12647 resultaten.
Het bankje...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.713 Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Prachtig gelakt mijn voeten in beton gegoten
In de eerste zonlichtstralen glom mijn bruine kleur
Trots kwamen de eerste mensen zitten op mijn schoot
Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Mijn uitzicht was adembenemend zo mooi
Prachtige bomen aan de waterkant
Trots liet ik mijn schilderij zien…
Dood tij
gedicht
4.2 met 56 stemmen
4.490 Leeg - de brede lege
stilte van het strand.
Kriskras ontspoorde vogeltred
verspoelt in golfslag
de zilte zandloper dicteert
opnieuw, opnieuw
en eindeloos
tot plotseling
als laatste ademtocht
een vogel opwiekt
naar het land terwijl
het tij zich keert.…
Ondergang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.678 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
januari
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.057 Vanuit de coulissen van de hemel
strooit zij haar stralen over de aarde
Zij verwarmt nog niet
nog bleek is haar licht
Licht zo oorverdovend stil
en kleurloos bleek
stil als het lied van de doven
bleek als de schaduw van de dood
Er zijn sporen van eeuwig lijden
een heldere bestemming ontbreekt
in het niemandsland tussen dood en leven
tegendraads…
Lijken
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.167 o, wat zijn die bomen kaal
zo vaal en anorexiaal
niet twee - niet twaalf
maar abnormaal
niet eentje niet
maar allemaal
lijken
ze skelet
die geef je hooguit een kwartaal
dan gaan ze dood-
kalm en massaal
voor plantaardig
vet…
Lentenimf
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
922 Heel even maar
hoor ik haar koddig lachen
dan slokt het woud haar beeld weer weg
Nieuw leven ruist er over het veld
een tranenlaken glijdt onhoorbaar van haar flanken
de alvast geleende zomertijd voorspelt
een bruisende oorsprong van ongeboren ranken
Dampend valt de milde voorjaarsregen
geheel bevrijd van het hard bevroren winterjuk
op…
Natuurvrienden
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
733 Kwijlende kikkers
kwaken een uur in de wind
hoor ze eens stil zijn…
Liefdesboeket
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.729 Liefde, sterk als het gras
soepel en buigzaam bij elke wind
- jij door mij zo bemind
nimmer het gevoel van treurwilg
jouw regen blijkt later een gouden
- ik blijf van je houden
zelden tijden van distels
de nectar is dan al in zicht
- mijn liefde is aan jou gericht
wij, verslingerd als kamperfoelie
met de zachtheid van mos
- ik laat…
Sneeuwklokje
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.118 Schuchter werkt het prille groen
vanuit brekend zand naar ’t licht
waar het leven tot in volheid knopt
als serene schoonheid zich ontpopt
dat zich ned’rig naar d’ aarde richt
haar pracht buigt zwaar de ranke steel
en teer bloemt zij haar blad'ren wijd
die puur van kleur het hart ontbloten
wit/groen gerokt; de kern omsloten..
zaden voor ‘…
SNEEUWKLOKJE
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.077 vers gevallen sneeuw
bederft de vroeggeboorte
van ons sneeuwklokje…
"Sneeuwigheid"
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
751 Een witte zegen van stilte
daalt over het land.
In de botten van mijn hand
kruipt een tochtige kilte.
Volle, grauwe wolken luchten
wriemelende witte mieren.
Ze feesten en vieren
de vlokkendans der zuchten.
Miljoenen piepschuimbrokken
verliezen het Noorden
en landen als klankloze woorden
op een grenzeloos kussen van vlokken.…
HERINNERINGEN AAN ONZE MUUR
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
945 rond en stoot geluiden uit
de rock, het rithme van de dans
weerkaatst op muren van beton
de krijger en zijn krachtig paard
de Indiaan met haviksblik
begeeft zich in het groene woud
op zoek naar wild en buit
familie eeuwig in het vizier
vastgelegd om steeds te zien
reeds lang niet meer bij ons
ongrijpbaar ver, maar liefde blijft
natuur…
Haiku (kop op)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.138 kop op, lente haast
heffen alle bolletjes
hun bolletje op…
Vlindervlucht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.067 In de geplooide zoom van het meer
waar takken van de treurwilg teer
het eigen spiegelbeeld doorkringen
en ’t met hun jonge groen omringen
dwarrelt een stervende vlinder neer
Hij vloog in het hemelruim omhoog
ontdaan van beschermende teugels
naar de warme stralen van de zon
hoger dan hij werk’lijk vliegen kon
en verbrandde er z’n frêle vleugels…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 De wind spint draden van schapenwolken
die wervelend door de hemel zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde…
kernklanken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.086 lied
vol tonen die zichzelf verwoorden
sereen, waardoor de stilte zwijgt
en de hemelboog eerbiedig nijgt
diep getroffen door de akkoorden
de melodie lokt zwaar van eufonie
het sluim’ren dat in kern ontstaat
wachtend tot ‘t ritme zacht beroert
en pulserend naar bezieling voert
waardoor de kiem ontluikt uit ‘t zaad
gehoor gevend aan natuurlijke…
Broeikas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
745 De winter blijft uit, zoals voorzegd
de vogels hebben schijnbaar zonder enige zin
- instinctief doch verstandeloos gedreven - in
de zwakke zuiderzon hun tooi te warmen gelegd
Dit seizoen mag die naam niet dragen
geen vlokken, ook geen krakend water
dikke jassen met onnodig hoge kragen
groene wakken met oeverloos gesnater
Ons dorp droomt…
Op open zee
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
807 Kolkende orkaan
Terwijl man en muis vergaan
Zingt er een walvis…
Woestijnmorgen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
731 Verzengende zon
Een slang stelt zich kwetsbaar op
Na een koude nacht…
Jogger
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.045 Door groen, onder blauw
Zwoegt hij voort, dampend, hijgend,
Over lang, recht grijs
Louter gadegeslagen
Door een bellende fietser…
Maart
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.017 Een voorzichtig blauw
Gluurt door een dik grijs gordijn
Naar een glimp van groen
En blij zingende vogels
Hunkerend naar de lente.…
Dit is mijn land
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.209 hoofd
want m’n stadshart is bevuild
ik wil de regen in m’n ziel
want m’n stadsgezicht huilt
een meeuw geeft geluid aan de lucht
een kerkklok zweeft op de wind
een boom neuriet zachtjes mee
alsof Brel het straks bezingt
waar de wereld ophoudt
bij de rand van het dorp
familie nooit verder is
dan een enkele steenworp
waar de natuur…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
785 De vrieskou hangt nog in de lucht,
mijn adem zweeft zichtbaar voor me uit.
Toch is de winterse grens gevonden
en de lente wordt zachtjes ingeluid.
Als aarzelende voeten
betreden vroege bloemen het voorjaarspad.
Even stilstaan en zwijgend groeten,
terwijl de cyclus wordt hervat.…
Hommeles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.095 De hommels worden wakker omdat het lente is
rupsen beginnen aan het jonge pril te knagen
kikvorsmannen laten zich naar het water dragen
woeste woerden achtervolgen menig eendenmiss
De rijen kaal gekopte wilgen staan te twijgen
graaien naar wat wolkjes die van de zon af hangen
terwijl katjes stuivend voortplanting verlangen
komen velen…
De roofvogel wacht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
820 De roofvogel wacht
een houtduif kleppert omhoog
overal veren…
de roos
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
849 bloed
druipt uit
de roos
druppels
duister
stollen zwart
marmerwit
adert
de angst
het groen
gesteelde
leven breekt
de knop
verhangt
tot rode dood…
Woudreus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 jaarringen vertelden de sage
verbonden zijn levensverhaal
gegeven in acht blinde lagen
zij droegen die zwijgende taal
waar dromen je ogen bedekken
doolt eenzaam de roep van zijn geest
vertrekken stil scheurende takken
daar zijn koude uren geweest
toch laat hij zich huiverend zakken
achter het lied van de maan
schuifelen op bebloemde paden…
Vlinder
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.373 Als in een cocon zit ik gevangen
in een intens verlangen
tot de vlinder diep in mij groeit
op weg naar het nieuwe leven dat boeit
Als een rups voorzichtig ontluiken
De draden van zijde als houvast gebruiken
Met de dauwdruppels om haar verspreid
Is zij ontvankelijk en glanzend zoals altijd
Als een kleurenpracht zijn haar vleugels in het licht…
HET VOGELTJE & HET GEVOEL
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.594 Een vogeltje, waar ik de naam niet meer van weet,
zit boven op een paaltje.
Het kijkt heel schichtig om zich heen,
ziet dingen die ik niet kan zien.
Vliegt onverwacht weer weg.
Het heeft een reden om te gaan
en geeft mij een gevoel
waar ik de naam niet meer van weet.…
ommekeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
816 met de nevel kwam de twijfel
die werd langzaam verdreven
door verlangen naar de natuur
en het samenzijn
zo stil was het die ochtend
dat de twee jonge mensen
nauwelijks spraken tijdens het
verlaten van de stad
daar in een wagenspoor
liep hij links en zij rechts
lachend door de bladeren
maar op het jagerspad
dicht onder het lover
vonden…