4787 resultaten.
Elckerlijck
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
771 Een wonderlijke brief,
Waarin voor Elcerlijck te lezen staat
Dat Nornen regen weven in de staat
Waarin de mensen wonen ongeliefd?…
Dirigent
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
11.785 Als de regen traag blijft vallen
en het licht wordt als aan zee,
sluit de ochtend naadloos
op de avond aan. Dat klinkt
als somberheid, maar niet
per se. Je hoeft niet alles
in mineur te zingen. Je doet
de dingen met je beste been
vooruit. Aan donker zit altijd
een kant die glanst zoals
de natte straat.…
lichtkoerier
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
773 De koninklijke weg
de letter estafette
koeriers van het licht
het is onze plicht als mens
om te krassen allemaal
zonder de letters is de mens zo kaal
kom en vlieg mee
iedereen zijn eigen verhaal
noch sneeuw regen of hitte
gaat het het krassen tegen
kom mensen wij leven
noch het donker van de nacht
houdt het tegen
de kracht van de zon
de…
Rokjesdag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
909 Maar ach…
De Bilt voorspelt voor morgen alweer regen.
Dan is het met de rokjes weer gedaan
en lang niet meer zo leuk op ’s Heeren wegen.
Och Weergod, hoor mijn smeekbede toch aan
en geef dit fraaie kledingstuk Uw zegen,
U ziet toch ook hoe mooi die rokjes staan.…
Geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
schreeuwt zonder geluid
ik geef je wolken om te spelen
de hemel is een blauwe ruit
zon en wind zijn nu te delen
de regen…
Het heel gewone, dagelijkse leven
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.965 Vandaag veel zon en morgen zeker regen
maar misschien is dat zo zeker niet en
komt de nieuwe dag met onverwacht toch
weer nieuw licht en kan mijn ziel weer zingen.
Het heel gewone, dagelijkse leven,
het glimt van zin en van een diep geheim.…
De laatste stuiptrekkingen van de zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
786 dagen al wat korter
de nachten fris
voorbije vakanties
lege stranden
verlaten terrassen
welkom herfst
nog even en
ga je ons weer verrassen
met je wonderschone
kleurentooi
die zal schitteren en glanzen
als een pas geverfd
schilderij zo mooi
en de zon verdwijnt
achter grijze wolken
de zee zal kolken
in dagen en in nachten
storm en regen…
Hoe stik je een zoom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
968 Hoe stik je een zoom
opnieuw in een fletse mantel
koester je een soort geleerdheid,
oudere cahiers, het hoofd, je kussen
het ruist zo door de bomen
woorden komen en gaan,
zelfs de foto is al uitgezocht
waar ik het meest op leek
vang jij geen regen meer
voor het in groenland zomert
alles is zo ontzettend echt vandaag,
stilte neemt steeds…
Verholen?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
612 Uit de
zure regen van hand –
gespitte graven waaruit
de ochtenden zich laven
tot het morgen gloren,
worden nieuwe tranen
geboren, leggen zon en
maan een schaduw
over een geleefd gezicht,
lucht en water verhangen
zich aan nevelringen, de
mens wikt en schikt zich in
een aantoonbaar gewicht,
naar de maat van al die
overbodige…
MIJN GEHEUGEN
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
868 Links bij mijn oor
is het warm en nat
mijn oog dwaalt af
valt bij mij weg
het asfalt glimt mij tegen
storm en regen
zijn tot zegen
ik ben op weg
rondkijkend zie ik boeken
kaften op een rij
gelezen en vergeten
was het heg noch steg
luisterend eerst links dan rechts
hoorde ik weer stemmen
doof zijn, niet begrepen
weer iets weg…
Henry Moore in Palais Auersperg*)
gedicht
2.3 met 22 stemmen
7.693 De cirkel van kastanjes, langzaam uit
elkaar gehaald, legt op het grasperk
nog de handen van zijn schaduw,
bedekt het met een zoete regen
van genade, van gebladerte.
En midden in de tuin ligt
wit en vol van rust een marmeren
gewricht.…
onder dekens, diep weggezonken
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
747 van weggaan
een laatste reis
door een donker huis, denkbeeldig heengegaan
in de veelheid van rouw
ze ontkleedde woorden
en het wachten uit openstaande deuren
het geluid en de stervenspijn;
erom huilen
van haar, enkel van haar
en van witte wolken
in iedere verwarde val, soms zichtbaar overdag
door de onrust van heupgedragen regen…
Afwachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
531 Nu zit ik constant op slot, een
verpauperde burcht is mijn woning, ik zit er
constant en wacht op de regen, de zon heeft
mij blind gemaakt en ik lig naakt in bed want
heb verder toch niks nodig.…
De prijs voor later ?
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
952 Klasjes kinderen rennen uit school
parapluutjes werpen schaduwen
over zon en regen en het aureool
van het verleden, door hun praatjes
de hemelen te bewegen wordt
alles gewist, boort hun schater
duizenden kleine gaatjes als een
zegen die in plassen aan het asfalt
kleeft, zweeft moraal van schaamte
in een veinsend boetelicht over
werelds…
Bij jou
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
736 Het begon niet met het zwijgen,
de stilte
die je me zo lang toevertrouwde
tijdens het reizen
van mijn ademloze wachten
de regen hield onze dromen bijeen
en wij sliepen terug naar jou
bij jou, bij jou, bij jou
was er een andere horizon
en minder ruimte voor twijfel
bij jou bleef het onbewuste binnen de inhoud
en had de vorm geen kans…
Juichkreten
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.887 Ik lach en zing terwijl
buiten donkere wolken
voor hevige regen en
bliksem zorgen.
Samen met mijn geliefde
ben je een zonnetje met
een mooie glimlach
van sprankelend licht
die wolken doet verdwijnen en
die in het donker snel
liefdesmailtjes tikt.…
Staalblauw
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
852 paddestoelen verborgen
Onder takken in het bos
her en der in het groene mos
Bladeren zijn geel en bruin
en geuren verwaaien in kleuren
Als een prachtig schilderij
vogels spelen en frank en vrij
De vossen met hun rode staart
zitten gezamenlijk in hun hol
Besjes met lange ijspegels
worden ijsjes voor de egels
Het jaargetij is aangebroken
van regen…
je herkent me niet
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
854 maskers breng ik mee
vreemde kleren
lange veren ook
en alle kleuren van de regenboog
parasols
een enkele paraplu
misschien regen
je weet maar nooit
en de maskerade kruipt
kringt zich traag
door alle kronkelstegen van de stad
die nog aan deze morgen wennen moet
naar de rivier
brug hoog gekromd
koudijzeren leuningen
en verlangen…
neb
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.121 nog een laatste keer
draai ik m'n hoofd
richting de poort
waar haar tranen
een waterval vormen
de draaikolk in m'n hemel
kust een hel waar jij
staat als een onbeschreven regel
recht voor ogen
loezend
vergeef mij een beetje
maar daar blijf dit geheel
stil vlinder in een oase
vol hoop en pulp de zotheid
voorbij
o oogst na regen…
Knekels rollen
gedicht
2.6 met 7 stemmen
4.532 eeuw van afbraak en wederopbouw
in een eeuw waarin niet alleen de schoonheid
niet schoonheid alleen haar gezicht heeft verbrand
in een eeuw die ieder van ons baarde, grootbracht
en voedde, een eeuw weer van doorbraak en woede
een eeuw die ons doorgaf tot waar we staan, in
een moegeprezen moegestreden moegenezen eeuw, in ieder
leven valt wat regen…
Middelpunt*
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
2.701 Tuurden wij hoog boven ons naar de regen,
achter mij voelde jouw hete adem
als rook ik bloeiende kersebloesem,
terwijl de sterren op Odyssee zegen.
Maakte jouw ontkleding mij flink verlegen,
ik zag de verwording van jouw boezem
tot middelpunt van mijn universum,
nog niet denkend aan een scheiding der wegen.…
HEUPPROTHESE
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.287 Zoveel dromen en ook wensen, dansend door de regen
Ieder kijkt op en dat kan me niks schelen.
Een ernstig telefoontje, plots de slappe lach
Wat ben ik tevreden dat ik leven mag!
Huppelend boodschappen, wat is mijn lichaam soepel
Waarom ook niet, ik spring door een hoepel.…
zijn naam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
590 zij sprak zijn naam in heldere letters
met warme adem reeg zij die aaneen
totdat ineens het woord ontstond
dat hij nog nooit zo had gehoord
zijn naam klonk niet als wenk
en niet als roep om snelle hulp
en ook niet als een woord
dat kil en vluchtig wordt gehoord
zijn naam klonk als een korte symfonie
die heel zijn lijf beroerde
en zijn…
Wanneer ik in de aarde word gelegd...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
591 Een zonovergoten zondag, met wind die
het licht doet dansen door de ramen;
weemoed wordt geboren want morgen is
het al oktober: de bladeren gaan vallen en
heel de herfst kondigt zich aan, met regen
en stil verdriet, met afscheid en woorden die
niet meer gezegd zullen worden, te laat
om alles nog in te halen, goed te maken.…
Brakke dijken en natte voeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
575 de aarde doorweekt, de luchten grijs
zo luidt het verhaal van donkere dagen
het seizoen van regen en wilde vlagen
van brakke dijken en meeuwgekrijs
naaktheid alom, het landschap schraal
de geploegde akkers dromen al
en bomen kleumen in naakt verval
met natte voeten en kruinen kaal
toch hoor je buiten de straffe wind
nog vrij van depressie…
Verder
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
733 Seconde na seconde
Tikt de eindeloze tijd
Druppel na druppel
Stroomt de koude regen
Stap na stap
Loopt de eenzame loper
De tijd staat stil
Het water voelt hij niet
Gedachten staan stil
Denken doet hij niet
Seconde voor seconde
Kruipt de tijd voorbij
Druppel voor druppel
Leegt de donkere wolk
Stap voor stap
Is hij verder weg
De…
Dijklichamen*)
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.585 De namen op de stenen zijn
bijna verdwenen in zoutbeslag en regen
die familie Toxopeus wist wat sterven was.
Deze botten houden de dijk op orde
kraakbeen en knekelwering.
Ze liggen daar maar open en bloot,
missen de schaduw van de kerk
als schapen in de zomer de bomen.
Pak het zand vast, dijklichamen
en houd de zondvloed tegen.…
leven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
854 bijna niks, zeg
zoiets als op een paar pinda's of algen
dat is de dierlijke conditie
bv. 3000 km. zwemmen voor wat garnalen
een walvis
natuurlijk met je jong
waarom anders zou je dat doen
wij weten inmiddels beter
en sterven liever uit graag
niet eens een slecht idee, maar ja
is er weer een dochter of een zoon of even
de regen…
Wolken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 Belangstellend kijk ik naar de wolken
Voorspellend een dag vol wind en regen
Torenhoog als gigantische reuzen zijn zij
Omhoog klimmend zover ik kan zien
Aarde verlatend in het vliegtuig stijg ik
Bedaarde plukken enorme wolken in wonderlijke kleuren
Omringen mij roerloos
Doordringen mij, vergeten is mijn wereld
Uitgestegen boven het…
Bui
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.708 Schelle fonkling van miljoenen dolken;
Dan de donder; en, van regen lauw,
Schudt de wind de hechte molenbouw,
Loeit het rund, dat wegvlucht, ongemolken.…