1860 resultaten.
Ik wil alleen maar weten
gedicht
3.8 met 65 stemmen
18.189 Ik
wil alleen
maar weten
wie
ik ben.
Een
andere reden
om te schrijven
heb
ik niet.
Maar
wie ik ben
gaat niemand
wat aan.
---------------------------------------------
uit: Nagelaten Gedichten (1975)…
Bach ter ere een koraal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
702 Kom zoete dood
kom - schenk mij de genade
die ik nooit
in dit leven kan vergaren:
terug te keren
in de schoot
van de miljoenen jaren.…
Hissarlik
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
6.822 Negen steden
groeiden hier boven elkaar.
Negen steden: de zesde was Troje.
Nu - een heuvel boven de vlakte.
Ooit - binnen muren gaaf als huid
de Stad. De machtige wachter.
Fort langs de Bosporus:
de weg naar de Zwarte Zee.
Als bittere distels
stonden hier de speren.
Het landschap zegt men
is niet veel veranderd.
De Skamander doorsnijdt…
In Memoriam
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
792 Een lied altijd
in bomen bewogen
zal je gedenken.
Leef ongebroken:
in de wind
weet ik je adem.
Regen zal
in trage tranen
om je schreien.
Vaarwel.…
Kamiros
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
942 Dwalend tussen muren kniehoog
door oeroude straten
overal geurende kruiden:
aan mijn voeten
afhellend naar het strand
de stad.
Boven mij
éven de wind
door de pijnbomen
een hagedis ritselt
het is stil en heet.
Kijkend over de zee -
onbeschrijflijk is het licht -
weet ik van hier
voeren drie Schepen
naar Ilios.…
Hoe machtig ben ik
netgedicht
1.9 met 25 stemmen
901 Ik las het levenswerk
van een dichter in een week
en gaf me over aan een vloed
van woorden, letters en een zee
vol hersenkronkels
- Hij bezweek voorgoed
die ook mij wilden verslinden
zoals een zeemonster doet
Langzaam trok het water
zich terug in het boek
Mijn geest vatte slaap
en stak de draak ermee…
AAN U
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
836 Lees mij en schrijf onbevreesd
wat ge vindt van wat ge leest.
Geef uw oordeel met venijn.
Grijp uw hakmes, maak me fijn.
Vindt ge mij een rampgedicht:
zeg het recht in mijn gezicht.
Laat mij voor mijn fouten boeten
en bespot mij. Gips mijn voeten
laak mijn metrum en mijn rijm.
Merk dat hier de chute ontbreekt
keur dat af met al uw kracht…
Poëzie is kinderspel
gedicht
4.2 met 34 stemmen
15.626 over het krakende ei
dwaalt een hemelse bode
op zoek naar zijn antipode
en dat zijt gij
mogelijk dat men op zulk een kleine schaal
niet denken kan het maakt nijdig
of men is verveeld dus veel te veilig
dan is men verloren voor de poëzie
u rest slechts een troost ligt gij op sterven
gij verveelt u dan ook niet…
Tussen serene stiltes
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.444 Een dichtbundel lezen
Is als leven
Met steeds een nieuw begin
Is als geboren worden
Bij elke eerste prille zin
Is als sterven
Bij elk slot van een gedicht:
Een indruk achtergelaten
Zoals de expressie bij het verlaten
Van een oud verweerd gezicht…
Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.800 Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
Groenglazen bergen tot wolken van kralen;
Veilig in duisternis van kalken schalen
Woont 't weekdier, vast aan nooit bewogen grond.
Sidderingen, die tot zijn diepte dalen,
Hij voelt ze niet, verdiept in pijn van wond:
Zijn teerheid bloedt parels, die, klein en rond,
De ronde zee, immense paarl…
Road trip
gedicht
3.2 met 23 stemmen
7.230 Het is de weg die tot mij spreekt,
in monotonie van witgestreepte morse
trekt hij banen in mijn hoofd
als eigen stem door velden galmt.
Van dat alles herhaling is zonder einde.
Reizen zonder bestemming.
Bewegen zonder doel.
We draaien de klok op maar hebben geen sleutel,
en waarheid woont waar wij net waren.…
dichter
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
963 een zee vol rivieren en kanalen
je dampt weer leeg
vol levendige verhalen
je transpireert je knalt weer neer
zo doe je het steeds weer
De haaien die je bevaren
zullen niet betalen
De uil die schuil gaat
voor je hemelvloed
maar je kunt het niet laten
om steeds weer poëzie te praten…
schrijven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
841 Schrijven stille kreet
Je verstaat het keer op keer
Mijn koele bloedend woedend hart
Schrijven stille kreet
Letters vallend uit mijn gedachten
Verleden heden of een toekomstrede
Schrijven stille kreet
Je roept steeds harder
Ik mis je, meer en meer…
Onvervreemdbaar
gedicht
4.1 met 44 stemmen
23.827 Dit wordt ons niet ontnomen: lezen
en ademloos het blad omslaan,
ver van de dagelijksheid vandaan.
Die lezen mogen eenzaam wezen.
Zij waren het van kind af aan.
Hen wenkt een wereld waar de groten,
de tijdelozen, voortbestaan.
Tot wie wij kleinen mogen gaan;
de enigen die ons nooit verstoten.
---------------------------------
uit: …
Gedicht
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
1.243 In een gedicht
is geen woord
te veel
Neem er iets af
en het is
niet meer heel…
Het gedicht is eenzaam
gedicht
3.4 met 32 stemmen
12.132 Het gedicht is eenzaam
de mens is eenzaam
de gemeenschap het ordentlijk alfabet
de marcherende wereld de kreupele waarheid
die jankend neerligt en dagelijks
door de leugen wordt ingehaald
en getrakteerd op dorst
ik val langzaam uit mijn gedichten
zoals mijn lichaam zijn woorden afscheidt
er komt geen goud bij te pas
in zulke termen ben…
avondglorende ochtendschemering
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
848 boomtoppen benaderen
het gras waarin
mijn bovenste-ondere ik
zich vervindt zich verzoekt
in bevolen beneveling verveelt
totdat
de ik ondergaat
in de bovengaande zon
der reinheid…
Het dichten
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.002 O, wat is het dichten zoet!
Altijd... als men dichten moet,-
Dichten is niet ieders zaak,
Geen ontspanning over vermaak.
Dichten is: uit vol gemoed
Storten zijn gedachtenvloed,
Als een brede waterval,
In zoetvloeiend woordgeschal.
Moest ik zoeken naar een woord-
'k Zou niet dichten, zooals 't hoort;
Moest ik denken bij mijn lied-
'…
De bibliotheek
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.247 De eeuwige rust die je in een bibliotheek vind
Die vind je toch nergens
De boeken doorlezen
Iedereen stil
Bij het ene boek vrezen
Het ander is kil
Het is iets bijzonders
Verzonken raken in een boek
Het is net een wonder
Stil in de hoek
Lezen het is zo fijn
Dan is het sluitingstijd
En ik neem me voor
Ik zal er morgen weer zijn!…
HET GLAZEN HUISJE
gedicht
3.9 met 14 stemmen
6.553 Gedichten wonen
uit geboorte
in een glazen huisje.
Daarom kijken ze nu
zo vanzelfsprekend naar buiten
vanuit hun doorzichtige woning.
Elk gedicht heeft zijn eigen
voor één bestaan
wakker geworden wijsheid;
dit bijvoorbeeld
dat een vers nooit
stenen zal gooien.
Het is zelf maar
zo kwetsbaar
gehuisvest.
----------------------…
ZUM TODE
gedicht
3.5 met 28 stemmen
13.469 Soms laat gij mij een eb en vloed alleen.
Uren vergaan met schrijven in het zand.
Zo weer ik mij, krijsvogels om mij heen,
vergankelijk, uitgestoten aan de rand
der aarde. - Water komt en gaat, het strand
ligt nat en gladgewist gelijk voorheen.
----------------------------------------------
uit 'Het levend monogram' (1955)…
Klein kindje heeft verdriet
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.252 Klein kindje heeft verdriet, maar moeder laat
Voor hem een mooi geel balletje in een kring
Ronddraaien - en het schijnt een gouden ring -
Aan een onzichtbare, elastieken draad;
Dan met een hamertje op een gam'lang slaat
Ze wijsjes, uit heel verre herinnering;
En 't draaiend balletje en 't metaal-geting
Leidt-af het kindje, en 't zingt en…
Roodborstje
gedicht
4.5 met 308 stemmen
9.798 Soms tikt een gedicht op het raam
Ik sta op en laat hem erin
Een enkele keer heeft dat geen zin
Ik voed hem en geef hem een naam
Maar soms denk ik: ach laat maar staan
Al regent het nog zo hard
Vandaag ben ik boe en geen bard
Hij mag naar een ander toe gaan.
Dat doet hij dan ook na een tijd
Hij vliegt mijn gezichtsveld uit
En meteen daarop…
Genie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Zijn veer vliegt onverstoorbaar
Geleid door de goddelijke inspiratie
Hij verwoordt het onuitspreekbare
Noemt het onnoembare
En kent geen verveling
Hij leeft in armoede en eenzaamheid
En blijft onbegrepen tot…
Hij na honderd jaar opeens wordt ontdekt
En geniaal verklaard.…
Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen
poëzie
3.1 met 17 stemmen
2.385 Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen,
Dat kleine ding, zoek onder wolk-ruïnen;
Dan 's morgens staat, bij donder van lawinen,
'T kosmisch sonnet van kleuren en van lijnen:
Grens tussen blauwe, onwereldse kwatrijnen,
Hangt smal een wolkenstreep, geel als lupinen;
Omhoog, omlaag wijzen, aardse terzinen,
Sneeuwtoppen rood, en glooiend…
Vliegende bloem uit glanzen van opaal
poëzie
4.3 met 18 stemmen
2.328 Vliegende bloem uit glanzen van opaal,
Drijft, levend spectrum, in 't geweldig licht
Van tropenzon de vlinder, even licht,
Neen - drijvend, lichter dan de zonnestraal.
Dreigt vijandschap uit schaduw, op eenmaal
Laat hij zich vallen, vouwt zijn glorie dicht,
En tussen kleurloze vermolming ligt
Uitgedoofd 't brokje zon, onvindbaar-vaal.…
DE RIJMERS
poëzie
3.7 met 15 stemmen
4.476 Een stoet van kreuple rijmers
Kwam, op een schone morgen,
Aan 't lusthuis van Apollo.
De lach van vergenoegen,
Van vlijende eigenliefde,
Speelde op een ieders aanzicht;
Zij hadden lieve rijmpjes
Ter ere van Apollo;
Zij brandden van verlangen,
Om hunne zoete rijmpjes
De Dichtgod voor te zingen;
Zij stonden voor de tempel,
Aan Foebus' dienst…
't L A A T S T E
poëzie
3.4 met 22 stemmen
4.688 AAN DE ONBEKENDE LEZER
Hoe zoet is ‘t om te peizen dat,
terwijl ik rust misschien,
een ander, ver van hier, mij on-
bekend en nooit gezien,
u lezen kan, mijn dichten, mijn
geliefde, en niet en weet
van al de droeve falen van
uw vader de Poëet!
Hoe blij en is ‘t gedacht niet, als
ik neerzitte ende peis,
u volgend waar gij loopt op uw
gezwinde…
Avond
poëzie
4.2 met 25 stemmen
5.323 Nauw zichtbaar wiegen op een lichte zucht
de witte bloesems in de scheemring. Ziet,
hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
een enkele al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht
als perlemoer, waar ied're tint vervliet
in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht!
Want alles is bij dag zó innig niet.
Alle…
VOOR MIJN GEDICHTEN
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.701 Bedil mijn Dichten niet, besteed er geen verwijt aan,
Zij hebben ’t niet verdiend. Ik hang er toch geen Tijd aan:
’t Is een klein buiten-werk, een bij-werk, zeg ik 't best,
Van beter bezigheid; ’t is kakelen op ’t nest.
Kunt gij of timmerman of wever niet vergeven
Een deuntje uit de borst bij ’t schaven of bij ’t weven?
--------------------…