7524 resultaten.
Zittend op m'n krukje
hartenkreet
3.7 met 51 stemmen
5.807 Op ooghoogte
met jouw genot
starend naar
je mannelijkheid
Handen tastend
om de basis
van jouw
sensualiteit
Adem strelend
zachtjes plagend
langs jouw lid
getergd door water
Spetters langs
mijn klamme lippen
de douche was warm
besef ik later
Nú is er
alleen maar wij
in dit moment
ik voel je rillen
Warmte stroomt…
Stil vragen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.207 De nacht is een warme boodschap
van momenten en schaduwen die voorbij gaan
en mijn dromen laten ontwaken
om kleuren te stelen
waar ze
de werkelijkheid achterlaten
zoals ik haar teken en
vergeten wil.…
In hun droom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.387 in zijn droom
heb ik je honderd malen
zo liefgehad
hier heb ik jaren op gewacht
sprak zij
terwijl zij zacht
zijn slapen kuste
in mijn droom
wist ik al lang
hoe ik je zou beminnen
we pasten naadloos in elkaar
en voegden ons natuurlijk
als was het in onszelf
ze kuste hem heel vastberaden
vol hartstocht op zijn warme mond
toen nog…
Schraal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
580 De zomer is rijp
klaar om te oogsten
vruchten hangen zwaar
aan de knoestige tak
het zonlicht komt later
gefilterd naar binnen
en buiten geurt de lelie
onder 't warme rieten dak
mijn hart wordt onrustig
alsof je zult komen
brood en wijn, de tafel gedekt
maar je stap zal niet klinken
achterom tussen de rozen
je glas voor vanavond
maar…
Wie zij is
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
715 Haar beeld ontgroeid
en nog het meest in haar gedachten
zoekt zij bij twijfel
naar de vertrouwde blik
maar de jonge fotograaf van 3
kijkt even snel
voordat hij achteloos op camera
vastlegt wie zij is
zij is de koele hand
op 't warme voorhoofd
en de knuffel
die hem kust
zij lacht met hem
verzonnen woorden
en hoort hem in zijn drift…
Ja hand in hand
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
932 zag de bui
al hangen
een warme zee
verlaten strand
zij liepen hand in hand
het koude binnenland
door duinen waar het
geel nog triomfeerde
en herfst voortijdig
te plots interrumpeerde
met regensluiers
die het stel niet
interesseerden door
zomer zongebrand
komen zij oogsten
ja hand in hand
elkaar weer winteren
beloven nu stralen…
Kerstkoopzondag
netgedicht
4.5 met 29 stemmen
826 kopen, kopen tot je morgen
toch weer weet: "het is te laat,
veel te laat om echt te leven,"
want van kopen word je arm,
dus leer maar om meer te delen,
want van delen word je warm...…
Zomerde een overnacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
737 je wiekte voor de wind
fladderde in warme lagen
speelde als een fleurig kind
met de wind die je kon dragen
maar in koude vlagen
vertraagde het spel
was landen snel geboden omdat
de sappen niet meer stromen
zag je kleuren
zwakker worden opende
mijn bloemenbed in geuren
die jij nooit vergeten hebt
ondanks de kilte streek
je gracieus…
A RECHERCHE...
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
682 herinnering aan verloren tijd
de smaak van weleer die je terug vindt
in de geur van het verse brood
dat de vrouw van de warme bakker
stevig tussen haar borsten geklemd houdt
'melancholie is het vullen van ledigheid'
of het zoeken naar een medicijn
voor naderende pijn
zoals het kneden van deeg
met blote handen een proces
is voorafgaand…
Alles zeggend.
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.851 Jaren al ik zoek
de woorden,
woorden vol
genegenheid,
eerlijk warm
alles zeggend,
zo omvattend,
barstend van
bezetenheid.
Maar....
ik pluk slechts
schrale teksten
leeg en al te
vaak gebruikt,
zo versleten
onwaarachtig,
geen betere
ik ken.…
in het ontwaken van de dag
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.190 het ochtendschemer hou ik tegen
als ‘k in jouw armen wakker word
en mij jou heel dichtbij dan voel
in ‘t vage donker zie je ogen glinsteren
tot zich de huid lustvol verwarmt
en warme gloed zich uitbreidt over ons
jouw hand beroert heel zacht mijn wang
terwijl je lippen hunkeren naar mijn mond
en ik jouw adem smaak
wij beiden ons verenen…
IJspret
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.182 Het ijsbaantje ligt weer voor de deur
heerlijk genieten van die geur
van warme chocomelk en koek
je valt en hebt een natte broek
maar dat laat de pret niet zakken
je zult heus nog wel vaker op het ijs smakken
heel veel mensen hebben pret
gelukkig de schaatsen konden weer uit het vet
voor hoelang dat weten we niet
maar nu is het koud en ik geniet…
Boekreis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
760 zoals het water zoekt
neemt en geeft
vernielt en bouwt
in ijs en land
beeldhouwt
onderweg is
in gouden watervallen
waar wonderlijk warm
geisers gisten
niet te luwen
haast huilen
en spuwen
dansen waterzuilen
naar de heldere lucht
een weer oude spiegeling
in gele en rode bergen
zocht Jules Verne
hier het middelpunt
een…
De tafel is een avontuur
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.438 Massagepiepjes kennen geen afscheid
de avond is een deken, laten we
eronder kruipen en elkaar warm houden.…
Een vroege vogel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.380 De grote symfonie van 't leven
wordt nooit herhaald, altijd is er iets anders:
een warme tederheid, een blij ontmoeten,
hoe zou mijn ziel de jouwe anders groeten?…
Kling
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
840 aarde beeft
Zwanen storten neder niets meer leeft
Stormen benemen oerbossen het leven
De natuur verziekt kon niet meer geven
Vuurhaarden verzengend ongeremd
Door niets belemmerd of getemd
Overspoeld door woeste golven
Zijn de continenten bedolven
Maagdelijk sluimert dan de brakke aarde
In eeuwen van rust en ongemoeid
Om omarmd in warm…
Uterus
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
870 In rood, grotesk halfduister gevangen,
een verdronken metamorfose,
vechtend en rollend in patronen van onderaards geluid
Deze warme holte, als een slangenhuid om mij gegroeid,
een microcosmisch perpetuum mobile, immer krimpend,
als was ik in de poten van een logge reus,
sterk en onbehouden
Wachtend op de dag dat mijn vrees een weg baant…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven…
Zondagskind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.474 Toen ik in mijn lente
werd geboren
was het zondag
zondagskind
Mijn zomer was warm
en meer dan een paar
en kort misschien
maar tegen het einde
kreeg ik haar
Herfst kwam maar
winter diende zich al aan
daarom wil ik u nu bedanken
en u en u en u
en jij en jij en jullie ook
en zij en hij en haar
Ja, haar wil ik bedanken
die mij huilen…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 waar sterren zingen
met hun vroege stem,
bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt…
Zwart-wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
813 Iedere snaar trilt van verlangen
zwart en wit dansen geluk
elke toon wordt warm gevangen
in de klanken van een heerlijk stuk
Na de harde zware noten
als requiem op papier gezet
vliegen vleugels onverdroten
door elk refrein en ieder couplet
Met de dood als laatste halte
het pedaal nog eenmaal aangeraakt
krijgt het opus magnum gestalte…
Een arm om me heen.
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
1.621 Ik vraag alleen maar om een troostend woord
en een warme arm om me heen.
Iemand die me aanhoort en met me meeleeft,
want ik voel me soms toch zo alleen.…
Heimwee
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
965 Ik wil alle bergen
van de aarde beklimmen,
waar ik kan stilstaan bij
het bewegen van de zon
Ik wil de wereld
warm gaan bezingen,
waar de lucht roze is
en de wolken lichtpaars
Ik wil me met
de zeeën omringen,
waar de horizon een lijn is
tussen rust en vree
Ik wil mijn dagdromen
niet verdringen,
waar tranen zich mengen
met een…
blies een duizendjarenkind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 speel ik met jou
of jij met mij
de wei bloeit rood
van de papavers
het geel is uitgeplozen
door de wind, hij blies
een duizendjarenkind
in vogelvlucht
laat zon de lange
halmen warmen
geen schaduw koelt
tot hitte trilt en
jij je liefde lacht
liggend in mijn armen
we hebben van
de maan geproefd
de sterren laten bleken
met…
Stilte
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.900 In de stilte van mijn kamer
denk ik aan de zomer die weer komen gaat
met warm stuivend zand
en dunne hemden zonder trui
Aan glazen met beslagen buitenkant
vogels laagscherend over land
en dampende straten na een regenbui
Aan de kinderstemmen ’s avonds laat
Een hond die door de modder gaat
Aan wandelingen door het bos
en picknicken…
Braakland
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.507 ik zie haar lopen
in mijn dromen
in de tropen
vol warme herinneringen
vol van tekort komen
haar haren bewegen
langs haar rug
ik volg haar genegen
en wil haar weerhouden
maar zij loopt te vlug
ik verlies haar uit het oog
niet uit mijn hart
haar schaduw maakt een boog
verdwijnt met haar mee
op het hazepad
ik slaap niet graag meer…
In de gloriesa
netgedicht
2.5 met 38 stemmen
8.526 Ze haalt voor zich de tijden in
Die minder over rozen gaan
ze kijkt er anders tegenaan
omdat ze vecht dus overwint
Haar inzicht is een allerlei
van krachten uit geputte wil
te warmen liever dan het kil
te hebben in zelf medelij
Een neergang staat zij zich niet toe
dan trekt ze `t liefst de hele kluit
met wee en moed de wortels uit
ze…
Broddelleven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
811 Zacht stop ik vertrouwen in
toegedekt door een winterdeken
gekleurd en wel onder de warme wol
verstrengeld, opgewonden
maar tegelijkertijd geknot
wachten twee breinaalden geduldig
tot de eerste steek valt
en het ophalen kan beginnen
ik sla mijn sjaal nogmaals rond
mijn ranke hals om elke kou
buiten te sluiten en vraag
me af wanneer…
Oktoberbos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.217 jij , juist jij
vertelde het geheim
van de spin en haar web
van het espenblad
dat wachtte tot het langzaam
ochtend zou worden
of van de herfstwilg
kronkelend door zijn
verloren geboorterecht
jij, juist jij
die een warme golf opende
in mijn verward geloof
laat mijn ogen weer
verzanden in tranen
van vluchtende bomen
in ijzige…
Zij wil zijn sprookjesbos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
741 zijn paard kwam
dampend zwart
te groot zo heftig warm
de blik verwildert rust
hels van pure kracht
en schoppend naar opzij
dichtbij steeds dichterbij
geen plaats meer om te staan
zijn ruimte is versluierd
is naar haar prins gegaan
en hij is afgestegen
het paard verdampt in rust
haar lichaam nog slechts ogen
met blik die onrust sust…