6044 resultaten.
Korrels in de kunst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Klaproos in al
Je teerheid in een
Zachte rimpeling
Van zomerwind
Weergegeven in
Pastelkrijt, die
Op tekenbordformaat
Tot leven komt -
Donkerrood dat
Levensecht scharkeert
Met het zachtste karmozijn
Waar nu net het licht
Op valt in dunne
Streepjes aangezet
Met een paar korrels
Krijt die achterbleven
En aangeven
Dat je…
meerwaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 vandaag het brood gesneden,
de dag betredend met een zwaai
naar kind en kraai
duizend voetjes in de tijd
vogels zingen goedgebekt
doorspekt met vrij gefladder rond
hun voederhuis
bij mij
scheld mijn schulden kwijt
zolang het duurt
het leven schuurt al lang -genoeg
wel wetend, dat het immer vroeg
om zure woorden
na te laten…
Koud wakker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Koud ben ik
Wakker en kijk
Met kleine ogen
Naar de wereld
Om me heen
Ogen die zich
Richten op de
Liefsten rondom mij
En dan naar buiten
Waar de gouden
Lindeboom mij
Goede zondag wenst
En mijn hart
Het gevoel geeft
Dat het goed is…
Droog en transparant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Het najaar
Staat nog in volle
Bloei als de
Eerste winterse
Verschijnselen
Deze week onze
Kant op komen -
Ramen vol vocht
En condens maken
Dat mijn blik
Vaag blijft, nog,
Maar is het de vrieskou
Die de buitenkant
En mijn warme hart
Dat de binnenkant droog
Maakt en helder transparant…
Zieke geesten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 Verbouwereerd,
De meeste mensen,
Als ze lezen
Dat toen de
Sint officieel
Zijn intocht deed
In dit koude
Land van ons
Hij van alle
Kanten beveiligd
Werd door een
Stuk of tien
Zwaarbewapende
Politiepieten -
Aan de andere
Kant: er zijn
Genoeg zieke
Geesten in dit
Verziekte land hier
Die de Sint maar
Al te graag…
Ingeblikt
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
420 Langzaam schuifelt
De kilometerslange
Rij blikken monsters
In de richting
Van de stad -
Blik aan blik,
Bestuurdersblik
Op oneindig,
Ingeblikt mensenvlees,
De houdbaarheidsdatum
Is niet bekend…
strijkstok
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 een cello zingt zacht...
zijn muziek beroert met kracht en
tussen alles door
gevoelig in het oor
dat luistert naar vandaag
ik bied graag mijn centen aan
want het wil gaan
in opgeheven handen
ruist het leven vol verdriet
geen mens die naar iets anders ziet
wil in zijn kwaad verlangen spreken
goed bekeken komt het daar vandaan
waar zijn…
Kom niet onder hoge bomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
971 Kom niet onder hoge bomen,
die klein zijt en niet groeien kunt,
wie alleen een haastig dromen
een ontrouw denken is gegund.
Zo wie loopt op losse voeten
heeft lichte last van hart en hoofd.
Taaigewrongen wortlen moeten
hem binden die in kracht gelooft.
Zie, de bomen ruisen, leven,
slaan streng hun zware schoonheid uit.
Blijf daar…
Hoe duur was de drank
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Voor Christa
Wat de prijs
Van alcohol is,
Vraag je mij -
Ik zeg alleen
Maar dat de prijs
Van drank hier
Een paar meter
Voor je rijdt,
Op dit fietspad
Dat door een
Tussenberm van de
Rijweg is gescheiden,
Daar fietst Christa,
Zesentwintig jaar jong,
Op haar driewieler,
Haar moeder ter bescherming
Naast haar - tien jaar…
muze
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
620 ergens in een molen
schuilt een vlinder. het is nog ochtend.
of misschien is het slechts
een lichte vorm van ontwaken.
een onvergetelijke droom.
straks zal hij doodgaan.
voorzichtig de lucht in of
met vleugels op de grond.
ik denk aan bloemen.
hoe we zijn geboren. dat
het zo nooit is gebleven. de vlekken
en waar we leven.
ergens sterft…
In het Guinness book
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 Voor een vermelding
In ' s werelds bekendste
Recordlijst worden vaak
Kosten noch moeite gespaard -
Maar jou lukt
Het zonder gedoe,
Zonder de minste
Moeite - onopvallende
Surveillancewagen
Die op gepaste afstand
Achter je rijdt
Stelt vast dat je
Onafgebroken elf kilometer
Lang ongestoord op de
Linkerrijstrook van de
A7…
helaas, onvindbaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
546 altijd op zoek
gewapend met zijn zaklamp
naar ongein
die zijn leven zou kunnen verstoren
zijn leven is
zoeken
zoeken is zijn leven
helaas
zijn leven is zoek
onvindbaar…
waterweefsels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
450 buiten valt het zonlicht zachter
een oude wilg staat als een wachter naast
het wit geweven gras
nu pas speelt de wind met kinderen van nu
hij vindt een zeepbel boven blonde haren
en de wens een lied te scharen
tussen alles door
- hoe zingt een hart? -
vraag ik me af
op het altijddurend graf
tekent zich de tijd in broze uren
glazen ogen…
Horizon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 de glazen waardoor ik zie
spiegelen mijn ziel
in de avond soms aangeslagen
door het stof van de dag
er wordt soms veel aangedragen
waarvoor ik in gedachten kniel
ik ben dan klein
de ander vaak sterk of groot
kwetsbaar ben ik dan,
neen,
niet geheel uit het lood
ook zijn er dagen
dat ik zonder vragen
aan zoete druiven proef
talrijk in…
zonder één geluid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
759 achter mijn ogen
houd ik mezelf gevangen
er is geen wederzijds begrip
- vreemd genoeg -
tussen goed en kwaad
't bestaansrecht plaats ik in quarantaine
samen met mijn monoloog…
Mijn jas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 mijn jas waar ik eens in huisde
is mijn jas niet meer
is mij vreemd
ik gaf 'm aan iemand
van alledag
waar is nu toch mijn jas
het boekje, waar is toch
dat boekje waarin ik alles noteer
al is de pen verdwenen
droogt de inkt langzaam op
zo langs de lijn der vergetelheid
vraag ik me af, wat voor dag 't is vandaag…
Heb het leven lief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
513 Heb het leven
Lief zoals je
Mij hebt lief
Gehad liefste
Mensenkind
Dat zo vaak het zicht
Belemmerd ziet door
Angst voor het leven,
Dat zo vaak je pad
Bezaaid ziet met
Belemmeringen die
Alleen voor jou zo
Zichtbaar zijn,
En voor mij
Verborgen blijven…
Vogels in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
530 Er wonen vogels
In mijn hoofd,
Ontelbaar veel -
Allemaal, een voor een,
Gekooid achter tralies
Van onnuttige gedachten
En voorbije toekomstdromen -
Hunkeren doe ik ernaar
Ze los te laten en
Ze vrij door het
Luchtruim te laten vliegen
Om mij op weg te helpen
Naar mijn voorgoed
Herwonnen vrijheid…
bushalte
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
495 languit
rust de dood
op banken in
het park
harkt de zon
wat oude bladeren
er zit een gele
tussen rood
en ik
zie een abri
wachten…
Blessuretijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Die het leven
Had opgegeven,
Die dag in de
Schaduw van onleefbaar
Beton waar de vogels
Zich voor zo ver
Ze er nog waren
Tegen te pletter
Vlogen -
Kwam in veilige haven
Met gesprekken die er
Werkelijk toe deden
En naar behoren bedeeld
Met farmaco -
Het leven dat onverwacht
Terugkwam maar niet kan
Voorkomen dat ik
Met…
Een voorkombare dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 Kijk terug op
Leegte die mijn
Leven heet
En ontwaar louter
Rotspunten en
Onmeetbaar diepe
Spleten waarin al
Dat leefde moeiteloos
Verdween
En constateer
Dat ik nooit
Bestaan heb…
bevrijding
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 De wereld is mijn tuin. Vanuit deze kamer
zie ik op de dalen neer, stijg met de vogels
naar haar gedachten. Ik probeer dit huis
te ontvluchten, het lukt niet meer.
Daar ligt mijn oorsprong,
onder wortels verscholen,
in de beek, in het gras
ja, ook in het licht
dat sprankelt over het water
mij in haar schaduw laat dolen.
Hier ben ik…
Zwerver
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Achtergelaten
Door hen die
Jou als een
Van hun in huis
Hadden genomen
Geleidelijk aan de straat
Verkozen boven het
Stil leegstaande huis,
Zit op het stoepje
Voor het huis
Ons op te wachten
Ernaar verlangend
Om ons in jouw
Huis welkom te heten…
Leren vliegen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Vliegen is leven.
Vrij als een vogel durven zijn.
Voor aardse mensen is dat een droom.
Icarus, Fokker, Viruly, Gagarin,
Ockels, Kuipers en Keen.
Zij maakten hun droom waar.
Zij vlogen.
Sam Keen? Wie is dat?
Sam is filosoof en schrijver.
62 jaar oud is hij wanneer hij leert vliegen.
Waar? De San Francisco School of Circus Arts.
Hij leert…
de duikvlucht van een duif
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
572 in de stilte voor de storm
verschool zich een oneindigheid...
nu berkengeel en waterwit
elkaar vermengen met het hemelsblauw
waar vorst in zit
beef ik, door de kou
van duizend oude dingen
maar daarboven in mijn kruin
struint zoetelief als vogel en
een kogel -door de kerk
het zwerk betrekt, maar ik niet meer
ik laat de regen dalen…
Toen het stil was buiten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 Toen het stil
Geworden was
Buiten en de
Vrieskou alles
Dat leven ademde
In zich had opgenomen,
De knorrende beesten
Zonder een mens erin
Alleen geluidloos
Nog voortbewogen,
En ook de gierende
Onrust in mijn
Zorg'lijk hart
Was gaan liggen
En zich overgaf
Aan de strengende
Vorst, was het
In dit verstilde
Landschap…
Aan gort
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
434 Anderhalf kilo eiwit
Tien kilometer kabel
Kronkelend in mijn
Hersenpan - zestig jaar
Garant voor gedachten
Zo helder als 't maar
Kan - nu totaal
Aan gort gewerkt,
Uitgewerkt,
Niet meer in staat
Ook nog maar
Een zuivere gedachte
Af te leveren…
' t Komt allemaal goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 Gekromde schouders
Op slot gedraaide rug
Stramme spieren
Die je beweeglijkheid
Gevangen houden in een
Traliewerk ontworpen
Door meneer Parkinson -
Wil je lachen,
Grimlachen misschien,
Dan houdt zijn masker
Je stevig in zijn greep -
Toch blijf je heilig
En tot aan je laatste
Eind geloven in de
Vrije gedachte, los
En niet…
In de wijde omtrek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Voor Roald
Twee maal de
Lengte plus
Twee maal de
Breedte, zo heb
Jij het geleerd
Bij je redactiesom -
Voor mij voelt
Het net andersom
Leven dat leven
Schept, leven
Dat adembaar is
Tot aan elk longblaasje
Toe, leefbaar
Leven tot in de
Wijde omtrek van
De plaats waar ik
Verblijf…
Ochtendgloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Zonnestralen doen de ochtendnevel in mijn hoofd verdwijnen,
Een nieuwe dag als velen maar anders dan andere.
Dag gekleurd door waterige morgen licht,
doet zorgen verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Maar de in schaduw gehulde sneeuw blijf liggen.
Een dag vol perfecte imperfectie.…