6334 resultaten.
Wereldarchitectuur
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 in d' oudheid in Egyptisch'-, Griekse
architectuur gebruikt
Er is een mannelijke
variant, telamon/atlant
niet echt fijnbesnaard, maar masculien
Telamon en kariatide
dragen flink en ondersteunen enorm
gezonde zuilen voor een te dragen last
ten allen tijde te
stutten zonder pijn
de Karyanen steunden de Perzen
Mannen gedood; vrouwen eeuwige…
De papegaai
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.648 Dit ben ik, een verfstreek in de
eeuwigheid, een opmaat voor het al.
------------------------------------
uit: 'Boven de koude steen', 2007.…
Aantasting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 -
Die hebben ze door hun
Oorlogsdaden binnen de
Muren van de school,
Maar ook onderweg
Daar naartoe, al dubbeldik
Verloren tot in alle eeuwigheid…
wellness
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
620 er staan dikke muren
in hun oude sfeer boetserend, rond
een eeuwig hart
het zoutbad stort vanzelf in sprekend
lichte vormen, tussen rozen en
de schijn van wat vanille, rozemarijn
en zuivere gebaren
zandsteen schuurt langs wit beton
waar het plafond de druppels draagt,
van warmer evenaren
maar het water schraagt
het stillere ervaren…
Vergane glorie.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 Maar blijft Eeuwigheid tijd der tijden
waarin wij onze eindigheid niet kunnen
vermijden.…
Gebroken wijzer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
595 Nog niet zo lang geleden
- midden op de dag -
in springlevend licht
kwam de dood even langs
ze nam enkele maten
knipoogde naar het duister
van het diepe water en
vertrok zonder opgemerkt te zijn
nog even werden er vanuit het oosten
verse dagen aangedragen
de tijd lekte gestaag van de wijzers
in de eeuwigheid rijdt geen ijlbode
de grote…
Duinen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
826 Gestreeld door zijn hand
Waardoor hij mag struinen
Waarheen de heuvel leidt
Volledig in perfecte harmonie
Met haar heuvelige evenknie
Door deze tweeling verleid
Handen als golven hoog
De duinen intens overspoelend
Elke zandkorrel liefkozend voelend
Slechts duintoppen nog droog
Aangetrokken door zijn zee
Bewegend naar dat ene
Haar eeuwig…
Verwonde bladeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Eeuwig meer.
Ga nu maar. Ik blaas je verder,
hoger dan het hemelsblauw.…
De hemel kierde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 te vouwen
in warmte en vertrouwen
je steelde hoog
zonder afstand te nemen
met lichte trots
droeg jij je knop
net even anders getopt
bloeien was een dialoog
waarvoor jij even boog
om in het openen
de kleuren te bekennen
van jouw oogstrelend rood
de hemel kierde
in de schoonheid
van het ogenblik
jouw bloem schitterde
in het eeuwig…
Wiegend op wind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 kleur en vorm de hemel bevolken
praat tegen bloemen die
wiegend op wind mooi staan te zijn
hun harten openen in aandacht voor mij
bomen hoor die in hun donker ruisen
dissonanten uit melodieën kuisen en met
elkaar zingen om het bos te doen swingen
in die grootsheid voel ik me god
door te delen in alle liefde en leven om
samen naar eeuwige…
Ik houd mijn jaren in de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Ik houd je woorden
In mijn hand -
Een schelp vol verzen
Die jij voor ons achterliet,
Je band met de Eeuwige,
Met zijn onvolprezen natuur,
De schepping die Hij
Voor jou en mij achterliet -
Ik doe mijn ogen dicht
En draag mijn jaren in de hand,
Droom van mijn studentenjaren
Waarin jij ons begeleiden mocht
In de zoektocht van ons…
Het opstel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
525 ‘t Zal eeuwig een mysterie blijven~…
Zielsverloren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 Een ogenblik was voldoende
om voor eeuwig met haar ziel
verbonden te blijven.…
Die kleine intieme oase
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
461 wij speelden met woorden
schreven ze in het zand
omdat niemand ze hoorden
zo schiepen wij onze band
maar het strand
was helaas al geschapen
liet zich slechts raken door
water in zijn eeuwig corvee
golven wisten de tekens
overspoelden ze een voor een
in een dierbaar herinneren
aan ons eindeloos dagje zee
later zijn wij terug gegaan…
In nirwanablauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 nog eenmaal het ultieme rood
als ster die oplicht aan het firmament
zijn staart uiteenspattend
in het mooiste buitenaards pigment
oprijzend uit het prille groen
dat seizoenenslang als
donker loof in warme zomers
koelte brengt en rust belooft
de laatste stukjes worden al
geslepen en gebrand voor mijn
komend avontuur in nirwanablauw
eeuwig…
Porselein van het heden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
450 ik voelde je al
in wijkende tijd
op weg naar momenten
van gelukzalige eeuwigheid
weer tasten we af
het rakende woord
al bij voorbaat gemeden
in porselein van het heden
onontkoombaar
gaan ogen minnekozen
ontspant de lach lijnen
die ik vroeger niet bij je zag
weer stroomt bloed
in uitbundig kleuren
geen verhitte discussies
maar een…
Hervonden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
509 Opnieuw op zoek gegaan
naar de bron van eeuwig leven
gevonden deze keer
Vervallen fontein en het water
verontreinigd door landbouwgif
vergane glorie en grandeur
Een beek stroomt
naar een rivier op weg naar zee
zoet water verdwijnt in zout
verdampt en de wind draagt
de wolken mee
tot zoete regen
valt en vindt zijn doel
gefilterd door…
Reikende handen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 ik heb nooit geleerd
reikende handen
met elkaar te vergelijken
pas in het schudden
kon ik voor even
diep in de ogen kijken
vaak maakte me dat
niet veel wijzer omdat
ik de ziel nauwelijks zag
toen jij mij je hand gaf
voelde ik intuïtief
dat het voor eeuwig was
met het paradijs
in onze ogen zijn we
samen naar buiten gelopen…
Is God nog in Frankrijk?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 er nog woont
Hij heeft me
elk jaar -rijkelijk-
beloond met zon en warmte
koele drankjes op 'n terras
Ik wist in alles
wat mijn ogen zagen
mijn oren hoorden
dat Hij er was
Dan zijn er
plots geweren
knallen,bommen
mitrailleurvuur
Geen ontsnappen
mogelijk
geen weg
-naar huis- terug
Het lijkt
kort van duur
ook een eeuwigheid…
Een tijdloze kust
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
448 ik hoor de
vroege vogels weer
schrijf letters neer in
een sprankelend verband
was gestrand
op een tijdloze kust die
de altijd rollende golven
met eeuwigheid sust
diep verankerd
in het zuigend zand van
licht autistische gewoontes
bij een perspectiefloos land
hun gezang
doorbreekt het treurend
afzien op de dagen die
veel lasten…
Waar een lichtje dooft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
860 Als het licht het leven dooft
van het ooit zo waarachtig hopen
op dat sprankje eeuwig licht, dat de
duisternis voor geluk moest kopen.
Dan doet soms het onrecht verdrietig
pijn; en huilt het aan de achterkant van
het gelukkig zijn.
Dan vlindert soms de vlinder door een
te korte nacht; waar een lichtje dooft
in zijn laatste kracht.…
Correspondents’ Dinner, Rutte speecht!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Indruk op moeder Rutte
indruk op volk- en vaderland
en vooral en zo humoristisch mogelijk
indruk op de media van de natie
Maar bovenal wil Mark Rutte indruk maken
op zijn, ons aller staatshoofd
Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander
door plechtig af te sluiten met:
“Want van u is het Koninkrijk en
de kracht en de heerlijkheid tot in eeuwigheid…
Wielie Elhorst in "De Verwondering"!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wielie sprak woorden
woorden die hout snijden
hout van het kruis
het kruis van Christus
gestorven en weer opgestaan
om levend, eeuwig levend
te laten zien, te laten voelen
dat wij allen, allen op deze wereld
mannen, vrouwen, jongens en meisjes
als kinderen voor het aangezicht van God
Zijn Vader, maar ook van Zijn Moeder Maria
EEN zijn in…
Troostmeisjes
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
528 Geen gezicht
voor wat reeds was verloren;
onherkenbaar in het rijk van
de eeuwige zon.…
Lief zeegezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
452 tegen je zeggen zonder
dat jij iets kon weerleggen
het was mijn monoloog
in moeilijke tijden
ook al bulderden je golven
ik liet me door jouw rust leiden
jij wist feilloos
mijn stemming te kleuren
met vrienden als wind en de zon
jij was er toen al het leven begon
ik dank je
met handenvol schelpen
en zand van dit strand voor
onze eeuwig…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 hemel is blauw en wijd
van een stil gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane eeuwigheid…
Calimero-complex
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
519 Mijn absolute of eeuwige leeftijd
schat ik op rond de drie jaar, al
zal het duidelijk minder zijn, maar
ik houd mezelf graag groter dan dat
ik ben.
God noemt zichzelf ook 'Ik ben'.…
Sluiting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 het was een plek die wekelijks houvast bood
terwijl je verder steeds meer los moest laten
dierbaren, gezondheid, werk en jeugd
je ervoer daar momenten van genade
waarin de eeuwigheid zich openbaarde
velen werden er geroepen tot nieuw leven
er werd een stukje meegelopen op de laatste reis
en als je het gewoonweg niet meer wist
dan brandde…
Jouw Hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Daarvoor beloof ik eeuwig trouw,
vandaag en iedere morgen...…
Ik hoor de nacht die nader-zijgt
poëzie
5.0 met 4 stemmen
937 – – Ach, is ons lijf voor ééuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
’k u durf beminnen.…