6857 resultaten.
In plaats van, slot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
562 De reactie van Kerima onder mijn sonnetje ~In plaats van, vervolg~
noopte mij tot het schrijven van dit versje.
~Maar tante wat u hier vertelt, is dat nu echt wel waar;
per week toch wel een keer of zes, dat kreeg u voorelkaar?
De melkboer en de kruidenier, de bakker, groenteman,
en dat dag in dag uit, nou zeg, u kon er wel wat van.
Hoe…
De stille passen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Na het springen leer ik
tussen tranen en lach
met vaste partners
de stille passen
Soms huil ik om later
steeds weer om vroeger
en de herhaling ervan
alsof het over moet
Dansend denk ik
ook aan het fijne
dat niet mogelijk is en
waar ik van verlost ben
ofschoon ik het mis
wat ik rijm als ik rust –
door een oude kier
sluipt fantasie…
STROHALM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 De wind die huilde en ik deed mee
op die ene dag waarop jij mij verliet
Waarom je met mij stopte, geen idee
jij strohalm, mijn laatste grasspriet
De maan schreide en ik even droef
op ‘t moment dat ik daar wat stond
Jij, die ons verleden zomaar begroef,
staarde wat schuchter naar de grond
De nacht weende en ik even zacht
mijn wereld werd…
Oude sleutels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Ik heb doosjes (eerste kwaliteit)
met spijkers, een jampot vol
sleutels van onbekende deuren
en een berg koffers bewaard
vonderwerpen uit mama's huis
geheim geworden herinneringen
als onbeschreven museumstukken
schraal op een schap in de schuur
door mij weggezet om later ooit
mijn verleden mee te openen
als de tijd stil gaat staan, en…
Ochtendpost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
840 de letters zijn zo gerangschikt
dat zich woorden vormen
zich zinnen aandienen
op vellen flets papier
een handgeschreven groet,
kruisende, gebogen lijnen
mild, zoekend, vragend,
trillend, doorleefd, troostend
gevouwen tot verbloemde
handen, een stem op afstand
met het vullen van herinnering
als schuiflade van tijdloos verzet…
Eertijds
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 mijn voormalig purperen
gelaat verzoent zich met
het meer, blauwer dan vlak
rusteloos gesmoord
in onbegrensde hemelkleur,
spuigaten van ademvocht
spiegel tegen het hervonden
licht, drijvend op dromen
in vergeten dagdelen, met
nog een vermoeden van tijd
op een bloemenbodem
van steen, oproepbaar, dun…
Jouw dochter mijn nicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
587 in iedere vlinder zie jij haar
elke wolk is een teken
dat zij bij jou is
ik weet hoeveel je mist
en zoekt
tussen dagelijkse dingen
naar even weer die blik
of geur
herinneringen
ik herken haar soms in jou
die lach
de kleuren van jouw ogen
en leun op de herkenning
van toen zij jonger was…
Relatief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
830 De herinnering is
als het ontwaken
uit een dagdroom
Fijn, verdrietig, mooi
vaak alleen maar vaag
De realiteit onze kooi
de droom het verleden
vrijheid soms relatief…
Wilg
netgedicht
4.8 met 41 stemmen
640 in eiken, getuigend
van de rechte weg, nimmer uit het lood
het herinnert aan de tijd van licht
waarin de grens wordt verlegd
buiten het beeld van toezicht
en wildgroei de hemel beklimt
ik was nimmer verveeld, werd vaak
bemind, niets hoefde te worden
uitgelegd, echte daden werden verricht
in de tijd van gebloemde horden
die wilg, de herinnering…
Zoet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
539 De herinnering
aan jou
streelt nog immer
zacht mijn huid
Krult mijn lippen
in een glimlach
Warm en hemels
zoet
proeft nog je stem…
[ Beits, zeep, appels, stof ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Beits, zeep, appels, stof:
ik houd van zoldergeuren –
maar ik nies ze weg.…
tenslotte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 waar we heen zouden gaan
waren we bij aankomst al vergeten
op de plek waarvan we dachten
al eens eerder te zijn geweest
meenden we ons te herinneren
afscheid te moeten nemen
van ons lichaam dat hier ooit sliep
de ademtocht die hier stilviel
in theewater op een vooravond
of bij schemer in een bruin bierflesje
bij sommige dingen stonden…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
Herinneringsbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 zij klom
op zijn
schoot/vader
las voor
uit de
krant
enwel Spekkie
en Blekkie
niet meer
charmant
dat even
terzijde de
herinnering blijft
al was
de stem
monotoom
voorlezen zozo
wordt zeer
aanbevolen vroeger
was het
gewoon
dit alles
speelde zich
af in
de Haagsche
Vreeswijkstraat
het gejuig
vanuit het
Zuiderpark Ado…
leeftijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 is er een goed moment
voor zintuiglijk vergeten
pijnloos liefhebben of
lijfelijk herschikken
zit er vertraging in elk ogenblik
zoals mos op de bast
naarmate dagen verkorten
als er geen vragen meer zijn
kunnen we verder, we waren al laat
we versliepen ons in eindeloos tijdsbestek
dronken zielsveel van ons hemelwater
deelden ooit één…
moeder-meisje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 ze staat tussen tafel
en keukendeur
hij komt de
kamer binnen
onverhoeds tilt
hij zijn fragiele
moeder op
zwiert haar
rond en rond
haar parelende
lach klinkt als
het meisje dat
ze ooit moet
zijn geweest…
buitelbeeld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
455 het tuinpad is een springplank
hoe zij naar binnen buitelt
zo schots en scheef en uit model
de deur, de jas, het haar
ik neem de natte laarzen
en voel een appelwang
ik zie haar ogenlichtjes dansen
en hoor de klaterlach
dit is zo’n beeltenis
waarvan ik er een aantal
heb verzameld
op afroep zeg maar
en deze is mij
het allerliefst…
Wat je achterlaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Wat je achterlaat
fluistert in het verleden
Wees stil en luister…
terug bij het huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 de witte veranda van hout
het kanten vlasdun gordijn
en het ontruimde plankier
met rieten stoelen
over alles is gepraat
de drempel brengt een
hoorbaar stille kamer
in het midden staat een tafel
bij het raam de zilveren schaal
met rozen bloeiend tegen
het breken van de tint
de klok met lange tikken
soms vergeten dan weer
indringend…
Zoals een blad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Toen je dreigde weg te gaan
maakte ik foto's van blaad'ren
die geel, rood verkleurd, dreigden te vallen
en zoals jij nog telkens een laatste wandeling wou
zo nam ik het blad nog één laatste keer,
voordat het afvallen zou
En nu dat je lichaam verteert,
zoals ook het blad is verdwenen
er nieuwe lentes en zomers verschenen
zo dienden zich…
rafels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 verborgen in cellen
diep in ons brein
wachten oude ontembare
herinneringen op nieuwe kansen
de heimelijk stekende bij
ratelende cicades een fladderende
nachtvlinder die het licht zoekt
maar naar duisternis verlangt
gezeefd en opgeslagen
in diepe kasten op zolders
in kelders de onuitwisbare
bron van wie we zijn
levendig verwarmd…
fotografisch geheugen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 we weten niets meer zeker;
of een komeet in een kooi past
het portret nog onder de wolken hangt
ik ken hen ergens van
ook zonder dna
toen waren er dezelfde kleuren
was water net zo vloeibaar
schoof dezelfde wind voorbij
zou Adam Eva nog herkennen
en dat na al die jaren
ook toen niemand foto’s had…
[ Voor hun familie ]
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
933 Voor hun familie
zijn de doden even groot –
als toen ze leefden.…
Indië
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 Denkend aan het oude Indië
denk ik aan mijn vroege jaren,
mijn leven van voor de oorlog
hoe gelukkig we toen nog waren.
Ik zie weer die koele witte huizen
langs de tamarinde lanen staan,
waar op het heetst van de dag
de luiken voor de ramen gaan.
Bovenin de kamers, die ruitjes
altijd weer in glas in lood,
waar het zonlicht doorheen speelde…
memory lane
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 herinneringen
hartig heftig zoet zout zeer
samen verzameld…
meidagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 de sluimering die lijkt te ontwaken in
een figuurlijke windstilte van
bevroren tijd
een weten dat verborgen gaat achter zwijgen
het verlangen naar een onbetreden landschap
vrij van belastend gewicht
niets is onbeschreven, alles ongeheeld en
vervlochten met geheugenweefsel
vroeg in de ochtend, een naderend moment
als kind stel je soms…
[ De mooiste foto's ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 De mooiste foto's
nam ik niet: het aankleden –
het onderweg zijn.…
[ Mijn oude tante ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Mijn oude tante:
midden in haar familie --
in fotolijstjes.…
In de tuin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 In het groen van heden
Wordt het zonlicht
Door een onlangs verleden
Aanhoudend vermeden
Ik zie wel de rondte in de verste verte
En voel zeker de kleur van haar gloed
Of hoor je soms zachte stem die je altijd
Begeleidt in de wind die je bemint
Die voortdurend, vaak ongewild
je diepste tonen vervoert
maar uit onmacht niet
de verlossende…
Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
582 Toen jij bij me kwam
was zij net om de hoek verdwenen
of was het andersom
ik keek haar lang na
zo lang als maar kon
met mijn ogen tot spleetjes
verdween ze in een vreemde drukte
witte jas , flets blauwe broek
of heb ik de dingen verdraaid
je sprak
maar ik hoorde je niet
als was ik zelf om die hoek verdwenen
of zag ik het verkeerd…