Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Een gelig winterlicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
leeg en wit is de vlakte ontdaan van alle opsmuk en waan een straffe noordooster haalt uit met ijzige adem vaal schijnt de zon een gelig winterlicht waarin warmte wordt gemist een schaatser tart de elementen krast langs het riet voorbij blik op oneindig een gedachte in de kop de elfstedentocht dan zegt hij stop…
wil melker25 november 2010Lees meer >

Engel

netgedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.440
Zij neemt al je gebeden mee Naar het licht, de hemel ergens daarboven… Je mag vragen wat je wil Zelfs wat geen mens geloven kan Denk niet aan onmogelijkheden Vraag nederig wat je wit En vergeet het dan Heb jij de hemel al op aarde? Ergens een lichtpuntje gezien? Wees dankbaar Ook dat is een gebed Het sterkste van alle misschien…
Karin Janssen14 december 2010Lees meer >

Je ligt er zo stil

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.228
je ligt er zo stil een glans op je gelaat lijntjes, fijntjes kunstig besnaard de handen rank en wit rustend op je tooi je oogt zo vredig verheven mooi en och, ik kan het niet beredeneren waarom een leven een fonkelend kristallen glas brak in talloze scherven de schaduw zijn best deed zich deze zonneplek op aarde te verwerven…

De Kolos van Rhodos.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 845
volbracht als wereldwonder ontsproot de havenpoort als moederschoot toevluchtsoord in woeste baren ontvlucht van duivelse zeegevaren de reus is nu verdwenen vervallen tot een hoop stenen de materie werd langzaam ververst in een andere gedaante geperst nu is de toeristen schare met een vliegtuig gevaren de Kolos wordt herdacht in wit…
J.J.v.Verre28 januari 2011Lees meer >

Droombeeld

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 529
Ik schets een droom op grote witte vellen, inktloze levens van verlangen. Ze wachten om te mogen. Aangeraakt. Kleine twijfelingen bloeien als winterrozen op mijn bevroren lippen. De tijd smeekt. Mijn hart slaat over. Ik tel mijn uren en sluip uit een huiverende stilte.…

Onderwijs

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
Bezuiniging noch kaalslag mag het heten Want Marja investeert in kwalitéit Nu zij in zwart en wit de scholen scheidt En onderwijs de rugzak kan vergeten Maar ooit betalen wij een hoge prijs Is de minister wel van bóven wijs?…
trawant10 februari 2011Lees meer >

wereldwijd web

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 520
wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt wat draden vuil langs witte muren hangt nu een gordijn vol dode vliegen rond de glimlach van een dwaas verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen de opgepoetste norm verhult slechts zelfgesponnen onschuld die niets anders meer mag doen dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
switi lobi17 februari 2011Lees meer >

Het daglicht gloort

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 583
Het donker van de nacht is voorbij gegaan Het daglicht gloort Een nieuwe dag breekt aan Het zingen van de vogels gehoord, heel zacht Hoe verrukkelijk en kalmerend is een nieuwe dag met zonnelicht en morgendauw waar witte wolkjes langzaam drijven in het hemelse blauw Een nieuwe dag een wonderlijk gezicht beschreven in dit zonnige gedicht…
ria6 maart 2011Lees meer >

Son of a beach

gedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 13.870
Bukt, tot waar het wit wordt tilt de wind haar jurk op: zacht vlees. Kijk naar de zee. ------------------------------------------------- uit: 'Wie wat vindt heeft slecht gezocht', 1972.…

Impressie van een schilder(ij)

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
Een Pruisisch groen van plant en bloem De wangen wrijft Hij vermiljoen De schilder maakt de ogen groot de vrouw ernaast een tikje bloot wat zalm roze en wit erbij (Hij rust niet door dit hels karwei) De draperieën hemels blauw Het detailleren luistert nauw Als laatste nog een laag vernis Nu ziet hij dat het echt…

Pronkgewaden

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
Aan mijn voorzichtige voeten dwarrelen ze voorbij sterrenstelsels in schemervelden ze vallen stralend uiteen om opnieuw te verrijzen in het universum van naderhand Twinkelen past alleen in duisternis en in witte pronkgewaden door onzichtbare straalstromen spatten ze als kiemen uiteen Het afleggen van het oude leven om te herrijzen in…

Acht

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 716
Je tanden wit en vrolijk, En je stem zuiver en zacht. Je haar danst in de wind, Je benen tonen trots en kracht. Je bent de puurheid der perfectie, Waarop ik jaren heb gewacht.…

Seizoenen van belevenis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
In wit winterse dromen zag ik jouw ziel vertrekken naar een onmetelijk duister met licht van lente in zicht en in bladvallende herfst verloor ik mijn dromen die niet langer zomerden in mijn somber gedicht ik had niet gedacht dat het mij zo zou treffen jouw sterven in verloren liefde een stille duisternis in mijn vergeten verleden…

Na het Avondmaal

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
Na brood en wijn op tafellinnen strijken we neer bij jou tussen gesteven wit je bleke handen rusten op het laken je warmte overstijgt de winterkou gebroken is je lichaam, neemt nog geen eten op we spreken over tijd en lijden, over de kerk en wie ons dierbaar zijn de tijden liggen in Zijn handen die ons zal helen hoe dan ook…

In serene stilte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
jij stuift met sluiers sneeuw waarin een gouden zon zijn licht laat breken vlokt in serene stilte traagheid tot een witte deken rust met ongerept heb jij de aarde toegedekt die nog in winterslaap haar krachten spaart jij kleine winterfee neem ons maar mee voor een dans op de kristallen in de eerste sneeuw die is gevallen…
wil melker13 januari 2012Lees meer >

Onmacht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
nog vliegt het kille witte als een doffe klap ondanks de duif is stilgelegd los en vast van schreiend aangemeten moederplicht doch zij verheft uit godverlaten zwakte welke wereldmoeder ook zo voelde toen haar zoon verging het gesloten ogenkind zijn geliefde en hun kroost het volk tast door de mist hoe sterk de band…

In een pikante styling

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 886
door een overvloed aan zon zijn de kleren uitgegaan het wit staat aangedaan onwennig in het volle licht niet bloot maar in bedekte termen zijn borst en schoot verhuld opgeleukt in een pikante styling lacht het laatste restje deugd zand schuurt met textiel de tere rode huid en eindelijk gaat ook het één na laatste bolwerk uit…

Het apocalyptisch bestaan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
ik geef je handenvol zon jij koelt de wind verdroogt vruchten tot de hardheid van steen speel met wolken breng jou verfrissende schaduw jij verzamelt nacht groeit ziekelijk wit tot kracht in ontmoeten schemeren wij onze voortdurende strijd in het apocalyptisch bestaan van zon op en zon ondergaan…
wil melker3 augustus 2012Lees meer >

vlamhoogte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 733
(vanuit het licht van die ene kaars bepalen of ze straalt) nooit meer haalt de tijd je in je bent ontsterfelijk geworden -in mijn hoofd jouw beeld bestaat nu uit het licht van alles, dat uit liefde aan jouw nagedachtenis gegeven is als alles weer verandert draag jij nog steeds de jeugd van witte vlinders in mijn hart en in mijn…
switi lobi30 augustus 2012Lees meer >

Begraven boeken

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Je hebt een boek begraven onder sneeuw bedankt een overleden vriend: Het hoofdstuk over liefde bestaat slechts in wind die waait en aait: Een droom voorbij de witte wereld verandert jouw ratio in dat van een kind je roept en schreeuwt: Een eeuw nabij je schrijft en blijft ook zonder vriend je voelt en streelt: Jouw meeuw en…
mobar15 januari 2013Lees meer >

Dit warm decor

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
ik volg het licht op jouw gezicht als jij de avondlucht trotseert met wisselende intensiteit vlammen schaduwen speels rond je vormen de matheid van je fraaie huid voorkomt weerkaatsen in diep donker vragen oogt je sterrenblik een lach glimt tanden wit dit warm decor heb ik zo lief omdat het uitzicht op de hemel biedt…
wil melker8 februari 2013Lees meer >

Zichtbare ijsvogel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
Met op de takken een laagje ijs Sneeuw dwarrelt of valt met vaart naar benee De ijsvogel is zichtbaar Voelt onraad en vliegt weg De sneeuw knispert Onder onze passen 't Is stil in 't wit en het blijft gestaag, zeker vallen Onze schoenen vormen een spoor Ga mee…

Voorbij het laatste uur

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
wil niet verrijzen laat mij nog even blijven rol de steen niet voor het graf witte doeken zijn gebracht maar kan geen afdruk maken van het leven dat ik ooit zal laten ben met de optocht mee geweest zonder kruis en doornenkroon het laatste oordeel was geen feest de zorg is puur voor als het donkert en de mensen gaan vertrekken weer…

Da

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Een witte wind waait door de wereld een wind van licht De naam is Da en waait door alle tijden In fluisterstilte gesproken wordt vurige nectar die stroomt als lava en verbrandt het gelaat van droom verteert angst in alles verzengende liefde danst met zon maan en sterren Da is het ongebroken hart van de wereld de verdelger…

Het grijzende blauw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
klanken zijn toon overschrijdend een tweede dimensie vult de muziek zoals zon zomer speelt in het blond van je lokken wind je lach verdeelt in golven die wit blijven vlokken een branding die bruist in het grijzende blauw van stralende ogen heb voor jouw melodie gekozen de dimensie van liefde doet ons nog steeds blozen…

Op afval gebouwd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
Loop net door De tuin en zie Het vallend blad, Het gelende gras En naalden die Vroegtijdig de larikstak Verlaten En dan zie ik onverwacht Twee mini-paddestoeltjes Rood met witte stippen Die groeien op het Vers gevallen Afval van de bomen In het vermoeide gras, Die door alle somberte Heen kleur bekennen Voor nieuw leven…

AFSCHEID VAN GUIELMO

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.121
Mei en juni ging verloren En het witte oogsttij zwond, Toen de maaier ’t volle koren Tot de gouden schoven bond. Vrind, m’n leven is verstreken En ik vind geen blijheid meer Om de akker straks te kweken Voor de nieuwe lentekeer.…

In de kleur van jouw ogen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
mag ik met schuim de golven krullen van de grijsgroene zee ongenaakbare bergen zachtjes afkammen tot een geel glooiend geheel waar boven ik speel met het wit van wolken in een zomers blauwe lucht zo samen liggend in het groen van gras met bloemen die ik je gaf maak ik de wereld die ik al jarenlang zag in de kleur van jouw ogen…
wil melker16 augustus 2014Lees meer >

Verzopen pepernoten

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 884
Wie is er nou bezopen, Die zwarte sinterklaas Die met helm op de Feestzaal vol kinderen Binnentreedt, of die witte piet Die misschien wel wat meer Acceptatie geniet omdat hij Koste wat kost problemen Voorkomen wil - In ieder geval zijn de kinderen Zoals verwacht de dupe, Want de pepernoten die ze Uiteindelijk krijgen aangeboden…

La nuit et la Demi - Lune.

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Even was ze helder zichtbaar en keek ze me verwonderd aan, vanachter witte, langgerekte wolken. Vervolgens glimlachte ze me stralend toe. Even later keek ze wat lankmoedig, leek me zelfs te wenken. Maar plotseling was ze weer verdwenen.…