Alle inzendingen over water

9413 resultaten.

Sorteren op:

de vrouw was van wind

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
de vrouw was van wind dreef voorbij schaapjeswolken (wilde haar ogen drinken, lezen) lossen op stuifmeel van gewaarwording verwaait al het water van de zee zaailingen naar waar ter wereld zend je ze om haar te zoeken moet ik groter dan het firmament van ruimte en van tijd achter randen vinden wat verschoof…

RUIM

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Gods genade die zich onnoemelijk ver uitstrekt wijd als de oceaan is heeft de bezadigde golving van een stil bergmeer heel ons leven mogen we dat water putten en tot ons nemen met wijs overleg en vertrouwen -herken ook vals gebruik hiervan!- slechts overgave aan eenvoudig geloof.…
Han Messie14 september 2011Lees meer >

Dubbel D

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 757
Ik zak in mezelf in het ongemak van binnen diep weggestopt Morrelend en gravend onder de liefde voor jou Nog steeds zo stop ik het weg Blijft wroeten kom hier naar boven in de late avondzon in de nacht in de morgen in de volle dag Ga onder in de rivier naar het grote water Los op in de chaos van het alles…
Hans Nusink30 september 2011Lees meer >

Rode schoentjes

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
De manier dat zij haar water drinkt. Maar uiteindelijk steeds weer haar rode schoentjes.…

Niets

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
De koelkastdeur staat open het water druppelt er drup voor drup uit ik kijk naar dit schouwspel het doet mij niets eerder op de dag zag ik een man op zijn fiets hij reed in een gat in de weg en viel het deed mij niets de viooltjes in mijn tuintje staan er mooi bij één voor één lachen ze naar mij ik lach niet terug want ze doen me niets…

mug

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.398
is iedereen zoek geraakt in hart en haard vervolgens komt dauw na nacht je liedjes komen gaan weet dat ik je schrijven moet weet dat ik dat doen zou jij staat zo lang in deze rij inmiddels is de brand gebroken in waarheid in water kijken in een zucht je kan me nog net aan zien luchmug…

Stervensgloed

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Het groene bootje glijdt traag door het meer tussen bergen purper Op de oever in 't gele huis schijnsel van vlammen rook geur van turf Het klotsen van water gerust smelt de tijd bergen bootje en huis in de stervende gloed van de Ierse schemer vergleden…

pagode

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
nooit eerder klonk in de grote tuin de oude gong zo zuiver bij de vijver zingt een wasvrouw en water draagt stemmen van ver aan de oever in de warme schaduw van de pagode tuur ik naar glinsteringen lelies en het pas gevallen blad eerste druppels kringen om mijn spiegelbeeld…

Waarheid van de leugen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Vertekening van de werkelijkheid Verbeelding van de waarheid Verdediging van de trots Veroordeling van de onschuld Verspreiding van het slechte Vernietiging van het eigen Wij, die zijn ondergedompeld in het onjuiste Verdrinkend in de de diepte van het vloeiende Water als normaliteit Doorgebroken door de dijken, om de mensen te bereiken Onwetend…
Caner5 juni 2013Lees meer >

zo

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
het kan elk moment en echt elke dag of uur en dat wat je niet wilt zeggen of nooit zegt of misschien zeg het alsjeblieft of ik ga huilen terwijl de regen altijd weer valt oer oud water de vuilniswagen passeert en ik word wakker, althans hier vergeef mij, vergeef mij…

De lente tegemoet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
De geknotte wilg Die geen tranen Bloedt, maar Uitlopers kent Die door winterzon En waterig winterweer Nu al vooruitlopen Op wat komen gaat - Lentevogels die In struik en gras Van geen ophouden Weten en zingen Alsof hun leven Er nu al vanaf hangt: Zwijgend glimlach ik Bij zoveel vrolijkheid Hun en mijn nieuwe Leven tegemoet…

Met vingers van rozen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
Lakens die geuren Naar wind en zon, Naar wolken, water En gemaaid gras, Naar tjilpende vogels, Bomengroen en kamperfoelie. Licht uit, draai me Op mijn zij, echtgenote Draait mee, lepeltje Tegen me aan, Trusten, lief. Wegzakken en zalig Dromen tot de dageraad Me wakker maakt, Me aanraakt met haar Vingers van rozen.…

Hamvraag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
toch gloort een blauwe weide schuurt een lichtzon tegen wimpers aan verdrinkt een voorland in zwevend water langs opwaartse krullen in een soort van hemel ruimen paarse verten rond open ogen zo ontvankelijk voor een kleine hommage groots tegelijk en wijzen wolken de weg?…
Iniduo25 april 2014Lees meer >

Leerde hem spelen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
zij gaf hem vleugels maar hij wist niet hoe hij vliegen moest leerde hem spelen het winnen zat te diep in zijn bloed zij zijn de jaren aangegaan hebben al die tijd water bij de wijn gedaan het smaakt niet meer er is geen enkele veer die zij nog kunnen laten zonder zichzelf kapot te maken er is geen groei in hun bestaan hun korte…

Zee zonder einde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 429
Heb het land inmiddels wel gezien, Alle continenten zoetjes aan Achter mij gelaten - Ben eigenlijk wel uitgekeken Op die eindeloze wisseling Van zomer en winter, Lente en herfst, Ben de zee nu ingelopen, Drink me laveloos aan water En ga met volle tevredenheid De oneindigheid in, in deze Zee zonder einde…

Besef

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
De zon speelt haar spel Samen met de wind en schittering van het water Zintuigen worden aangesproken Verwend en gestreeld Je lichaam reageert autonoom Pigment beschermt je huid Parelend zweet koelt Alles vanzelfsprekend maar uiteindelijk een wonderlijk mooi Zoals mensen kunnen zijn Wonderlijk en mooi Als ze het maar beseffen.…
Roland Hainje28 september 2014Lees meer >

Cyclus

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.176
Avond: de bomen op de kade dopen hun donkere takken in het water tot de volgende dag de zon ze weer opdregt. ------------------------------------------ uit: 'Hollanda Maandblad', 2011, nr. 11…
Willem Thies20 november 2014Lees meer >

Klein misverstand

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Hou de deur tegen als die op een kiertje staat de wind is de herinnering van het verleden dat was een storm in een glas water zo klein, ik weet niet eens meer de reden. Het piepende geluid van de scharnieren laat de deur klapperen in het heden problematiek waar wij nooit omheen draaiden te groot, voor herinneringen van het verleden.…

Durf ik dat?

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
Af en toe het lef om naar buiten te kijken maar het licht is te fel Besloten in het hol te blijven, want daar is het veilig Het is er alleen ook koud, stil en eenzaam toch lukt het niet om te kijken water is er voldoende tranen blijven stromen weg wil ik van hier maar dan moet ik springen…
Petra15 augustus 2015Lees meer >

Onrust

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Zoals een boot over het bijna rimpelloze water van een Kempens kanaaltje glijdt onder het blauwwitte ophaalbruggetje door, zo zou mijn leven nu ik ouder en ouder word verder moeten gaan in rust en schoonheid. Maar helaas stormen woeden zekerheden verdampen vervreemding slaat toe de steppenwolf huilt.…

Zoekend naar scherven

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 709
soms vader door de omgekeerde verrekijkers van de tijd zie ik je weer hoe je bestond op de rand van de eeuwen hoog en rechtop als graan in augustus alsof je altijd hier zou zijn dan zie ik dit gehurkt en gebogen een kind aan het water zoekend naar zeeglas maar blind voor de dagen die zonder vertragen wolk na wolk boven ons razen…

Handschrift

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
we verdronken water uit een vluchtig slapen verdrongen bewolking uit onverwachte hoek we werkten, tot verder voorbij, tot werkbaar lieten namen achter in beschreven tijd sindsdien aangetekend, zodat onze brieven niet verjaarden in woorden, met handen gemaakt, onbesproken…
Iniduo14 maart 2016Lees meer >

Echo

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 772
Jouw lichaampje spiegelt wolken, weerkaatst licht, beweegt volop in voedend water, eerste teken van leven. Klein kindje....…
Veerthe16 april 2016Lees meer >

meisje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.090
op de boulevard langs het strand, schuin beneden mij, loopt een opvallend mooi meisje voorbij haar uiterlijke schoonheid vangt en boeit mijn blik plots kijkt zij omhoog zij ziet mij en slaat haar ogen neer dan vervolgt zij haar weg de heupen wiegend als door wind en water bewogen…
hans uil30 augustus 2016Lees meer >

Ochtendstilte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Nog even verborgen in de sluiers van de morgen De brug bij Grave over de Maas waarover nu grote zorgen Het water gaat er zijn eigen weg geen hinder van schutten De rivier heeft zo zijn eigen grollen,grillen Heeft een winterse honger te stillen Het zomerbed een winterbedding .........geworden.…

wat later

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
ik zit voorlopig water aan de kroeg regent pijpenstelen schat het wordt wat later huis half uur op de fiets nog maar even toch wat bier  een nat pak heeft niemand iets wat leverworst dan weg van hier we doen eigenlijk niets muziek en dans zoals zoiets wacht niet mijn lief totdat ik naar je kom…

Ontluisterend

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 847
op een naargeestige nacht zal zij plots vaker wakker worden zoals alle oude vrouwen vroeg of laat slaapdronken zal ze om haar blaas te ledigen schuifelen naar 't toilet uur na uur na uur verbijsterd zal ze op de hoek van de wastafel haar gebit zien zwemmen in een kommetje brak water…

Het onbeschrijfelijke

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
een toegeknepen vuist kan evenmin water vasthouden het sijpelt door de vingers vogel en vlinder behoren toe aan hun element met eigen vleugelslag ogen sluiten voor geruis van de kwakende wereld vraagt om stille inkeer…

Laf

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Zoute tranen hebben geknaagd aan het papier vlekken van het zoute water bewijs van lafheid van het zich terug trekken uit de strijd die plaatsvond hier een gevecht op leven en dood zo leek het maar we weken van geweld onze laatste uren samen geteld het was onze laatste adem bekneld.…