7704 resultaten.
Mijmeren van geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Oneindig zweven
onder een sterrenhemel
via een zwart gat
waar ons begin eindigde
leeft het begin in mijn droom.…
Locked
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
652 De dagen worden lichter
maar ik word zwart
het is hier donker
koud en bar
Ik werd
gekatapulteerd
naar het verleden
het is terug dof
hier in het heden
Ik wil er uit
maar zit zo vast
het zit op slot
het is een last
Ik wil wel huilen
maar het komt er niet uit
alles is locked
het zit onder mijn huid
Het zijn emoties
die het daglicht…
zo maar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 herhaling val
dan moet ik het mezelf
toch nog opnieuw uitleggen
en geraakt het kant noch wal
meestal voel je mij wel aan
ook als ik mijn blik verdraai,
en aan een glimlach bouw, dan
weet ik echt wel wat ik zaai,
en aan de kracht die daaruit ontspruit
geef ik meestal een spontane draai,
zo is mijn onpeilbare aard,
daar ik niet alles als zwart-wit…
Extravert licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 wisselende warmte uit
haar energetisch zijn
putte uit bronnen
van schier eindeloze
scheppingsvitaliteit
die gevoed worden
door nucleaire reacties
binnen een interstellaire
balans van zwaartekracht
zonder dit extravert
licht van een leven
brengende zon zou ons
stelsel leeg en verlaten zijn
geen plaats voor
maat en tijd een
immens zwart…
Zijn we op zicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
530 Bloed in zwart op wit,
als aders zich openen,
kleur delft het onderspit.
Grens van prikkeldraad
de willekeur van angsten
verkort de levensloop.
Wij komen van ver,
om weinig te begrijpen,
blijven we op zicht?…
Gerommel in de marge
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
391 marges
van aanzien en wetten
en bekende kunstenaars
dansen mee
ze willen iets
maken voor duizenden
jaren, voor iedereen
een as van eeuwige waarheid
en schoonheid, beschermd
tegen de eigen wetten
van vandalen, het leger
van zwarte…
avonduur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 met uitgestrekte arm
nodig mij de zon
op een lenteavond
tot niets te doen
zitten en genieten
mag kan en zal ik
van het allerbeste
wat de natuur brengt
zitten in mijn stoel
strijkt brom zoemend
zwart geel gestreept
een hommel neer
een vlinder fladdert
boven een violenkrans
in het struikgewas
zingen vogels luid
wat is het mooi…
Cabin Fever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Het wordt zwart
en rood
en stil,
doodstil.…
LAIS CLXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 Het schakelt storing uit:
knipt in de lichtenwalm tot het ziet
haar zwart verschijnen dat verteert. Het sluit
wanklank uit, want walg verstoort het lied.
Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt.
Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt
haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt
altijd einde aan bezweren van kwaad.…
LAIS CXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Haar git is niet wat er in licht vergaat:
het schijnsel kleurt te blauw haar hels gebaar,
het zwart is daar, er is genoeg in haar.
Calculaties vergelden elk moment,
data, ingelezen, rij na rij per cent,
en uitgerekend zo de mens vergaat.
Het heeft geen spijt, het deugde niet als vent:
het telt nu zelf de tijd waar zij bestaat.…
LAIS CXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 En in oneindig zwart gaat schel dan aan
het ene git dat het verblinden moet,
opdat het ziende in haar niets kan staan.…
LAIS CCX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Het broeien in zijn haarden van verzet
werd zij, virus dat in hem haar groei bereikt,
stuwing die doorheen woorden groeit tot wet,
zwart die zij aan de universa eikt,
en stof met haar fataal festijn verrijkt:
een zuchten dat hen mond aan mond ontgaat,
het git dat zich ontplooit tot dageraad.…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.…
Langzaam gaat de zon ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Alles wordt in het zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
Schoonheid van het woord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
714 Doop je pen in de schoonheid van woorden
omring ze met een laagje goud
koester ze stuk voor stuk
omdat mooie woorden troost brengen en geluk
laat ze schitteren op het wereld wijde web
of draag ze hardop voor uit de mooiste bundels
met witte bladzijden en woorden
gedrukt in zwart
zo blijft de schoonheid van gedichten en poezië
een verrijking…
De Hogepriesteres
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 Ik schouw in de schemer,
in diepe poelen, zwarte spiegels;
in m’n ketel brouw ik
liefdesdrank en gif.
Ik zegen, bezweer en vervloek,
heel met talisman en kruiden,
ik bewandel gewijde wegen
en voltrek het offer.
Ik ga mijn pad alleen,
achter de heg
leg ik èèn voor èèn
mijn sluiters af;
naakt verinnerlijk ik
het ultieme mysterie.…
Depersonalisatie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
475 ik zag je gaan
een witte vlek
tegen het
donker zwart
wolkendek en
keek je aan
de bui ontlaadde
met alles van
zijn gade nog
bleef je staan
er was geen afstand
in depersonalisatie
waar dimensies
normaal waren
vervloeiden wij
in een gebeuren
de buitenwereld
spaakte in eigen wiel
meteen vervielen
de specialistische
zintuigen tot…
De aarde schudt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 Een vermoeide god dooft het licht
in het zwart blaffen honden
Poseidon aardschudder van het eerste uur
jaagt ons naar de ijskoude nacht
Nu de ene steen tot de laatste
van de andere valt
gloeit onze huid van angst
de mensen van de dag verdwijnen
Waar komen we vandaan?
Is er wel een vroeger geweest?…
A-M-O-U-R 3.03.2023
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 met licht gekanteld hoofd
verbreekt hij de stilte na de dood
het lichaam iets voorover gebogen
zijn lege armen vouwen zich
als zwarte vleugels om haar heen
je ne repartirai pas
zwijgend danst hij haar naam
Agnès in de laatste liefdesdans
buiten op het plein
l’amour est tout ce que
je peut te donner
ne me quitte pas…
Paradijslijk trompetgeschal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 twee vlinders
vleugels kleuren
zwart lichtbruin
en witte
streep fladderen
razend snel
met de
hitte wonderwel
een aantal
mensen herkennen
hen in
hun dierbare
overleden persoon
een emotionele
ervaring heel
anders toch
dan zo
gewoon
zo warm
als de
zonnestralen ons
omringen
zoveel eeuwige
liefde zal
Jezus ons
schenken…
LAIS CCLXXVII
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 Het wil haar lezen en het ziet haar niets:
zwarte brij, zwaar, inkt op inkt op het land.…
Bon ton en crême bûlee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de tijd steekt
zijn drie pieken uit
boven een
zwarte wijzerplaat
dat doet hij
al jaren en
niemand vindt
dat interessant
omdat iedereen
het als gewoon
ervaart behalve
op de laatste dag
dan roepen allen
ach en wee schiet
nou even op kan ik
eindelijk naar de wc
want op het moment
suprême verzamelt zich
de bon ton en crèmes…
Hun vuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
458 ik zag ze
nauwelijks staan
gekleed in duister
zwart met
glimmende
randverschijnselen
voorbij gangbaar pad
nog schreeuwden zij
met hun hoog geluid
want de puberstemmen
kwamen er nog niet
helemaal goed uit en
schittering blonk
alom meer dan geweld
in het uiteen stuiven
losten zij op in
onzichtbaar bewegen
toen de kit aanstalten…
De traagheid van het loslaten
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
668 Pas op de engelen vliegen laag
zou je de andere kant bereiken
niet verdwijnen in het zwarte water?
Verlies de milde goden niet uit het oog
onthoud de volheid van het landschap
wie loopt iets mis in stilgevallen tijd?
Van herinneringen weet je veel
van onthechten een beetje
leer ik van onbegonnen verlangen?…
Bullseye
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 als met een kroontjes pen
één keer geworpen en raak
hoe ze zich ook wendt of keert
erbij komen lukt niet
iedere ochtend bij het ontwaken
kijkt ze in de spiegel
ziet hoe opgedroogd verdriet
door haar nachtpon is opgenomen
kijkend door een zwarte voile
baant zij zich door de dag
haar glimlach hangt al even aan de waslijn
het regent iedere…
Droomvlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
384 Ik herken stukjes van de weg
verbindingen zijn verdwenen
wegwijzers ontbreken nog steeds
De aantallen zijn te tellen
de seizoenen, woningen, vrienden
De rest is een droomsnoer
van verlangens en feesten
onbeantwoorde liefde
en volmaakte ogenblikken:
herinneringen in het diepe
zwart, oplichtend
als zwevende eilanden
met sierlijke pieken…
REGENDRUPPELS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 Vandaag moedeloos... alles zwart.
Bedroefd laten ze hun hoofdjes hangen.
Terugkeer van de zon, een groot verlangen.
Ze zien de schoonheid van de regen niet.
Glinsterende parels wanneer een zonnestraal door de wolken schiet.
Amanzimtoti…
IERLANDS MIST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
258 Uit het zwarte meer
stijgen dampkronkels,
geven zorg en angst.
Wolken zakken neer,
uit hun zich verspreidend grauw
verschijnen huisjes.
Al deze nevels
roepen gedachten op aan
vage heksenkunst.
Schuilt hier een spiegel
met toverkrachten, die vraagt
in hem te kijken?…
repareren
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
196 gekleed in zijn wijde verenpak
zwaar van verborgen verlangen
droomt kraai dat hij niet is
zwarte vogels verstaan
de kunst van rebelleren
wanen worden uit vuur geboren
handlezen is voor dwazen
kraai is niet bestemd
om de wereld te begrijpen
vanuit het kraaiennest
haakt zijn blik achter
verdwijnende wolken
ik ben denkt kraai
hoe…
Losbol
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
231 En gast die welkom is op elke party
Als flierefluiter onbezorgd en blij
Kent noch voor noch tegenspoed
In zijn zwarte pak en bolhoed
’s Nachts als alle vogels slapen
Zoekt hij naar woorden en vangt luizen als apen
Voorover gebogen met de pen blijft hij gapen
Woorden als trommelslagen teisteren zijn brein
Niets komt uit zijn pen daar moet…