1541 resultaten.
Aan het eind van de laan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
177 Ze woont aan het eind
van de goudgele laan
die oplicht aan de overkant
Mijn kameraad heeft me vaak
tegengehouden, liet me niet
wegzinken in mijn verlangen
liet mijn voeten niet schuifelend
ritselen door de herfstbladeren
om naar haar toe te gaan
naar het lachje om haar lippen
in de parelende lucht, geurend
naar beginnende verrotting…
Ik ben geen dichter
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.335 Wanhoop is het, ik ben geen dichter
en leg mij daar dan ook bij neer
mijn hoofd ten ruste en zo wat lichter
zonder denken deze keer.…
wanhoop (haiku/senryu)
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
505 ledigheid ten top
door verlaten niemandsland
ijlt een lege trein…
Wanhoop veranderd in hoop
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
600 duizenden doden alles in
rouw en verdriet krom gebogen
Het mensenhart is
verduisterd met kwaad
dat brandt als zout in een wond
Kerstmis komt eraan; mistletoe en dennengeur
voor het hout gekruiste raam
zien we de kaarsjes staan
Het stralende licht
van het kindje dat in de kribbe ligt
voor een nieuwe start met licht in ‘t hart
Wanhoop…
Spiraal van Ontnuchterende Wanhoop
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
327 Aan de rand van de afgrond
sta ik moe en ontdaan,
verankerd in een spiraal van ontnuchterende wanhoop.
Mijn geest is hier
een armatuur voor verlichting,
als gids in de donkere krochten van mijn wezen.
Onzeker in de schimmige
duisternis van mijn bestaan,
waar ik mij geleidelijk ontvouw
tot een misantroop.…
Angstvallige leegte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Dikke druppen die naar binnen vallen en zich
ophopen tot een hopeloze wanhoop. Één moment, één fractie
van een seconde wordt duidelijk dat de hoop van de wanhoop
om ooit beter te worden, weggevaagd wordt, door sluipende
suizingen die vertellen de schijn op te houden totdat
alle krachten van het goede zijn weggeëbt.…
Langzaam
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
1.938 Langzaam herlevend,
Met vernieuwde hoop,
Langzaam opgestaan,
Zonder al die wanhoop.
Langzaam afgebroken,
Door mens en dier,
Langzaam vermoord,
En het interesseert ze geen zier.…
wandeling door onaantastbaar verlangen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.113 verloren in wanhoop
als de enige vlucht
verstrikt,
in je eigen uitgezette dwaalspoor
de liefde verzucht
onnavolgbaar ben je
je grauwe gebied wordt groter
maar pakt je in
echo's,
klinken in de verte
klanken vervagen
je loopt er middenin…
Depressie
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
936 Ik ben wanhopig
voel me radeloos
en bang.
Mijn gedachten
maken me bang
en angst overheerst.
Het hoort erbij
ja, da's leuk
Mijn hormonen
slaan op hol.
Ik prijs de dag
dat ik vrolijk
de dag tegemoet zie.…
die ene kus
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.648 de nacht onthult
gesluierd verlangen
zachtjes wacht
de eenzaamheid
haar zwijgen gehoord
verstoort de stilte
woorden in tranen
raken zijn hart
en de fluistering breekt
omsluierd verlangen
wanhoop verdwijnt
in een kus
zo zacht…
Zachte zomerzon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
827 Ongewoon behaaglijk warm
streelt zachte zomerzon
haar nog bleke huid
in wanhopig ongeduld
en vogels zingen ver
Zij schrijft haar zinnen
van tijd
en laat zich beminnen
door stralen
in kleur, door geur
in alle eenzaamheid…
Koning Voetbal
snelsonnet
3.1 met 29 stemmen
4.715 Men sprak dit jaar van normen en van waarden
Van tot hier en verder niet, de maat is vol
Van de prijs, de pil, de rekening, de tol
De haat, de hel, de wanhoop en de haarden
Maar dat het einde komen gaat van Studio Sport
Zegt dat een tijdperk afgesloten wordt…
Nepgouden handdruk mag/ kwelsonnet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Hoor ze wanhopig, radeloos janken
"Wáár is't nog veilig bonussen beleggen"
"Ik voorspel, straks kunnen ze naar ons dreggen"
Hoe zielig, die toppers van de banken
Hoort ze die handdruk in Euro's vervloeken
Was ie maar veilig in gevulde koeken…
serenadestil.......
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.932 fluister je muze serenadestil
een wankel lied van verleiden toe
beangstig haar ogen spelenderwijs
de verwevenheid
van frustratie
sluit een gemis naar voeling uit
de wanhoop in het aanvaarden
vergeef jezelf inspiratieloos
het prangend gevoel
van alleen te zijn…
Memento mori
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
880 waar geplooide handen
in wanhoop al samendrukkend
ogen naar het verleden
prevelt een verbeten mond
het laatste woord
bleken haar dekens
het kussen te laken
behoorde haar hart
tot die van de schijndode
en stierf zij
eer haar dood was gekomen…
Kerstavond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.628 Het is onder de brug
dat zij plotseling
haar ik ontmoet
er wordt niet gegroet
waar ijzig water wakke
werkelijkheid spiegelt
geeft licht haar gezicht
een wazige gloed
wanhoop oogt waakzaam
als eenzaamheid sluipend
buiten binnen haalt…
Getekend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 ontroostbaar zijn geknakte zielen
die doelloos rondzwemmen
in een poel van rouw
stemmen echoën na
vlijmscherpe tongen kerfden
diepe wonden op hun ziel
zij die wanhopig opzoek waren
naar ontkenning van
verlangend naar bevrijding
zij kozen hun (eigen)weg…
Als
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
525 Als er geen verlies of winst
wanhoop noch hoop was
probeerde ik me toch altijd
aan iets vast te houden.
Wat het was wist ik niet precies,
vaak dan meer
het is iets in mij
dat gloeit en warm is,
dat wil delen.
Iets wat wil bloeien
met velen
zomaar, voor niks.
Iets in me dat geeft
dat telkens herleeft.…
Referendum
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
598 Een referendum onder alle Russen
De grondwet moet ingrijpend aangepast
We laten homo’s lekker in de kast
Verbieden mannen om elkaar te kussen
Wanhopig drinkt de Moskoviet zich moed in
Verschrikkelijk, nog veertien jaren Putin…
offerande (1)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
451 ritueel van menselijke
wanhoop om de hoogste
machten te behagen
de grootste offerande
een ondenkbare gave
het wreedste geschenk
over het onbevattelijke
sluimert een
vliesdun laagje…
In eenheid verbonden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
524 Overal twijfel
wanhoop spreekt
door lege woorden
Hongerige meeuwen
krijsen boven de
inktzwarte golven
Zij gaat niet meer
over haar grenzen voor
al wat langzaam uitdooft
Maar hurkt neer
in de stilte van haar huis
opgetild door
de lichtgevende ster…
Uitzichtloos..
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
807 Uitzichtloze blikken
op een toekomst
die het verleden volgt
Uitzichtloze woorden
die hoop moeten geven
maar wanhoop zaaien
Uitzichtloze letters
gevormd tot woorden
en zinnen zonder klank
Uitzichtloze levens
in een wereld waarin
"anders zijn" niet mag...…
Hemingway (dubbele Limerick)
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.868 De schrijver pakte zijn jachtgeweer
en schoot zichzelf uit wanhoop neer
vond dat het leven
niets meer kon geven
toen had de dromer geen dromen meer.…
De laatste traan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.923 Terugkijkend op het leven
en de tranen die hij liet
in zijn zee van wanhoop
Zij vielen in het niet
Bij die ene traan
Die viel
Op het sterfbed
Van de dromer
Bespot en veracht
Eenzaam en verguisd
Een illusie armer
en dan... de dood
Een laatste traan
En het besef
Dat hij niet geleefd had
Maar gedroomd…
Vertel en geloof
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
823 Niets dat de woorden dwingt
want het verhaal is
gevonden waar hij zichzelf zocht
en zijn schaduwen en stemmen
hem wanhoop deden drinken
en
slapeloos geloven dat ik besta
in elke zin die ik bedenk
en die ik hem
geef zolang hij
elk van zijn fantasieën
demonisch maakt.…
wintertijd
gedicht
4.0 met 123 stemmen
15.154 als wanhoop gelijk loopt
met het donker
zie ik, bij toeval,
aan de voet van de wilg
groen sprieten van bollen.…
Blindelings geen vertrouwen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
606 Licht en schaduw
donker en schemer
Ze zit met
haar hoofd gebogen
Tranen stromen
maar wangen
blijven droog
Vervlogen hoop
blindelings
geen vertrouwen
De wanhoop
snoert de keel dicht
wringt handen
in een droge snik…
depressiviteit
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.059 Depressiviteit, ziekte van deze tijd
't beeld,
de illusie,
de wanhoop,
wroetend in je ziel,
ach, een bijkomstigheid,
kop op,
stel je niet aan,
't komt wel weer goed,
zeiden zij, onwetend
onbeschaamd
Zonde toch van die meid,
ze kon ook nergens tegen…
Vertwijfelijng
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
610 haar hart doet pijn
bij het zien
van al dat vreselijke lijden
haar fluister
vol van wanhoop
in de wind
Lieve God waarom deed U
juist die dag
Uw ogen dicht
wendde U Uw blik af
en liet hun wereld instorten…
blindganger
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 op het rechte pad
naar nergens
liep ik verloren
verblind door duisternis
en wanhoop
ik weet niet meer wie ik ben
of gisteren voorbij is
en morgen ooit nog komt
het 'point of no return'
is bereikt
Verdwaasd
offer ik me
op het
stenen altaar
van haar kille hart.…