Alle inzendingen over zomer winter

7480 resultaten.

Sorteren op:

Verijst je warme kus

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 962
strooi maar lentewarmte dwarrel handenvol met sneeuw ik smelt echt niet mijn liefde is diepvries ik permafrost al eeuwen mijn toendra's dooien slechts als zomerzon haar gulheid geeft vol leven dan jongt het wild en vreet zich vol kan ik ook geven maar als de herfst bronst gooi ik de kont tegen de krib verrijst je warme kus weer…
wil melker22 januari 2008Lees meer >

Bloemenslaap

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.470
Waar bleven de bloemekens blank en bont? Ze slapen nu zacht in de duistere grond, Een deken van sneeuw heeft ze toegedekt; Wees stil nu, dat niemand de bloemkens wekt. Straks komt met de lente de warmte weer, Dan gaat door de velden de Lieveheer, Neemt zachtjes het dekentje weg en zeit: Kom, kinderkens, op! het is bloeienstijd. Dan komen…

Haar armen omhelzen

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.621
Morgendauw streelt haar ogen wakker als een zachte kus de dageraad ontrolt zich vol gouden belofte aan haar voeten ze laat zich bekoren een warme glimlach krult haar lippen terwijl de wind speelt met koningwinter en de lente melodie die beiden een duet fluisteren alle twee aanlokkelijk sneeuwvlokken en roodblozende wangen witte…
windwhisper12 februari 2008Lees meer >

Kauwtje

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 751
Haar winters kleed stak zwart af tegen sneeuw zo hier en daar een bes viel haar ten prooi ze pakte ze van grijze takken zijn hoofd stak tussen schouders zijn kleed versomberde de sfeer zijn hoed verborg norse blikken vogels WEG ERMEE hij schreeuwde dwong haar op te krassen…

Wintergevoel

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 838
Het moeten ontmoeten. Onontkoombaar bij 't begroeten dit wintergevoel. Kom me niet te na. Hoezeer 'k ook van je hou, kom me niet te na. Kom me liever niet te na. Als je enkel kijkt en zwijgt is 't of helse pijn mij dreigt. Kom mij maar niet te na. Je handdruk is een greep om niet aan te ontsnappen. Hou me los, hou me los! En kom me…

Witte trots..

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.996
In sneeuwwit gekleed Zweeft de koning over de aarde Trots siert zijn koude gezicht Zacht strelen zijn witte handen Over de witte deken van sneeuw In sneeuwwit gekleed Strekt de koning zijn armen uit Om zijn koude vuur van sneeuw te geven Trots kijkt hij naar de witte aarde Ondeugende pretlichtjes in zijn ogen In sneeuwwit gekleed Plaagt…

De winter en mijn lief zijn heen

gedicht
4.0 met 70 stemmen aantal keer bekeken 30.623
De winter en mijn lief zijn heen. Er zit een merel op het dak, zijn keel beweegt, zijn snavel beeft alsof hij in zichzelve sprak. Hij luistert: uit een verre boom klinkt als het ketsen van twee stenen een vonkenregen van verlangen zo luid, zo helder en zo bang. De merel stort zich met een kreet vol wildheid in de voorjaarsvlagen.…
M. Vasalis1 januari 2004Lees meer >

ZANG BIJ DE HAARD

poëzie
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.792
Plas dan, Winter met uw nat; Storm en vries daar buiten; Jaag uw lichte vlokken rond, Voor mijn dichte ruiten; Geef ons half rantsoen van dag, En een schotel minder; Welgemoed, bij zang en wijn, Klaag ik van geen hinder.…

de grote winter pacificatie

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.154
in het winterbos het laatste pak bladeren op elkaar geplakt…
robflipse16 januari 2004Lees meer >

Overwinteren

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 955
Over hoe een huisjesslak zijn huisje vindt Ik ben verkleumd. En op. En zwak en moe, zo moe van het gebik! Een zoutvat lost het op, als slak. De grond kent ook de tijd, tik tik, vernielt mijn huis, mijn hol, mijn kluit. Op de aarde voel ik me berooid, het schuurt en striemt mijn tere huid, en wachten tot het ooit weer dooit dat doet me zeer…

Lijken

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.167
o, wat zijn die bomen kaal zo vaal en anorexiaal niet twee - niet twaalf maar abnormaal niet eentje niet maar allemaal lijken ze skelet die geef je hooguit een kwartaal dan gaan ze dood- kalm en massaal voor plantaardig vet…

GROOT LEED, KLEIN NIEUWS

snelsonnet
3.6 met 35 stemmen aantal keer bekeken 3.448
Aan vogelpest weer twee man overleden Maar, tegelijk, in Moskou, sneuvelt nou Het volk bij bosjes door de strenge kou: Tweehonderdzes personen tot op heden Het stond op Teletekst. Een klein bericht Groot leed is net zo groot als men belicht…
Ko de Laat27 januari 2004Lees meer >

RUWRIJM

poëzie
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.586
Het ruwrijmt, het brimmelt, en ‘s winters geweld heeft varings al ‘t hout in zijn schoonheid hersteld. Het stond daar en treuren, van alles ontbloot; vol deernisse, och arme, en een beeld van de dood! Nog maanden en dagen zal ‘t lijen eer ‘t alom weer licht is en leven, en blad hier, en blom.…

WINTERBOMEN

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 867
Blauw van de kou staan stenen bomen naakt te dromen In de fletse zon. Na een ijskoude zucht glijden willoos de vlokken als piepschuimbrokken uit de grauwe lucht. Geruisloos koos ’t sneeuwkristal de waterdood. 't Is AL! Er gebeurt nooit iets.…
ORFO11 februari 2004Lees meer >

"Sneeuwigheid"

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Een witte zegen van stilte daalt over het land. In de botten van mijn hand kruipt een tochtige kilte. Volle, grauwe wolken luchten wriemelende witte mieren. Ze feesten en vieren de vlokkendans der zuchten. Miljoenen piepschuimbrokken verliezen het Noorden en landen als klankloze woorden op een grenzeloos kussen van vlokken.…
ORFO27 februari 2004Lees meer >

Erwtensoep

netgedicht
3.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 6.165
Mijn moeder die je verder met geen stok het ijs op kreeg kookte in het schaatsseizoen enorme pannen erwtensoep en deelde deze uit vanaf de steiger voor ons zomerhuisje de soep genoot een faam tot ver achter de dijken men reed er graag een plas voor om of kluunde zich de bramen een enkeling trotseerde een nat pak onder de brug slechts éénmaal…

Straks weer koud

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 900
Je zat met je ogen dicht en genoot de warmte in het licht van de zon LENTE zei ik luid liet je schrikken even een zonnetje pikken zei je zacht terwijl je straalde zoals niemand dat kon met mijn ogen open genoot ik jouw glimlach zelfs toen jij je ogen weer sloot lente fluisterde jij als een knipoog naar de winter…

Maya

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.466
En alle gevoel lag bevroren onder snijdend schaatsenspoor Ik leefde er zelfs naartoe deze dag die weerspiegeld lag in Winters glazen poel Ik lik de tranen van je wangen ze smaken zoeter dan verdriet en zachter dan verlangen Vergeef mijn herinnering die mijn hart deed stromen mijn ziel deed smelten tot er alleen nog warmte was…

Schiermonnikoog, januari 1996

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.779
(een herinnering) Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid en ijs op sloten, wolkjes uit je neus, een rietkraag, krakend landschap wijd verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -, spaarzame vogels, takken rijp en tijd bestaat niet. Je staat daar als een reus, trotseert de wind die door de duinen rijdt. Je danst en hebt een hoedje…

Maart

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.483
Nou is de Winter weggeruimd. Die aan de aard zat vastgevroren. Nou is het vuil er afgeschuimd En komt de blote grond te voren. Maart heeft de korst al schoongespoeld En blaast er op om 't af te drogen; Zijn eigen borst is blootgewoeld - Daar gaat die knaap: - zijn donkre ogen.…

met zoveel regen dat het giet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 774
ik kan niet meer van binnen ben ik hol ik wil het weer weer vullen ik wil vol een handje wind vlijt bladeren op een hoop strijkt door mijn haar haalt gedachten uit de knoop een mand vol zonnestralen weerkaatsend op het fruit oogst van zomerdagen de kleuren rijpen uit stofjes schonen uit de lucht met zoveel regen dat het giet hagel…
wil melker5 januari 2006Lees meer >

seizoen-gebonden

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 985
ik voel de aarde aan mij zuigen als mijn armen zich willen verheffen het zou de hoop zijn die wil juichen om niet de stilte van de winter te beseffen maar seizoenen zijn niet te verplaatsen net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren mij in een gewenste vrolijkheid te haasten om te reiken naar vergelegen lentedeuren o, zeker, ik heb weet…

Slapen

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.188
tijdens een hete zomerdag Valt de koude winterlucht om mij heen Als om mij af te koelen na een verhitte dag op school Spoelt de frisheid mijn zorgen weg De rijp op de bladeren van het gras Doet mij denken aan een nieuwe morgen, terwijl het alweer avond was Door die frisse avondlucht Loop ik nu alleen naar huis In de hoop dat het morgen winter…
Eva Drabbe11 januari 2006Lees meer >

IJstijd

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.214
warmte van jouw hand vloeit samen met de kou die mij omringt als een te grote jas ik voel de levenstromen opbloeien door je vingertoppen vloeien nadat je in mijn ogen nadenkend las dat ik de gloeiende hitte van je hartstocht miste toen jij heel langzaam van me dreef vandaar mijn roep in de kou mijn radeloze schreeuw naar jou verdrijf de winter…

De laatste wanhoop

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
verwekt 'n plaats waar twijfel een nutteloze waakvlam is Hoop ontspringt en ontwaakt focust op de meelijwekkende horizon wakkert zijn zelfdbeeld aan beslecht simpel een gespeelde strijd Overreden door 't leven blijft z'n tegenspeelster in herinnering zweven blijft ze afwezig ons 'n toekomst geven blijft hun mislukte bruiloft in de winter…

Berk

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 803
De kruin als koraal wiegt de westenwind in slaap. Hij danst als een sjamaan, schaamteloos, theatraal, zijn jas ligt op de klinkers; de hemel, onbewogen, ziet zijn naaktheid door de vingers. Een berk in december rekent niet op mededogen.…
Jan B28 januari 2006Lees meer >

groet een buitenkind

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 719
buiten raast de wind de druppels tegen ramen en groet een buitenkind een bloem van water spreidt zich uit bloeit tegen de ruit ik wil haar plukken maar ze groeit in mist en tegenlicht ze maakt me triest in luwte was haar schoonheid niet verloren het einde zucht er is geen stop we rijden rondjes elkaar achterna…
wil melker8 februari 2006Lees meer >

Mistwit

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
Soms komt nooit dichts bij huis oogt als verdwaald bijna vanzelf komen dwarrelen met de aangevroren mist als een feeërieke vleier is onze winterverwarring louter dit zijn momenten als een beetje thuis deze witte wereld wijds van klein…
Irmgard10 februari 2006Lees meer >

zong zon in de kristallen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 829
ik zag je kijken naar de sneeuw ze vlokte wit en traag je blik zong zon in de kristallen ze leken langzamer te vallen uitgelaten volgden we hun vlucht uit lucht die lichter werd we dwarrelden mee in een zacht deinen en lieten vlokjes op de hand verdwijnen de wereld die verscheen ontnam de kleur haar eigenschap versmolt…
wil melker13 februari 2006Lees meer >

licht dat uren schemert

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
bomen staren in de mist huilen druppels op de straten het geluid vermindert zicht de stilte voelt verlaten gevangen in het grijs dat kilte is gaan dragen bekleed met witte rijp als de vorst is aangeslagen takken wijzen troosteloos verloren naar de hemel aarde lijkt wel bodemloos in licht dat uren schemert stappen dempen in het…
wil melker27 februari 2006Lees meer >