Alle inzendingen over herinnering

6857 resultaten.

Sorteren op:

In plaats van, slot

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
De reactie van Kerima onder mijn sonnetje ~In plaats van, vervolg~ noopte mij tot het schrijven van dit versje. ~Maar tante wat u hier vertelt, is dat nu echt wel waar; per week toch wel een keer of zes, dat kreeg u voorelkaar? De melkboer en de kruidenier, de bakker, groenteman, en dat dag in dag uit, nou zeg, u kon er wel wat van. Hoe…

De stille passen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Na het springen leer ik tussen tranen en lach met vaste partners de stille passen Soms huil ik om later steeds weer om vroeger en de herhaling ervan alsof het over moet Dansend denk ik ook aan het fijne dat niet mogelijk is en waar ik van verlost ben ofschoon ik het mis wat ik rijm als ik rust – door een oude kier sluipt fantasie…
Zywa1 november 2020Lees meer >

STROHALM

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 803
De wind die huilde en ik deed mee op die ene dag waarop jij mij verliet Waarom je met mij stopte, geen idee jij strohalm, mijn laatste grasspriet De maan schreide en ik even droef op ‘t moment dat ik daar wat stond Jij, die ons verleden zomaar begroef, staarde wat schuchter naar de grond De nacht weende en ik even zacht mijn wereld werd…
Ton Rijkers24 september 2015Lees meer >

Oude sleutels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Ik heb doosjes (eerste kwaliteit) met spijkers, een jampot vol sleutels van onbekende deuren en een berg koffers bewaard vonderwerpen uit mama's huis geheim geworden herinneringen als onbeschreven museumstukken schraal op een schap in de schuur door mij weggezet om later ooit mijn verleden mee te openen als de tijd stil gaat staan, en…
Zywa23 augustus 2020Lees meer >

Ochtendpost

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 840
de letters zijn zo gerangschikt dat zich woorden vormen   zich zinnen aandienen op vellen flets papier   een handgeschreven groet, kruisende, gebogen lijnen   mild, zoekend, vragend, trillend, doorleefd, troostend   gevouwen tot verbloemde handen, een stem op afstand   met het vullen van herinnering als schuiflade van tijdloos verzet…
Iniduo12 november 2015Lees meer >

Eertijds

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
mijn voormalig purperen gelaat verzoent zich met het meer, blauwer dan vlak rusteloos gesmoord in onbegrensde hemelkleur, spuigaten van ademvocht spiegel tegen het hervonden licht, drijvend op dromen in vergeten dagdelen, met nog een vermoeden van tijd op een bloemenbodem van steen, oproepbaar, dun…

Jouw dochter mijn nicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
in iedere vlinder zie jij haar elke wolk is een teken dat zij bij jou is ik weet hoeveel je mist en zoekt tussen dagelijkse dingen naar even weer die blik of geur herinneringen ik herken haar soms in jou die lach de kleuren van jouw ogen en leun op de herkenning van toen zij jonger was…
Dianah4 augustus 2016Lees meer >

Relatief

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 830
De herinnering is als het ontwaken uit een dagdroom Fijn, verdrietig, mooi vaak alleen maar vaag De realiteit onze kooi de droom het verleden vrijheid soms relatief…
geeraardt9 augustus 2016Lees meer >

Wilg

netgedicht
4.8 met 41 stemmen aantal keer bekeken 640
in eiken, getuigend van de rechte weg, nimmer uit het lood het herinnert aan de tijd van licht waarin de grens wordt verlegd buiten het beeld van toezicht en wildgroei de hemel beklimt ik was nimmer verveeld, werd vaak bemind, niets hoefde te worden uitgelegd, echte daden werden verricht in de tijd van gebloemde horden die wilg, de herinnering…

Zoet

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
De herinnering aan jou streelt nog immer zacht mijn huid Krult mijn lippen in een glimlach Warm en hemels zoet proeft nog je stem…
Sanne20 oktober 2017Lees meer >

[ Beits, zeep, appels, stof ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
Beits, zeep, appels, stof: ik houd van zoldergeuren – maar ik nies ze weg.…
Zywa2 maart 2020Lees meer >

tenslotte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
waar we heen zouden gaan waren we bij aankomst al vergeten op de plek waarvan we dachten al eens eerder te zijn geweest meenden we ons te herinneren afscheid te moeten nemen van ons lichaam dat hier ooit sliep de ademtocht die hier stilviel in theewater op een vooravond of bij schemer in een bruin bierflesje bij sommige dingen stonden…
Iniduo13 maart 2018Lees meer >

Nacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Als zacht de nacht ontwaakte met maneschijn en twinkelende ster boerennachtegaal kwaakte laatste klokken beierden van ver verstomde mechanisch geweld en aan de kim verdwenen laatste stralen verstrijkende uren werden geteld een oude man vertelde zijn verhalen stil zat men bijeen bij lamplicht en werd het grote boek geopend met woorden als…

Herinneringsbeeld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
zij klom op zijn schoot/vader las voor uit de krant enwel Spekkie en Blekkie niet meer charmant dat even terzijde de herinnering blijft al was de stem monotoom voorlezen zozo wordt zeer aanbevolen vroeger was het gewoon dit alles speelde zich af in de Haagsche Vreeswijkstraat het gejuig vanuit het Zuiderpark Ado…
Antonia16 februari 2020Lees meer >

leeftijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 641
is er een goed moment voor zintuiglijk vergeten pijnloos liefhebben of lijfelijk herschikken zit er vertraging in elk ogenblik zoals mos op de bast naarmate dagen verkorten als er geen vragen meer zijn kunnen we verder, we waren al laat we versliepen ons in eindeloos tijdsbestek dronken zielsveel van ons hemelwater deelden ooit één…
Iniduo16 december 2018Lees meer >

moeder-meisje

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
ze staat tussen tafel en keukendeur hij komt de kamer binnen onverhoeds tilt hij zijn fragiele moeder op zwiert haar rond en rond haar parelende lach klinkt als het meisje dat ze ooit moet zijn geweest…
J.Bakx7 april 2019Lees meer >

buitelbeeld

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
het tuinpad is een springplank hoe zij naar binnen buitelt zo schots en scheef en uit model de deur, de jas, het haar ik neem de natte laarzen en voel een appelwang ik zie haar ogenlichtjes dansen en hoor de klaterlach dit is zo’n beeltenis waarvan ik er een aantal heb verzameld op afroep zeg maar en deze is mij het allerliefst…

Wat je achterlaat

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
Wat je achterlaat fluistert in het verleden Wees stil en luister…
Jaap Kooistra10 februari 2020Lees meer >

terug bij het huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
de witte veranda van hout het kanten vlasdun gordijn en het ontruimde plankier met rieten stoelen over alles is gepraat de drempel brengt een hoorbaar stille kamer in het midden staat een tafel bij het raam de zilveren schaal met rozen bloeiend tegen het breken van de tint de klok met lange tikken soms vergeten dan weer indringend…

Zoals een blad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
Toen je dreigde weg te gaan maakte ik foto's van blaad'ren die geel, rood verkleurd, dreigden te vallen en zoals jij nog telkens een laatste wandeling wou zo nam ik het blad nog één laatste keer, voordat het afvallen zou En nu dat je lichaam verteert, zoals ook het blad is verdwenen er nieuwe lentes en zomers verschenen zo dienden zich…

rafels

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 393
verborgen in cellen diep in ons brein wachten oude ontembare herinneringen op nieuwe kansen de heimelijk stekende bij ratelende cicades een fladderende nachtvlinder die het licht zoekt maar naar duisternis verlangt gezeefd en opgeslagen in diepe kasten op zolders in kelders de onuitwisbare bron van wie we zijn levendig verwarmd…
J.Bakx26 september 2019Lees meer >

fotografisch geheugen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
we weten niets meer zeker; of een komeet in een kooi past het portret nog onder de wolken hangt ik ken hen ergens van ook zonder dna toen waren er dezelfde kleuren was water net zo vloeibaar schoof dezelfde wind voorbij zou Adam Eva nog herkennen en dat na al die jaren ook toen niemand foto’s had…
Iniduo2 oktober 2019Lees meer >

[ Voor hun familie ]

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 933
Voor hun familie zijn de doden even groot – als toen ze leefden.…
Zywa12 november 2019Lees meer >

Indië

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
Denkend aan het oude Indië denk ik aan mijn vroege jaren, mijn leven van voor de oorlog hoe gelukkig we toen nog waren. Ik zie weer die koele witte huizen langs de tamarinde lanen staan, waar op het heetst van de dag de luiken voor de ramen gaan. Bovenin de kamers, die ruitjes altijd weer in glas in lood, waar het zonlicht doorheen speelde…
Ruud12 januari 2021Lees meer >

memory lane

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
herinneringen hartig heftig zoet zout zeer samen verzameld…
J.Bakx19 februari 2021Lees meer >

meidagen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
de sluimering die lijkt te ontwaken in een figuurlijke windstilte van bevroren tijd een weten dat verborgen gaat achter zwijgen het verlangen naar een onbetreden landschap vrij van belastend gewicht niets is onbeschreven, alles ongeheeld en vervlochten met geheugenweefsel vroeg in de ochtend, een naderend moment als kind stel je soms…

[ De mooiste foto's ]

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
De mooiste foto's nam ik niet: het aankleden – het onderweg zijn.…
Zywa15 mei 2021Lees meer >

[ Mijn oude tante ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
Mijn oude tante: midden in haar familie -- in fotolijstjes.…
Zywa28 juni 2021Lees meer >

In de tuin

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
In het groen van heden Wordt het zonlicht Door een onlangs verleden Aanhoudend vermeden Ik zie wel de rondte in de verste verte En voel zeker de kleur van haar gloed Of hoor je soms zachte stem die je altijd Begeleidt in de wind die je bemint Die voortdurend, vaak ongewild je diepste tonen vervoert maar uit onmacht niet de verlossende…

Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 582
Toen jij bij me kwam was zij net om de hoek verdwenen of was het andersom ik keek haar lang na zo lang als maar kon met mijn ogen tot spleetjes verdween ze in een vreemde drukte witte jas , flets blauwe broek of heb ik de dingen verdraaid je sprak maar ik hoorde je niet als was ik zelf om die hoek verdwenen of zag ik het verkeerd…