Alle inzendingen over eenzaamheid

8622 resultaten.

Sorteren op:

Mijn leven

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Ik voel me zo alleen, ik voel me zo klein. Was ze maar hier, met haar voel ik me fijn. Zij maakt alles mooi, ze laat alles bloeien. Zonder haar voel ik me klein, maar zij laat mij groeien. Zij is als de lente, zo zonnig en fris. Ze verjaagt mijn kille winter, ik ben blij als ze er is. Ze smelt mijn sneeuw, ze leert me over houden…
Meerth9 oktober 2003Lees meer >

Nacht op het strand

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 832
Tijd tikt het laatste zonlicht weg de warme hand op 't koele zand verandert wat veranderen kan op mijn stille eenmansstrand De branding niet meer zo gerust deze wind blaast steeds kouder zwarte angst neemt zijn bezit met'n klauw op mijn schouder Nacht treedt in zijn macht begint een geseling die zal duren de kille hand op 't koude zand…
Doortje10 oktober 2003Lees meer >

Suzanne

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.088
jij noemde mij Suzanne, omdat dat mooier klonk en je vertelde droomverhalen, waar ‘k dolgraag in verdronk, over later, later, strakjes als we ouder zouden zijn en dan sputterde ik zwakjes want ik vond je nu zo fijn ik voelde me tevreden met jouw arm om me heen met Brel heb ik gebeden van: Laat me niet alleen ik dronk je droomverhalen over…
peter paul13 oktober 2003Lees meer >

Gillen

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 997
Een loodzwaar gevoel tranen branden een nieuwe dag zonder doel Wandelen langs het strand de herfst ademt een frisse adem uit de hemel traant zonder geluid Alleen, voorovergebogen huiverend, bedrogen de wind giert met me mee Gedachten buitelen in zee mensen passeren zonder groet aan mezelf heb ik genoeg Stemmen in de branding vermoeid…

Zonder titel

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 734
In het land waar Eenoog koning is zie ik geen hond voor ogen die mij kan leiden met vermogen door het duister van de dag. Niet meer of minder zwart dan de dag de nacht moet ik verder op de tast mijn oog gericht op eindigheid.…
Martine15 oktober 2003Lees meer >

100 jaar

hartenkreet
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.481
Al honderd jaar! Die morgen wordt ze al bijtijds gewekt. Op de tafel, die zorgvuldig is gedekt, staat een ontbijt met honderd kaarsjes klaar. Al honderd jaar... Vandaag wordt het een feestelijke dag. Veel mensen, die ze nog niet eerder zag, komen vandaag nu speciaal voor haar. Al honderd jaar... Haar man en kinderen heeft ze overleefd.…
Schiwo15 oktober 2003Lees meer >

Onderdak

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Verlangend naar een warmte, wentelend in het schijnsel van zachtverlichte ramen, geef ik namen aan een liefhebben op een eenzame, verlaten weg. Nergens vind ik onderdak waar ik mag blijven rusten, waar ik schuldeloos mag proeven van een verwarmde, ontwakende dag.…

dementie

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Opgesloten in eenzaamheid, vervlogen herinneringen, vergeelde foto's. Een verdwaalde traan volgt de lijnen op haar gezicht. Met een zucht die haar hele leven beslaat kijkt ze in de stoffige kamer. Het klokje aan de wand vertelt haar grijnzend dat ze weer niet zijn gekomen.…
Marlies16 oktober 2003Lees meer >

Uitzichtloos

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.238
Onze idealen, uitzichtloos Hopend op geluk, dat nooit zal komen, Tranen vloeien en worden kunstmatig weggelachen Je vlucht weg in een eigen fantasierijke wereld, Waar je over alle mogelijkheden beschikt, Om te bereiken wat je wil. Maar het resultaat blijft uit En enkel een grote zeepbel blijft over, Klaar om stuk te springen.…
brigitte17 oktober 2003Lees meer >

Zo moe...

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Vervlogen herinneringen bewaarde graven achter elke lach bevuilde tranen Ik heb er vele met je gedeeld maskers heb ik gedragen Ik heb hardop geweend ben te moe de dagen braken glazen jaren Foto's zijn genomen ontwortelde beelden mijn ogen gesloten Machteloos verstild mijn tranen zijn gebeiteld mijn vleugels versteend Ik…

NIEMANDSVELD

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
Als een zwarte wolk, gesluierd benevelend het zichtveld Je brein, dus je gedachten niets is meer wat echt telt Gevangen en verwrongen gesluierd en geveld gezeten op een stro-matras 'dáár zitten' werd vermeld Je wil is afgenomen je centen zijn geteld je IK is afgenomen en je zit in niemandsveld…

Kronkels

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 915
Wouden om door te dwalen, verloren paadjes dagenlang, niemand komt je tegemoet, ik blijf nog even dralen. Bizarre kronkels in je gedachten, omringd door herfstige rivieren, turend naar dorre, geelbruine bomen, ik blijf nog even dromen. Schaduwen trillen door stervende bladeren, ritselend door een vage wind, De stilte waait over natte wegen…

de laatste hakken echoën geluid

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.128
ramen worden zwart de ruiten ondoorzichtig het dichtgaan van een deur klinkt niet meer zo voorzichtig want sluiten gaat op slot waar net de zon nog warmte scheen waait nu een kille wind de steen voelt koud alsof het huis van niemand houdt drukte die gezellig stapte in geroezemoes lost op in haast, de laatste hakken echoën geluid de…
wil melker24 oktober 2003Lees meer >

Elfje

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 994
Iets spookt in mijn gedachten En ook mijn hart laat het niet los Bezorgt me slapeloze nachten Ik lijk verdwaald in een bos Waar is de weg naar helderheid Waar is de zon doorheen de bomen Waar vind ik mijn zekerheid Zeg niet dat het nog wel zal komen Als ik nog even wacht en even niet zoek Want weet je ik kan er niet meer tegen Ik wil dat…
vanja25 oktober 2003Lees meer >

Zacht

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Gouden stralen strelen me zacht Zoals het water flirt met het stilstaande riet Maar ook al geeft de zon me haar mooiste pracht Me verwarmen kan ze niet…
vanja25 oktober 2003Lees meer >

Zo koud

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 955
Ik dwaal gebroken langs verdorde bloemen, zoekend naar een heldere ster. Droefheid verbergt mijn tranen, de dag wordt oud, mijn stem reikt niet meer zo ver. Ik sluit de knarsende poort, graven brengen mijn leven naar een eeuwige dood. Op de avond van mijn leven doven kaarsen in oude kandelaars op grijze, marmeren stenen. De nacht…

Verzegeld

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 651
Wanneer tranen verdwalen in starre verhalen, wanneer gevoelens verdwijnen in slepende jaren, dan kan je de dodelijke pijn niet meer begraven. Woorden worden verzegeld, ogen worden gesloten, het zwijgen wordt verstild. Gedachten vechten tegen een volmaakt lijkende hemel, handen reiken de wolken haast aan. Mijn gezicht schreit zonder…

Apathisch

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.197
Een apathisch zwijgen Een wegglijden in mijn lichaam Een langzaam haperen in mijn lijden Een schimmig doodsbeeld wil me verleiden Mijn pijn graaft steeds dieper in een bodem van tranen Met elke stilte gaat mijn pas vertragen en tekent wanhopige lijnen op mijn gezicht De nacht lokt me met haar verblindend licht…

Kaap De Goede Hoop

netgedicht
1.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.059
kijk ons daar lopen ginds aan de horizon van ons leven we sprokkelen houterig wat woorden bijeen onze herinneringen allang in bruikleen tussen stapels generaties waar niemand zich nog aan waagt. straks hangen we in doorkijkkastjes, tuurt de wereld in onze ogen op zoek naar wat licht, volgt onze vermoeide stappen, staart…

Drie minuten niet bestaan

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.009
En er’s niemand voor haar problemen met baan, de studie en die vriend Dus loopt zij op haar eigen benen waarop ze staat, de kost verdient Maar soms zijn benen niet genoeg om de last van ‘t hier te dragen dan hangt ze liever in de kroeg mijdt spiegels waarin haar ogen vragen Ze heeft geleerd voor dit tentamen ze kent zichzelf, weet di’s een…
peter paul2 november 2003Lees meer >

Einde

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 915
Ogen verschrompelen, er is geen geloven. Het pad versmalt naar bloedende kloven. De afgrond lokt naar transparante geheimen. Een diepte om tongloos in achter te blijven. Wanhoop komt dichterbij, er is geen herleven. Tussen de lucht en de aarde is er alleen maar een bewegen. Een bewegen in waanzin Naar een sterflijk einde. Een leven…

Samen Vinden We de Weg wel...

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Laten we de hand in een slaan zodat we samen sterker zijn Wil toch niet steeds maar alleen gaan Deel je smart en deel je pijn Wees niet trots door steeds te zwijgen daarom voel je je alleen Pak die uitgestoken hand maar Sla de handen maar in een... Samen vinden we de weg wel als we verdwalen in het dal Laten we de hand in een slaan…

de blik

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 943
Ik zie haar weer lopen, een klein eenzaam figuur. Zou ze nog ergens op hopen? Wie maakt haar ’t leven zuur? Weer treft mij haar schuwe blik. Ze komt iets dichterbij. Ik lees iets van schrik. Steeds weer denk ik dan: Waar zijn haar vriendinnen? Weet dan niemand van wat er daar schuilt vanbinnen?…
anita4 november 2003Lees meer >

Een laatste zucht

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 987
Huiverend opkijkend Dicht bij de dood Snakkend naar een laatste woord Zachtjes stervend Verloren als mens Delvend naar een laatste wens Stokkend ademend Gevangen in een gedicht Raspend naar een laatste evenwicht Angstig zwijgend Vergeten in de tijd Vergruisd naar een laatste waarheid…

Een dwalend licht

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.381
Zonder stil te blijven staan speelt de nacht met eenzame twijfels. Uit het verleden ken ik alle tranen, in het heden wikkel ik ze in een slopend staren. Hoop en wanhoop doven in de schemering. Mijn ogen gaan nu zachtjes dicht, mijn blik naar de hemel gericht.…

Een oud web

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 851
Een oud spinrag nestelt zich in de herfst van het laatste zonlicht. Draden breken onder een pijn van afgestorven bladeren, geweven op een zilveren lentedag. IJskristallen treuren om de kilte van een zwijgende maan, gevangen in een web van een ingekraste traan. Een frisse huivering druppelt uit mijn koude lippen, ik adem de winter…

Verdoofd

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 998
Verdoofd door de wind, overwint de stilte een ruisend moment van eeuwigheid en bedekt mijn onrust met een deken van eenzaamheid.…

Gevangen...

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 919
Je bent gevangen in een kooi De dromen mogen niet leven Stil glijden je dagen weg Je bent gevangen in liefde Die je in een web heeft misleid Nooit was dit jouw keuze Je bent gevangen in die keuze Doortrapt en heel gemeen Die andere liefde was zo dichtbij Je bent gevangen in een kooi Zal je ooit de sleutel vinden? Die jou zal brengen…

Leegte

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.240
Fluisterende golven bulderen in eenzaamheid mee. Verloren in de radeloze blik van de oceaan laat ik de leegte zonder ophouden bestaan. Aan de rand van de duinen, voorbij het eeuwige water, keten ik mijn handen aan de horizon, verbonden met een uitgeputte achtergrond.…

muurbloem

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.677
het is haar stilte haar leegte haar ruimte zonder licht waarin de doem steeds sterker wordt naar binnen lijkt gericht het is haar denken haar kern haar leven onder druk waarin de bloem steeds zwakker wordt onbruikbaar voor de “pluk” het is mijn blindheid mijn doofheid mijn zwijgen zonder doel waardoor de dans ontsprongen wordt zij…
Jeroen Swaan12 november 2003Lees meer >