4766 resultaten.
Achter de dijk
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
856 Maar 's avonds, als de zonneschijf
gaat dalen
boven de koeien, luchten vuur en vlam,
dan dopen zij hun lief, fluwelen lijf
in 's hemels kleurenstalen,
diep oranje, Hollands'stam.
Betuwe, watersnood 1996…
winterse taferelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
763 einde af te wachten
van alweer een zeer vroom jaar
schoorstenen walmen
westerse warmte voorbij
is de tijd van zonnebaden
en jagen op de maagden
gebeurt opnieuw op feestjes
met heet gestookte wijn
de herkenning der seizoenen
laat zich de borst aandrukken
van nieuwe horden jeugd
en de oude generatie hult zich
in herinneringen rond het vuur…
winterse taferelen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
718 einde af te wachten
van alweer een zeer vroom jaar
schoorstenen walmen
westerse warmte voorbij
is de tijd van zonnebaden
en jagen op de maagden
gebeurt opnieuw op feestjes
met heet gestookte wijn
de herkenning der seizoenen
laat zich de borst aandrukken
van nieuwe horden jeugd
en de oude generatie hult zich
in herinneringen rond het vuur…
Coming out
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.692 je mooie, ronde dijen,
nu durf ik niet meer naar je te kijken,
omdat je naakte schoonheid mij onverbloemd onthult
wat ik niet weten wil,
mijn hart bonst
mijn ademtocht versnelt
het bloed raast door mijn onderbuik,
ja, heel mijn lichaam staat in brand;
ik ben volkomen week en machteloos,
feen god, geen mens, nee niemand
kan ooit dit vuur…
Gelogen Liefde
hartenkreet
4.7 met 35 stemmen
3.278 strijd gestreden
Streep getrokken door mijn verdriet
Waarom missen wat is verdwenen
Van iets houden dat niet meer bestaat
Mijn hart ontdaan van haar roze linten
Geen pijn meer als je komt als je gaat
Waarom missen wat enkel nog kwetst
Het woord liefde leeg van ieder gevoel
Mijn hart gebroken kleuren weggelopen
Vlinders verbrand in een vuur…
Voorouderherinnering
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.129 toch weet ‘dit is nu’
overvalt je 't gevoel van thuiskomen
op plaatsen die je niet kent
weet je dat je dan in de wereld
van voorouderherinneringen bent
ze sleten de paden die jij nu gaat
zagen de horizonten die jij ziet
etsten de beelden in je ziel
tot een onvergetelijk weemoedig lied
ze strooiden zand en as
op plaatsen bij het vuur…
Haagse held
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.818 het lukte hem, de kleine generaal
hij werd gekroond tot tsaar van alle Russen
die nu, vol lof, zijn Haagse voeten kussen
z’n zegetocht was waarlijk magistraal
Sint Petersburg gaf hem een warm onthaal
men kon het vuur daar slechts met wodka blussen
de krantenkoppen kenden louter plussen:
geweldig, ongekend en geniaal
Napoleon is nooit zo…
Het sterkste
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.482 Sterk is het Vuur; doch ’t moet bezwijken
En voor de kracht des Waters wijken.
Sterk is het Water; maar, hoe sterk,
De Wolken trekken ’t op in ’t zwerk.
Sterk zijn de Wolken; doch de vlagen
Des Stormwinds kunnen haar verjagen.
Sterk is de Storm; maar hoe hij woed’,
De Man spot met zijn overmoed.…
Op de oorlogsgrens
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.960 Wie ontkomen kan,
Bedreigd, of andren moordend, met de kogel,
Ziet land van bloed, van vuur de hemel rood.…
Zij die de oorlog willen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
2.138 Eerst nu uit overvloed van leven
en uur aan uur
het moordend vonnis wordt geschreven
in bloed en vuur,
eerst nu de bloesem stuift verloren
wijd, overal,
ligt droefenis, als niet te voren,
in bloesemval.
Zij zien het aan, zij wachten zege
die groeit zo rood
uit vrucht die rijpt en bloesemregen,
onverschillig voor leven of dood.…
liefdesverdriet,4 seizoenen lang
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
984 De wind fluisterd hoorbaar je naam
De bomen wiegen heen en weer
De regendruppels verklaren de liefde op het raam
Ik mis je en dat doet zeer
Het sneeuwt en buiten is het guur
Vroeg donker, sneeuwvlokken tegen me gezicht
Mis de passie, mis het innerlijke vuur
Cupido`s pijlen zijn verkeerd gericht
Vogels fluiten,bijen die zoemen
Lammetjes…
niet te beschrijven
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.945 Niet te beschrijven,
zo heerlijk puur,
die intense passie,
fonkelend vol vuur,
Die flikkering in je ogen,
de hunkering naar meer,
het vinden van herkenning,
onze harten slaan op en neer.
Dan glijden handen over elkander,
het andere lichaam reageert bekend,
onze tongen smelten ineen,
beminnen met intens veel temperament.…
Herkansing?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.052 Maar wil je je hart voelen vonken
en laten groeien naar een vuur
Laat je hart dan naar mij lonken
net als in ons eerste uur.…
waar wij ons kunnen warmen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.013 wij stellen aan het gaande pad geen vragen
hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen
en denken niet aan onbetrouwbaar ijs
de bloedstroom stolt gekoelde schrik is blauw
wanneer de ondergrond begint te breken
de donzen mantels als een loden deken
ons doen verzinken in een meer van kou
o waar is dan de held met sterke armen
en waar het vuur…
je gezicht is niet getekend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.456 niet
overleeft agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
volgt stemmen in je geest
je hart maakt overuren, de wanen
zijn nog niet zo erg geweest
ik las je in de regels wit
de laatste brieven waren zinnenloos
door de zwarte letters die je koos
ik zie uit naar je figuur
je gezicht is niet getekend
alleen je ogen spugen vuur…
Protest
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.704 ik hoorde geen protest
van hen al die jaren
soms
moest je moed vergaren
om met gevaar van eigen leven
hen een gevoel van veiligheid te geven
je betrad een brandend huis
om te redden
mens en dier,
durf te wedden
dat soms de angst toesloeg
als het vuur om je heen joeg
iedere werkdag stond ik je af
de feestdagen alleen
was een straf…
Nieuw oud lied
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
5.128 Hier is iets dat ieder wil hebben
de warmte van een zonnige dag
een koel lichaam tegen je aan
zodra geboren op de evenaar
de zon een brandmerk in jou
een vuur dat gloeit in het merg
thuis is waar de kachel hoog staat
Iets dat iedereen wilde hebben
het geluid van een dierbare stem
die verhaalt van een leven lang
omdat jij er bent niemand…
Zicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.167 raaf die door blauwe hemel snijdt
in jouw ogen, twee ogen, gemaakt van tijd
en geduld en een zucht en een snode list
van bedoeling, van duiding en steeds bereid
te broeien, te branden, en dan weer sist
door tranen, te stomen, tot onbetwist
gefladder steeds helderder schemer verspreidt
in mijn ogen, ze dwalen naar ver daarachter
waar 't vuur…
dan verknekelt verstand
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.373 breek sterren
uit Gods firmament
doof koude vuren
in bakken cement
verhard ze in tijd
in het zwart van de gaten
zoekt de hemel zich kwijt
splijt de maan in
haar laatste kwartieren
dan is er geen licht
om de dood te versieren
geel is de schaduw
het duister legt af
in de kou van het graf
dan verknekelt verstand
in het botsen van botten…
Gods dienst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.296 drukte ze uit bij versnellende passen
van zwermende zusters, jagend haar vuur.
Veinzend in onschuld, voorwaar overstuur
zwoer zij op laster van zijn paperassen.
Het woord vloeide papa, vers uit een pot.…
woorden zwartten keer op keer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
845 overleeft
daar in agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
je volgt de stemmen in je geest
je hart maakt overuren de wanen
zijn nog niet zo erg geweest
ik las je in de regels wit
de laatste brieven waren zinloos
woorden zwartten keer op keer
ik zie uit naar je figuur
je gezicht is niet getekend
alleen je ogen spugen vuur…
je schaterlach is snerpend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
804 hooghartig is je blik
je schaterlach is snerpend
echo's rollen van de trap
schaters sterven lachend af
daal maar naar de hellepoort
ik open hem voordat
de stank je smoort en werp
een blik in het woeste vuur
zij krijsen hard venijn
en koude spot om de lange duur
herkenbaar zijn ze nog
als tijdloos smeulend wangedrocht
hun…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
803 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld…
Lente
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
906 jou
Nu lijkt het zo nabij
Zo moeilijk te vergeten
De goede tijden die ik had
Jij waard mijn harte wens
Ik stopte jou oproepen
Verliet alles – bekeek de wereld
En begon een nieuw begin
De seizoenen van het jaar
Geven me het gevoel
Van omhelzen en zoenen
En juist die andere dag
Kruiste een nieuwe liefde mijn weg
En zette mijn hart in vuur…
Ik ben een moordenaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
839 Ik sta, hoewel ik zit, in vuur en vlam.
Een vierkant staart me aan. Ik word gedreven
om met een viltstift kleur eraan te geven.
Ik zie zwart-wit. Het is een cryptogram.
Merkwaardig zijn de woorden hier omschreven:
Gehandicapt jong dier. Bedoeld wordt lam.
Een werkwoordsvorm in 't woud - is dat een stam?…
Grijze merel
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
1.321 doen harten sneller kloppen
aprilmoppen worden uitgedacht
brengt nu een volle lach straks verwacht
hoor de oude grijze merel hopend zingen
blijkbaar niet gevonden hij die zoekt
geblinddoekt zingt hij door het platte land
belandt in kerkenhoge oude boom
vermoeid valt zijn blinddoek sloom
accepteert de vele adolescenten vol vurig vuur…
de rechte lijn verdroom ik
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
640 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je…
Energy drink
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.192 aansteken
blikje energy drink open gedaan
op naar ons gedenkteken
800 kilometer snelweg te gaan
dan ben ik bij het bankje
waar wij met verf vereeuwigd staan
daar in Oostenrijk was onze liefde
voordat het ophield te bestaan
aan het eind van de dijk
die de Bodensee inloopt
komen herinneringen boven
ik ben hier nog één keer, héél even
om het vuur…
Launching the Boat
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.672 De last sleept over eb
modder en slip bedekte
blootgelegde schuur en
vuur vonkstenen
Onomstreden onheilspellend
krassend over de pas gestopte
tot flinterdun vloeipapier
versleten aangevreten
schimmelpanelen
Het zand tussen de aangeslagen
stukgebeten pijpsteel tanden
wrijft langs de ontblote zenuw
einden teneinde de herinnering
van heel…
Vrees
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.631 ik ben bang voor het uur
dat de dood mijn lichaam ontbinden zal
en mijn ziel wordt gezet in het vuur.
ik ben bang dat ik staan zal tegen de muur
en dat de kogel niet missen zal.…