1184 resultaten.
Brug te Arles
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Hortend
gaan paard en wagen
over de ophaalbrug
onder een blauw geverfde hemel
Op de oever
zingen de wasvrouwen een lied -
van zon en geluk
van het hart dat bevrijd is van smart
Kringen
verschijnen in het water
en verdwijnen
De man op de bok
schouwt
in de werveldans der kleuren
droomloos in de verte
als een wijze
die de Diepte…
Verloren hun fysiek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
441 zwart donkerde
het verre blauw
in ijle muziek
jouw hoogste tonen
verloren hun fysiek
in de oneindige ruimte
ioniseerden samen
in golvende banen
rond sterren en planeten
lichten af en toe op
speels als een kind
stralend in de zonnewind
nooit zal jouw geluid
verdwijnen maar in deeltjes
en golfjes overal verschijnen…
Sieraden in herinnering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
635 Flitsen sieraden
triomferend
door verschijningen
in silhouet
als mikpunt
in een gedachte
vanaf de grond.…
dochterliefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 als een vrolijke melodie
raakt ze, maakt ze
momenten bewust
zo kan ze gerust
onomwonden de waarheid plaatsen
eigenwijs een weerwoord kaatsen
dan weer onhandig
geheel zelfstandig
sorry zeggen, alleen oprecht
ze leert, eert en motiveert
zingend, soms dwingend
ze opent je hart
ze is mijn rots, mijn trots
een prachtige verschijning…
Klein ballet
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
573 jij bent ooit
fee geweest
in de nadagen
van magie toen
mystiek nog te
kerke ging bij de
hoge hiërarchie
jouw verschijning
is altijd een
feest geweest
in feeërieke kledij
waarbij jij wit
opende en alle
kleuren ontsloot
in tutu speelde
jij klein ballet
met vederlichte
danspasjes als
kind gedragen
door een dartel
wervelende wind…
in de taal van de nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
294 ’s nachts wanneer de wereld oplost
opent de geest verborgen deuren
beelden verschijnen zonder oorsprong
tijd vouwt zich terug in zichzelf
een sleutel is geen sleutel
een angst geen angst
alles spreekt in tekens
die niet begrepen willen worden
en wie durft te blijven
in dit woordeloze weten
vindt de stille weg
waar het onbewuste zichzelf herkent…
Scheibeek in stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.160 Water kabbelt zich uit beeld
door haast en herrie overstemd
om dan weer zingend te verschijnen
alsof het nooit zijn loop verloor
aorta van het paradijs
dat als Breesaap moest verdwijnen
het tempo geeft het afschot aan
maar ook de plens die valt bij regen
de wereld komt zichzelf daar tegen
in stromen die de tijd verstaan
de eerste…
kleuren als jouw lach...
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.084 een bloem komt te ontluiken
liefdevol omringt
schenkt haar mooiste kleuren
waar een hart bemint
breekbaar in zachte handen
buigzaam naar liefde toe
broos maar vol verlangen
kleuren als jouw lach
genieten telkens weer
die verschijning zacht en teer
één bloem kan mij bekoren
die bloem
gaat nooit verloren…
Luchtige lentenimf
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
791 ~~~
met sierlijke danspassen
zweef je door de bossen
jong blad dwarrelt speels
rond je gracieuze verschijning
dartel als een wervelwind
beroer je de uitgestoken takken
vrijmoedig blaas je het lentegroen
tot een vrolijke choreografie
warme briesjes tover je tevoorschijn
gevuld met hete zomerse beloften
jij laat je niet vangen door…
Onmacht, de ware macht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
641 de nacht braakt water
uit diepe wonden, geen
delicatesse of een sierlijk teken
maar een tastbaar iets dat alle
leven omlijnt door slechts te zijn
zoals het is geschapen
vluchtige verschijningen, het speeksel
van een kus, niets meer dan onmacht
is de latente houding die de foetus aanneemt
telkens wanneer het buikgevoel wordt
geraakt door…
Voor Desirée
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Dit doosje schenk ik jou met
mijn liefde, als je leest wat
ik heb geschreven zal er een
lach op je gezicht verschijnen.
Bewaar het goed als er eens een
wat donkere tijd komt in je leven
pak dan het muziekdoosje, lees
mijn woorden en laat het spelen!!…
De snaartheorie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 waar deeltjes
botsen in
het cyclotron
ontstaan weer
nieuwe energieën
waarvan de massa’s
om en om
althans naar oordeel
van de wijzen in
deeltjes of golfjes verblijven
zouden dan
de golfjes in hun
langgerekt verschijnen
de snelheid van het
licht iets overschrijden
de snaartheorie
gaat in dit spel
heel hoge ogen gooien
alleen…
Glas zonder lijnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
499 is er rust
als ik in de spiegel kijk
de schermen
voor even zwarter zijn
kan nu niet zappen
van het grote gat
waar ik vroeger
veel contact mee had
ik lach schaapachtig
vingers zijn gevangen
in een vrijheid
die onwennig voelt
praat tegen woorden
die maar niet
willen verschijnen
op glas zonder lijnen
dacht de wereld te kennen…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
466 jij was geen droom
ik voelde je hand
warm en droog
zag je vingers
sierlijk en lang
zoekend niet bang
zij vroegen
in openen contact
de huid nodigde zacht uit
maar jij
wilde niet op
mijn netvlies verschijnen
ik wist de klik van
voor eeuwig verbonden
lijf en gezicht ongeschonden
tot jij verdween
in de wereld van hiernaast
je…
In een glimlach met dromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 woorden stokten
gevoelens wrokten
langzaam van binnenuit
stemmen kleurden
naar een hoger timbre
met een blikkerig geluid
de zon scheen vaal
warmte leek met een
wolkende wind te verdwijnen
door mistige flarden
jankte het blauw gele licht
in een plotseling verschijnen
de schreeuw is gekomen
een genadige spuit gaf
rust in een glimlach…
Maar in detail
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 ik heb je geschilderd
maar ben nog niet klaar
je ogen zijn dof
vreemd plukkig je haar
in grote lijnen wil jij
wel herkenbaar verschijnen
maar in detail blijk
je steeds te verdwijnen
het is een en al weerbarst
om jezelf te laten zien
juist in de kleinste dingen
vervaagt steeds je ziel
maar als de zon
jouw ogen beschijnt
leven zij…
Bommen en bedevaart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
531 Breekbaar is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt
ziet de mens in vrije val
en spreekt bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog,
hoort hij aardse machten spreken
van vrede op aarde…
Macht van Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Gedachten verschijnen als hoge muren,
die ons omringen in de nacht.
Opinies openen enge poorten,
die ons zicht vernauwen.
Oordelen dringen een gevoel op,
van machteloze macht.
Plotseling hoor ik de schoonheid,
van de stilte.
Ineens zie ik mijn gedachten wijken.
Muren vallen geluidloos om.
Een poortloze deur valt in het slot.…
Verlegen schaamrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik speel
met licht
op je gezicht
laat schaduwen
dansen in nog
onbekende kansen
altijd was er
contrast dat alles tot
zachte proporties bracht
in dat vage schijnen
konden er ongezien
zaken verdwijnen
nu uitgelicht
laten liefde en pijnen
hart en ziel verschijnen
kon je gezicht dromen
maar de realiteit
geeft een andere kijk…
Zonder verleden
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
360 ik heb
de lijnen
zien verschijnen
in je ooit
rimpelloos gezicht
heb ze
mogen lezen
jij was niet voor
een strakke huid
zonder verleden
in samen
ervaren lazen
wij de jaren
in hun zorgen
en diep verdriet
maar nooit
zijn wij de ogen
vergeten waar
een zee van lach
zijn rimpelingen gaf
die de gezichten
deden glimmen
van vrolijkheid…
LAIS CLXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 Het schakelt storing uit:
knipt in de lichtenwalm tot het ziet
haar zwart verschijnen dat verteert. Het sluit
wanklank uit, want walg verstoort het lied.
Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt.
Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt
haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt
altijd einde aan bezweren van kwaad.…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Op het einde der tijden, de dood van de nacht
zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar
van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht,
mijn glans is jurk, glijdende zijde daar
als uw oker zich onthult, luid gebaar
van u in het nieuws van mijn verlatenheid.…
Een zijden draadje
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
389 zij stappen
voorbij
in doldriest
verschijnen
schuifelen
amechtig op
toffeltjes langs
maar niemand
beseft dat ook
hun leven
ieder moment
aan een bijna
doorzichtig zijden
draadje hangt
glasvezel en
koperdraad
vervangen de
natuurlijke
verbindingen
in het lichaam als
noodzakelijk kwaad
in reparatie
van netwerken
zoals zenuwen…
Lago
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
646 Dat ze nog wil weten
voor straks
voor later
weer weten hoe het was
hoe elke ochtend
de bergen verschijnen
vanachter sluiers van mist
hoe zon duizenden spiegels tovert
over het vlakke water
onder een cielo
van vijftig tinten blauw
de geuren van oleander en jasmijn
de smaken van gelato
dat ze niet wil vergeten
hoe avond hier geruisloos…
IERLANDS MIST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
258 Wolken zakken neer,
uit hun zich verspreidend grauw
verschijnen huisjes.
Al deze nevels
roepen gedachten op aan
vage heksenkunst.
Schuilt hier een spiegel
met toverkrachten, die vraagt
in hem te kijken?
Zijn glas toont in plaats
van je aangezicht, wat er
binnen het hoofd speelt.…
vanzelfsprekend waken
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
173 Deze slaperige verschijning leeft
in stilte voor de rust
wat op elk moment ontvangen wordt
als vanzelfsprekend waken
wat dus dieper ontstemt
dan mineur als luchtmelodie
hem afdalen doet in niks
maar ook
uitbundig uit
de duizelingen ontspruiten
Nooit bieden zijn zinnen de nooduitgang
die voorbij de gestolde stilte gaan
slopend door…
Hooimaand
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
768 ’t Is niet te harden zonder parasol.
Al kost gezeul met water mij steeds uren:
mijn gras blijft geler dan bij alle buren!
Catalpa’s hebben herfst reeds in hun bol.
Maar ’t ergste vind ik nog die enge look
van mannenbenen in een korte broek.…
glimlachte de tijd voorbij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.502 ik zag je ogen
je glimlachte de tijd
voorbij in raadsels
ik voelde je verlegenheid
onzekerheid zo
tasbaar in je woorden
het jeugdige in jou
bekoorde omdat onschuld
zo bij je verschijning hoorde
ik proefde overgave in
het strelen van je handen
passie glansde in je tanden
je sluiers vielen
in een puzzel neer, maar
na de laatste was…
De stilte en het spreken
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.725 die ik niet stel
Ik zou iets kunnen zeggen
Over je schitterende ogen
Je schoonheid, je verschijning
Je prachtige haar, je lach
En verwoorden hoe lief je bent
Maar kijk mijn ogen spreken
Ik hou van je…
De kleur van je gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
697 je zag de vlinder
en je dacht een bloem
ik zag je geest verdwijnen
alleen je hand was warm toen
je wilde vliegen
om er niet te zijn
liet kleuren weer verschijnen
je telde op een oud refrein
mijn handen op je huid
ik wilde je bereiken
je bleef als in een trance
steeds maar naar buiten kijken
ik wil die vlinder zijn
geef mij de kleur…