7603 resultaten.
Ben een troubadour
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
766 de balzaal is
mijn podium niet
muziek gekleed
in overdadigheid
de pas getemd
in afgemetenheid
ben een troubadour
mijn lied boeit
de gewone man
zijn lach tussen
de gangen blijft in
de luchters hangen
als het buffet
ten einde is
dan fluister ik
mijn streekverhalen
over ridders die
hun maagden halen
het hoofs gedoe
in de kastelen…
Als de zon niet meer schijnt
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.266 Als de zon voor jou,
niet meer zal schijnen
Je mist de warmte en het licht
en je hoort zelfs de lach,
niet meer van een kind.
Als je het mooie niet meer ziet,
van wat het leven je biedt.
Dan ben je bevangen
door een intens verdriet.
Het liefst ben je dan alleen,
geen mensen om je heen.…
Smeltend zal je sterven
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
568 je schuift
het sneeuwgordijn opzij
treedt ijskoud op
in volle glorie
kristallen schitteren
op je japon
gedragen door de wind
je sprankelende lach is zon
je zweeft en
slecht in sporen
op de baan zien we
jouw ronde zwieren staan
ik weet je in mijn armen
zij zullen jou verwarmen
smeltend zal je sterven en
wij heel snel jouw lente…
Opgesloten in mijn vrijheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
619 en vlei jouw liefde tegen mijn behoeftig
silhouet, niet dat ik jou wil aanraken maar
je adem brengt in mij het leven terug
de sprei, de tabernakel waar we onze
fantasie beleefden en de dromen die
de zomen herstelden naden nu
rafels in mijn geweten
toch ben ik dankbaar wat
jij me gaf, twee paar blauwe
kinderogen en jouw lieve
gulle lach…
Het kerkdijkje
gedicht
2.8 met 20 stemmen
8.715 Verder dan hier kan ik niet terug:
het prikkeldraad - geroest -
waaraan Gijs B mijn haren vlocht
en hard wegliep, en lachte
zoals ik later heb zien lachen
in de buurt van prikkeldraad;
het desolate achterlaten
waar vluchten wordt bekocht
en schreeuwen als de regen
voortaan naar binnen slaat.
--------------------------------------…
In een wankel evenwicht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
653 de dagen zijn
voor jou geschenken
ontwaken met een lach
na een vaak rusteloze nacht
je eigen dingen doen
volgens vaste rituelen
het staan op eigen benen
in een wankel evenwicht
de liefdevolle handen
zijn hun werken niet verleerd
van baby tot nu vijftienjarig kind
zij hebben alles geprobeerd
jouw ogen blijven hen
verbazen in verwondering…
Jij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.022 ach ik ben oud
niet alle wonden
kunnen nog helen
al meer littekens
heb ik nu dan huid
maar jij blijft jong
althans in mijn ogen
ook al evenaar je
bijna al mijn jaren
je zonnestraalt me
door de donkere nacht
bedekt rauwe wonden
met een fluwelen korst
je lach stilt de pijn
van botte messen
die het lange leven
almeer in me stak…
stil voor later
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
809 nog herken ik jou
de blijheid in je ogen
de lach om je mond
de lijn bij je wang
t maakt me bang
dat je wegdrijft
op de rimpels
van het water
bewaar je ze
voor later
zodat als ik je dan zie
je ogen zoek
je mond weer vind
je wang kan strelen
bewaar je je ziel
voor mij
zodat ik me echt kan geven
onverborgen
voor het leven
zo kort…
Haar warme gulheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
520 zie je sporen
op het herfsttapijt
een zacht geritsel als
blad zich weer ter aarde vlijt
hoor je in het
merelfluiten dat
in eigen melodie een
territorium gaat sluiten
voel je in de wind
die kil doordringend
de roze wolk verjaagt
zodat de schemering vervaagt
en dan je lach
haar warme gulheid
danst in het ochtendrood
eindelijk geef…
Geboortegrond ( haiku’s)
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
600 Lach op stembanden
lied vastgelegd als zangtekst,
trilt in lendenen.
Etalage pop
haar wereldbeelden beziet,
met lede ogen.
Tastbaar op de huid.
één hartslag voor ons beiden,
geluid uitgediept.
Vertaald in woorden,
een ware levenscodicil,
schelpdier van liefde.…
vredesplein
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
538 lachen is totaal verboden
op datzelfde vredesplein.
zouden ook die beulen weten:
dat een vleugje humor
't leven vlugger
licht laat zijn?…
Wankel evenwicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 de dagen zijn
voor jou geschenken
ontwaken met een lach
na een vaak rusteloze nacht
je eigen dingen doen
volgens vaste rituelen
het staan op eigen benen
in wankel evenwicht
de liefdevolle handen
zijn hun werken niet verleerd
van baby tot groot kind
zij hebben alles geprobeerd
jouw ogen blijven hen
verbazen in bewondering
hoe jij…
mijn droom vannacht uit "hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
651 mijn vinger langs je lippen
ik schrijf jouw naam in de lucht
en lach.. zegt mijn hart
ze is het einde maar ook
een nieuwe start
je pakt me bij mijn hand
we dansen in de zon
hoewel ik niet wist
dat ik zo dansen kon…
Humor
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.039 en pakte het krukje
'laat me niet lachen'
lachte zij!…
doorgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
670 buiten trilt de dag nog na, er loopt
een meisje, tussen alle anderen
ze wuift haar haren zachter
door het open raam
binnen slaapt vermoeidheid, rond
de steeds verlegen naam
van kleine kinderogen
morgen mogen we weer leven
morgen
mag ik alles geven, aan mijn doorgedraaide lach
en buitelt door de nieuwe dag
het weven
van haar vrije…
de zwaarte van een vlinder
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
459 morgen, in eindeloze
pracht verschijnt de dag zo zuiver
als een kinderhart
als de zon langs zorgen wrijft
blijft een regenlied haar waarde zingen
over waar haar druppels gingen, toen
er nog geen treurlied was
in witte vleugels tekent zwart
het aderen van smart, rond alle mooie dingen
maar in tussenweefsels zweeft
het mooie van haar lach…
vrienden
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
3.124 Samen op stap gaan
met van geluk zowel een lach als een traan.
Je vrienden zullen altijd voor je klaar staan
En zullen zelfs voor je door het vuur gaan.
Vrienden heb je nodig
ze zijn nooit overbodig.…
eenzame kerst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.659 We praten en we lachen wat
en af en toe een zoen
ik streel jou denkbeeldig door je haar
het is geweldig om "net alsof"te doen.
Ik luister kerstmuziek heel lang
maar het doet ongelofelijk veel pijn,
te denken dat je samen bent.....
maar tóch alleen te zijn.…
Die oplichten in zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 gezicht
dat soms ver
maar altijd sprekend is
uitnodigende ogen
die oplichten in zon
warmte geven
als je uit de schaduw komt
een zachte wind
die speelse geuren draagt
van plein en straat
in dagelijks gebeuren
hoort stemmen die
nooit zwijgen in geroezemoes
wel overslaan of hijgen
als dat zo nodig moet
je conformeert je
met de lach…
Voetstappen helder in de vrieslucht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
606 Voetstappen helder in de vrieslucht,
zon die alles blij maakt en kleurt
al is de winter niet voorbij, de regen
is nu weg en stemmen lachen.
Dit kleine hart is plots weer daar
en voelt de weemoed krimpen.
Liefde blijkt toch meer dan enkel
maar een woord; er is vergeving.…
Onder merelgefluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 ik liet licht
bij je binnen
opende gordijnen
ontdooide ruiten
in de rode ochtendzon
samen keken we naar buiten
vlogen uit
in een ontwakende wereld
onder merelgefluit
jij bent te lang
in het donker geweest
licht wordt eindelijk jouw feest
onwennig verken je
zonder houvast de ruimte
die eens van jou was
ik zie in je lach
weer…
ga maar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 nu je sterft uit een verlaten lichaam
vogels zingen van de voorjaarszorg, uitbundig
blij en tomeloos het leven vieren
zucht ik vrijer
over zeven uren zweeft jouw stille lach
zonder machteloze durf een andere tijd tegemoet
hoe zoet is dan het sterven
blijer zal ik zijn
als jij jouw haren glanzen laat
in bovenaardse zon
In memoriam…
Weerkaatst in schrik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
557 lichtgevend
hangen de pompoenen
in de boom
begeleiden stapjes
die onzeker gaan en toch
hun mannetje willen staan
een vogel schreeuwt
weerkaatst in schrik
van kinderlijk ogen wit
handjes vast
voor onverwacht
de kleine dappere lach
pas later
in het volle licht
verdwijnt de spanning uit het zicht
dan is het feest
de geesten…
Over bergen en door dalen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.398 Dan zal 't geluk met me zijn
en zal ik lachen in de nacht!
Ik weet nu vanaf dit uur dat
het leven op me wacht!…
Een vlaag herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 de zomerklanken
zijn verstomd
soms geurt
een open deur
een vlaag herinnering
aan hoe het leven ging
een lach die
alles overstijgt
nooit wijkt voor
wolken en wat regen
de hele lange dag
een zegen blijft
de losheid
van het buiten
schemeringen
zonder muren
die in schoonheid
vele uren duren
nu pakt
sneeuw en kou
de mensen…
Wens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
616 De dichter van een lach en een traan
dat was de wens van mijn leven
en zo zou het ook gaan
het ging anders en op die manier beschreven
lijkt het op dat vreselijke ding
dat boven de schoorsteenmantel van mijn oude tante hing
maar goed, dit wilde ik zijn
een gekweld en eenzaam schrijver
achter een vies en versleten gordijn
maar nu ben…
Onder mijn huid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.539 In liefde opgedragen aan Anton
Onder mijn huid
Zit je, dicht onder
Mijn huid, snaak
Met mongoolse ronde
Oogjes, kwetsbare
Kleine vingertjes
Die zo vaak ons
Aan het lachen
Hebben gebracht
Jij die niet onecht
Kunt zijn, en nog nooit
Iemand heeft bedrogen
Want je bent honderd
Procent jezelf, en vanaf de
Dag dat je geboren…
nooit meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 drentelen in huis
onmogelijke uren
pratend, pratend
een lach, schel
wegstervend.
vermoeiend….
stommelen in de nacht
ogen,
verscholen achter glas
vage verhalen
waarheid?…
Het spel heet spelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
444 het spel heet spelen
daarmee leer je winnen
ruimte en richting bedwingen
onbevangen met een lach
kraaiend brabbel je
dat heb ik weer goed bedacht
er is geen verliezer
alleen een steeds proberen
andere invalshoeken onderzoeken
tot er ogen gaan steken
zij zich met elkaar gaan meten
wie er recht heeft op de macht
het speelse is verdwenen…
dus danst ze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 omdat muziek haar liefde is
ze zich kan laten gaan
blikken van mensen doen haar
niet blozen
muziek is als haar geliefde
het laat haar lachen
huilen, dromen
hij kijkt naar haar
dus danst ze ( onbevangen )
zoals een ander kan vertellen zo
verhaalt zij met haar lichaam
ze weet dat muziek en dans haar
ware passie zijn
als het licht…