Alle inzendingen over wild

6020 resultaten.

Sorteren op:

gesprek

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 762
Ze wilde nog graag een tijdje mee. En vooral: zonder pijn in haar portemonnee.…
Inge Vos29 januari 2013Lees meer >

ZOEKTOCHT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Wilde regens, woeste winden zij verduisteren heel mijn pad Ik ga.…

POST

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Dank Conny Palmen dat u wilde delen Met anderen hetgeen u hebt ervaren Het logboek dat u schreef brengt tot bedaren De dingen die in vele levens spelen De dood komt niet alleen de liefste stelen Maar ook een ik gevormd tot wij in jaren Afwezigheid daarvan kan zorgen baren Je valt uiteen en niemand kan je helen Je droeg een symbolon met een…

Zonder voorkennis ?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Uit de kleur van ogen ontstond het vrijen uit elke vezel wilde het zijn genot bedrijven in lichamelijkheid ontdaan van iedere willekeur. ongeoefende overgave door vanzelfsprekendheid uit de mond en over lippen inhaleer de uitnodiging, zwijgend zonder voorkennis lig je aan mijn zijde als je dat wilt.…
Pama11 juli 2013Lees meer >

De zee en het land.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.055
Ik houd van het wilde gewentel der zee; Zij danst met de kiel, en mijn hart dat danst mee: De kiel is met wakkere zeelui bemand - En 'k droom van haar glorie, de roem van mijn land.…
G.W. Lovendaal22 september 2013Lees meer >

KOERT ZWERVER

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Nieuwe vertellingen zweven zelfbewust door het rijk van bloeiende menswording, over wilde zeeën naast vertrouwde kust.…
Han Messie5 oktober 2013Lees meer >

In flower powers piek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
mijn leven geen ondertiteling en overbodig commentaar de regisseur riep draaien maar de spelers niet geschminkt in authentiek decor en zonder spel wisselde het jaar de buitenkant gordijnen dicht deuren driemaal in het slot samen eten van de geschafte pot onzichtbaar bleef de vrijheid die wij toch in deze jeugd vergaarden met wilde…
wil melker28 oktober 2013Lees meer >

De éénpitter

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
Ma wilde ’t ding voor geen vermogen kwijt -al kookte ze al jaren lang op gas- want het gerecht waar Pa zo dol op was kon enkel op die éénpitter bereid. Haar draadjesvlees, zo heerlijk suddergaar, ‘k verlang er af en toe nog wel eens naar.…

Jongste dag

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.931
Wij zullen opstaan als gesteente, als een zee, een zwerfhond of een wilde ui. Of als een zon die bloedig alle zijnsgordijnen scheurend ondergaat daarboven. ------------------------ uit: 'IJsgang', 2006.…

Sprookje

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 706
er was eens een prinsesje dat heette ZONNEKLAAR zij bracht vreugde in het paleis tot een kwade dag de koning en de koningin zochten een man voor haar zijn hart was slecht en duister dat was ZONNEKLAAR zijn naam was IJZERHARD hij wilde macht en praal op de huwelijksdag was de prinses gevlucht een fee vermomde haar in een witte reiger…

Vrijerstarief

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.216
– Schonk zij hem, zodra hij kwam Zoveel zoenen hij maar wilde; En zij eiste zelfs geen lam. 's Daags daaraan, door min gedreven Had zij kudde en hond en staf Voor een enkele kus gegeven Die hij Kloë gratis gaf.…

Ook hier

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Het regent pijpestelen de laffe, klamme warmte weggejaagd Nieuw blad wordt gevormd haarwortels, wit als melk Het verlangen is een wilde perzik smacht naar eetbaarheid De geur van Verbena op jouw huid van henna in het haar Een rode zon boven het schiereiland, dat traag zich uitstrekt, een lichaam van vlees, bloed en bot, dat sidderend de…

Matrix van de ziel

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
Ooit zag ik je bij de levensbron duizendschoon in een oceaan van bloesem, fragiel en transparant als glas, waarin we verdrinken wilden zoveel en zo vaak het kon. eerst ongeremd als licht dan verduistert als een eclips waarin de beide lichamen hun schaduw in een nieuwe omloop hervatten.…
Pama16 juli 2014Lees meer >

Het nest

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
De bomen schudden hun wilde haren, en lachen om dit lentefeest. En zo trekt hij door de aardse jaren, met een wijze witte baard. Hij liet de welvaart langs hem varen, en heeft alleen zijn 'ik' bewaard.…
Betty Veerman8 september 2014Lees meer >

Uw lichaam mijn graf -sonnet-

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 779
Waar het mijne niet van weg kon komen omdat de liefde mij intens verbond bevlogen door de warmte van uw mond het moment alleen nog wilde dromen voelde de tijd verschanst in zomernacht vlogen de uren ons nimmer voorbij volkomen rust en stilte zij aan zij van verre zongen sterren fluisterzacht kleuren veranderden in vuurbloemen waar tonen…

LOOFVUREN

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 982
O ik zie, zó ver ik zien kan, In die spokerige schijn, 't Boerenvolk al springend, dansend, Dol en wild rumoerend zijn!…

Oogopslag

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 921
meer ingetogen dan met vooruitziende blik schemert zij licht bij de nacht, verscheidenheid ligt besloten, in de geborgenheid van gedachten een teder begin daagt haar karakter uit warm en wild, weerbarstig als altijd haar mond zacht toegeknepen, ontembaar haar sprekende kracht over schaduwen die liefde verbeelden, willen van geen wijken…

Lang geleden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
Ik wilde breken, wreken,lijden en slapen met duizend and're meiden. Maar de tijd heelt niets, dat is een leugen. Jij bent nog steeds bezit van mijn geheugen. En die ene wens wil ik maar niet verzaken. Want na al die jaren gaat geen dag voorbij van weemoed en van rusteloos ontwaken, denkend, lag zij maar aan mijn zij.…

zielen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
neemt plaats bij het venster met zachtmoedige blik ziet ze het menselijk tekort daarbuiten vandaag neemt zij alles voor lief mijn zorgeloze ziel met wie je uit het venster vliegen kan ademt bovenaardse vergezichten met open blik wijst ze de wegen door oneindige labyrinten vandaag zweeft zij ver over huis en hof mijn wilde…
J.Bakx31 maart 2016Lees meer >

ouderhuis

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
nog eenmaal was ik in het huis terug het oude huis waarin mijn ouders woonden waarin zij mij hun binnenwereld toonden met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht het was het huis waar zij hun vrede vonden en wilden blijven tot hun laatste zucht de akkers brachten hen voldoende vrucht en veel meer bloemen dan zij plukken konden ik was er kind…

Zijn eeuwenoude dromen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
weer zuigt leem als ik land schoon van knoesten en dood hout het is mijn loon voor het vernietigen van stukjes leven en hun ecodroom wilde het uitgestrekte land onder mijn strakke hand tot grotere bloei zien komen maar ging respectloos om met wat al eonenlang bestond in de vruchtbare grond probeerde gras groener te maken maar het…

Uw lichaam mijn graf (sonnet)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Waar het mijne niet van weg kon komen omdat de liefde mij intens verbond bevlogen door de warmte van uw mond het moment alleen nog wilde dromen voelde de tijd verschanst in zomernacht vlogen de uren ons nimmer voorbij volkomen rust en stilte zij aan zij van verre zongen sterren fluisterzacht kleuren veranderden in vuurbloemen waar tonen…

Erenaam

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
Hoe ouder ik word, hoe meer ik terugblik naar de kinderseries, die ik ooit met veel plezier bekeek, waaronder Pipo de Clown, met Mammaloe, Klukkluk, Petra en de Dikke Deur, die hele slagroomtaarten verorberde, wat ik ook wel graag wilde doen. Qua omvang zou ik die rol nu wel goed kunnen spelen.…
Joanan Rutgers13 september 2016Lees meer >

Nest gekraakt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
Moeder en kind, zaten op het nest in 't water, toen met veel geweld veel gepiep en nog meer gesnater de meerkoet zijn nest wilde verdedigen. Vol belangstelling volgde ik wat er zou gebeuren ze zwommen wat om elkaar heen, vermelding: het meerkoeten-nest wordt elk jaar weer vol eieren gebruikt.…
An Terlouw11 oktober 2016Lees meer >

Dierdicht (1)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
De pinguin was minister-president Hij had het druk met soebatten en sussen Hij streek de plooien glad, terwijl de mussen Van ’t dak vielen, dood, volgens Jan van Gent Dat weet hij aan klimaat en kampement Verkeerde dakbedekking, uitlaatgassen Van stinkdieren die zich niet wilden wassen Jan was een aanwinst voor het parlement ‘Wat doen we…

Zwarte Pad

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
Nu, kijkend naar de watertoren denk ik aan òns fietsen naar het Zwarte Pad ons praten, wandelen aan strand, uitzicht op Katwijk Noordwijk, ons liggen in een pan omringd door helm en wind geruis van golven, zee door halve koppen die door sprieten mee wilden genieten, en ik denk aan het terugfietsen weer naar de straat waar je woont,…

Dementie

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
Ze wilde dat ik ze meenam en kneep in mijn arm. Een lach kwam op haar gezicht vertrekkensklaar was het bericht. Vandaag zou ze gaan varen, iets wat ze vroeger altijd had gewild werd nu haar realiteit. De zucht was niet te evenaren, maar haar geluk is mijn geluk.…

Gevallen rozenblaadjes

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik kijk naar je foto en glimlach, je bent weer eens bezig En wilde dat ik dat ook zag!…

Hardtroerend

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
het tijdstip van haar sterven sterk moest je zijn deze hartewens een van haar laatste woorden klinkt als een refrein hoorde zij de laatste minuten jouw positieve levensverhalen weten zul jij het nooit ofwel ooit even nog voelend haar warme handen jouw lichaam stijf van verdriet emotioneel zwaar maar dit missen wilde…
Antonia6 augustus 2017Lees meer >

Opwaarts

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
De ontembare wilde in de woeste nacht, een trage winterpijn, hoop, die nooit zal smelten, alhoewel de wereld staat niet stil, maar niemand zag hem toen de duisternis zijn wezen kuste, de hemel nam hem terug en het onsterflijke is gewonnen: de liefde na de dood, waar niemand omheen kan.…