermeer verloren
Laat mij uw vleugelslagen weder horen
en herinneringen worden opnieuw herboren
onze roos gaat mooier bloeien dan voordien
laat mij uw vleugelslagen weder horen
en strijk ze zachtjes, teder door mijn ziel…
Gezond weer op
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Herinneren wat je gisteren
achterliet en bewaarde
tot bij het ontwaken
Jij zult eraan wennen
zoals aan een lichaam
uitgeklapt landkaart wordt
Zo kan je terugkijken
voorstellen, bedenken
hoe het verder gaat
Woorden zijn kwijtgeraakt
in alle talen waaruit
een zwaar hoofd bestaat
Er worden versjes gemaakt
in de blauwe nacht, lichaam…
XXVIII - Het proces - 1945
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 XXVIII - HET PROCES - 1945
herinneringen
schimmen uit een verleden
in zeeën van tijd
zuigende golven
voor zover we kunnen zien
staan we pal -
robert brasillach
waartoe gerechtigheid verwacht
van ongerechten
bereid gevonden
in de gangbare spelling
de toekomst te zijn
in de verte ligt
de vertrouwde horizon
blauw over blauw…
Kalmte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
690 Om in de rivier
van stromend water te drijven
vanaf de bron
tot aan de monding van de zee
speurend naar die éne traan
verloren in het water
en bleef hangen
in het wuivend riet
nu jaren later
te kunnen schrijven
van wat geworden is
uit de rivier van herinneringen
droeve en ook mooie dingen
een kalme zee die mij hopelijk
nog enkele mooie…
Heden ten dage
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 Herinneringen en verwachtingen,
worden één voor één vervormd,
door de onvoltooid verleden tijd.
Gelukkig beseffen velen,
dat tijd een ongelukkige illusie is.
Gelukkig voel ik me gelukkig,
dat ik heden ten dage,
tijdloos leven mag.…
Reizigster zonder bagage
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 Reizigster zonder bagage
Dat meisje, die dochter, die jonge vrouw
zij is gegaan in deze herfst, zij was nog
lang niet uitgesproken, er werd geklopt
de deur ging open, tijd om weg te gaan
Zij blijft in de herinnering, keert altijd terug
in een droom om weer te komen en te gaan
Zo scheiden zich soms de wegen van bestaan
worden een ballon gedragen…
kraai op tak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 de vogel vliegt laag aan
met vleugels zwaar van ijs
in een wiekslag vallen duizend
vlokken van de koude takken
in de bladerloze boom krast
de kraai met schorre keel
de pijnboom gaat gebukt
onder zijn herinneringen
kijk hoe diep zijn takken buigen
geen mens die het ziet
alleen de kraai weet
van de diepe nacht…
Eeuwig zullen we fluisteren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
422 Je verbleekt, kruipt langzaam
weg uit de anekdotes
en de foto's die overblijven
voor vreemden, later
ook nog ontdaan
van onze herinneringen
alles verteerd
tot iets anders
jij en wij opgelost
in nieuwe levens
met hun eigen verhalen
waarin wij zachtjes fluisteren
eeuwig zullen we fluisteren
in het voorouderlijke koor
van de menselijke…
Schedelsoep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Op een draaistoel kijk ik rond
de tijdcapsule van mijn hoofd
vliegt en bedenkt verhalen
van herinneringen en beelden
die passeren, ik reis
naar mijn geboorteland
Het bestaat niet, nooit
heeft het bestaan, het is soep
van levenslang aan mijn voeten
geplukte ingrediënten, gekookt
in de pan van mijn schedel
.....De verse soep van nu…
Voltooide tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Het gordijn van nevel opentrekken
de herinneringen ontsluiten
durven omhelzen wat eens was
achter elke traan een voltooide tijd
niets keert weer
alles is eindig
met trillende handen
de foto’s bekijken van
het lijkt een veel te ver verleden
leren dealen met het heden
waarin het martelend besef
van niet meer
nooit meer een terugreis…
Oktober
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
554 Late vogels vluchten
langs blauwe hemellichten
richting grijze horizon
oktober is op zijn mooist
wanneer ik je wil kussen
meer afscheidsbrief
dan ik letterlijk bedoel
voorgoed voorbij die zomerdromen
er dansen fraai gevormde schimmen
ritmisch in leegte van herinneringen
het zijn de vroegere mensen die van mij
hebben gehouden, om…
Streepjesbehang
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
558 Levend geworden zijn zij,
in een stuwende herinnering aaneengeregen.
Muren en gordijnen draaien, niets blijft onbewogen.
Een bekende stem hoor ik zeggen:
“Niet lezen in bed, dat is slecht voor je ogen.”…
Nostalgie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Alleen in mij
dansen de herinneringen
als onverwoestbare
filmbeelden.
En in anderen anders,
maar ook dat gaat
voorbij, waarna zelfs
het verlangen het opgeeft.
Diep in de oceaan ligt
de verborgen schatkist,
die allang is
leeggeroofd.…
Verwantschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Het zit niet in het bloed denk ik,
dat heimelijk verbond,
als krachten in atomen
Altijd trekkend naar elkaar
door deels juist af te stoten
Misschien wél in de spiegelingen
van eenzelfde meesterhand,
terug te zien in ieder werk
Maar het meest toch in het vossennest
waar je dezelfde geur van draagt
Met herinnering aan ravotten
en…
Nachtgedachten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
604 Herinneringen malen door het hoofd
in het midden van de nacht
Wie had dit ooit geloofd
Dit had ik niet verwacht
Hij had het mij beloofd
we worden samen oud
Hij is toch weggegaan
het is hier stil en koud
De lente doet haar best
en maakt een kleurenpracht
De roodborst maakt zijn nest
ik zie de grote macht
Ik denk en .... op het lest
zie…