832 resultaten.
spinnendraad
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.305 ze weet dat als ze weggaat
het missen begint, het niet zonder elkaar
dus laat ze hem gaan, breekbaar
vervuld van een langzaam zweven
waarom zou ze niet alleen
er is zo weinig in zoveel niets
eens schreef hij voor haar dat als je
"n" aftrekt van niets er altijd iets
in haar buik rollen de tonnen om
op dat geluid kuiert ze door het huis…
Telkens weer...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.040 Denken iets te hebben,
iets moois, breekbaars, maar ach...,
deuren sluiten, er gaan nieuwe open,
maar het gevoel blijft.
Pijn bij de herinnering,
verdriet bij het gevoel en
angst dat het je weer overkomt!
maar...…
Redenering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
797 Af en toe heb ik
te veel gezien
te veel gevoeld
veel vaker nog te weinig
breekbare woorden
zwerven door mijn hoofd
maar er zitten gaten
in mijn denken
nieuwe ideeën
vallen daar vaak door
voorgoed verloren
als waren ze niet geboren
maar toch kan ik niet anders
dan erkennen dat jij het was
die mij er toe bracht
het leven opnieuw…
Heiligenschijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
542 De sloot licht op
door avondrood
in zilverenschijn
vult de ijsbaan
koud met nevel
breekbaar gegeven
omgeeft de spaanse aak
met haar felrood begeerde
vleugelnoten veelzeggend
ook de bergenvlieren
op een hoop met rood
de vruchten van weelde
de steltlopers spelen
op met tegenlicht
bij grondmist
hetzelfde dat ons boeit
sprak de tegenligger…
Wees stil mijn hart.
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.319 Wees stil mijn hart
Zoals je lange tijd was
Je maakt mij onrustig
En breekbaar als glas.
Wees stil mijn hart
En laat het gevoel gaan
We vechten er samen tegen
Dan hoef je minder hard te slaan.…
Eenzaam hart
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
854 Verscholen, weet ik, weggedoken
ligt in onszelf ons breekbaar hart
Soms zo dichtbij en aan de oppervlakte
maar immer van binnen, eenzaam hart
In een omhelzing is de klop te horen
het oor vlakbij, maar voelbaar ook de pijn
Het geheim achter onze lieve woorden
is de troost die ze moeten zijn,
maar ook een weten en heel zeker
dat de dood,…
Alleen Jij
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
4.164 't hart zo teer en breekbaar,
als ijskristal zo puur
maar verborgen in vele lagen
van bescherming, o zo duur.
Alleen jij dringt daar doorheen
alleen jij ziet mij zo naakt,
alleen jij waagt verder te komen,
jij bent degene .....
die mij diep raakt....…
die zachte kleur
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
809 in eeuwige
seconden
waaraan een drenkeling
zich vasthoudt in regen
en storm
zoals een witte lelie
in onrustige dagen die de klaarheid
van het water zoekt in deze vreemde wereld
ik hoor nog steeds je stem, aarzelend
bewegend toen ik de aarde wist
dichtbij duisternis en zware
druppels
jij naderde en ik mocht
jouw breekbaarheid…
Ontdooi
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 Berijpte takken, wit, bros en breekbaar zwiepen niet.
Verhard het water tot verdraagzaamheid.
De koude zal ons wakker maken, mettertijd.
Witte rook ontkringelt de warmte, stijgt recht omhoog.
De lichte grauwheid van de lucht bevalt het oog.
Is dat het teken?
Maan tot kalmte, blijf weg ervan,
tot het ijs echt dragen kan.…
Leugens
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.918 Het is de eerste keer dat ik mij zo eenzaam voel
Ik wou dat iemand mijn pijn kon verzachten
Het is raar dat je denkt dat alles goed komt
Totdat jij leugens verkiest boven mij
Recht in mijn ogen kijk je mij aan
Je houdt dingen achter of je liegt
Je had me niet zo hoog mogen laten hangen
aan een breekbaar touwtje
Je zegt spijt te hebben…
Oma
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
2.784 toen ik de groeven
in je ogen las,
streelde ik de breekbare letters
doorheen je grijze haren
toen ik de eerste rimpels
in je schoot hoorde,
leidde je mij met kleine stapjes
doorheen je oude verhalen…
ik zag je wandelen
langs een bewaarde koffer
vol gekoesterde dromen
ik zag je liefhebben
toen de herinneringen aan opa
tijdloos…
Ik geef je...
hartenkreet
4.0 met 18 stemmen
1.903 Eén iemand in mijn leven
die mijn hart kan laten beven
ik geef je mijn hart
zo breekbaar als glas
in ruil voor jouw liefdeshart.…
Eindejaarsvlucht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.978 De nachtegaal trilt het winterwit
uit het vroege morgenkleed
in een waas berijpt en strakke snit
vleugelt hij zorgenbreed
door een asgrauwe dageraad
door breekbaar grijs en olmenlaan
tot aan de rand van het bestaan
waar de tijd geen tijd beslaat
Daar verdampt zijn verenjas
buigt zijn vlucht naar nooit meer terug
het koele ijs en het geknakte…
Onder de oppervlakte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
750 Er is meer diepte dan zij laat zien
en een fonkelende helderheid
niet alleen onder de oppervlakte
maar bij elke voorzichtige benadering
een vage schijn in rimpelloze breekbaarheid
In haar glanzend web
onthaalt zij ieder nieuwsgierig oog
een spiraal waarin
ik vaag herken
de lijn van schepping
Een tedere aanraking maakt mij bewust
van…
sprekend van Begijnhof
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.094 het liep hier
de spuygaethen uit
een en al drassige troep
dichting kwam
ongekluisterde vrijsters
met breekbare geloften
legden geulen aan ter droging
ook voor 't weids uitzicht
maakten er een tuintje van
verse groentjes voor de zieken
nee geen dansmariekes
geen dollemina's ze heetten begijnen
naar hun hofje plus kapel later
bezet…
Oorlog 1943
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.149 Oud en breekbaar
tussen twee soldaten
in grijs, komt ze
verschrikt naar buiten
wij kinderen
van amper acht
zitten op de stoeprand
en kijken toe
hoe door de
geopende voordeur
zij bleek en verward,
grijze gepermanente
krulletjes over
haar gezicht waaiend,
haar zwarte
handtas vastgeklemd
door de soldaten
vastberaden naar de
wachtende…
Pril geluk
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
3.308 straalt het jonge paar in roze
is de bruid gehuld
en hij werkt al zijn dromen uit
ziet zelfs de kleinste wens vervuld
gedreven door beloften
glorend aan hun horizon
want sinds de band ontstond
breekt schaduw op in kleuren
kieren alle deuren naar een open eind
waar niets finaal
deze liefde kan verbeuren
zo zweeft opnieuw een ideaal
breekbaar…
Eindbalans
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.152 Sus maar, niemand hoort je
ziet de kringen van de jaren niet
ritselbla'ren, fluisterwoorden
sus maar, zachtjes ebt verdriet
Koninklijk, je trotse houding
steelse blikken, bleke man
blauwe luchten, stille zuchten
sus nu maar en wees niet bang
Vermoeide ogen, mededogen
zo heel breekbaar, ga nu maar
stralend licht, jouw mooi gezicht
jij…
zij is het
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 Begrijpen doet ze nog niet
of is het misschien
omdat zij het nog niet ziet
Ze is mooi als kristal
maar ook zo breekbaar.
Ik had haar vast in mijn brein
nu kreeg ze het gezicht dat
ik wou
een mooie ongenaakbare vrouw.…
Wonderlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
639 tussen spiegelende wimpers,
koolzwart getint,
kijken herfstbruine ogen
verlegen van mij weg
een broze blik
zoekt dragende aarde
maar lijkt er niet te geraken
ook niet als ik jouw warme zucht
voorstelbaar in mijn handen leg
misschien door
de vochtige glans
uit vertedering
door een glimlach
die ik je schenk
lippen als breekbare…
dansen op scherven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 een breekbare bloem
ontluikt voorzichtig, kleiner nog dan ik
er hangen spiegels in mijn ogen
ze dragen zachte beelden en de glimlach
van een kind
heel voorzichtig noem ik namen
als een heldendaad uit ooit, toen één plus één
slechts simpel uitkomst zocht
nu draag ik mee, als nooit tevoren
en mijn lied verhaalt van meer
vertaald in zoete…
water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 het einde van deze rit
zelfs het sterven wordt door jou begeleid
in nissen waar schaduw en rijkdom
zich vermommen tot een strak gelaat, er is geen
leven in de wolk waarin je drijft,
doch jouw trots zijn de eonen waar
altruïsme als een verboden eenheid
ontheemden ontzielt en geschriften
vernietigt met een gebaar van kou
en breekbaarheid…
broosheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
588 Maar hardheid
is slechts relatieve sterkte:
en broos en breekbaar soms:
in het spanningsveld
tussen wil en wens
kraken al flinterdunne barsten
door je glazen schild:
en morgen
klapt je sterkte
in elkaar.…
TEER MAAR DAPPER
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
593 Papaver bloeit op ruw terrein
Langs spoorbanen en duinen
Ook vind je haar in tuinen
Breekbaar als porselein
Haar rode vlaggetjes, ragfijn
Willen steeds rondbazuinen
De oorlog kost fortuinen
Kleurt velden karmozijn
Hier spreekt een pronte pionier
Staand op verstoorde gronden
Schenkt ze aan honingbijen vocht
Pluk je die kleine krijgsbanier…
Ode in de sloot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 De breekbare geluidjes als de belletjes knappen,
vormen samen een fluisterende ode aan de regen.
Waarom heb ik dat nooit eerder gehoord?
Ben ik nooit eerder in de hozende regen
aan de kant van een sloot neergehurkt
om te luisteren, echt te luisteren?
Zou ik al op weg naar verstilling zijn?…
Een bos met sleutels
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
552 Gestaalde toegang soms
breekbaar, maar altijd
eenheid zoekend met een slot.
Is er altijd een vreugde te
beleven dat er een deur geopend
wordt. Dat een duidelijke keuze
voor het leven wandelt waar
geen gesloten deuren kunnen
bestaan. Als het hart zich opent;
er altijd de juiste sleutels bestaan.…
Een tikje herfst
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik zag
een tikje herfst
in je anders
zo zomerse lach
een vaag
en broos verkleuren
van ogen waarin
vermoeidheid bodem had
nee geen
fragiele breekbaarheid
maar ook in jouw leven
herken jij de tijd
in wisseling
van momenten
sprankel je in
pure vitaliteit
maar in een
rustige achtergrond
raak jij die lijn
soms even kwijt
nog…
Fysisch hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Het hart puur als orgaan
Breekbaar door het lichaam
Beschadigd door de jaren
Gekwetst door groei en teer geweld
Als het hart slechts een orgaan was
Was de ziel niet meer dan lucht
Een afwijking van de hersenen
Een hart dat niet te kwetsen is
Door ander trauma dan fysiek
Is een hart vrij van interne ruis
Geruisloos pompt het voort
Onbetwist…
Mensen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
503 Wees voorzichtig met mensen,
ze zijn zo breekbaar en fragiel;
ze hebben zoveel zwakke punten
en ook nog een achilleshiel.
Mensen zijn kwetsbare wezens
die weerloos in het leven staan,
die de woeste, wilde natuur
als vliegjes dood kan slaan.…
Het ree
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 En plots stond daar
een breekbaar jong met lichte vlekken.
We hielden stil. Het keek ons aan.
Het leek een korte eeuwigheid
te duren. Totdat een tak brak
of een blad viel.
En even plots was het verdwenen –
op vlugge, tere benen.
Alsof je uit een droom ontwaakt.
We fietsten zwijgend verder,
als door een wonder aangeraakt.…