15208 resultaten.
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Het oude hoofd, de draden losser
spoken van vroeger scherper in beeld
De benauwde tuin, onwetend struikgewas
Als getuigen van een bevroren tijd
de hoge drempel, een blok van hout
met ogen die het niet zien
de namen allemaal verhaspeld
bordjes van zinloos verlangen
vlakbij is de eeuwige muziek
tien meter verder is de wereld
vrij…
Landschapspapier van de nacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
531 Iedere schemering in jouw gedachten
brengt lichte verkleuring tot stand
op het landschapspapier van blauwe nachten
ben ik als tekenaar jouw oude klant
ik beschrijf dromen
waar niemand kan komen
beleef nieuwe kansen
door met jou te sjansen
ik dans tot een nieuwe dageraad
mijn trouwe potlood verstilt
niet de tekening of ik zelf
maar jij…
PSALM HONDERD KLINKE DOOR
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Juicht den Here
gij ganse aarde
zijn de bekende woorden
der gelovigen
van het oude Israël
deze mensen leefden
eenvoudig en gehard
kenden niet
het verwende bestaan
dat thans in de wereld troont
zij erkenden zich
als kleine medewerkers
afhankelijk van God
hoeveel te meer
mogen wij in deze tijd
onze Hemelse Vader
lof toezingen!…
Don Quichot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
428 Hij werd het ook
op een oude knol
en zijn hart sprong op.
Cervantes bedacht toen al:
je kunt wel leven als in een boek
maar vooral als je te laat bent.
Intussen glippen de bladeren
van zijn boek door m'n vingers
en denk ik aan alles van mijzelf.…
Vriend van het hart
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.540 Het is geen eiland
waar je mij aanraakt
de wereld is weidser
dan in mijn meidendroom
naast het tuinpad
van onze
zoekgemaakte illusies
groeien wurgplanten
voor ons, teder synchroon
en in de nadagen
van het bevrijden
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik oude, grijze spiegels
en geef ik jouw spiegelbeeld
terug aan de talentvolle…
Be-TEKEN-is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 onder de vlierstruik van de oude woordhut
luierden letters in het mulle zand
overmoed en fierheid, hielden ze in stand
omarmd door het woord dat de meester had benut
het teken in ziel en vaandel gegrift
zachte avondwind blies het verweerd signaal uiteen
erf geëffend met wat sprokkelhout zonder grafsteen
vergeelde foto in een album van schoolschrift…
herfststerfte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
547 in zijn gebogen geel
doorstaat de berk het allerlaatste licht…
de nadag nadert, bleek
en oeverloos gezwicht in witte windsels
rond een oude stam
geen gram gehaald, doch zon
verschaald op dorre takken in
het stijgen van de maan
hij moet gaan – de herfst – hij kon
gekerfd in stugge bomen en
de dromen van een kind
niet langer naast…
Herhaling van zetten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
510 De eerste handen
Afgerukt - was het
Maar bij een
Paar vingers gebleven -
De eerste ogen
Die in dit leven
Nooit meer zullen
Zien, terwijl de
Tijd zonder mededogen
Doorgaat met waar het
Mee bezig was -
De mate van menselijk
Lijden te meten -
En de eerste dode
Weer is gevallen
Bij een grimmig feest
Is ook dit oude…
Levens loop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag
fluistert licht
zo vreemd
ik heb mijn ogen
in het oude dicht
mensen praten
in verhalen
alles leeft
om terug te gaan
in het grut
die na ons zaten
zie ik spiegels
in mezelf staan
ik gooi een steen
het water rimpelt
in vertraging verder
het leven kabbelt
naar de oevers
van een klein respijt
aan het eind
raak ik alleen…
Bedtijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
475 De oude uitgebluste man
zit op een manke stoel
aan tafel in zijn kamertje
van het bejaardenhuis.
Zijn geest doet het nog aardig goed
doch levensvreugd heeft hij niet meer,
de grauwe sleur van eenzaamheid
stompt af zo op de lange duur.…
vijftien september
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
567 nu ineengevlochten leed
de bloei uit heel jouw leven heeft gehaald
betaalt de tijd zich terug
voor eeuwig jong ben jij,
jouw glimlach zweeft voor altijd in
mijn hart,
mijn hoofd
in al mijn dagen
helpt het me je te dragen, in
mijn
oude moederziel
alleen de lengte duurt maar voort
het hoort niet, dat jouw zachtheid
zo verviel en immer…
Yesterday
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
617 soms, als mijn hoofd
naar niemandsland verhuist,
van te veel jij, of te weinig
en ik je toch niet missen kan,
zeg je soms dat je me kwijtraakt
aan dat vreemde huis
dat ‘vroeger’ heet en dat ik koester
als mijn lieflijke wereld
vaak verhuld in mistgewaden
die ik breken mag
en in kamers kom
net zo oud als mijn dromen.…
Knipoogje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
718 We scheuren oude bladzijden,
voor altijd, weet ik nu.
Zoals ik weet dat een cognacje
voor het slapen gaan
ook wonderen kan doen.…
De moed der wanhoop
gedicht
3.0 met 3 stemmen
8.952 De moed der wanhoop
hoor
een verlept horloge dat zelf - ten einde raad -
zijn raderen op gang tracht te brengen
zie
een drenkeling die paart met een kaaiman
een levenslange dwangarbeider uit Cayenne
die voor zijn oude dag spaart
De moed der wanhoop
hoor
de moeilijke lach naar de gezichten van Mars
zie
het uitwissen van de vlekken op de…
HORTENSIA
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
749 De broze jurk heeft ze aan de kant geknald,
over haar oude ondergoed is iets nieuws
getrokken met groene stippen: 3D motief
dat het net lijkt of ze binnen handbereik
en perspectief iets groter tonen
over een maand of wat koopt ze iets moois
op het hoofd, blauw is haar lievelingskleur
dan haalt ze de roestige haarpinnen weg
die ze in het bruine…
Een echte van Dam
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
543 Maar op m’n achterkant, daar prijkt een oude prent.
Of het dus door de hitte of een dichter kwam
die Willem Jan, dat was nou net niet DE van Dam.…
Naar Java
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
592 Mijn lief ver land onbekend
Oud, het is voor mij te laat
om te zoeken en te vinden
wat even is en verder gaat
Ik ween niet om het huilen
voor allen die zijn gegaan
zij helpen en zij zeggen
een tijd van komen en gaan
is allemaal in ons te vinden
als in de lucht het blauw
gekleed in man en vrouw
Menselijk zijn wij gebleven
beoefenen…
Een verbonden apartheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
558 Langzaam
ik benader en proef
en niet hoeven te zijn
genietende van oude pijn
En daar was hij
een andere, warme wind
die mij uitademend vindt
lucht die over mijn longen stroomt
en de adem beneemt
Blazende een kus
een onbekende rust
en ergens, ver weg
Een stem
verontrustend
wie ik ben
vertrouwdheid die ik ken
maar blindheid die ik…
Houdt stand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
474 Hier leeft geen angst
niet hier nee, in mijn
thuis, gebouwd
van hout dat,
hoewel oud,
haar klank niet is
vergeten.
Het kraakt en piept
enkel en alleen
het ritme van
ons leven,
voor wie luistert en
wil weten,
hoe stormen te verduren
die wanhoop waaien,
mettertijd,
en hoe te bestaan
achterstevoren.…
het begin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 ergens zou je
willen weten
waar deze woorden
vandaan komen
maar ik weet
het niet nu,wie ik ben
ooit was er overgrootvader
of nog veel verder teruggaand
hij liep langs de beek
met de oude molen toen nieuw
en er was een meisje
die hem zag en daarom
besta ik nu,maar deze woorden
zelf gaan zover terug dat
ze geen oorsprong…
Wie zoekt zal vinden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
543 Zijn ongebruikte momenten
voorgoed kwijt,
of terug te vinden
in de pauze tussen
nieuw en oud?…
nieuwe liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 nieuwe liefde
is niet makkelijk
als je de oude
niet vergeten bent
ze komt binnen
en ze omhelst je
als vanouds
maar ze is nieuw
je kust haar
zoals altijd maar
opeens is haar stem
een andere stem haar ogen
weten niet dat jij
dat je dat ziet en denkt
elke nieuwe omhelzing
bevestigt evengoed ons protest
tegen de eenzaanheid…
Generatievrede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Als oude man beklemt me de vraag
of de kinderen die na ons kwamen
zich wel door ons begrepen voelen.
Worstelen ze met dezelfde vragen?
Kennen wij de antwoorden?
Verstaan we hen?…
Trouw aan feiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 's Nacht naderen oude angsten,
die mijn goede moed verdrijven.
Dan, onverwacht, verschijnt ze.
De liefde, die geen oorzaak kent.
Uren later keren ze weer.
Feiten, die onweerlegbaar zijn.
Trouw, aan de liefdes van mijn leven.
Mensen, waar ik oprecht van hou.…
Aan de groentekraam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
794 Amper klanten op de markt
Jan de koopman zweet zich lam
van boven en onder klam
ik zie het al, lachte een dame
klopt helemaal en vooral vannacht
een tijd als Adam liggen woelen
Eva reikte me nog een appel aan
ik heb hem geweigerd
zegt ze, je lijkt wel een oud paard
ach mevrouwtje dat heb ik altijd
als dat beest niet steigert.…
Café Billard
gedicht
4.7 met 3 stemmen
10.773 Ik heb het tegen Gijs met vijftig
tegen honderd afgelegd
zijn oud-ivoren hoofdje, zoëven
vlot geraakt uit het vertrouwde
groene licht, hangt met een blij
gezicht boven de bar
zijn dorre handen vatten met een teer
gebaar het borrelglas, hij zegt
ik ben al bijna tachtig jaar
u bent nog jong dat komt nog wel terecht.
---------------------…
Kruin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 die me niet staat
mij ouder maakt
zo zonder enig jong blaadje
Ik krijg
een oud, bedaagd maatje
glans maakt plaats
voor dofheid
Het is nog
niet 'mijn tijd'
ik ben nog in de groei
ben onbekend
met een doodlopend straatje.…
Wachten op wat komen moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Bladeren waaien van oude bomen.
Wij verliezen onze wilde haren.
Wat blijft en kan groeien is liefde.
Zoals bruine knoppen in de winter,
in stilte dóór blijven groeien.
Knoppen van knoestige kastanjebomen.
Zo kunnen ook mensen wachten.
Op wat altijd is gekomen.
Op wat komen gaat.
Op wat komen moet.…
Deventer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.580 Zijn wereld is een wandeling, langs IJssel,
marktplein en het oude Bergkwartier,
dagelijks te herhalen.
Een woede ligt erin besloten, monotoon;
de kop van vrijheid, nauwe straten,
steeds dichterbij.…
Zeventig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Mijn oude dagen zijn voorbij.
Een jongen van de dag ben ik geworden.
De toekomst is nog niet begonnen.
Het zuur werd zoet en zoet maakt blij.
Het zicht in één oog ging verloren.
Het geluk van kunnen zien gevonden.
De geest van gisteren is vergaan.
Vanmorgen ben ik dankbaar opgestaan.…