9413 resultaten.
Bezoek aan Den Haag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
696 wat mij verontrust
is niet dat het regent
maar wel dat de regen
verzuipt in de putten
het water terechtkomt
de beek bij de bioscoop
onder de grond duikt
en niet meer te volgen
is enkel weer bovenkomt
bij het noordeinde
de hofvijver voedt
en langzaam verdampt
en over de stad kruipt
mismaakt wordt
wat mij uitermate
verontrust is de regen…
Veerkracht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
870 Kroontjespen en potlood,
Voorboden van
Modern woordengeklater
Computer genereert nu
Emoties als vallend water.
Kraanvogeldans,
Verengeplukt, eet ik besmukt
Pittig gebraden, niet te versmaden
Vreet mij ongans.
Mevrouw, mijnheer,
Dit was het, zo ongeveer.…
Weg
gedicht
3.5 met 34 stemmen
44.011 Ze
was ons zo nabij
als het water
dat haar nazong
en door haar handen
ook de vissen in een school dwong.
Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim
niet meer te spelevaren,
dragen bomen herfst,
en vluchten vogels
van de baren.…
dialoog met de zee
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
980 Neem me mee op het ritme van je golven
jouw wassende water reinigt mijn geest
leeg wil ik zijn
zodat ik zijn liefde weer kan voelen
want dat niet meer kunnen voelen
dat mis ik het meest
Wat je mist zit in jezelf
de bron van liefde
is je eigen hart
laat je warmte stromen
opdat je je eigen liefde
niet meer met dat van hem verwart…
Niet te geloven
gedicht
3.6 met 70 stemmen
38.585 Niet te geloven
dat ik knaap nog
een vers schreef over de
zilverwitheid van een berkestam
en om mij heen
grootse dronkenschap
van de bevrijding:
het water was whisky geworden.
Alles zoop en naaide,
heel Europa was een groot matras
en de hemel het plafond
van een derderangshotel.…
Sprong
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.372 ik spring
met nooit geziene hoop
in de poel van levensloop
een druppel
een kind van grote woorden
op reis naar onbekende oorden
naar verzadiging
van langverwachte daden
moed houdend vastberaden
alwaar nu hier
aan rand van water
een val in bron van later
en verlies
mijn waterloos gezicht
in tijd van te vervullen plicht…
Bezoek aan Den Haag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.283 wat mij verontrust
is niet dat het regent
maar wel dat de regen
verzuipt in de putten
het water terechtkomt
de beek bij de bioscoop
onder de grond duikt
en niet meer te volgen
is enkel weer bovenkomt
bij het noordeinde
de hofvijver voedt
en langzaam verdampt
en over de stad kruipt
mismaakt wordt
wat mij uitermate
verontrust is de regen…
Najaarsstorm
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.606 weer,
regeert de natuur
met harde hand
een grijze stroming
breekt los
in zweepslagen
kraakt
de glasheldere hemel
in scherven
vergruist het water
tot ze zich
schuimend overgeeft
waart rond en rond
tot de wind
zijn adem staakt
en nevels oplossen
zodat verborgen licht
weer openbaart…
innerlijke liefde
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.679 Daar zie ik je zitten
Verlaten en alleen
Of is het schijn
Zit je niet alleen te zijn
Maar ben je even in jezelf gekropen
Weg uit je dagelijks bestaan
Op zoek naar wie je bent
De weg die je werkelijk wilt gaan
De zon op je gericht
Het water aan je voeten
De wind om je heen
Eén ding is zeker
Je bent nooit alleen…
verschil
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
915 zie ons
struikelen in de stroming
hoe fel onze armen kleuren
tegen het blauw van het water
hoe ze het lef hebben zo
uitbundig te durven dansen
op de wegen van
-alles, maar niet dit-
grauw maakt de omgeving
afzetten tegen ons, of wij
met onze felle kleuren
tekenen er dwars door.…
Uit de bodem van de diepte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
980 Helderblauw verdronken water
mag ik met je mee
in het diepste van mijn zinnen
over de zwoele zwijgende zee
stromen wij samen door
kolken verborgen geheimen
die ons meenemen in gedachten
stromen uit donkere nachten
de weg die wij banen,
weg uit droomloze paden
uit de bodem van de diepte
de spiegeling voorbij…
WOLKJE
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
925 De voeten in het water
Van de kabbelende beek
Liggend op het groene gras
Alleen aan de over van de kreek
Starend naar de blauwe hemel
Soms waait een wit wolkje voorbij
Dan plots zie ik een roze
En weet ik: die is voor mij
Denkend aan je slanke lichaam
Sportief, sterk, elegant
Was jij nu hier maar bij me
Maar ik heb slechts die lege hand…
Zeedromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 Een zilte wind
streelt haren
in vergezicht
Het zand knispert
tussen schelpen
in fel zonlicht
Een schaduw slentert
warmte geniet
in druppels zweet
Wolken waaien
blauwe lucht
hemelsbreed
Spiegelend water
door koppen wit
verslonden
En ik droom mee
in het moment
verbonden…
Fluisterstemmenzee
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.126 Ik adem vleugels
in de wind
en fluister
diepe wensen
Ze verwaaien
in een stemmenzee
gedragen
vrij van grenzen
Door wolken wit
en water blauw
door stralen licht
en ochtenddauw
De getijden rond
waar eb en vloed
belangeloos ontspringen
En in mijn hart verschijnen
waar ik ze weer
hoor zingen…
Veel later
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.077 Mijn hoofd bonkt en het ruist
bij elk woord dat ik zeg
ik ben er keihard ingeluisd
en het vertrouwen is weg
Ik had prachtige dromen
over jou, over mij, over later
maar jij hebt ze mij ontnomen
nu staat mijn hart onder water
Ik verwelkom de leegte die er is
zeg vaarwel tegen wat ooit was
ik realiseer mij niet dat ik jou mis
dat komt veel…
Zeemeerminnen kind
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.785 Zuiver in de meest kristalheldere beek
Doorzichtig als pas geblazen breekbaar glas
Beweegt ze met sierlijke tred door het water
Alsof ze een echte zeemeermin was
Lange haren nat glimmend in het ochtendlicht
Haar huid prachtig mooi lichtbruin getint
Ze droomt over later als ze een vrouw zal zijn
Maar nu is ze nog…. een zeemeerminnen kind…
Hand over zee
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.015 Een lied van zuiver spinsel
doorbreekt het glas
met licht, wiegend in het blauwe
schijnsel van water op ruis.…
Sauna
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.951 het water onthaalt
in warme bronnen stroomt hun onrust
uit diepe porien doorheen de klamme huid
van verlaten verlangens onder de koelte
van een avondzon
badend in eigen vruchtwater
waarvan de zuurte schrijnt op hun jukbeen
zijn ze gevallen vruchten van hun zucht
naar stil nabijzijn omdat ze de herfst
in lente willen herschilderen…
Storm
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
894 In het nu stille water
drijven witte kwallen...…
Het eerste licht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
797 Het riet fluistert
tegen het water,
een rietzanger antwoordt.
Weer doet het licht
een stap
en wacht...
Traag wijkt de duisternis.
Ik wacht.…
opfrissen
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.882 ik dweil mijn geheugen
met een sopje amnesie
schrob de herinnering
weg in de tijd
ik hoop dat het water
de sporen zal wissen
die jij achterliet
maar mij nog verwijt
ik schoon mijn gedachten
van loze beloften
krop de frustratie
niet langer op
ik leeg de emmer
vol onzuiver verleden
dat langer dan goed is
de put heeft verstopt…
vanaf het strand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.207 verder kan ik niet gaan
in achtergelaten land
ben ik hier gestrand
gevoelig golft de branding
ik schuim in witte koppen
de vraag, ga ik naar de knoppen
of ben ik de wederopstanding
drukkend laag
hangt boven het zoute water
een loden lucht
verzuchtend de zee
opluchtend geeft de zon
een gouden streep mee…
De verlangboot
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
6.624 Wat boven
water kwam drijven: een boot.
Een boot als symbool van.
Te zien waren: een heleboel
donkere poppetjes en een witte
meneer met een vraagteken.
Op de boot voeren geheime verlangens,
waaronder een boot.
Boven de boot scheen de zon.
Het hebben van veel wensen
maakte hem gelukkig als een kind.…
stroomopwaarts
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
694 wij zijn met duizenden
en verkleuren tegen de stroom in
onze onderkaken steken steeds
meer vooruit, willen bevruchten
wij trotseren versnellingen
springen de dood tegemoet,
water moet vallen, maar wij
zijn op weg naar het ultieme ei
wij weten, wij zullen sneven
en laten stroomopwaarts ons leven…
Printelig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Het water rimpelt en
de wolkenlucht ontspiegelt.
Daar wijzen pluimen naar
de hemel. Tot een vulling uit
mijn kiezen valt en de wereld
plots draait om een heel klein gaatje.…
Ook geen profeet
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
754 ik sla mijn staf
op rotsen die
zich splitsen
het water borrelt niet
en naar de bronnen
blijft het gissen
ben geen mozes
die de zee
in tweeën deelt
maar ken de plagen
waarmee de mensheid
zich verveelt
ook geen profeet
hoewel ze aan mijn
woorden hangen
ik raak alleen het
diepste bange uniciteit
zit enkel in je eigen geest…
Golven zonder déja vu
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
664 Geen golf deelt ervaringen
met zowel golf als water.
Één golf
één gedachte
en nooit een déja vu.......…
de stilte lengt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
652 de stilte lengt
de dagen nieuw
naar zomers vol
gevoel
klein
zoals intens
geluk kan zijn
het vijverwater
valt in druppels nieuw uiteen
schittert lucht als bellen
vol plezier
klettert leven
slechts tot hier
in mij
gaat alles
verder
met vleugels
als verlangen
water als
gezangen
voor mij
en wie
het hoort..…
Blootleggen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
770 stap naast vertrapte paden
met voeten in zompige aarde
proef naakt het malse gras
snuif de geur van ziltzoete liefde
in een zwoel ontsluierde nacht
raap kiezelstenen zuiver wit
gepolijst door bruisend water
laat ze glijden door je hand
en voel de stroom van eigen zijn…
suites voor annemieke X
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 een gerucht op straat
je bent beneden bezig
zo kom je boven
de modder kniediep
het eiland is opgeknapt
klaar voor je komst
in een starcraft
van onmetelijke afmetingen
heb je gezeten
een grauwe winter
zie de knop van de oven
slechts een microzon
een meerkoetkwartet
staat half in het water en
danst de winter weg…