7306 resultaten.
Een gouden hart?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 De Venus van Milo was ik nooit,
een schilder als Picasso evenmin
Hoge ogen heb ik nooit gegooid,
een rijke vrouw, in ruime zin.
Een gouden bord om van te eten,
was ik niet
De spiegel zei me onomwonden,
je bent geen mooie knappe griet.
Maar:
Een mooi karakter, met een diamanten rand
Dat ben je zeker, dus pak me bij de hand.…
Haas
gedicht
2.5 met 25 stemmen
8.660 Prikkeldraad aan de rand sloot te hoog
om de verte tegen te spreken.
Ik had zoveel jeugd bij te benen,
angst stuwde op in mijn bloed,
kreeg snelheid, werd overmoed.
De wind hield zijn honden geketend.
Haas is een hartslag op lopers,
een springveer door hoepels van licht.
Ik liep. Ik zag niet de strik.…
Zacht valt de regen
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.087 Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan,
Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man,
Die men voelen wel maar zien niet kan.
Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.
Langzaam valt de regen uit de duistere hemel, zacht
Als een woordenloze klacht.
1889…
Dame met hoed
gedicht
2.9 met 10 stemmen
5.228 Nu ze een vrouw is
bedekt ze met mode de dood in haar huis,
zet zich hoog op de hakken en trekt
met de rand van haar hoed de groeven
het zicht uit.
-----------------------------------------
uit: ' De buigzaamheid van steen', 2005.…
Vrijheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
751 Een vogel vliegt ergens heen
Drijvend op de wolken
Gewichtloos lijkt het wel
Zo moet een leven verlopen
Ongebonden zonder dwang
Maar altijd verbonden
Met de aarde
Blijf vechten voor dit fenomeen
Laat je niet dwingen
Blijf je zelf
Kies voor je eigen leven
Zoals die vogel in volle vlucht
Over grenzen heen
Schuw en voorzichtig
Hoog in de…
Mijn orgeltje
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
599 heb mijn orgeltje
flink uitgebouwd
met melodieën en partijen
het eerste boek
met trom en kleine fluiten
wij speelden toen al buiten
pas later kwam
het grote front met
twee bewegende herauten
de kop stak hoog in blauw
slinger nog op armkracht
mijn spieren wekten veel ontzag
nog heb ik alle boeken thuis
wij delen in muziek…
BLOEMEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Hoge lavendel
geurt fijntjes in de klanken
van het hommelkoor.
Bloemen, zuiver wit;
hier beleven kevertjes
hun reine liefde.
Hoort: "Witte lente."
Een woud van krentenboompjes
of late sneeuwbui?…
VOELEND ZIEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 De grootse blijdschap van het heden
wordt veelal geleid door
sterke stroom in kabels en draden
die
geliefde speeltoestellen
wilde beelden en sterke klanken
een wijde blik over de wereld
tot leven brengt
maar
daarbij heerst nog het geluk
dat verfijnde vreugde
bij
buigend hoog grasland vol wind
speurende vlinders en kevers
kleine vlammen…
Conclusie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Ik heb je te hoog ingeschat
als zelfbewuste vrouw.
Nadat je me had liefgehad
verdween de passie gauw.
De zelfkant van jouw eigen ziel
zat meestal goed verstopt,
tenzij er wat te zwijgen viel
als jij iets had verkropt.
Na al die jaren samenzijn
had ik je steun verwacht.
Geen ego in gewenste schijn
kan veinzen dat het lacht.…
De bloemen die zij nooit kreeg
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
880 kleuren bij haar
van nummer negen
zo leuk bij het behang
het getik van hoge hakken
en geile gilletjes
passen perfect bij zo’n madam
nee, zij is niet blond
maar wel strak in de verf
gezet, daar houdt hij van
tegenwoordig dan, hij drinkt
nu rode wijn, draagt een pullover
en zij pinkt pluisjes uit kasjmierwol
de uitslover, weg met…
Regressie in de supermarkt, bij de kassa
gedicht
2.9 met 10 stemmen
10.488 Diep uit mijn jeugd, waarover nooit een doodsbericht
gekomen is, maar die is zoekgeraakt, vermist
komt dit gevoel: ik zou haar brede rug willen omhelzen,
haar stevige, onopgesmukte hand, nu op mijn hoofd
of in mijn nek af willen smeken -
en in een vlaag van onbeheerste en jaloerse pijn
begeer ik heftig weer als een kindje in haar
zo hoog gevulde…
De zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.751 ik jou
je maakt mij blij
in jou zie ik vrijheid
jij maakt de wereld mooi
in plaats van een zooi
in jou zie ik liefde maar ook verdriet
van pijn en soms woede
maar ik zie in jou een vrolijk lied
de hemel is mooi bij jou
ik geef mijn hoop en lach aan jou
wat wil je nog meer
al stormt het en is onze vriendschap
op een niet te hoog…
Nattigheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
646 De avond hondenwandeling
Loopt anders
De regen niet bijzonder
Maar zijn klank
Een rij vuilcontainers te vroeg
In `t donker langs de weg geplaatst
Drumt de regen bassdrums
Sommige als toms
Volstromende putten
Ieder zijn eigenaardige roffel
En
Uit kale hoge bomen
Snelle ritmische spetters
De traag hangende druppels
Worden laatste stille…
Geen kant op
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
576 ‘k Vind zo’n zwak betoog
nee niemand de schuld
ademen gaat hoog
Zij hebben geen geduld
Kansen blijven onbenut
beperkingen in ’t zicht
niemand voelt ‘t; ingedut
zoveel schade aangericht
Wenkbrauwen fronsen
ben je gezwicht?…
Chocolade
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
811 Dan wist ik: God is met mij
wil mijn geluk
door diepe dalen
immens hoge Himalaya
bergen, waarin ik mijn chocolade, zoete droom
voortaan, voor altijd
kan herbergen.
Ik weet nu: ik schreef alleen,
voor altijd
gedichten tot in eeuwigheid...
wel verder dan de tijd!…
Woede zonder woorden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
522 zag de woede
van water
in stuwende golven
opgehitst door de wind
zij rolden om
het schuim vervloog
bedaarden langzaam
in vrije loop
ik zong in
ondertonen mee
mijn vlagen begeleiden
het jagen van de zee
sloegen over in rol
hoge tonen refreinden
met sissen en slissen
de coupletten weer vol
het eeuwig lied over
woede zonder…
Op gewiekte vissen in Amerika
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.144 Men ziet, daar 't daglicht, hoog gerezen in zijn vlucht,
De kringen brandt en blaakt, neervallen uit de lucht
Oprechte vissen, die, de gulzigheid ontvlogen
Van roofziek zeegedrocht, en, zwakjes van vermogen
Hun blode wieken, als een toevlucht in de nood
Die hun aan 't leven dreigt, gebruikende, in de schoot…
Vlieger
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
778 Ik zie een vlieger
Heel hoog in de lucht
Met mooie, felle kleuren
Helemaal gewichtloos op haar vlucht
Zo vaak zou ik willen weten
Hoe het is om zorgeloos te zijn
Met mijn hoofd in de wolken
En mijn twijfels klein
Mijn voeten van de grond
Mijn gedachten vrij
En even niet te hoeven denken
Aan wat er allemaal mis is met mij
Maar zelfs…
Een wereld zo dichtbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 gordijnen bewegen
zonder lichte tocht
het tikt en kraakt
waar je ook gaat
beladen is de stilte
met een hoge toon
herkenbaar zijn wat
elementen uit een droom
er is aanwezigheid
in het wachten
met ingehouden adem
voel ik gespannen krachten
nog kan ik niks raken
heb geen mogelijkheden
om contact te maken
met een wereld zo dichtbij…
Ik hoor hier niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
773 als ik alles om me heen hier wis
zoals dat kan met zo'n foto app
tegenwoordig
zie ik mij zitten
heel hoog in de lucht
hoger dan des vogelen vlucht
een aangeklede animalie
afstekend tegen het
sprankelend zwart van de statige sterrenhemel
met m'n bril
ik hoor hier niet
is het enige wat ik kan denken,
ik vlieg niet op eigen kracht…
Najaar Normandië
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
721 De boten hangen op hoge poten,
gevangen in de haven van laagtij.
Het cirkelen van schreeuwende
meeuwen, die elkaar verjagen.
Hij zet zijn kraag op tegen
dit grauw, dit weidse vage.
Dat schilders toen hier ooit
een schitterend gat in zagen.…
' k Wil me aan de leegte wijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 zich toetrok -
Het hoofd als
Snelkookpan die
Regelmatig overkookt
En een gulp gaargekookte
Details langs zijn
Kanten naar beneden
Ziet gaan -
' t Is genoeg geweest,
Nu, tijd om alles
In de winteropruiming
Te doen, 'k wil zien
Van het onzinnig
Databestand af te komen,
Betekenisloze details
Wil ik gaan mijden -
Hoog…
Zindert de evolutie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 wad menselijke
sporen kan verhullen met een
krachtig hart in eb en vloed
een meeuwenveer
met sterke pen beschrijft
de strijd zonder grenzen
op het slagveld van het leven
dat altijd winnaar is
van eten en gegeten worden
cirkels haken in en sluiten met
op ieder niveau andere gebruiken
tussen zand zee en lucht
zindert de evolutie
hoog…
Neerslag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Op hol geslagen
raast de waan
langs Hoofse Vijver
waar hoge bomen
gouden vruchten slijten
vanuit hun schimmig rijk.
Onthutst smaakt hij die hapt
het rot van
huichel en verlak
omsluierd door een schil
van ijdele woorden
en theatraal verdichtsel.
Voor de bühne blaast
het kat- en muisorkest
vrolijk valse noten.…
stervensrood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 zoals het langzaam – onderhuids -
naar binnen kruipt, het koelere
het warmere, dat lucht en kleuren
nalaat
boven in een boom heerst nog wat zomer,
stervend in haar ademnood
groot gebarend naar de hemel, helderblauw nog
zonder dood
dan de blaadjes, klein en teer
ze geuren nu allang niet meer, maar
geven alles prijs
het is de zwaluw, hoog…
koudedrempel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 einde van dit jaar
de deur nog dicht, maar aan de drempel
likt reeds licht
een tochtgat waar de sleutel knarst
want er is hoop en nieuwe wind
het Kerstkind ligt alweer begraven
in de oude doos
morgen naakt de tijd,
op weg naar verder en de weidsheid
van een toekomst op papier
mijn huldedronk is droog
bevroren op mijn lippentaal en hoog…
Onveilig landje langs het spoor
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
777 Hoge staken
harken in de schuur
ontnemen zonder animo
voor bloemenzaad
het zicht.
Los gezaaide ledematen
oogsten het geheim
van het schuurtje.
De sloot ruikt
naar de trein
die flessen telt
waarin verlopen staken
zich zien waggelen
in de wind.
Hun lege doppen
staren naar het kind
dat al kon tellen.…
Brandende Stad.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 In de tweede week van mei
Vloog een vijand hoog voorbij;
En lieten stalen vogels hun zware last neerdalen.
Brand, de stad brandt!
De stad kon slechts met haar ziel betalen.
Het hart werd een gat,
Dat eens bruisend klopte tussen de rivieren.
Een transplantatie heeft ervoor gezorgd,
Dat het hart modern, weer weelderig kan tieren.…
Ter ere van...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 Maar 'k wil niet treuren, er is immers meer
dan woorden ook maar zeggen mogen
en ooit valt er wat licht van uit den hoge
en dan voel 'k mij gezegend door de Heer.
Maar ook dit vers is verre van volmaakt;
ik hoop alleen dat daardoor niemand staakt…
Volle maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 De aarde stil zwaar
mag het dragen,
dankbaar onder koele
glans over bomen daken,
van de voltooide cirkel,
hoog varend op genade.…