1295 resultaten.
heimwee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
529 De adem van brak geworden
woorden zweeft verder
door de mistige verloren illusie!
heimwee... Blijft…
Ons mozaïek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
589 wij kozen glas
omdat transparantie
licht en openheid gaf
jij de kleur
en grote lijnen
ik details om te verfijnen
brak en schuurde
plakte de motieven
uit het werkelijk bestaan
samen hebben wij
het ingegoten
de verrassing kwam na drogen
we hadden niet
het echte leven beet ons mozaïek
bleek slechts een spiegelbeeld…
Bungeejumpen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
806 Bij het bungeejumpen (vanaf 111 meter hoogte) in Afrika brak het elastieken koord, waardoor een meisje in een rivier met krokodillen viel. Zij wist zich zwemmend te redden.
Ik had het altijd nog eens willen doen,
In elastiek had ik een blind vertrouwen,
Met cijfers was dat goed te onderbouwen,
De kans op breuk is één op de miljoen.…
Een handje woorden
gedicht
1.8 met 4 stemmen
5.353 Vandalen braken vannacht
in bij een kleindierenvereniging.
Ze verschaften zich toegang
door de deur te forceren.
Verminkten vervolgens vijftien
parkieten door hun de pootjes
af te draaien, knepen dertien
kanariepieten tot moes en smeten
tweeëntwintig eieren van zeldzame
volièrevogels stuk tegen de wand
van het hok.…
WANDELAARS.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
877 Langs grachten
wandelde hij
ook zij
tas over haar schouder
Binnenvaart
was er stilgelegd
gracht...een brakke sloot
scheepvaart er morsdood
Hij keek
plots opzij
vond haar
jaren ouder
De rimpels
onder haar ogen
in haar hals
haar nek
In een ver
verleden
had hij gezegd:
'Ik vertrek'
Die harde woorden
had hij
ingeslikt
en…
bij het venster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 verscheuren
of blijft het nog een tijdje heel
al een aantal minuten
tuurt hij door het raam
naar de margrieten
in de pas aangelegde tuin
ze bloeien naar behoren
al waren er een aantal dood
er groeien er nog voldoende
voor een volmaakt boeket
hij genoot er van
en van zijn vrouw in het pak
ze waren bijzonder
totdat een ziekte hen brak…
Winterzin
gedicht
4.0 met 10 stemmen
3.844 op sneeuwen stond,
zich inhield, schuchter toen
een handvol vlokken zond
als een belofte voor de nacht
waarin je wakend lag
te slapen tot de dageraad
het sneeuwen niet meer tegenhield
en je gonzend van geluk
de dag begon en uit het zolderraam
de eeuwen en de witbestoven akkers
naast de landweg overzag,
en er niets was dat die vervoering brak…
Magie en mystiek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 ik ken de magie
haar krachten hebben
ons ongeweten
veel sturing gegeven
toeval is de naam
die wetenschappers
gebruiken voor zaken
die zij voor zich uitschuiven
ook in de mystiek
liggen gebieden braak
vaak in mistige lagen die
andere waarheden dragen
zij worden maatschappelijk
uit zicht gehouden omdat
je op hun resultaten
geen…
Sprak mij niet aan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
649 ik zag de hand
voelde vingers
maar het echte
contact ontbrak
de band om
mijn maag
werd steeds strakker
in een vreemd ervaren
zelfs de tijd
tikte traag in
wachtende seconden
door verdichte lucht
een vage zucht
met de laatst
gemompelde woorden
brak het moment
in nieuw ontwaken
zijn er geen vragen
heb mij afgewend
de dood…
In kerend tij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 ik streek
heel even
tegen de vleug
probeerde
de sporen
nog te wissen
maar mijn
handdruk was
niet te missen
zag wolken
groeien tot
een felle bui
in ogen die
al stormden
in kerend tij
waar ooit
liefde en geluk
balanceerden
brak nu de hel
in wisselend
snel weerlichten
later vonkte
weer je blik
samen jij en ik…
En langzaam hebben we ons overeind gezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Corona diende zich aan
als een stortbui
die plotseling
uit de bewolkte hemel
kwam vallen
De zon brak door
en langzaam hebben
we ons overeind gezet
Maar 't mocht niet baten
het is als
uitstel van executie
Geef ons een hark
zodat we de
grond om kunnen ploegen
laat ons
de kluiten breken, de
grond zaai klaar maken
voor een nieuw…
Wonder der natuur
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
400 In alle schoonheid brak
de morgen open met
prachtige dauw en een
lichtrode gestreepte
lucht.
Het is wonderlijk, hoe de
natuur uit zijn voegen
komt.
Overweldigend was de
stilte,
waarin je de dag mee
mag maken, zoals je het
zelf wilt.
Niets is minder waar, de
zomerhitte is een feit.
Mooi is het wel hoe je
alles mag beleven.…
Wit van de bruid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 in het wit
van de wereld
speelde licht
in kristallen
brak op het
raakvlak en
vuurwerkte in
megakleur zijn
rechtlijnigheid
de schittering
plezierde het
kind door de
klimmende zon
die in warmte
won van de kou
kleur transformeerde
tot weerkaatsing
van hemel in blauw
nu dansen
stroompjes
met twinkelend
jeugdig geluid
in hun kersverse…
Remco
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
553 'We braken het brood
en deelden de doden',
schreef hij,
wandelend op de Overtoom.
'We zijn al bijna uit zicht',
schreef hij.
Net als ik, bijna uit zicht.
Ik maai nog.
'Wat moet je anders?'…
Alleen voor jou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Ik vulde de nacht met dromen
voor jou
plukte sterren
zodat jij de weg in donker zou vinden
alleen voor jou lief
brak ik dagen
in stukjes nacht
schreef ik woorden in zilvertaal
maar je bleef onderweg
duizend nachten
met lege gedachten
alleen voor jou lief
ving ik lentewind
die de fluistering herbergt
van het nevelland…
Graf en steen ontstegen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
940 daar waar onweer
leven brak de steek
van lans slechts
bloed en water gaf
heeft hij de geest gegeven
riep de vader aan
om ziel en zaligheid
te geven vrouwenhanden
wisten sporen van het
lijden na het leven
bent het graf en steen
ontstegen opstandigde in
verder geven aan je twaalf
apostelen hun boeken zijn
geschreven naar jouw leven…
Mijn vlinders vliegen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
738 brak een arm
van de tijd zij
schoudert in mitella
in die rust kregen
we eindelijk respijt
zonder uren
en minuten tellen
gaan we samen orde
weer op zaken stellen
met de handen in elkaar
ja ik ben klaar
om jou daar te ontmoeten
te begroeten in de bloemen
mijn vlinders vliegen overal
alleen jij weet echt waar…
Die vagebondt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.874 weer klooster ik
mijn eigen strand
de uitgestoken hand
liep in een ander ritme
voor ons draaft
de hond die vagebondt
met alles wat ze vindt
ons laatstgeboren kind
alleen de golven
horen onze woorden
verbittering die zucht
zout hangt in de lucht
we zijn de boulevard
weer opgegaan daar braken
onze dromen of het goed
zal komen…
ijsvogel
hartenkreet
1.3 met 9 stemmen
1.592 voeten in het water
een Geul zo vol van toen
ogen die braken
een kind dat liefhad toen
een kind dat liefhad toen
maar geen weg wist
te vertellen aan die
die weten moest
die weten moest
te weten
onwaarheid gekerfd in blad
angst rondom het hart
angst rondom het hart
dat afscheid nemen moest
voor immer koud als ijs
ijsvogel aan de…
boezemverblijf
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
617 het is niet de schuld
van de regen
ook niet het geluid van
binnendeuren
dat ik zei, diep in versregels
dat de stilte
brak
knarsend
zoals schaduwen
zonder spiegelbeeld
tegen muren en
op uitgebarsten straten
waar de kinderwagen krijsend
angst vergezelde
om de naam te horen
van de leugen, van doden
bevuild door stenen
van…
Oh Amsterdam
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
2.095 Gij bodemloze stad
waar zotten ooit putten
sloegen tussen rottende palen
waar nochtans steeds de bink stak
met zorg nooit 't lijntje brak
wie was 't die vergat
dat uwe appelen
in zilveren schalen
slechts de bange vraag stutten
zult gij de Kaap nog halen…
Très Marias and a looser
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.539 als ik miljoenen bezat
dan had jij jouw wereld
en dompelde je mij onder
zinnen met lege woorden
zal haar kruistocht evenaren
de geur van darmen trotseren
met in mijn knapzak een pop
voor de troosteloze uurtjes
dus jij kwam toch langs
op een drafje, amazone
jouw houding gaf genot
en brak het verzet in mij
-------------------------…
middernacht
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.269 Ik brak haast mijn benen.
En nu dezelfde dag
een jaar later
wil ik weer ik vliegen, rennen
om bij jou te zijn.
Me nestelen in jou,
nooit meer loslaten,
voor altijd samen!
Ik hou zoveel van jou.…
Ons Konijn
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
968 Lodewijk Napoleon
Broer van Bonaparte
Was kort onze koning
De aardige man sprak
In z’n beste Hollands
Vanaf het balkon van
Het Paleis op de Dam:
“Ik ben jullie konijn”
Bij elke adempauze
Juichte Amsterdam:
“Lang leve ons konijn”
Blij met zoveel bijval
Vervolgde de Fransman:
“Dag en nacht zal ik
Over jullie braken”…
Glazen en schitterende vazen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
466 een levenlang
heb ik de scherpe randen
van glas gepolijst
vormen in alle kleuren
onder handen gehad
pijn gevoeld als er iets brak
geen scherven gelijmd
met een barst zijn de
ideale lijnen verbroken
eerst mat toen transparant
gegoten of geblazen van
glazen tot schitterende vazen
heb vaak de hemel gezien
maar in het reiken naar…
daar vind ik jou
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
596 Waar mijn hart het huilen bezong,
En ik barstte maar niet brak,
Liet ik me gaan en kwam jij terug,
Maakte kracht me nog niet zwak.
Maar zelfs gebroken en verwond,
Blijft mijn hart je teder trouw,
Want in die waanzin van herinnering,
In die gekte, vind ik jou.…
VERWORVEN SMAAK
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.682 Die maakt gezonden ziek;
Wekt walging; ’t koude zweet breekt uit; het komt tot braken.
Maar ’t went wel en begint van lieverlee te smaken.
Ten laatste vindt men ’t heerlijk, en het heet:
'Zo’n fijn sigaartje is ’t keurigst dat ik weet.'…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…
Jonge moeder.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.297 ‘Hoe vreemd, dat mij gegeven is,
wat niet mijn eigen leven is,
maar sluimerend in het mijne hing,
en ging,
en brak de draad,
en wezen wou in eigen staat’.
‘Ik ben nog moe...
heb ik geleden?
of is een droom uit mij gegleden?...
Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht’.…
Reptielde sissend macht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
490 waarheid glansde
in de hoogste boom
onbereikbaar net als
appel en de troon
toch gistte hoogmoed
in het donkere loof
reptielde sissend macht
naar het verhitte hoofd
een wankel ogenblik
brak de morele toren
zo werd de eerste leugen
in het paradijs geboren
ons erfgoed is verrijkt
door een niet aflatende strijd
om de ander te evenaren…