8651 resultaten.
Een gelig winterlicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 leeg en wit
is de vlakte
ontdaan van alle
opsmuk en waan
een straffe
noordooster
haalt uit met
ijzige adem
vaal schijnt
de zon een gelig
winterlicht waarin
warmte wordt gemist
een schaatser
tart de elementen
krast langs
het riet voorbij
blik op oneindig
een gedachte in de kop
de elfstedentocht
dan zegt hij stop…
Engel
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
2.440 Zij neemt al je gebeden mee
Naar het licht, de hemel
ergens daarboven…
Je mag vragen wat je wil
Zelfs wat geen mens geloven kan
Denk niet aan onmogelijkheden
Vraag nederig wat je wit
En vergeet het dan
Heb jij de hemel al op aarde?
Ergens een lichtpuntje gezien?
Wees dankbaar
Ook dat is een gebed
Het sterkste van alle misschien…
Je ligt er zo stil
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.228 je ligt er zo stil
een glans op je gelaat
lijntjes, fijntjes
kunstig besnaard
de handen rank en wit
rustend op je tooi
je oogt zo vredig
verheven mooi
en och,
ik kan het niet beredeneren
waarom een leven
een fonkelend kristallen glas
brak in talloze scherven
de schaduw zijn best deed
zich deze zonneplek op aarde
te verwerven…
De Kolos van Rhodos.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
845 volbracht
als wereldwonder ontsproot
de havenpoort als moederschoot
toevluchtsoord in woeste baren
ontvlucht van duivelse zeegevaren
de reus is nu verdwenen
vervallen tot een hoop stenen
de materie werd langzaam ververst
in een andere gedaante geperst
nu is de toeristen schare
met een vliegtuig gevaren
de Kolos wordt herdacht
in wit…
Droombeeld
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
529 Ik schets een droom
op grote witte vellen, inktloze levens
van verlangen.
Ze wachten om te mogen. Aangeraakt.
Kleine twijfelingen bloeien
als winterrozen op mijn bevroren lippen.
De tijd smeekt. Mijn hart slaat over.
Ik tel mijn uren
en sluip uit een huiverende stilte.…
Onderwijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 Bezuiniging noch kaalslag mag het heten
Want Marja investeert in kwalitéit
Nu zij in zwart en wit de scholen scheidt
En onderwijs de rugzak kan vergeten
Maar ooit betalen wij een hoge prijs
Is de minister wel van bóven wijs?…
wereldwijd web
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
520 wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt
wat draden vuil
langs witte muren hangt nu een gordijn
vol dode vliegen
rond de glimlach van een dwaas
verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen
de opgepoetste norm verhult slechts
zelfgesponnen onschuld
die
niets anders meer mag doen
dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
Het daglicht gloort
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
583 Het donker van de nacht
is voorbij gegaan
Het daglicht gloort
Een nieuwe dag breekt aan
Het zingen van de vogels gehoord,
heel zacht
Hoe verrukkelijk en
kalmerend is
een nieuwe dag
met zonnelicht
en morgendauw
waar witte wolkjes
langzaam drijven
in het hemelse blauw
Een nieuwe dag
een wonderlijk gezicht
beschreven
in dit zonnige gedicht…
Son of a beach
gedicht
3.4 met 16 stemmen
13.870 Bukt, tot waar
het wit wordt tilt de wind
haar jurk op: zacht vlees. Kijk
naar de zee.
-------------------------------------------------
uit: 'Wie wat vindt heeft slecht gezocht', 1972.…
Impressie van een schilder(ij)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Een Pruisisch groen
van plant en bloem
De wangen wrijft
Hij vermiljoen
De schilder maakt
de ogen groot
de vrouw ernaast
een tikje bloot
wat zalm roze
en wit erbij
(Hij rust niet
door dit hels karwei)
De draperieën
hemels blauw
Het detailleren
luistert nauw
Als laatste nog
een laag vernis
Nu ziet hij
dat het echt…
Pronkgewaden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
536 Aan mijn voorzichtige voeten
dwarrelen ze voorbij
sterrenstelsels in schemervelden
ze vallen stralend uiteen
om opnieuw te verrijzen
in het universum van naderhand
Twinkelen past alleen in duisternis
en in witte pronkgewaden
door onzichtbare straalstromen
spatten ze als kiemen uiteen
Het afleggen van het oude leven
om te herrijzen in…
Acht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
716 Je tanden wit en vrolijk,
En je stem zuiver en zacht.
Je haar danst in de wind,
Je benen tonen trots en kracht.
Je bent de puurheid der perfectie,
Waarop ik jaren heb gewacht.…
Seizoenen van belevenis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 In wit winterse dromen
zag ik jouw ziel vertrekken
naar een onmetelijk duister
met licht van lente in zicht
en in bladvallende herfst
verloor ik mijn dromen
die niet langer zomerden
in mijn somber gedicht
ik had niet gedacht
dat het mij zo zou treffen
jouw sterven in verloren liefde
een stille duisternis
in mijn vergeten verleden…
Na het Avondmaal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
633 Na brood en wijn
op tafellinnen
strijken we neer bij jou
tussen gesteven wit
je bleke handen rusten
op het laken
je warmte overstijgt
de winterkou
gebroken is je lichaam,
neemt nog geen eten op
we spreken over
tijd en lijden,
over de kerk
en wie ons dierbaar zijn
de tijden liggen
in Zijn handen
die ons zal helen
hoe dan ook…
In serene stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jij stuift
met sluiers sneeuw
waarin een gouden zon
zijn licht laat breken
vlokt in
serene stilte
traagheid tot een
witte deken rust
met ongerept
heb jij de aarde toegedekt
die nog in winterslaap
haar krachten spaart
jij kleine winterfee
neem ons maar mee
voor een dans op de kristallen
in de eerste sneeuw die is gevallen…
Onmacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 nog vliegt het kille witte
als een doffe klap
ondanks de duif is stilgelegd
los en vast
van schreiend aangemeten
moederplicht
doch zij verheft uit
godverlaten zwakte
welke wereldmoeder
ook zo voelde
toen haar zoon verging
het gesloten ogenkind
zijn geliefde en hun kroost
het volk tast door de mist
hoe sterk de band…
In een pikante styling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
886 door een overvloed
aan zon
zijn de kleren uitgegaan
het wit
staat aangedaan
onwennig in het volle licht
niet bloot
maar in bedekte termen
zijn borst en schoot verhuld
opgeleukt
in een pikante styling
lacht het laatste restje deugd
zand schuurt met textiel
de tere rode huid en eindelijk
gaat ook het één na laatste bolwerk uit…
Het apocalyptisch bestaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ik geef je handenvol zon
jij koelt de wind
verdroogt vruchten
tot de hardheid van steen
speel met wolken
breng jou verfrissende schaduw
jij verzamelt nacht
groeit ziekelijk wit tot kracht
in ontmoeten schemeren wij
onze voortdurende strijd
in het apocalyptisch bestaan
van zon op en zon ondergaan…
vlamhoogte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 (vanuit het licht van die ene kaars bepalen
of ze straalt)
nooit meer haalt de tijd je in
je bent ontsterfelijk geworden -in mijn hoofd
jouw beeld bestaat nu
uit het licht
van alles, dat uit liefde
aan jouw nagedachtenis gegeven is
als alles weer verandert
draag jij nog steeds de jeugd van witte vlinders
in mijn hart en in
mijn…
Begraven boeken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
632 Je hebt een boek
begraven onder sneeuw
bedankt een overleden vriend:
Het hoofdstuk over liefde
bestaat slechts in wind
die waait en aait:
Een droom voorbij
de witte wereld verandert
jouw ratio in dat van een kind
je roept en schreeuwt:
Een eeuw nabij
je schrijft en blijft
ook zonder vriend
je voelt en streelt:
Jouw meeuw en…
Dit warm decor
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 ik volg het licht
op jouw gezicht als jij
de avondlucht trotseert
met wisselende intensiteit
vlammen schaduwen
speels rond je vormen
de matheid
van je fraaie huid
voorkomt weerkaatsen
in diep donker vragen
oogt je sterrenblik
een lach glimt tanden wit
dit warm decor
heb ik zo lief omdat het
uitzicht op de hemel biedt…
Zichtbare ijsvogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Met op de
takken een laagje ijs
Sneeuw dwarrelt of
valt met vaart naar
benee
De ijsvogel is zichtbaar
Voelt onraad en vliegt weg
De sneeuw knispert
Onder onze passen
't Is stil in 't wit en het blijft
gestaag, zeker vallen
Onze schoenen
vormen een spoor
Ga mee…
Voorbij het laatste uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 wil niet verrijzen
laat mij nog even blijven
rol de steen niet voor het graf
witte doeken zijn gebracht
maar kan geen afdruk maken
van het leven dat ik ooit zal laten
ben met de optocht mee geweest
zonder kruis en doornenkroon
het laatste oordeel was geen feest
de zorg is puur voor als het donkert
en de mensen gaan vertrekken
weer…
Da
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Een witte wind
waait door de wereld
een wind van licht
De naam is Da
en waait door alle tijden
In fluisterstilte gesproken
wordt vurige nectar
die stroomt als lava
en verbrandt
het gelaat van droom
verteert angst
in alles verzengende liefde
danst met zon
maan en sterren
Da
is het ongebroken hart
van de wereld
de verdelger…
Het grijzende blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 klanken zijn
toon overschrijdend
een tweede dimensie
vult de muziek
zoals zon
zomer speelt
in het blond
van je lokken
wind je lach
verdeelt in
golven die wit
blijven vlokken
een branding
die bruist in
het grijzende blauw
van stralende ogen
heb voor jouw
melodie gekozen
de dimensie van liefde
doet ons nog steeds blozen…
Op afval gebouwd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 Loop net door
De tuin en zie
Het vallend blad,
Het gelende gras
En naalden die
Vroegtijdig de larikstak
Verlaten
En dan zie ik onverwacht
Twee mini-paddestoeltjes
Rood met witte stippen
Die groeien op het
Vers gevallen
Afval van de bomen
In het vermoeide gras,
Die door alle somberte
Heen kleur bekennen
Voor nieuw leven…
AFSCHEID VAN GUIELMO
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.121 Mei en juni ging verloren
En het witte oogsttij zwond,
Toen de maaier ’t volle koren
Tot de gouden schoven bond.
Vrind, m’n leven is verstreken
En ik vind geen blijheid meer
Om de akker straks te kweken
Voor de nieuwe lentekeer.…
In de kleur van jouw ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
560 mag ik met schuim
de golven krullen
van de grijsgroene zee
ongenaakbare bergen
zachtjes afkammen tot
een geel glooiend geheel
waar boven ik speel
met het wit van wolken
in een zomers blauwe lucht
zo samen liggend
in het groen van gras
met bloemen die ik je gaf
maak ik de wereld
die ik al jarenlang zag
in de kleur van jouw ogen…
Verzopen pepernoten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
884 Wie is er nou bezopen,
Die zwarte sinterklaas
Die met helm op de
Feestzaal vol kinderen
Binnentreedt, of die witte piet
Die misschien wel wat meer
Acceptatie geniet omdat hij
Koste wat kost problemen
Voorkomen wil -
In ieder geval zijn de kinderen
Zoals verwacht de dupe,
Want de pepernoten die ze
Uiteindelijk krijgen aangeboden…
La nuit et la Demi - Lune.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.440 Even was ze helder zichtbaar en
keek ze me verwonderd aan, vanachter
witte, langgerekte wolken.
Vervolgens glimlachte ze me
stralend toe. Even later keek ze
wat lankmoedig, leek me zelfs te
wenken.
Maar plotseling was ze weer verdwenen.…