8622 resultaten.
Mijn leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.101 Ik voel me zo alleen,
ik voel me zo klein.
Was ze maar hier,
met haar voel ik me fijn.
Zij maakt alles mooi,
ze laat alles bloeien.
Zonder haar voel ik me klein,
maar zij laat mij groeien.
Zij is als de lente,
zo zonnig en fris.
Ze verjaagt mijn kille winter,
ik ben blij als ze er is.
Ze smelt mijn sneeuw,
ze leert me over houden…
Nacht op het strand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
832 Tijd tikt het laatste zonlicht weg
de warme hand op 't koele zand
verandert wat veranderen kan
op mijn stille eenmansstrand
De branding niet meer zo gerust
deze wind blaast steeds kouder
zwarte angst neemt zijn bezit
met'n klauw op mijn schouder
Nacht treedt in zijn macht begint
een geseling die zal duren
de kille hand op 't koude zand…
Suzanne
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.088 jij noemde mij Suzanne, omdat dat mooier klonk
en je vertelde droomverhalen, waar ‘k dolgraag in verdronk,
over later, later, strakjes
als we ouder zouden zijn
en dan sputterde ik zwakjes
want ik vond je nu zo fijn
ik voelde me tevreden met jouw arm om me heen
met Brel heb ik gebeden van: Laat me niet alleen
ik dronk je droomverhalen
over…
Gillen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
997 Een loodzwaar gevoel
tranen branden
een nieuwe dag zonder doel
Wandelen langs het strand
de herfst ademt een frisse adem uit
de hemel traant zonder geluid
Alleen, voorovergebogen
huiverend, bedrogen
de wind giert met me mee
Gedachten buitelen in zee
mensen passeren zonder groet
aan mezelf heb ik genoeg
Stemmen in de branding
vermoeid…
Zonder titel
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
734 In het land waar Eenoog koning is
zie ik geen hond voor ogen
die mij kan leiden met vermogen
door het duister van de dag.
Niet meer of minder zwart
dan de dag de nacht
moet ik verder op de tast
mijn oog gericht op eindigheid.…
100 jaar
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.481 Al honderd jaar!
Die morgen wordt ze al bijtijds gewekt.
Op de tafel, die zorgvuldig is gedekt,
staat een ontbijt met honderd kaarsjes klaar.
Al honderd jaar...
Vandaag wordt het een feestelijke dag.
Veel mensen, die ze nog niet eerder zag,
komen vandaag nu speciaal voor haar.
Al honderd jaar...
Haar man en kinderen heeft ze overleefd.…
Onderdak
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.092 Verlangend naar een warmte,
wentelend in het schijnsel
van zachtverlichte ramen,
geef ik namen aan een liefhebben
op een eenzame, verlaten weg.
Nergens vind ik onderdak
waar ik mag blijven rusten,
waar ik schuldeloos mag proeven
van een verwarmde, ontwakende dag.…
dementie
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.097 Opgesloten in eenzaamheid,
vervlogen herinneringen,
vergeelde foto's.
Een verdwaalde traan
volgt de lijnen
op haar gezicht.
Met een zucht
die haar hele leven beslaat
kijkt ze in de stoffige kamer.
Het klokje aan de wand
vertelt haar grijnzend
dat ze weer niet zijn gekomen.…
Uitzichtloos
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.238 Onze idealen, uitzichtloos
Hopend op geluk, dat nooit zal komen,
Tranen vloeien en worden kunstmatig weggelachen
Je vlucht weg in een eigen fantasierijke wereld,
Waar je over alle mogelijkheden beschikt,
Om te bereiken wat je wil.
Maar het resultaat blijft uit
En enkel een grote zeepbel blijft over,
Klaar om stuk te springen.…
Zo moe...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.140 Vervlogen herinneringen
bewaarde graven
achter elke lach
bevuilde tranen
Ik heb er vele
met je gedeeld
maskers heb
ik gedragen
Ik heb hardop geweend
ben te moe
de dagen braken
glazen jaren
Foto's zijn genomen
ontwortelde beelden
mijn ogen gesloten
Machteloos verstild
mijn tranen zijn gebeiteld
mijn vleugels versteend
Ik…
NIEMANDSVELD
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
726 Als een zwarte wolk, gesluierd
benevelend het zichtveld
Je brein, dus je gedachten
niets is meer wat echt telt
Gevangen en verwrongen
gesluierd en geveld
gezeten op een stro-matras
'dáár zitten' werd vermeld
Je wil is afgenomen
je centen zijn geteld
je IK is afgenomen
en je zit in niemandsveld…
Kronkels
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
915 Wouden om door te dwalen,
verloren paadjes dagenlang,
niemand komt je tegemoet,
ik blijf nog even dralen.
Bizarre kronkels in je gedachten,
omringd door herfstige rivieren,
turend naar dorre, geelbruine bomen,
ik blijf nog even dromen.
Schaduwen trillen door stervende bladeren,
ritselend door een vage wind,
De stilte waait over natte wegen…
de laatste hakken echoën geluid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.128 ramen worden zwart
de ruiten ondoorzichtig
het dichtgaan van een deur
klinkt niet meer zo voorzichtig
want sluiten gaat op slot
waar net de zon
nog warmte scheen
waait nu een kille wind
de steen voelt koud alsof
het huis van niemand houdt
drukte die gezellig
stapte in geroezemoes
lost op in haast, de laatste
hakken echoën geluid
de…
Elfje
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
994 Iets spookt in mijn gedachten
En ook mijn hart laat het niet los
Bezorgt me slapeloze nachten
Ik lijk verdwaald in een bos
Waar is de weg naar helderheid
Waar is de zon doorheen de bomen
Waar vind ik mijn zekerheid
Zeg niet dat het nog wel zal komen
Als ik nog even wacht en even niet zoek
Want weet je ik kan er niet meer tegen
Ik wil dat…
Zacht
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.042 Gouden stralen strelen me zacht
Zoals het water flirt met het stilstaande riet
Maar ook al geeft de zon me haar mooiste pracht
Me verwarmen kan ze niet…
Zo koud
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
955 Ik dwaal gebroken
langs verdorde bloemen,
zoekend naar een heldere ster.
Droefheid verbergt mijn tranen,
de dag wordt oud,
mijn stem reikt niet meer zo ver.
Ik sluit de knarsende poort,
graven brengen mijn leven
naar een eeuwige dood.
Op de avond van mijn leven
doven kaarsen in oude kandelaars
op grijze, marmeren stenen.
De nacht…
Verzegeld
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
651 Wanneer tranen verdwalen
in starre verhalen,
wanneer gevoelens verdwijnen
in slepende jaren,
dan kan je de dodelijke pijn
niet meer begraven.
Woorden worden verzegeld,
ogen worden gesloten,
het zwijgen wordt verstild.
Gedachten vechten tegen
een volmaakt lijkende hemel,
handen reiken de wolken haast aan.
Mijn gezicht schreit
zonder…
Apathisch
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.197 Een apathisch zwijgen
Een wegglijden
in mijn lichaam
Een langzaam haperen
in mijn lijden
Een schimmig doodsbeeld
wil me verleiden
Mijn pijn
graaft steeds dieper
in een bodem van tranen
Met elke stilte gaat mijn pas vertragen
en tekent wanhopige lijnen op mijn gezicht
De nacht lokt me met haar verblindend licht…
Kaap De Goede Hoop
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.059 kijk ons daar lopen
ginds aan de horizon
van ons leven
we sprokkelen houterig
wat woorden bijeen
onze herinneringen
allang in bruikleen
tussen stapels generaties
waar niemand zich nog aan waagt.
straks hangen we in
doorkijkkastjes,
tuurt de wereld in onze ogen
op zoek naar wat licht,
volgt onze vermoeide stappen,
staart…
Drie minuten niet bestaan
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.009 En er’s niemand voor haar problemen
met baan, de studie en die vriend
Dus loopt zij op haar eigen benen
waarop ze staat, de kost verdient
Maar soms zijn benen niet genoeg
om de last van ‘t hier te dragen
dan hangt ze liever in de kroeg
mijdt spiegels waarin haar ogen vragen
Ze heeft geleerd voor dit tentamen
ze kent zichzelf, weet di’s een…
Einde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
915 Ogen verschrompelen,
er is geen geloven.
Het pad versmalt
naar bloedende kloven.
De afgrond lokt
naar transparante geheimen.
Een diepte om tongloos in
achter te blijven.
Wanhoop komt dichterbij,
er is geen herleven.
Tussen de lucht en de aarde
is er alleen maar een bewegen.
Een bewegen in waanzin
Naar een sterflijk einde.
Een leven…
Samen Vinden We de Weg wel...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.003 Laten we de hand in een slaan
zodat we samen sterker zijn
Wil toch niet steeds maar alleen gaan
Deel je smart en deel je pijn
Wees niet trots door steeds te zwijgen
daarom voel je je alleen
Pak die uitgestoken hand maar
Sla de handen maar in een...
Samen vinden we de weg wel
als we verdwalen in het dal
Laten we de hand in een slaan…
de blik
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
943 Ik zie haar weer lopen,
een klein eenzaam figuur.
Zou ze nog ergens op hopen?
Wie maakt haar ’t leven zuur?
Weer treft mij
haar schuwe blik.
Ze komt iets dichterbij.
Ik lees iets van schrik.
Steeds weer denk ik dan:
Waar zijn haar vriendinnen?
Weet dan niemand van
wat er daar schuilt vanbinnen?…
Een laatste zucht
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
987 Huiverend opkijkend
Dicht bij de dood
Snakkend naar een laatste woord
Zachtjes stervend
Verloren als mens
Delvend naar een laatste wens
Stokkend ademend
Gevangen in een gedicht
Raspend naar een laatste evenwicht
Angstig zwijgend
Vergeten in de tijd
Vergruisd naar een laatste waarheid…
Een dwalend licht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.381 Zonder stil te blijven staan
speelt de nacht met eenzame twijfels.
Uit het verleden ken ik alle tranen,
in het heden wikkel ik ze in een slopend staren.
Hoop en wanhoop
doven in de schemering.
Mijn ogen gaan nu zachtjes dicht,
mijn blik naar de hemel gericht.…
Een oud web
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
851 Een oud spinrag nestelt zich
in de herfst van het laatste zonlicht.
Draden breken onder een pijn
van afgestorven bladeren,
geweven op een zilveren lentedag.
IJskristallen treuren
om de kilte
van een zwijgende maan,
gevangen in een web
van een ingekraste traan.
Een frisse huivering
druppelt uit mijn koude lippen,
ik adem de winter…
Verdoofd
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
998 Verdoofd door de wind,
overwint de stilte
een ruisend moment van eeuwigheid
en bedekt mijn onrust
met een deken van eenzaamheid.…
Gevangen...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
919 Je bent gevangen in een kooi
De dromen mogen niet leven
Stil glijden je dagen weg
Je bent gevangen in liefde
Die je in een web heeft misleid
Nooit was dit jouw keuze
Je bent gevangen in die keuze
Doortrapt en heel gemeen
Die andere liefde was zo dichtbij
Je bent gevangen in een kooi
Zal je ooit de sleutel vinden?
Die jou zal brengen…
Leegte
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.240 Fluisterende golven bulderen
in eenzaamheid mee.
Verloren in de radeloze blik van de oceaan
laat ik de leegte zonder ophouden bestaan.
Aan de rand van de duinen,
voorbij het eeuwige water,
keten ik mijn handen aan de horizon,
verbonden met een uitgeputte achtergrond.…
muurbloem
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.677 het is haar stilte
haar leegte
haar ruimte zonder licht
waarin de doem
steeds sterker wordt
naar binnen lijkt gericht
het is haar denken
haar kern
haar leven onder druk
waarin de bloem
steeds zwakker wordt
onbruikbaar voor de “pluk”
het is mijn blindheid
mijn doofheid
mijn zwijgen zonder doel
waardoor de dans
ontsprongen wordt
zij…