7207 resultaten.
Glazen lucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
388 gisteren ontmoette
een echte
no where plek
vol met niet
te duiden eigen
aardigheden
in een sfeertje
zonder eigen plek
inwisselbaar voor
overal en nergens
verloren zonder stek
met jou
kwam licht
naar binnen in een
warme kleur als wonder
uit het eerst beginnen
glazen lucht
ontdooide door samen
te delen wat jij had te
geven…
Een suggestie
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
386 zij speelt
geen spelletjes
deelt wel humor
van ongekende klasse
een suggestie
of blik een goed
getimede lach
verwacht respons
in nemen
of geven zijn
de lijnen nooit
vaststaand beschreven
het is het spel
begrijp jij mij in
de voorzet die ik geef
nou ik de jouwe wel
flitsend wordt
communicatie gevoerd
waarbij lichaamstaal…
vuurduvel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 eenmaal daar, de voeten gestrekt
tot aan het warmste gedeelte
gedachten staren slechts
de vlammen geven ze
een eigen leven
ze gaan spoorslags
op de loop voor knopen
in je buik en vaste vormen
door een oververmoeid
bestaan
eenmaal daar gegaan
sluiten ogen zonder slaap
de warmte trekt
een gapend gat tot
proportioneel verlangen
...…
Kerstmis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
372 bezongen,
die God door engelen bericht –
de vreugde die thans ongedwongen
kan stralen van een aangezicht,
mocht die ons verder begeleiden
het hele jaar dat komen gaat,
dan kunnen wij in hoop verbeiden
wat lukt, maar ook wat tegenslaat;
dan zullen wij in vriendschap leven,
met al wat groeit verbonden zijn, -
dan kunnen wij elkander geven…
Als korrels zand
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
475 ze heeft
alle mensen
aangekeken
gespeurd naar
hun geweten in
fragmenten van
normen en waarden
die van belang
zijn voor leven en
bestaan op aarde
bedroevend
is haar oogst
in tastbare
resultaten wel
vage toezeggingen
als wij weten
waar wij samen
over praten
om dat vorm te
geven duurt jaren
breekpunten
zijn ego en de
eigen vrijheid…
Onbetaalbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 De zonsopgang kan je
blijde momenten geven
in een roerige tijd als
deze.
Dankbaar mag je zijn,
als je van het kleine mag
genieten op deze
midweekse dag.
De dag is voor ieder
mens,
we hebben hoop en
vertrouwen nodig.
Fijne dag allen.…
Exposure en tekst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 jij kan als
geen ander de
woordbetekenis
een geheel eigen
inhoud geven
door letters te
laten leven
ze kalligrafisch
op te tuigen met
de meest ludieke
snuisterijen in vorm
en kleur zodat
ook zij qua inhoud
een geheel zijn
het is geen
beeldspraak die
jij voor ogen hebt
maar wel de
warme intrinsieke
verbondenheid van
exposure…
BEWAARD VOOR JOU
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
480 ik heb er nog zo eentje
bewaard voor jou
nee niet zo een uit ons
standaard repertoire
zo eentje die je soms achteloos
zomaar geeft aan elkaar
nee dit is zo’n echte
die we elkaar niet zo
vaak meer geven
een oprechte die iets
wat lijkt ingedut weer
opnieuw doet opleven
het juiste moment
om het te doen
komt er aan – al gauw
bereid je…
Heilige Boeken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Uitgevers geven ons leven uit.
Boekhandelaren delen dat.
Ego's van mensen sterven.
Boeken sterven niet.
Boeken bieden mensen troost.
Vrouwen zijn goddelijk.
Kinderen zijn kinderlijk.
Boeken zijn heilig.
Mannen nooit.…
Levensrecht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 In de mate waarin mensen,
mededieren rechten geven,
kan al wat op aarde leeft,
waarachtig samenleven.
Kunnen mensen samen groeien,
in een schitterend levenslicht,
dat aan onze horizon gloort.
Levensrecht is het geboorterecht,
van al wat leven leven geeft.
Mogen leven is een voorrecht.…
Segais' bron
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 Zo zal het leven, en de tijd,
door eer en schande en door spijt
de mens wat wijsheid geven.…
Dit spektakel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
437 jij kunt als
enige regen
de zegen geven
zijn kleuren
laten opspatten
in het neerkomen
tegen de rotspartij
er is geen
zacht sissen
maar wel een
opstijgende
warme nevel
die regenbogen
naar aarde trekt
jij hebt de
zon doen schijnen
wiens licht in
zomerdruppels
wordt gesplitst
die watervallend
donderen naar valleien
het is geen…
Kleurenpracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
490 Kijk eens naar de lucht
als die mooie kleuren er
zijn,
het kan je moed en een
beetje vreugde geven.
Foto Dick Voogd…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Zeg maar niets meer
Laat geen woorden
de ruimte tussen ons
nog als trapeze overspannen
Woorden die slechts het
reiken vorm geven
Ons samenzijn doet balanceren
op een koord van zinnen
Zeg maar niets meer
en laat de stilte
hoorbaar zijn
Laat de golven breken
op de oevers van mijn geest
Laat lijf en leden
nu rusten in het zand…
een mooie dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 badend in het schijnsel van het zinderende ochtendlicht
omgeven door het ruisen van de traag bewegende zee
betoverd door een vlinder die een daverende dans verricht
onschuldig en bekoorlijk en zo dans ik met haar mee
het klamme mos, de paarse bomen, weerkaatsend in de felle zon
de geuren die de prille lucht haar stille gratie geven
erkentelijk…
Dat Mag Naam Hebben
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
816 wat hij als beste kan
is naast z’n baasje blijven staan
hij bood liefde troost
hoorde alle verhalen aan
die ze nergens anders kwijt kon
hij was haar licht haar zon
een hond verliezen
mag dan voor velen
geen naam hebben
maar als zij kon kiezen
liet ze hem voor altijd leven
want wat dat hondje gaf
heeft geen mens haar
ooit kunnen geven…
Het zangerige
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
561 hele
alfabet
je hebt het
vaak in sierlijke
letters opgezegd
ook droge
teksten komen
vloeiend uit je mond
omdat jij de
scherpe kantjes
al hebt afgestompt
jouw intonatie
heeft iets speciaals
als je met familie praat
dan komt het
zangerige van de
streek naar boven
generaties van
leven gaan een aantal
vaste klanken geven…
Hier en daar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 hoort of voelt
zodat wellicht vroeg onbedoeld
je niet meer bent
waar je denkt te zijn
verdwijnt alle aardse pijn
want oh,
wat is het er fijn
met die gedekte tafels
en romige engelen
die met blote borstjes
boven je bengelen
Hé daar is Jezus, Jesses nog aan toe
Hier wil ik wel blijven
Hier word ik niet moe
Die 70 maagden bij de buren
geven…
Oude Boeken Verheffen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Velen geven moedig op.
Jammer, helaas en toch,
heeft oude boeken lezen,
nog lang niet afgedaan.
Gewichtheffen is me veel te zwaar.
Toon mij moedige boekverheffers,
en hun mooie, zware boeken maar.
Samen blijven ze onze vrienden.…
Sprankelende ijlte
netgedicht
5.0 met 137 stemmen
526 glinsterende
woorden met het
vloeibare van water
een sprankelende
ijlte die brak net
als het water was in
twee componenten
momenten in
leven en dood
een symbiose
die zij zelf kozen
eigengereid en in
bruisende vitaliteit
om in deze
kraamkamer van
het leven van alles
en iedereen het beste
te nemen en als
nalatenschap te geven…
Dat weerbarstige
netgedicht
5.0 met 145 stemmen
406 in
droge dorre tikken
niet het vitale
geluid van een groep
horzels die zitten te bikken
het kraakt
onverwacht zonder dat
er een sprankje leven lacht
voelt alsof de
dood ook af en toe
nog even bewegen mag
maar alles is
dan al kapot hangt
vele jaren in de strop
en toch is er soms
dat weerbarstige van
het nooit op willen geven…
Een plek waar ik tot rust kan komen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
418 Waar jij je alleen maar aan hoeft over te geven.
Daar waar de blaadjes dwarrelen op de grond.
En een haasje springt in het rond.
Al die dingen groot en klein.
Ik vind het allemaal even fijn.…
Bij het krieken van de dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 Geven de wereld warmte.
Elke dag maar weer.
De mooiste kleuren in de lucht.
Als ik nou eens vliegen kon.
Dan sloeg ik mijn vleugels uit.
En vloog ik naar de gouden ochtendzon.…
Kussen in mijn rug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Plooi je als een kussen
in mijn rug, vorm je lichaam zacht
naar het mijne, dan zakt de pijn
erin weg, in de omarming
van jouw genegenheid, je mag me strelen
licht over mijn schouder, dat is alles
wat ik je geven kan als je belooft
om niet te bewegen, meer kan ik niet
aan, mijn open bloem blijft gesloten
Soms brandt ze van krampende pijn…
Vrienden, Vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 vrede
met hoe het gaat --
de hulp die ik nodig heb
en de aandacht die ik niet geef
Mijn vriend, mijn vrede
met wie ik ben, schaamtevrij --
de puberteit allang voorbij
hoef ik niets meer te verbergen
Mijn vriend, mijn vrede
Jij ziet mij, ik zie jou --
waar we ook zijn
we zijn niet alleen
Mijn vriend, mijn vrede
ik hoef je niets te geven…
Dromen in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Jij verschuilt je
achter een schild, stoere
man met speer
Jij wilt mij wel
maar bent gewaarschuwd
door je vorige vriendin
De wereld kun je bevechten
wie je bent wil je bevechten
voor idealen, amma of mij
maar om de liefde, om mij
kun je niet strijden zonder haar
zonder mij, te verwonden
of jouw macht uit handen te geven
Je mag jouw…
Deze lentegift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 alleen al
de geur van
deze lentegift
nog zijn de
kraampjes dicht
maar het warm
aroma ontsnapt
tussen de zeilen
uit de vol voorjaar
opgetaste stalletjes
nog houdt een klein
probleem de
verkoop tegen
het is de
donker
dreigende
onweersbui
van boven
die de bellefleuren
nog even door
de regen het
extra diep donker
rood wilden geven…
Ton sûr ton
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
518 laagjes lucht
verpak jij
emoties die ieder
in een eigen kleur
uitkristalliseren
jij bent geen toverbal
maar kent wel
de magie van
onderscheid en
harmonie in het
ton sûr ton van
menselijke degelijkheid
het fluïdum geeft
zachtheid in een
huidreactie die lijkt
op lenteraken met zon
en regen om voorjaar meer
vruchtbaarheid te geven…
Sallandse sparren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Mensen trekken zich aan ons op
om richting te geven aan hun ambitie.
Voortdurend wil men hogerop.
Maar kijk eens hoe wij roerloos op éen plek
de wereld becommentariëren:
beduidend, wuivend onze kruinen bewegen...…
Blijdschap
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
488 geleerd
waarmee ik
expressie geef
aan blijdschap
van binnen uit
ik zie je
vingers gaan
op zoektocht
naar warmte
en liefde in onze
gezamenlijke
lichaamstaal
zij bespelen
kleurend
de ruimte
delen beweging
in elkaar raken
tot wij onverwacht
blijven haken in
een lach waar de
wereld van zal houden
omdat zij gezicht zal
geven…