4314 resultaten.
Samen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.701 ogen als spiegels gebroken
Een dans met messen om ons gevoel te bekoren
Bloedend, we hebben ons op onszelf gewroken
De satijnen lakens met bloed doordrenkt
Wonden branden, vlees dat schroeit
Onze jeugdige schoonheid bruut gekrenkt
Onze bizarre geesten door dat schouwspel geboeid
Een schokkende adem, een verstikkend geluid
Het leven verlaat…
San Gimignano
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.254 Een stil, verlaten plein
in morgenlicht gehuld.
Een nieuwe zon verdrijft
Langzaam een sluier die
Door de kilte des nachts
Als deken was gelegd
Over oude stenen.
Ergens in de verte
Klinken zachte tonen.
De stad, diep verzonken
In een slaap, wordt wakker
op golven van muziek.
Een oude man, een fluit,
een melodie die danst.…
Het lied van Mustafa
gedicht
3.9 met 119 stemmen
31.185 Ik zal deze buurt op den duur wel verlaten,
alhoewel ik er toch van hou.
Maar ik wil toch wel eens hard kunnen zingen en praten
en ik wil wel eens weg uit de kou.
Er is een land waar ze niet meteen vloeken,
er is een land waar ik dikwijls van droom.
Daar zal ik zelf wel een meisje gaan zoeken,
tot verdriet van mijn vader en oom.…
Een Bron
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.271 Lang geleden heeft zij haar begin verlaten
En de mist overschaduwt het eind.
Zowel de Zon als de bergen weerspiegelen zich in het water
En ook de kroon van de hemel (Kijk!)
Zo loopt zij lukraak, het wezen der beweging vergeten,
Slechts de stroom is haar voerder en vriend.
En of het eb is of vloed, dat kan haar niet meer schelen.…
Jaloezie
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.963 Want je neemt m'n adem weg,
m'n stem vergeet te praten,
m'n hart bonst in m'n keel,
- en ach, je zult 'm nooit verlaten.…
Juli
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
707 Als ik weer buitenkom
en weer oversteek
als het bijna regent
maar windstil is en fietsen
landerig in de rekken hangen
in de verlaten straat, mis ik dan
de vergezichten die opdoemen ?
de woedende menigtes
rennend over het grote plein ?
de grote woorden gezaagd uit
het triplex van de geschiedenis ?…
de achtste plaag
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
785 uitgelaten
bij thuiskomst echter wacht een heuse plaag
o nee, niet weer, een nare geur, nog vaag
verdringt de goede bui, in alle staten
aanschouw ik de onthutsende plakkaten
ik trapte in zo’n hondse hinderlaag
ik grijp m’n schoen, ontwaar het volle pond
waarmee een diep profiel is overladen
m’n maag is zich op actie aan ’t beraden
een vloek verlaat…
Wedden dat (liedje voor Jos Brink)
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.816 Het is goed dan, beter nog dan ooit,
En ons verlaten, dat doe je nooit.
Slaap nu maar, slaap maar en rust,
Je hebt het leven vaarwel gekust.
Raak de sterren maar aan, nu het kan,
Ze stralen alleen voor jou, goede man.
Het geeft niet waar je nu bent of leeft,
Ik weet dat die plek veel warmte heeft.…
een oud huis
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.273 een kakkerlak proeft het vermolmde
hout, woont tussen muffe splinters,
weigert zijn sterke schild te buigen,
en reikt naar gezeefd, groenig licht
met zijn lange sprieten, verlangt
de verf is afgebladderd, roestige
vlekken verraden gebrekkig onderhoud,
een scherpe geur doordesemt dit
oude, verlaten huis en besmeurt
het behang met groezelige…
Gelukkig gedicht
gedicht
3.6 met 20 stemmen
14.327 Ik zal je niet zal je
nooit verlaten. Bofkont die ik was. Nam haar
mee naar mijn huis bij de zee met water en brood,
steekmuggen, leerde haar koken,
schoonmaken, zingen.…
Deze reunie wil niemand
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.250 Een reünie die je niet wilt
een samenkomst die je wilt vermijden
een vertrek dat je alsmaar uit wil stellen
want je wil hen niet kwijt
Ze hebben allen dezelfde ziekte
en vroeg of laat, maar steeds te snel
verlaat de één na de ander hén die
ze liefhebben en koesteren.…
ze denken dat ik bindingsangst heb
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.358 Dat is dan ook de reden waarom ik hem verlaat.
Wil zo graag dat 't stopt!!
En dat ik echt verliefd en gelukkig word.
Heb gewoon de ware nog niet ontmoet,
en doe daarom niks met spoed.
Vooral omdat het hem ook pijn doet...…
OP WEG
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
887 wilde vergeten
wederkomt
telkens
opnieuw
zou je kunnen huilen
zou je weg willen kruipen
diep weg
daar waar niemand je kwetsen kan
onder de dekens van jouw verdriet
aangedaan
door hem
de pijn
de angst
de nachten zonder slaap
de teleurstelling
de onzekerheid
waar je zolang mee worstelde
in gevangen zat
en verlaten…
Slapen of waken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.270 waken
dromen en werkelijkheid vervloeien
gedachten vervormen
tijd lijkt te vertragen
met ogen dicht
lijk ik meer te zien
beelden verdringen elkaar
vragen zonder antwoorden
ik schrik allang niet meer
van de pratende woorden in mijn hoofd
ze zijn er elke nacht weer
als hel en verdoemenis
uren die blijven duren
muren schreeuwen verlatenheid…
Het verhaal van de pianist
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.054 *28/12/06*
Het verhaal van de pianist
De muziek en ik zijn samen één,
Zodra mijn handen over de toetsen vloeien,
verlaat ik deze wereld meteen.
Snel of langzaam, hoog of laag, hard en zacht,
Hoe zal ik je laten klinken, aan mij de macht.
De tonen die ik van het blad speel,vloeien de zaal in,
Mooi en beheerst vanaf het begin.…
Als de doden toch eens konden praten
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
716 Als de doden toch eens konden praten en ons bij het afscheid niet écht zouden verlaten…
Ook al is de kans toch nog zo klein, het uiten is toch wel zo fijn, want zonder hun bestaan zou ik hier niet op aarde gaan. Opa en oma, bedankt voor het leven dat jullie schonken, ik zal mijn dochters zeggen alleen maar naar ongehuwde mannen te lonken.…
Sterrenverhalen
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
885 Als ze nou konden praten,
Voelde niemand zich verlaten.
Dan had niemand vragen,
Want dan vertelden ze, wat ze zagen.
Ik zie een vallende ster,
Die kwam van heel ver.
Je mag dan iets wensen,
Dat weten alle mensen.
Het is maar een gasbol,
Is dit sprookje niet te dol?
Je moet blijven dromen,
De realiteit blijft toch wel komen.…
Man in leven
gedicht
2.2 met 102 stemmen
29.778 En de kraai
verlaat hem niet.…
Winnifred
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
2.666 Leven is leven en ontmoeten
samenzijn verheugen wenen
Dood is stilletjes verdwijnen
laat harten zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als je was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 Traag en loom kronkelde zich
het pad langs verlaten stranden.
In de verte: de fonkelende zee.
Het oude Fort waar Hollands
Glorie werd herdacht en hoog
daarboven al die sterrenpracht.…
Pim en Neeltje
netgedicht
4.0 met 40 stemmen
993 Verlaten thuislokalen zijn beplakt met kartonnen platen.
Verstild hangen vossen, lisdodden en steurvissen
te verkleuren in giftige lucht van kolendamp
en gedroogd slijm van meester’s verborgen taal.…
Ribbels in het zand
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
798 verraden dat de zee
Zich haastig teruggetrokken heeft
Krabbetjes vluchten verrast
Bubbelend de diepte in
Een schuimende branding hapt
En breekt kletterend op het zand
Wolken jagend komt een luchtkasteel voorbijgeraasd
Bakken met rommel hozend
De hemel vol met herrie
Een donderende stilte achterlatend
Versuft ligt het strand leeg en verlaten…
Jachtverhaal
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.753 Dan verlaten ze
in hun snelle wagens
onze landelijke oorden.
De boer heeft voor zijn gedienstigheden
een konijntje gekregen.…
Voor jou en mijn verdriet
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
4.734 Een reflectie in een spiegel
En jouw glimlach is waar ik op hoop
Elke keer hoor ik jouw stem
Wanneer mij onder mensen begeef
Nog één lief woordje
Is waar ik voor leef
Ik moet door
Het leven staat niet stil
Maar zonder jou
Is niet wat ik wil
Waarom verliet je me
En verdween je uit dit aardse paradijs
Het spijt me lief, ik voel me verlaten…
Warm je aan mijn lijf
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.256 Je schreit je wanhoop uit
om vrienden die verdwijnen
om eenzaamheid en God
om schoonheid vol met kerven
verlatenheid en sterven
en bitterheid om 't eigen lot.
Ik weet mijn lief,
de winter is op komst,
de koude grijpt je aan,
maar warm je aan mijn lijf.…
een echte vriend
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
5.605 een echte vriend is iemand die er voor je is
en die je never nooit verlaat.…
Heer zoekt hartenvrouw
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
886 het blijkt de joker
die vrolijk lacht
en hem toeroept:
verlaat het spel
er is geen plaats
voor een kale heer
hij lacht terug
als een boer
met kiespijn
loopt eenzaam
naar zijn herenhuis
het spel is uit…
de verwarde egotist
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.414 zij constant te klagen
maar laat ik u vertellen
dat doet toch elke vrouw
ik weet wat haar probleem is
dat hoef ik niet te vragen
de angst dat ik zal weggaan
en niet meer van haar hou
nu moet u naar mij luisteren
ik wil niet met u praten
u denkt alleen aan haar
en geeft mij steeds de schuld
u wilt haar voor uzelf
zij zal mij nooit verlaten…
zand straalt de eonen terug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
869 je proeft de hete lucht
gespreid aard je de rots
je geest verlaat de tijd
in rimpelloze vlucht
zand straalt de eonen
terug, de wind waait
vroeger in een lange zucht
geurt naar eerdere bewoners
emoties in gepleisterd wit
het leven hardt en stikt
in de natuur, door bevingen
spuit bloed tegen de muur
ploegen met een steen
groeien…
Dode woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
753 Wanneer ik ga slapen
heeft het licht mijn huis
langs de ramen verlaten.
Zonder afscheid schuifelen
mijn vermoeide voeten
naar de lege achterkamer.
Ik sta stil en twijfel
of ik samen met de
duisternis wil verhuizen.
Met langzame ogen staar ik
in het schemerdonker en hoor
enkel verre, vergeten geluiden.…