975 resultaten.
Kleuren die ik hoorde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik wilde kleur brengen
in mijn pianospel maar de
zwarte toetsen deprimeerden
met de witte ging het wel
schilderde eenvoudige
melodieën uit de losse pols
met hier en daar wat
buitenissige akkoorden
er waren mensen die
daarvan de schaduw hoorden
in de vol tonige muziek
van mijn primaire kleurenlied
zij mengden niet in
een natuurlijk…
Heel subtiel
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 ik heb wit gebroken
tal van pigmenten
tot leven gewekt
mijn verf heeft
met linnen gesproken
samen iets nieuws opgezet
door vloeien kunnen
kleuren weer groeien
in een natuurlijk verloop
geen penseel dirigeert
de harmonie van bewegen
het mes is terzijde gelegd
vrijheid in componeren
heeft heel subtiel de toon
voor mijn ziel weer…
Met paarse streken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik heb het bos
achter me gelaten
nog groenen drogende
bomen of ik terug wil komen
leg net de laatste hand
aan de bosrand in zijn
overgang naar hei met
herten spiedend op een rij
oplichtend wit
met paarse streken
geven lucht zijn horizon in
weidsheid en vrij perspectief
ik zoek het zand
de kaalheid van de droogte
waar de scheve…
Scheppen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
450 je ogen kijken diep naar binnen
waar een boeiend beeld bevriest;
een penseel staat in je hand
stil, maar zeker te beginnen
je sterft, vóór je het verliest;
raast, bij vlagen buiten zinnen
van wanhopige extase, brandt
je schepping op het linnen…
Met een streek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 ik ben nooit
het genie geweest
dat met een streek
rembrandt kon laten stralen
het was altijd
ploeteren en foeteren
waarom ik niet de ziel
naar boven kon halen
alleen jij hebt
mijn strijd geweten
met oog en lach de
waardevolle hints gegeven
wees mij op
nutteloze zaken die
niets met de magie van jouw
verschijnen hadden te maken…
Ongekend geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 vaak kwasten
penselen randjes
verf tot eenmalig
ongekend geluk
waar verf onopzettelijk
pigmenten raakt
die altijd al contact
hebben gemeden
die nu onbekende
kleuren laten zien in
een onvoorspeld
schitterend vermengen
dat zijn de kleine
wondertjes die zich
op het witte doek in
alle stilte manifesteren
er zijn geen
tweede…
Het model van zijn dromen!
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.145 Een schilder uit Lisse - een gekke -
had laatst in z'n voortuin een bekken
als vijver onthuld,
niet met water gevuld,
maar met verf om de aandacht te trekken.
Een schoonheid deed stug, toen de schilder
haar aansprak op 't feest, want hij wilde 'r
vereeuwigen, maar
ze vond naakt een bezwaar.
Door het loon dat-ie bood werd ze milder.…
Geschilderde maan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
623 En hij die de maan schilderde
tussen wolken, dun vervangen
uit stilte van dromen, bijna zonder lippen
zoenen zoekend naast nachtgordijnen
en lotgenoten vanuit een zolder
over de slapende stad
konden we slechts rijmen
in onze bijzondere gedachten
door openhartig iets te zeggen
over een stil bodemloos smachten
onze lichamen ritmisch bewogen…
Maar in detail
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 ik heb je geschilderd
maar ben nog niet klaar
je ogen zijn dof
vreemd plukkig je haar
in grote lijnen wil jij
wel herkenbaar verschijnen
maar in detail blijk
je steeds te verdwijnen
het is een en al weerbarst
om jezelf te laten zien
juist in de kleinste dingen
vervaagt steeds je ziel
maar als de zon
jouw ogen beschijnt
leven zij…
De stilte van het doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
478 ik zag
je voeten in het gras
handen vol met bloemen
je lichaam raakte
aan de wolken
een hemel in je lach
ik wilde snel beginnen
met dit moment op linnen
schetste vage lijnen
maar jouw ziel
leek weg te kwijnen
in de stilte van het doek
jij reikte mij de hand
zette verf en ezel aan de kant
om de echte lente te genieten…
Het zomerbed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 stil groeiden
de bloemen
onder mijn
penseel tot
hun kleuren
eindelijk zacht
begonnen te spreken
niet zomaar een
contact maar in
een vaas gezet
na met de hand
geplukt te zijn
uit het zomerbed
van wilde bloemen
keurig opgezet
geschikt naar lengte
vorm en kleur
een kunstwerkje
als voorspel dat
in verf een hoorspel
door geur…
Teniers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 uitbundige boerenbruiloften:
wapperende vaandels
mutsen vlammend rood
tussen het grauw
zogende moeders
plassende boeren
dansend paar
hondje centraal.…
In mysterieuze ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 heb met penseel
en pigment het
maagdelijk linnen verkend
waar streken zon
de verf langzaam droogden
kuste schaduw contrasten
vingers brachten
weloverwogen het donkere
terug in mysterieuze ogen
plots maakte je gezicht
een sprekend geluid
sprong jij er ineens helemaal uit
in streling heb ik
jouw liefde zacht kunnen smaken
schilderend…
Nog heb jij het mes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 penselen zijn geknakt
de verf is verhard
in het linnen zit de rot
maar je geeft niet op
nog heb jij het mes
waarmee je ongerechtigheden
weg gaat schuiven
lijnen naar jouw zin kan buigen
met een licht palet
heb je het donkeren stilgezet
om de werkelijkheid
weer leefbaar te maken
de strop is van je nek
je kunt nu ademhalen
geld en…
schilderij
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
830 het scherpe oog tekent de hemel
van binnen, een rare machine maakt
indrukken onthoudt kleuren vormen,
hij loopt weg. Van iets maakt hij
later op papier ook iets, maar anders,
het hoofd en hart doen mee en het
verleden speelt mee, tranen en glim-
lachjes, verkeerde en goede ideeën
en eerdere indrukken..
het koperen licht valt door…
Wit
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.081 de winterschilder schildert alles wit
hij laat de deuren, posten en kozijnen
met verve onder hoogglanslak verdwijnen
m'n huis glimt als het reinste melkgebit
z'n laatste werkdag roept hij me apart
meneer wilt u het wit, of liever zwart…
Levend op het linnen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
546 het orkest speelt
wat de schilder
levend op het linnen zet
violen huilen
hete tranen als een kind
zijn straf wordt aangezegd
eerder soleerde de trompet
een warme ontvangst
in het knus geboortebed
riedelen saxofoons
de discussies die voor
escalatie al zijn bijgelegd
in de ritmesectie
klopt het hart en slaan
pauken hun volwassen…
Zag je ogen gloeien
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
550 mijn woorden
hadden deze keer
precies dat pigmentje meer
ik zag je ogen gloeien
wist dat de aparte kleur
jou mateloos zou boeien
voelde je aandacht komen
uit lethargie en lome dromen
in het schilderen van ons verhaal
je neuriede de melodie
terwijl ik bezig was met
componeren van het lied
over de kunst van samenzijn
door het penselen…
Lacht ultramarijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 jij speelt
kleurt tonen
tot eigen muziek
zoals mijn mes
het linnen besnijdt
in dwarse creativiteit
jouw lenteprelude
lacht ultramarijn op het
schilderij van mijn dromen
het fluwelige licht
beschijnt je gezicht
in warme akkoorden
nog daalt de zon
zonder woorden
als wij gaan voor de finale
ik signeer met
jouw laatste noten…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 ik heb nog potten verf staan
maar de penselen zijn bejaard
stoffig kaal en afgesleten
kunnen zij geen vorm meer geven
aan mijn voorgenomen ideaal
waar vroeger met joyeuze zwier
en snelle streken op het linnen
creaties kwamen en weer gingen
uit een licht en speels palet
schuif ik nu met mes wat dikke lijnen
mijn kleuren donkeren
bewegen…
Dat nog geen vleugels had
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 als kleuren vervelen
vormen niet meer spelen
ligt chaos op de loer
dan volgen lijnen niet
hun natuurlijke baan
schieten uit in grillig gaan
vlakken contrasteren
gaan vloeken in het
samen uitproberen
een vonk ontbreekt
de magie is zoek
inspiratieloos het doek
en toch beweegt
er iets in het klad dat
nog geen vleugels had
in…
Wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 Kon hij maar schilderen…
Met één stip wit
maakte Weissenbruch een vrouw
lichtende
Naschrift: de afbeelding is duidelijker met
deze link: http://bit.ly/aILHE9…
Portretteren
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
808 ik verlies mezelf
voor even
in jou en jou
weergevend
gaat elke streek
gepaard
met eigen kleur
resonerend
zet ik je neer…
Een klein houten paneel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 heb mezelf gezocht
in rijke kleuren op palet
maar vorm en harmonie
gingen in samenkomst teniet
met een speciale streek
van mes en penseel
kon het nooit treffend raken
altijd bleek er een te veel
heb mezelf gevonden
op een klein houten paneel
wat eenvoudige basiskleuren
een paar streken maakten het geheel…
Een ander palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ineens geeft buiten
een ander palet
de subtiele verschillen
die ik altijd al wilde
komen na aan mijn bed
streekjes wit
lichten het grijs
uit donkere tinten
hemel schrijft helder
met diep blauwe inkten
wind vlaagt zacht
in een warmend vleugje
het onbekende verbaast
en vertedert het neusje
van een stralend gezicht
het kind danst ontwaken…
Pigmenten van de geest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 heb mijn leven geschilderd
jaren in kleur aangezet
maar kon er uiteindelijk
geen juiste vorm aan geven
penseelde lijnen
in verlopende einden
cirkelde speels met
pigmenten van de geest
het doek was te groot
verdwaalde in miniaturen
van creaturen die
leefden van de goot
schetste in blauw
mijn ontsnappen
moest terug door de kou
met…
JEANNE & AMEDEO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
722 Wegkwijnend naakt, dat lijdt aan verlangen
Soepele lijnen, poëtische kleuren
Hash, brandewijn, om zijn kijk op te fleuren
En Montparnasse in zijn doeken te vangen
Filosofie en gedichten aanhangen
Verzen vergarend om zich op te beuren
Tedere zuilen uit steen los te scheuren
Steeds in gezelschap van Maldoror-zangen
Zwijn zijnd plus parel…
Het palet vol kleuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
530 iedere dag
een maagdelijk doek
het palet vol kleuren
de eerste streek
brengt zon en wind
misschien wat lichte geuren
zacht vloeien
de pigmenten met
persoonlijke sentimenten
nog is er harmonie maar
drogend lopen vormen vast
verdwijnt de tolerantie
zet structuur
zijn vaste stap
lijkt souplesse arrogantie
pas later strijkt
de…
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 Toen hij het kleine plantje vond,
boog hij aandachtig naar de grond
en dan, om wortels en om mos
groef hij de fijne aarde los,
voorzichtig - dat zijn hand niets schond.
Behoedzaam rondom aangevat
droeg hij het langs het slingerpad
van bos en akker voor zich uit,
en schoof het thuis in 't licht der ruit
zoals hij het gevonden had.
Dan,…
Zijn maskers ~ James Ensor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
562 voorliefde voor tekenen
ontluikt in zijn jongere jaren
dirigeert eigengereidheid
hem naar een school
vol tucht waar hij aanmoediging
ondervindt van 'n grootmeester
koppig gooit hij zijn hoofd
in de wind, en schildert
donkere duinlandschappen
imposante portretten
worden niet veel later geboren
waarin vrouwen verbazingwekkend
veel…