6208 resultaten.
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
341 in een stuurloze droom ontvang ik een ansichtkaart
iemand zendt me vanuit Auschwitz
vele hartelijke groeten
geen afdruk op de voorkant
geen teken van leven
het duister treedt binnen
de geur van het einde schemert
tussen stille bomen
bergen zwarte aarde brokkelen uit elkaar
de doodgraver duwt spades
in ontelbare handen
vele…
Sentiero di Giulietta
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
383 Het pad der liefde bestaat uit twee
en kent twee wandelaars
leeuwendelen van lichtjaren van elkaar verwijderd
zullen ze elkaar tot het eind missen.…
De platte wereld [Digitaal]
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
294 begrijpt men half de wetenschap
die in het eigen straatje past
Volksvertegenwoordigers vangen elkaar
vliegen af en nemen geen besluiten
buiten hun eigen sprookjeswereld
waar ze overal kunnen komen
zonder een stap te verzetten
Ze trekken iets uit de automaat
en een goede oude tijd wensen
om in te spelen - een vals spel
omdat het geen einde…
Gesloten wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
315 uitgang, geen start
mijn vinger die zoekt
naar een knopje van licht-
een flits, een begin
het dooft in mijn zicht
ik tast in het duister
mijn vinger wordt klein
verliest zich in muren
die nergens meer zijn
een knop die ooit licht was
blijft zwijgend en stil
alsof zelfs het donker
mij houden wil
ik draai door de nacht
die geen einde…
Ongerijmd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
185 is het daar niet,
Scherven op het strand,
Zijn daar bewust beland,
IJzer in het vuur,
Daar verhit al menig uur,
Man en vrouw in bed,
Hebben het samen zeer vet,
Kikker in de sloot,
Ooievaar brengt z’n dood,
Moeder voedt kind,
Kind heel gulzig drinkt,
In oost en west,
Wordt de aarde verpest,
In zuid en noord,
Men zich daaraan stoort,
Eind…
Excelsior
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
415 Zij was aan ’t eind van d’r Latijn,
Had 't Griekse al eerder laten vallen,
Toerde nu door de Apennijnen,
Op weg naar waar ze ooit begon.
Erg opschieten deed ze niet,
De schoten hoorde je al van ver,
In de verte heerste ’t duister,
Zag je dus geen hand voor ogen.…
Mijn tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Er is een tekort aan stoelen
om mijn tafel, voor de jong gestorven
neven en nichten, voor de oude familie-
leden en de vrienden van overal
die hier afwezig aanwezig zijn
zonder dat er een duidelijk einde is
en terwijl mijn hart gewoon blijft slaan
in warmte, kou en wind
en ik het leven leid dat wij
elkaar hebben toegewenst
aan de feesttafels…
Verdomme !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.459 Het snerpt door mijn hoofd
die weg, die kronkels, het
zwaailicht blauw, dat krassende
geluid, die scherven, overal
is er misschien nog slipgevaar,
gewoon een stranden, vlak voor het
einde, een klein beetje tijdloos,
geen vangrail, maar de invoegstrook
zomaar een vraag, dat is toch niet
teveel gevraagd, schenk dan verdomme
dat laatste glas…
Ja dan ...
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.318 Tik mij even op mijn schouder
laat mij nimmer wakend slapen
geef de nacht haar rust terug
sluit mijn ogen niet meer voor
de mist in de morgen, schenk mij
de lach weer in mijn hese stem,
toe laat mijn ogen stralen, zie
mijn zand, zon en zee, laat het
zout verwaaien op kleine golfjes
van de wind, waar jij gedragen
wordt tot het einde…
De dood
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.278 De dood is voor iedereen
Voor alles is een eind
Waarom is het dan gemeen
Dat je uiteindelijk wegkwijnt
Geen geintje over sterven
Want ooit zal je het merken
Zal het je leven bederven
Of misschien juist versterken
Het leven uit je ogen
In een fractie van de dag
Zomaar weggezogen
Net als je glimlach
Elke dag komt de dood
Bij ons op…
IJzeren tranen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.207 niet kunnen verdragen
Eelt houdt niet langer mijn hart gevangen
Als een stalker haalt uiteindelijk de monsterlijke angst
De geverfde glimlach van mijn gezicht
Het koude afscheid doet haar plicht
Verdriet verjaart niet, doch duurt het langst
Voor het eerst in tijden
Neem ik mijzelf op schoot
Troostend maak ik mijn hart bloot
Komt er een eind…
Kanker op !
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.795 Weer die kanker
met zijn klauwen
grijpt het leven
bij de strot
weer dat zuigen
in het heden
snijdt hij morgen
finaal aan go(r)t
weer die dagen
van verwachten
hoop en einde
loos de pijn
weer die woorden
zonder zinnen
hoe lang zal
leven leven zijn
niet de bommen
in de metro
noch het geloof
in een eigen god
nee de rugzak…
afscheid van Constant Nieuwenhuys
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.803 Constant bleef nooit stille staan
in stilte bleef hij verder gaan
na Cobra Corneille Appel
deed hij een appél
voor Nieuw Babylon
toekomst van ruimte en zon
er was genoeg ruimte
onder zijn zon
einde Grote Wittenburgerstraat
op het oude lange eiland
tegen de waterkant
in een oude school
zag men hem jarenlang
onvermoeibaar gaan en komen…
Hoe oud?
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.733 Daar hoef je niet voor geleerd te hebben,
't volgen van een cursus evenmin,
je bent moeder tot 't einde,
breng daar maar eens iets tegenin!…
Strijd.
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.061 Je weet nu diep van binnen
Het einde is daar.…
mijn gevoelens
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.394 mijn gevoelens voor jou,
zijn moeilijk uit te drukken
maar ik weet dat ze bestaan
mar ik wil niet ook aan deze relatie, op het eind toch nog kapotgaan.
ik wil nu eindelijk eens gelukkig gaan leven
maar misschien moet ik het ook maar opgeven.
jij ben voor mij toch onbereikbaar
want je woont helemaal daar.…
Terug waar je vandaan kwam...
hartenkreet
4.0 met 20 stemmen
2.262 Welkom wordt je daar geheten
Want dan ben je eind'lijk thuis
En in liefde ook ontvangen, want,
Je bent weer in je Vaders huis.
Daar bevinden zich je echte vrienden
Daar ontmoet je die je verloor
Dus een machtige ontmoeting,
Verwelkomd worden door een hemels koor.…
Zwart/wit
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.036 omringen
de ziel van mijn gedachten
Mist vervaagt mijn zicht
naar duidelijk aanwezig licht
Zwarte dagen, witte nachten
Glimlach kopje onder in een zee vol vragen
Wind stil om te laten wat het is
om niet te weten wat ik mis
Witte nachten, zwarte dagen
In mijn hoofd voel ik de vragen rennen
grijze vegen wissen het antwoord
schaar knipt het einde…
Zelfmoord
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
1.594 Ik voel dat het nadert, het einde van mijn leven.
Al het gevoel, stroomt langzaam weg uit mij.
De kettingen vallen af, steeds meer voel ik me vrij.
Straks is al deze aardse misere en eeuwige pijn voorbij.
In gedachten die afbreken als de aarde onder mijn bestaan.
Kijk ik terug in de duisternis en vraag ik me af.…
graag zien
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.686 wanneer zal dan die ijselijke pijn
die niemand weet of voelen zal
ten einde zijn
'k verberg me achter mijn lijf
tot dat jij mijn naaktheid ziet
en wanneer zullen mijn handen
m'n schouders omvatten
mezelf strelen
graag zien
het ik van mezelf
ik wacht en voel het intense van mijn leed
genietend van het tragische
het diepere ik
zoekend naar…
blue eyes
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
1.240 Zoveel zomermelodie in
de speler rond je oren en
in je hoofd: pijn zingt rond
Zoveel weemoed in de wereld
lief, zoveel, takken van bomen
kraken onder dat gewicht
bij wijze van winter
en liefde wordt heilige pijn,
een kruisiging waaraan
de dood geen einde te maken
weet tenslotte…
eenzaamheid
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.603 wanneer de dag ten einde is
en verandert in de nacht
dan weet ik dat ik je weer mis
jij die zoveel vreugde bracht
telkens als ik denk aan jou
en de eenzaamheid me kwelt
wordt mijn wereld grijs en grauw
ben ik alleen en uitgeteld
vaak droom ik
dat de lange wegen die liggen tussen
jou en mij
onder luid geweld van regen
verdwijnen…
Kerstmis
netgedicht
3.9 met 51 stemmen
5.798 veld
Over Kerstmis is zoveel geschreven
na die nacht is dat gebleven
tot hemelse pracht is hij verheven
engelen zongen daarbij hun lied
Weer horen wij wat wordt verteld
over een wereld vol geweld
een wereld ook met vriendschap
een wereld die steeds verkleint
Toch blijft die blijde boodschap
voor wie het wonder ziet
klinken tot het eind…
NET ALS SCHEMER
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.463 jong
het ijzer in de zin
is amper ontgonnen
mijn wapens spreken stil
als het schemer
mijn pen hamert fel
op het witgloeiend steen
het licht van de letters
vonkt van de kracht
waarmee ik het aambeeld beveel
ik plooi en ik kerf
in het slijpen
worden braam na braam afgerond
tussen vijlsel blinkt in scherpte
een punt
op het einde…
GENESIS
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
1.347 tot oeroude reptielen
foetale fossielen
in wording
Licht en liefde
ontwaken voor ‘t eerst
uit stof en steen
jij en ik
Blozende blikken
in obscure ruimtes
een vluchtige vlam
in het ijle
Beloftes beleven
op desolate stranden
tijdens naakte nachten
in een rijp avontuur
Bloeien bloemen
in de moederschoot
Venus venaal
tot het einde…
argeloos
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.090 naamloos roepen ze een beeld op
en weten dat ze met elkaar,
samen zoveel sterker staan
regels mooie woorden
ingezet om wat te zeggen
timide schuift een woordje op om
mee te doen met meer vertellen,
een beetje, lichtjes aangedaan
één voor één een stapje verder
samen naar een eenheid toe
tevreden plaatst de zin zich mooi en rustig aan het
eind…
Woede (3)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.501 woede figureert speelt niet meer
de hoofdrol wat blijft is onbegrip
van het veld verwijderd verwezen
naar de tribune eerst in een dip
verlamd door onvermogen dan
vechten tegen de bierkaai uitermate
zinloos verbannen uit de koffiekamer
alleen nog sociaal verkeer op straat
conditie op peil houden op twee
bijvelden tot einde contract de diepte…
vertel me
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
1.660 En dan komt de zon weer op
De eerste stralen strelen mijn gezicht
Net was de lucht nog zo donker
En nu plots is het al weer licht
De nacht en de dag worden langzaam een
Uren verstrijken geen gevoel van tijd
Ik herken het van het begin tot het eind
Het pijnlijke gevoel van de eenzaamheid
Vertel me waar is al dat moois nu gebleven
Mijn liefde…
in ons hart
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
2.121 zo had ik het bijlange nog niet
gezegd, jij mijn bij
ik jouw bloem
en dat het steken mag
recht waar het al zolang jeukt
jou tot het einde te verplegen
in het malse lentegras
de vlinders niet meer volgen
op hun dartelwolken vluchten
maar zoet en zacht gevooisd
de lippen op elkander drukken
vergeten adem halen toch
en dan opveren in ons…
Dichtdruppel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 Een druppel valt uit mijn linkeroog
Met veel kabaal op het laatste woord
De inkt was droog, is nu weer nat
Nog nooit zoveel verdriet gehad
De letters verwateren, worden één
Het sentiment smelt tot een blauwe vlek
Het papier wordt zacht, een gat, een lek
Het laatste woord verdwijnt, verdween
Het zielige einde van dit rijmsel
Is geblust,…