7134 resultaten.
Contouren vervagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Daar lig je dan
Stad van mijn
Dromen die ik
Liefhad en gehaat
Heb, torenhoge
Kerken met op
De achtergrond
Het cruiseschip
Helemaal van deze
Tijd - 'k rij
Achter je langs
Op nog geen kilometer
Of twee en zie dat
In de ruige wind van
Deze morgen de
Toppen van jonge berken
Jouw contouren doen
Vervagen - de paarden
Hier…
Hanenbalken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Rieks Haan
Twee klompen
Staan nog als
Stille getuigen
Beneden aan de
Voet van de ladder
Die je zo vaak
Naar boven bracht,
Om hoog in het
Hooivak alle
Ingehaalde hooi
En stro in schoven
Maar ook in balen
Zorvuldig tussen
De hanenbalken te vlijen -
Nu staan alleen je
Klompen hier nog als teken
Van je bestaan
Nu je…
Niets is stiller
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
514 laatste woord
eindelijk een rustplaats,
zijn eigenlijke behuizing
buiten de dictionaire om
van zijn onbehagen
als een inktmop die
allang bekend was
voor hij werd gemorst
op de korst van brood
kruimels waarmee het
spoor duister werd en
alle papegaaien zijn verwend
werd de ruimte van de aan mij
toegeschreven tijd verlengd
Tussen twee…
Dal van de manen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
642 In de alles verhullende uren
tussen twee zonnen
spelen onder schuilnaam
manen op het water
onder de nachtbedekking
is de beweging van de wind
gestreken en gesteven
het kristal is klaargelegd
voor een verse morgen
de eerste menselijke karkassen
doemen uit de ruimte op
langzaam zwelt het natuurleger aan
iedereen spreekt gladjes en…
Lief kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.432 Kind om van te houden
zo klein, zo kwetsbaar
nog van niets wetend
nog geen antwoord klaar
De start is goed
in liefde ontvangen
een jongen is bepaald
na ongekend verlangen
Kind van liefde tussen twee
zij geven je alles wat mogelijk is
zij gaan voor je zorgen
het is allemaal niet mis
Lief kind, wees welkom
lief kind laat je horen
lief…
Verscheurende waters
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
548 En de wonde blijft open…
Na het nimmer uit mijn gedachte te wissen beeld,
van jouw weerkaatsing aan die oever,
echter niet alleen…
Maar in mijn hart, nooit meer met z'n twee.…
Herinneren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Zou je me missen
zoals ik jou
Zeker
op bepaalde uren
of als ik in de buurt ben
en dan omhoog kijk
Zo dichtbij
Zou je eens per week
nog aan me denken, of twee keer
als iets jou herinnert aan mij
Misschien als het
stortregent en je iemand
doorweekt ziet fietsen
Ik zal me je stem herinneren
en warme hand, zo vertrouwd
om die van…
Nacht van de poëzie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 De ontbijttafel had je klaargezet
onderzetters, borden en eetgerei
Ik ging even zitten op jouw plek
wij hadden de wereld in twee gedeeld
Jij sliep en ik dacht aan poëzie
hoe ik uit kon drukken hoeveel
en waarom met de smaak van wijn,
walnoten en gorgonzola in de mond
Ik hoorde iemand hoesten en liep
naar boven, deed mijn kleren uit
verloor…
Overgeven en overgave
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
625 Twee armpjes omklemmen haar,
over haar heen
golft een warme brij,
het kind, opgelucht,
leeft de dood voorbij,
voor het eerst
in zijn peuterleven
nam hij kennis van overgeven.…
Het leven is goed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 Twee merelmannetjes beginnen een dialoog.
Hier. Vanmiddag. Dichtbij huis.
Zoals bijna overal, is het leven goed.…
Hopman
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
856 mijn buurman is potent en schrander
hij hopt van ’t ene bed in ’t ander
de buurt spreekt schande van de man
maar krijgt er stiekem rode koontjes van
de buurvrouw, van de linkerhoek
en Fenna van twee blokken verder
wachten beurtelings op zijn bezoek
hij heeft zijn schaapjes welgesteld
met alle liefde daargelaten
en onderwerpt zich zelfs…
veel later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 gaat er wel eens een
Japans bedrijf failliet
er overlijden tegenwoordig
steeds vaker mensen
waarvan ik dacht dat
ze al dood waren
komt dit ooit nog goed
het is vandaag later dan
het gisteren was, er valt
een stukje ruimte tussen
twee tijdperken, zeg maar
dolenderwijs ter plekke
een gedicht als tijdmachine
best wel een dingetje…
Pastoraal werker (01)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
638 Het leven was geen makkelijke tocht
Zei ze en ik, ik heb het genoteerd
Ze had haar les niet een twee drie geleerd
Had lang naar liefde en respons gezocht
Ze wist nog goed hoe of ze driftig vocht
Als Don Quichot de waan had getrotseerd
Het leven was geen makkelijke tocht
Herhaaldelijk vloog Venus uit de bocht
Ze had zich menigmaal daarbij bezeerd…
Aflandig tij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
549 status
bewegingloos en vrij
samen een eiland
in het woelige water
van aflandig tij
het was jouw plek
waar de wereld verging
terwijl jij droomde
jij kende het stromen
keek ook niet om
wist wat er zou komen
jullie contact
was een plastische relatie
gingen er samen voor
waren een baken
in zee waar ieder de
eenheid kende in twee…
Sprookje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
602 En hoe we liepen
Over besneeuwde velden
En later wij twee
En samen
Ingekuild in een decemberhuis
Ons slechts verwarmend aan woorden
Waarmee we een verhaal verzonnen
Van een veel te vroege lente.
Jij kwam vanuit het noorden,
Brak de ijskristallen in mijn ogen.
Je bent slechts één winter lang
Gebleven.…
WELLICHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Het park omarmt twee mensen,
zo onontwarbaar als zij schijnen.
Fluweelzacht klinken er woorden.
Meelevend neigen zij, de narcissen.…
Marie wordt wijzer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
603 ~ toch een hart onder de riem
voor de onderwijsstakers ~
Marie werd onderwijzer, maar niet wijzer
Als zij-instromer, dat was het begin
Ze droomde om carrière te gaan maken
Maar die ging op in rook, na twee keer staken
Collega's ziek, haar wereld stortte in
Door wanbeleid gaan scholen op de fles
De leer-kracht daalt, ook zij is niet…
In de sfeer van corona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 op het grondgebied
van de
twee delen
in Lutjebroek bouw ik mijn
huis op de
vergeten stenen
en kijk in de stilte
om me heen
naar 't hol
van de boom
waar de vleermuis
ontwaakt
terwijl een straaltje vocht
langs de boomschors
de grond in sijpelt
heel deze tijd speelt
in de sfeer van corona
men zou in
deze zuivere lucht
bijna het Urgenda…
Stemmen in de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 STEMMEN IN DE NACHT
De wind laat zich horen
vermaalt de rotsen tot fijn gruis
wat ruw was, wordt glad en ruist
boombladeren ritselen geluid
Mensen gaan slapen
melodieus snurken van akkoord
Een los luik antwoordt
is beveiligd met een vloek
Even later, twee stemmen
dan kraakt een koperen bed
De wind kalmeert, ontspant
bereidt zich voor…
Laat het lopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
724 Een kleine is snel gemaakt
maar dan begint het pas
Wie gaat bij ’t minst geluid
meteen de sponde uit
Wie geeft het de fles
Wie brengt het naar de crèche
Alle twee natuurlijk, altijd bereid
te gidsen naar volwassenheid
Daar bent u hopelijk mee klaar
over 20 – 30 jaar
Het kan ook tot uw dood want
in dit land vol woningnood
blijft uw kind…
Nieuwe haiku's #4
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Sanseveria
Achter de ramen
staan twee vrouwentongen
die niet kunnen praten.
Supermercado
Winkelwagentje
met slepend wieltje voelt als
licht gehandicapt.
- - -
Ik zag haar komen
tussen de vallende sterren
de hemel stond stil.
Een dief in de nacht
trachtte mijn vrouw te stelen
dat gaat zomaar niet!…
Verse sneeuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 ik zag je
door het
landschap
schuiven met
in de bochten
het kenmerkend
overhuiven
wielen rolden
en wat grint
spatte kletterend
op de diepe plas
maakte alles
modderig en nat
ook naast het pad
onrust trok
wat schichtig
weer de kar
bespannen met
twee paarden
waarvan de
kleinste draalde
stil was de
horizon toen
jij verdween…
achterblijvers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 ging dood
het was een geleidelijk
sterven samen met de
achterblijvers
olijfbomen treuren in de
verweesde boomgaard
vóór het geblakerde huis
hangt een schommel scheef
aan gerafeld touw op
oeroude verlaten grond
het dorp zwijgt
dieper dan het graf
uit het bos klinkt het
gezang van een merel
zijn buurman valt hem bij
twee…
Voetbalkneus
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
617 Een voetbalkneus uit Overschie
Die moest een nieuwe linkerknie
De dokter in het ziekenhuis
Die zette er echter per abuis
Een knietje in zijn rechterbeen
En beende daarna snel weer heen
De man eenmaal weer thuisgekomen
Voelde zich bij de poot genomen
De dokter zei: “Al voelt het kloten
dat krijg je met twee linker poten”
Dus de moraal van…
Panta Rhei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Maar die twee mooie Griekse woorden,
zijn dan wel waar…, maar niks voor mij…
de naam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 twee stenen leeuwen
- tandeloos en blind -
zien liggend toe hoe jij
de naam beitelt in steen
de klok slaat loden uren
wolken hullen zich in
leigrijze kleuren
de zon weet wat afscheid is
takken buigen diep
voor het ademen
van donkere aarde in
een droomloze tijd
de naam in marmer
laat zich niet benoemen
blinde wachters
snoeren…
Zonder omwegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 Alles raakte vandaag
zonder omwegen het hart
Twee vogels in de boom
de dag was nog niet voorbij
Bespraken het doen en laten
van passanten zonder iets te begrijpen
Toen de buren ons verrieden
was de dag nog lang niet voorbij
Op kousenvoeten door belaagd gebied
en de wens om te begrijpen
Door de duisternis toen de vijand
ons uit…
Het orkest op de fles
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 ik hoorde ze
al in de verte
gedragen door
een vlaagje wind
twee verdwaalde
noten uit het
grote orkest
van daarginds
zij zijn
plotseling
het hoekie
omgewaaid
hebben jan
en alleman
verlaten niemand
had het in de gaten
rustig doorgestapt
zakten ook de
andere tonen door tot
een bocht in de weg
de valse tonen
zijn gestemd…
al dat gezeik over de zee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
341 al dat gezeik over de zee
hoe leuk het allemaal wel niet was
ik doe er niet aan mee
het was sowieso een slecht idee
een huisje met amper een terras
en dan ook nog met z’n twee
oké
de hond was er ook bij
die was redelijk tevreé
en we hadden ook een spelletje mee
wat jij van-je-lang-zal-je-leven niet winnen gaat
maar je speelde en verloor…
Badende Susanna
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
725 als een waterlelie baadde ze
omringd door narcissen zich
wanende onbespied
twee mannen voelden hun vlees
en hun bloed met hun hart
en hun ziel
en hun zaad kwam tussen droom
en daad
zij waanden de witte waterlelie lief
te hebben vals
als zwarte kraaien en
als rotte appels
in de verte bij de grazende weiden
klonk een hijgend hert…