Netgedichten

netgedicht (nr. 5.296):

Zwart-wit

Iedere snaar trilt van verlangen
zwart en wit dansen geluk
elke toon wordt warm gevangen
in de klanken van een heerlijk stuk

Na de harde zware noten
als requiem op papier gezet
vliegen vleugels onverdroten
door elk refrein en ieder couplet

Met de dood als laatste halte
het pedaal nog eenmaal aangeraakt
krijgt het opus magnum gestalte
eer het zuchten wordt gestaakt