9413 resultaten.
de vrouw was van wind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 de vrouw was van wind
dreef voorbij
schaapjeswolken
(wilde haar ogen drinken, lezen)
lossen op
stuifmeel van gewaarwording
verwaait
al het water van de zee
zaailingen
naar waar ter wereld zend je ze
om haar te zoeken moet ik
groter dan het firmament van
ruimte en van tijd
achter randen vinden wat verschoof…
RUIM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 Gods genade
die zich onnoemelijk ver uitstrekt
wijd als de oceaan is
heeft de bezadigde golving
van een stil bergmeer
heel ons leven
mogen we dat water putten
en tot ons nemen
met wijs overleg en vertrouwen
-herken ook vals gebruik hiervan!-
slechts overgave aan eenvoudig geloof.…
Dubbel D
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
757 Ik zak in mezelf
in het ongemak van binnen
diep weggestopt
Morrelend en gravend onder de liefde voor jou
Nog steeds zo stop ik het weg
Blijft wroeten kom hier naar boven
in de late avondzon
in de nacht
in de morgen
in de volle dag
Ga onder in de rivier naar het grote water
Los op in de chaos van het alles…
Rode schoentjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
618 De manier dat zij haar water drinkt.
Maar uiteindelijk
steeds weer
haar rode schoentjes.…
Niets
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
463 De koelkastdeur staat open
het water druppelt er drup voor drup uit
ik kijk naar dit schouwspel
het doet mij niets
eerder op de dag
zag ik een man op zijn fiets
hij reed in een gat in de weg en viel
het deed mij niets
de viooltjes in mijn tuintje staan er mooi bij
één voor één lachen ze naar mij
ik lach niet terug
want ze doen me niets…
mug
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.398 is iedereen zoek
geraakt in hart en
haard
vervolgens komt
dauw
na nacht
je liedjes komen
gaan
weet dat ik je schrijven
moet
weet dat ik dat doen
zou
jij staat zo lang
in deze rij
inmiddels is de brand
gebroken in
waarheid in water
kijken in een zucht
je kan me nog
net aan zien
luchmug…
Stervensgloed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Het groene bootje
glijdt traag door het meer
tussen bergen purper
Op de oever in 't gele huis
schijnsel van vlammen
rook
geur van turf
Het klotsen van water gerust
smelt de tijd
bergen bootje en huis
in de stervende gloed
van de Ierse schemer
vergleden…
pagode
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 nooit eerder klonk in de grote tuin
de oude gong zo zuiver
bij de vijver zingt een wasvrouw
en water draagt stemmen van ver
aan de oever
in de warme schaduw van de pagode
tuur ik naar glinsteringen
lelies en het pas gevallen blad
eerste druppels
kringen om mijn spiegelbeeld…
Waarheid van de leugen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Vertekening van de werkelijkheid
Verbeelding van de waarheid
Verdediging van de trots
Veroordeling van de onschuld
Verspreiding van het slechte
Vernietiging van het eigen
Wij, die zijn ondergedompeld in het onjuiste
Verdrinkend in de de diepte van het vloeiende
Water als normaliteit
Doorgebroken door de dijken, om de mensen te bereiken
Onwetend…
zo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
406 het kan elk
moment en echt
elke dag of uur
en dat wat je niet
wilt zeggen of
nooit zegt of misschien
zeg het alsjeblieft
of ik ga huilen terwijl
de regen altijd weer
valt oer oud water
de vuilniswagen passeert
en ik word wakker, althans hier
vergeef mij, vergeef mij…
De lente tegemoet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 De geknotte wilg
Die geen tranen
Bloedt, maar
Uitlopers kent
Die door winterzon
En waterig winterweer
Nu al vooruitlopen
Op wat komen gaat -
Lentevogels die
In struik en gras
Van geen ophouden
Weten en zingen
Alsof hun leven
Er nu al vanaf hangt:
Zwijgend glimlach ik
Bij zoveel vrolijkheid
Hun en mijn nieuwe
Leven tegemoet…
Met vingers van rozen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Lakens die geuren
Naar wind en zon,
Naar wolken, water
En gemaaid gras,
Naar tjilpende vogels,
Bomengroen en kamperfoelie.
Licht uit, draai me
Op mijn zij, echtgenote
Draait mee, lepeltje
Tegen me aan,
Trusten, lief.
Wegzakken en zalig
Dromen tot de dageraad
Me wakker maakt,
Me aanraakt met haar
Vingers van rozen.…
Hamvraag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 toch gloort een blauwe weide
schuurt een lichtzon tegen wimpers aan
verdrinkt een voorland in zwevend water
langs opwaartse krullen in een soort van hemel
ruimen paarse verten rond open ogen
zo ontvankelijk voor een kleine hommage
groots tegelijk
en wijzen wolken de weg?…
Leerde hem spelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 zij gaf hem vleugels
maar hij wist niet
hoe hij vliegen moest
leerde hem spelen
het winnen zat
te diep in zijn bloed
zij zijn de jaren aangegaan
hebben al die tijd
water bij de wijn gedaan
het smaakt niet meer
er is geen enkele veer
die zij nog kunnen laten
zonder zichzelf kapot te maken
er is geen groei in hun bestaan
hun korte…
Zee zonder einde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
429 Heb het land inmiddels wel gezien,
Alle continenten zoetjes aan
Achter mij gelaten -
Ben eigenlijk wel uitgekeken
Op die eindeloze wisseling
Van zomer en winter,
Lente en herfst,
Ben de zee nu ingelopen,
Drink me laveloos aan water
En ga met volle tevredenheid
De oneindigheid in, in deze
Zee zonder einde…
Besef
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
646 De zon speelt haar spel
Samen met de wind en
schittering van het water
Zintuigen worden aangesproken
Verwend en gestreeld
Je lichaam reageert autonoom
Pigment beschermt je huid
Parelend zweet koelt
Alles vanzelfsprekend
maar uiteindelijk een wonderlijk mooi
Zoals mensen kunnen zijn
Wonderlijk en mooi
Als ze het maar beseffen.…
Cyclus
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.176 Avond: de bomen op de kade dopen hun donkere
takken in het water
tot de volgende dag
de zon ze weer opdregt.
------------------------------------------
uit: 'Hollanda Maandblad', 2011, nr. 11…
Klein misverstand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 Hou de deur tegen als die op een kiertje staat
de wind is de herinnering van het verleden
dat was een storm in een glas water
zo klein, ik weet niet eens meer de reden.
Het piepende geluid van de scharnieren
laat de deur klapperen in het heden
problematiek waar wij nooit omheen draaiden
te groot, voor herinneringen van het verleden.…
Durf ik dat?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
612 Af en toe het lef om naar buiten te kijken
maar het licht is te fel
Besloten in het hol te blijven,
want daar is het veilig
Het is er alleen ook koud, stil en eenzaam
toch lukt het niet om te kijken
water is er voldoende
tranen blijven stromen
weg wil ik van hier
maar dan moet ik springen…
Onrust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 Zoals een boot
over het bijna rimpelloze water
van een Kempens kanaaltje glijdt
onder het blauwwitte ophaalbruggetje door,
zo zou mijn leven
nu ik ouder en ouder word
verder moeten gaan
in rust en schoonheid.
Maar helaas stormen woeden
zekerheden verdampen
vervreemding slaat toe
de steppenwolf huilt.…
Zoekend naar scherven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
709 soms vader
door de omgekeerde
verrekijkers van de tijd
zie ik je weer
hoe je bestond
op de rand van de eeuwen
hoog en rechtop als graan
in augustus
alsof je altijd hier
zou zijn
dan zie ik dit
gehurkt en gebogen
een kind aan het water
zoekend naar zeeglas
maar blind voor de dagen
die zonder vertragen
wolk na wolk
boven ons razen…
Handschrift
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
446 we verdronken water uit
een vluchtig slapen
verdrongen bewolking
uit onverwachte hoek
we werkten, tot verder
voorbij, tot werkbaar
lieten namen achter in
beschreven tijd sindsdien
aangetekend, zodat onze
brieven niet verjaarden
in woorden, met handen
gemaakt, onbesproken…
Echo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 Jouw lichaampje
spiegelt wolken,
weerkaatst licht,
beweegt volop in voedend water,
eerste teken van leven.
Klein kindje....…
meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.090 op de boulevard langs het strand, schuin beneden mij,
loopt een opvallend mooi meisje voorbij
haar uiterlijke schoonheid vangt en boeit mijn blik
plots kijkt zij omhoog
zij ziet mij en slaat haar ogen neer
dan vervolgt zij haar weg
de heupen wiegend
als door wind en water bewogen…
Sneeuwvlokken vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
795 Kokend water kookt.
Sneeuwvlokken vallen.…
Ochtendstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Nog even verborgen
in de sluiers
van de morgen
De brug bij Grave
over de Maas
waarover nu grote zorgen
Het water gaat
er zijn eigen weg
geen hinder van schutten
De rivier
heeft zo
zijn eigen grollen,grillen
Heeft
een winterse honger
te stillen
Het zomerbed
een winterbedding
.........geworden.…
wat later
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
549 ik zit voorlopig
water aan de kroeg
regent pijpenstelen
schat het wordt wat later
huis half uur op de fiets
nog maar even toch wat bier
een nat pak heeft niemand iets
wat leverworst dan weg van hier
we doen eigenlijk niets
muziek en dans zoals zoiets
wacht niet
mijn lief
totdat ik naar je kom…
Ontluisterend
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
847 op een naargeestige nacht
zal zij plots
vaker wakker worden
zoals alle oude vrouwen
vroeg of laat
slaapdronken zal ze
om haar blaas te ledigen
schuifelen naar 't toilet
uur na uur na uur
verbijsterd zal ze
op de hoek van de wastafel
haar gebit zien zwemmen
in een kommetje brak water…
Het onbeschrijfelijke
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
698 een toegeknepen vuist kan
evenmin water vasthouden
het sijpelt door de vingers
vogel en vlinder behoren
toe aan hun element
met eigen vleugelslag
ogen sluiten voor geruis
van de kwakende wereld
vraagt om stille inkeer…
Laf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 Zoute tranen hebben geknaagd aan het papier
vlekken van het zoute water bewijs van lafheid
van het zich terug trekken uit de strijd
die plaatsvond hier
een gevecht op leven en dood zo leek het
maar we weken van geweld
onze laatste uren samen geteld
het was onze laatste adem bekneld.…