7480 resultaten.
Hun schaatsenlied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
667 warmde winterhanden
aan het kuilend gras
voelde zon van
afgelopen zomer proefde
weer intens haar kracht
hoor de schaatsen
slijpen aan het ruwe ijs
zie baard en knevels zich
verbijten aan de pegels die
hangen en de vorst steeds vangen
maar in de luwte
van het riet onbereikbaar
voor de stevige noordooster
zingen zij hun schaatsenlied…
“ Zen-sitive “
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
559 Een kleine vlinder
verscholen in de sneeuw,
waar is je cocon?
Regen drupt nat op
een kale tak, rilt na,
ervoor was hij nog blad.
Een spinnenweb weegt
sneeuwvlokken, om
het seizoen te vangen.
Roos in kristal, blikt
naar buiten, lijkt
lotgenoten te beklagen.
Knolselderij weegt
zwaarder in naaktheid
dan een mensenhoofd.
Dennenboom…
Gespot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
947 bevroren reflecteert het meer
de vorstelijk berijpte kraag
van riet dat langs de oever groeit
maar stil door ruisen lang vermoeid
buigt voor een kille wintervlaag
vanuit de zoom staart star een reiger
met zwoele zomers in gedachten
waarin het kwaakconcert zacht klonk
dat hem zoveel voldoening schonk
zonder het eindeloze wachten
en…
Sneeuwballen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.006 Sneeuw bedekt de landen:
Was de kille handen
Dat ze tintlend branden,
Kneed de sneeuwbal vast;
Krachtig d'arm geheven,
Fiks de bal gedreven:
Ha! dat is een leven,
Dat aan jongens past!
Koudkleum mag zich warmen
In zijn Moeders armen,
Schreien om erbarmen,
Als de bal hem raakt;
Laat de kachel gloeien,....
Ons zal door het stoeien
'…
Geurde lente in verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
732 koele vingers
raken slechts de
sneeuw met koude hand
je keek weer
met kristallen ogen
waaruit warmte was vervlogen
nagelde ons
bloemen aan de ramen
die vorstelijk in zon opkwamen
in doorschijnend wit
kwamen we samen
jij smolt in warme handen
bloeide kleuren
na de kus op beide wangen
geurde lente in verlangen…
Zijn door de koude de muzen bevroren?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
622 Wat is het een bibberen en glijden op straat,
alleen de kinderen zijn nog blij
want die weten nog niet hoe vallen wel gaat
of ze staan weer op zonder breuken of builen;
Lang leve de winter voor 't uitzicht
maar laat voor de rest ons toch binnen maar schuilen.…
Je golfde eigenwijzigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 proef de zee
koud aan handen
zilt in verlangen
naar de zomers van toen
kil in grijzigheid
je golfde eigenwijzigheid
maar ik wist je in de onderstromen
te verleiden tot een warme zoen
die spetterde
het ijs brak waar
de sneeuw nog lag en leek
alsof het volop lente was
in samen kristallijnen
gaan we grenzen uitproberen
jij tekent…
Rijpvorstin
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
532 waar schuilt zij
mijn rijpvorstin
tussen wit gewelf
waarop ik zie?
waar kuilt zij
haar wangen
of misschien
de koude grond?
waar ruilt zij
schone kilte
wrakbaar in haar tred
naar lente
waar behuilt zij
als dooi haar wegsmelt
naar een nieuwe tijd
wit naar groene schors
laat haar transparant
in mijn handen sterven
overgaan in…
haiku: neerslag
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
885 bevroren neerslag
warmte laat de rijp smelten
zij valt voor de zon…
Langs wuivend riet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
807 hoorde het zingen
van de slagen
in samen schaatsen
op het dragend ijs
langs wuivend riet
de zon geniet op
laagstand van de
stilte in ons gebied
het slijpsel
is een feest toont
in witte sporen
waar we zijn geweest
altijd een verder
maar wij keren om
kijken naar van
waar wij zijn gegaan…
In ontdooien
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 je sneeuwde
in winterswit
met vlagen
mag ik nu ook
de druppels dragen
van jouw regenbui
de warme adem vragen
van de wind die in
ontdooien onze lente vindt…
Sneeuwklokjes
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
893 Een beeetje licht na zoveel weken duister
en sneeuwklokjes die dapper bloeien gaan;
ze groeten ons, al moeten ze vergaan
en weg is dan weer heel die stille luister.
Zo laat ons goed zijn nu het hier nog kan,
want morgen komt er mogelijk niets van.…
Mistig was je lach
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
861 mag ik zacht
met wolken wuiven
de zon toejuichen
en de wind bedanken
voor de koude nacht
heb op je gewacht
nog mistig was
je lach de wegen
waren glad maar
jij kende het pad
ik wolkte wuiven
zag de morgenstond
voor buien buigen
het eerste juichen
van de rode zon…
Toch hangt al iets van lente
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
580 Maar geuren zijn er eerst, nog voor de vogels
fluiten en vertellen dat de winter wijkt.
Mijn hart kan juichen en de takken
zien herleven, wortels drinken van plezier
dat overal in straten al ontkiemt
en leven doet, heel hevig nu en hier.…
Uit dood hout
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
652 tijd om de
struiken te snoeien
het lager gewas
opnieuw laten bloeien
bomen hun
uitzicht te geven
want uit dood hout zal
nooit meer iets groeien
het mes gaat er in
gekortwiekt en kalend
nog koud maar toch samen
de nieuwe lente weer halend…
Afgezet met hermelijn
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
677 een vale wind
veegt het scharlakenrood
de mantel uit
al afgezet met
hermelijn vervaagt
haar regenvol venijn
en dansen
schaapjeswolken hun
ivoren wit aan hoge luchten
nog kraken wielen
onder volle oogst
hun dagenlange zuchten
maar het scharlakenrood
zal snel de wereld onder
een strenge vorst doen rusten…
In een heksenkring
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
628 je vlocht
madeliefjes
in een heksenkring
het leek alsof
de schaduw van drie
witte berkjes om je hing
heel voorzichtig
stapten lichte voetjes
over paddenstoelenhoedjes
je lachte zon
en danste vlinders met
de krans oranjewit
je straalde zomer
maar uit de berkjes viel
de eerste herfst op je gezicht…
Gaan we weer...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.516 Mij kwelt deze dagen de eerste lichte vorst.
De zomerkleren weg, weer het wild gepruts
met knopen, oorwarmers sjawls en wintermaand
en elke dag weer stamppot met Unoxworst.
De vreselijke regelmaat der dingen;
Ik kan een golf van walging niet bedwingen.…
Seizoensslaaf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 De laatste vlinder
bezoekt een late bloem
om daarna te sterven
in de noordenwind
vogels volgen hun kompas
richting warmer zuid
het blad vlucht van de boom
maar komt niet ver
tenzij gedragen door de wind
de egels zoeken een plek
om zich langdurig op te rollen
en ik
onder protest leg ik me neer
bij nog meer donker
steeds meer kou
als…
Zilvermeeuwen
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
937 zwarte klei en noeste takken
stoppelriet en wilgentenen
langs de akkers weids en wit
met hier en daar wat zilver
van vogels in het verre
als blaadjes in ‘t verschiet
en door de wakken
van een aangevroren vaart
zakt de winterzon in ’t niet…
December
poëzie
3.1 met 21 stemmen
5.613 Al de bladers zijn verdronken
In het water, in de regen,
En het donker bos staat open
En de droppelende stronken
Staan verlaten aan de wegen, -
Kille winter laat één sprokkel
Aan een hart, dat niet mag hopen!…
Zevenslaper
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.733 Laten we slapen tot de dagen
van december zijn gebroken
en de scherven van een zomer
in een houtvuur zijn vergaan
en tel met mij de maanden mee
door ze in weemoed weg te dromen
en aanhoor de zevenslaper
zachtjes snorren in de maan
Hier wil ik zijn in blauwe sneeuw
om witte schoenen bij te dragen
en te vallen in jouw schaamte
tot de tijding…
Met water vol vuur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
661 ik breek
stukjes ijs
bouw als vorst
met water vol vuur
mijn doorzichtig paleis
wind vlaagt met
sneeuw hoge muren
rondt torens
als pegels met
noordooster gesels
bij licht
van de maan
vriest mijn paleis
naar kou van de
sterren wachtend op jou
jij bent de vrouw
die het hart van de
vorst zal ontdooien
jij bloeit als lente
met…
Kristalbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
418 Nu pas zie ik
dat ijsbloemen
op het glas
door koude lucht
met een zucht
in schitterende
verschijningsvormen
prijken
we zullen vandaag
niet naar buiten
maar naar binnen kijken
hoe lichtstralen
een poging doen die
bloemen te ontdooien
als sneeuw voor de zon
uit zelfbehoud
voor later
vormen ze een regenbui
ééngeworden met
alle…
zó ken ik het...
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
520 een wintermorgen in december
fragiel als een dun laagje ijs...
zó ken ik het met kleine oogjes
over een drempel die met
de jaren hoger reikt
'hartverwarmend de mens'
broos als toast plukt hij
de dag met lange tanden…
zee van licht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
944 men steekt kaarsen aan
en kijk weldra baden wij
in een zee van licht…
haiku 28
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
608 winterwandeling
de sneeuw hangt rond de takken
als kerstversiering…
Ontsporen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
895 in café De Posthoorn te Beetsterzwaag
lagen twee bestuurders uit Den Haag
met een geweldig stuk in hun kraag
verdronken in luidruchtig weegeklaag
mijn hemel, wat is er toch aan de hand
als je door een beetje sneeuw in het land
elke keer op een dood spoor belandt
en dan in de middle-of-nowhere strandt
kom op nou jongens, loop niet zo te klagen…
Vorstperiode
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
693 Ik zie de winter rond jouw lippen
voel de woorden in mij galmen
hol
als echo’s door een verlaten huis
waar onder as in de open haard
het vuur onzeker gloeit
bevreesd om op te laaien
nu gebroken vensters
kilte binnendragen
en de deur kreunt op een kier
wanneer ik zachtjes vraag
en nu?…
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Rode neuzen, koude handen
warme harten, hechte banden
koning winter, groot jolijt!…