11722 resultaten.
Onze hemelse bossen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
526 Hele bossen worden geveld.
Wij als natuurgenieters blijven eenzaam achter en
de plannen worden ons niet eens vermeld.
Alstublieft mens, laat onze bossen heel.
Wij geven er zo veel om, zo ongelooflijk veel.…
VOGELS TREFFEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 De verdorde boom
heeft een top van trotse sier;
de aalscholver zit.
Twee spechten vliegen
zoekend heen en weer, te druk
om te hameren.…
BIJ OISTERWIJK
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
389 Het water schuift soms rimpelend voort, stoeit
dan met blazend zonlicht: een luchtige dans,
waarbij de liefde der libellen opbloeit.…
RUST VOOR RONDDOLERS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Een paaltje, beschilderd met aardbeienglans,
zendt over het bospad zijn lokkend woord:
"Ziet de wandelaar mij? Stapt hij haastig voort?
De Chaamse jeugdherberg aanschouwt hem thans!"
Daar hangt een woud- en keukengeurenkrans
om mensen aan tuintafels, vloeit onverstoord
in hun smaakzin, die naar klare eenvoud hoort:
klein spijsgenot spreekt…
SAMENWERKING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 (tanka)
Bosarbeiders zwoegen
hard met elkaar, spreken luid,
verruimen hun geest;
men hoort geen woord over God,
al is Hij sterk aanwezig.…
Lucide
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 Struikelend sleep ik door kwade dromen
onverklaarbare mist naar een nieuwe tijd
van dode bomen en versteende mensen
binnenin een fossielen bos
onverklaarbaar sla ik glasgordijnen open
van motregen, dat viel in de ochtend
voor mijn gevoel alreeds expres gesloten
tussen mens en de natuur
binnen het eeuwigdurende gedruis
blijf ik abrupt hangen…
Boshuisje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
706 er was eens.....
een huisje in het bos
een heel klein huisje
met één raampje
en een klein deurtje
het deurtje was wat scheef
en de scharnieren kraakten
er liep daar een scharrelaar
die het allemaal wel maakte
ook was er een sprokkel vrouwtje
die rommelde met wat blaadjes
en takjes voor de schouw
en ze vulde alle gaatjes
ze zagen het…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
Er is immers altijd 't verleden naast toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Spreken we te weinig of op een ongewone manier
over alle soorten bomen in het regenwoud of alhier,
zeg gerust over alle bossen als een soort kathedraal
unieke groene huizen toegankelijk voor ons allemaal.
Hoe gedragen we ons tussen de bomen en banken
hebben we allemaal dat ene gevoel van thuiskomen.…
Hun erfgoed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 wij zijn gezien
en herkend
niemand vroeg
ons naar een
legitimatie of
ander document
wij horen hoe
bomen een zacht
welkom ruizelen
bladeren ritselen
snel paadjes vrij
blij ons te zien
in groene
doorkijkjes tonen
kleine bosrijkjes
hun erfgoed
in een pluizig
stralende zon
wij voelen ons
voor het eerst deel
van dit tafereel…
BREDA 'S VOORJAARSTROTS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 Het Liesbos toont onder zijn kale eiken
lentevingers, die grondbloei bewerken,
dan voldaan wegzweven op lichte vlerken,
in Ulvenhouts wonderwereld neer strijken.
Ze mogen park en moeraswoud verrijken
vol fijn versnipperde schilderwerken,
daarbij schoon Landgoed Valkenberg sterken.
Winnende bosanemonen prijken!
De Oranjestad houdt steeds…
ZANDWEG ADEMT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Hoge lorken, in rechte rijen, waken
tussen aanliggend weiland en dicht bos;
hun fijne naalden hangen als wijde tros
boven golvend gras, dat zich groot wil maken.
Twee kleuren groen trachten elkaar te raken.
Neer en opwaarts? Fris avondlicht komt los
uit zomerzon, is een stille sluipvos,
die hier vreedzame vesting laat smaken.
Binnen de stammen…
SINT HIPPOLYTUSKERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Door Olterterper boomkruinen omringd
staat de oude kerk fier, toch bescheiden,
waar bij feesten van vreugde en lijden
plechtige of opwekkende wijs zingt.
Zachte, gele schemer daarbinnen drinkt
vloeiend wanden op, kan zich verblijden,
daar rode banken jong gemoed bereiden.
De preekstoel toont houtsnijkunst, die stil opblinkt.
Het kleine veld…
LEEUW van AZIE
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
461 Het eed'le geliefde
maar gevreesde dier
van India's Gir woud
leeft tevreden en bewust
in zijn verkleind woonrijk
door de bescheiden manen
om de krachtige kop
waait vergane trots
die eens schrik aanjoeg
bij Perzen Turken en Joden
wier landen het tehuis was
van de koninklijke rover
zijn beminde gezellin
laat haar vrijer alleen
wijdt…
DOOR ELKAAR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
497 Bedaagde reuzeneiken
en statige beuken
van landgoed Olterterp
geven met hun zwaar lover
speelse lichtbaantjes
binnen blauwgrijze schemer
van brede boswegen
adellijk geboomte
laat mild en gootmoedig
de warrige wildernis
haar kunstig weefwerk
om zich een groeien
mint dat verspreide dwergoerwoud
onoverwinnelijk groen
van velerlei…
Iphigenia gedood door Euriplates
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 (Hij valt snikkend op de grond)
Hij: dit stof is mijn getuige
het ruikt naar wraak
en ik zal de mijne krijgen!
zeg mij wie!
…
Koor: op Ida is zijn woonstee
haar vaders wraak compleet!
Hij: Zeus! Ik vervloek u!
(Woedend waanzinnig verlaat Euriplates Thira, zeil zettende naar de berg Ida op Kreta, de woonstee van Zeus.)…
Meditatie
netgedicht
2.5 met 100 stemmen
17.753 sparrenhouten wouden graaien
naar gouden oorden hoger
dan ware woorden woorden
paaiende praatjes
van koude wind
dennenmossen bossen waaien
waar golfjes klotsen
over rotsen rotsen
fraaie waters
in mijn zijn - net wijn
schoonste der schoonheden
komt voorbijgegleden door
mijn lome weten weten
als een gans over egaal
vijvervlak…
Ik mis mezelf
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
930 Ik mis mezelf, de rust de
ruimte en zilte dromen,
in glooiende duinen, oude
bossen en prachtige bomen.
Ver non sem`per vi`ret
niet steeds is de lente groen,
langzaam werd gisteren vandaag.…
Het verbond ( M.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
764 We genoten die zomers van zon, water, lucht en vogels.
En de geur van gras... weet je nog, mijn lieve Mark..
mijn liefste Mark.
Nooit hielden we op samen te wandelen op de dijk,
langs de Waalkade, in bossen en steden.
We waren verwonderd om het leven op aarde:
ons niet gegund.…
Boselfje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Bij dat bankje aan het water
Je weet welke ik bedoel.
Zou je daar graag nog eens ontmoeten,
Gewoon voor het gevoel.…
Zomerbloei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Velden bepareld door dauw en zonneschijn
Omzoomd door blauwe nevelige bossen
Daarboven zweven wolken als witte trossen
Boven ’t water zwermen insecten groot en klein
Geen schilderij kan zulk een schoonheid tonen
Van kleuren geuren en duizenden bloemen
Bonte tuinen waar honderden bijen zoemen
Bomen en struiken waar vele vogels wonen.…
WITE MAR
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 Het meertje in de bossen bij Beetsterzwaag
ademt vol heidelucht en moerasgeuren.
Zijn groenig water heeft ijle deuren
naar schone wereld met blijvende vraag.
Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag,
willen het stille bestaan opbeuren,
dat wellicht in 't verborgene zal treuren
om zorg en onzekerheid van vandaag.…
Voorbij is weer het begin
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.086 Zouden ze vergeten wat ze
met koene woorden schreven op
daken en gezichten
van sprookjes die liever werkelijkheid
willen worden
en beginnen met
een verlangen naar ongeluk ?
Of zouden ze de tijd weer delen en weten
en zonder woorden alleen in schaduwen bestaan ?…
Voorbij
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.111 Ach,
Alles gaat voorbij
en komt achter de rug
Terecht,
zo rekt een leven zich
naar de hemel en weer t'rug
en dan blijkt mettertijd
in wat de geest vergaarde,
de onzin juist van waarde
De sprookjes kosten strijd
en wereldvreemd verlangen
mondt uit in nieuwigheid!…
Dood dichtbij
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
4.080 Ooit was je nog ver weg
iets voor oude mensen
griezelige sprookjes
Inmiddels ben je alom
overheersend aanwezig
terwijl je leegtes schept
zoveel tranen uitzuigt
dat alles rondom
lijkt op te drogen
Kom je zo dichtbij
dat je het leven
soms reeds
op afstand
doodt…
Te lang van stof geweest
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
606 ik zoek
waarheid uit
de sprookjes van vandaag
in spelletjes
van gisteren de stukjes
leven van het afgelopen jaar
waar is mijn testament
het werk dat voort blijft
leven als ik er niet meer ben
heb ik wel
iets te geven
waardoor men mij nog kent
of ben ik te lang van stof
geweest zal niemand het
doen opwaaien hooguit nog mijn…
Haar lach is warm ijs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 haar lach
is warm ijs
onbegrepen
door de wereld
de taal
is meer een eis
waarbij de vraag
het antwoord blijkt
zij droomt
het leven
naar haar smaak
die raakt aan sprookjes
neemt een
uitgestoken hand
zo in beheer
de rest bestaat niet meer
de wereld
dat is zij
wij figureren
er kan geen ander bij…
Wakker
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
742 Emoties van steen
Je kunt nergens heen
Wakker uit je dromen
Dat het geluk zou komen
Sprookjes bestaan niet, meid
Wakker worden is de hoogste tijd
Ze staat op, trekt de gordijnen dicht
En als ze straks weer open gaan, dan is het buiten
En binnen
Licht…
Eerbertoon aan de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 De maan met zijn zwakke licht,
verlicht het pad wat me naar jou moet brengen.
terwijl een paar wolkenflarden het weke licht verduisteren,
als of boze tongen beweren dat liefde niet puur is.
Na een zware tocht vind ik het huis waar de warmte mij omhelst,
en waar mijn beperkingen niet belangrijk zijn,
slechte herinneringen en pijn, maken plaats…
Brandende liefde
snelsonnet
3.7 met 43 stemmen
3.810 Amerika heeft altijd wel iets geks:
Omdat daar een relatie werd verbroken
Heeft een mevrouw wat bomen aangestoken
Met, naar men zegt, de bonsbrief van haar ex
Terwijl die bossen juist verloren raken
Omdat haar vlam het maar NIET uit wil maken…