6020 resultaten.
Zonder in pijnen te baren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
471 we dansten een streep
met hoofdletter en punt
keurig net tussen de lijnen
zij zullen nooit verdwijnen
maar wij wilden meer
cirkels en lussen
draaien wenden en keren
alles in ruimte uitproberen
kiezen en voelen
met oog voor de juiste kleuren
harmonie en contrast
inspiratie vonkte op volle toeren
wij smeedden goud
volgens alchemistische…
Geen roze mist
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
521 jij hebt de dood
in de ogen gekeken
maar wilde van die
werkelijkheid niets weten
pas later kwam het besef
hoe kwetsbaar het leven
is en welke uiterste datum
er aan onderhoud gegeven is
operaties chemo’s
en bestralingen hebben je
niet klein gekregen in een steeds
meer relativerend bestaan
ze lieten je gaan
in de uitbehandeld sfeer…
Gedachtenrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 ruisen van
bomen kwamen vage
stromen bladmuziek die
neerdaalden als lentelied
ik zag de sprookjes
al van ver en wist dat
jij de sleutel had om ze
hun ziel terug te geven
hand in hand
zijn we binnen gegaan
liefde en warmte
omringden ons spontaan
wij hebben niet meer
omgekeken omdat we
voelden dat wij hier voor
altijd verder wilden…
deur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 als ik aan jou denk
denk ik aan alle deuren
en het schuifgordijn
met de deur in huis
zo is het ooit begonnen
op een mooie plek
je had net de deur
achter je dicht gegooid en
ik kende je niet
we zaten boven
je wilde overzicht en
dat wist ik nog wel
de zon scheen ons toe
met uitzicht over water
de deur op een kier
we…
Tante Loes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
654 Mijn lieve tante Loes
wilde niet veel weten van God en kerk
Ze was niet zo tevreden over al dat wereldlijk werk
Mijn lieve tante Loes
Ik sta strak dichtbij je kist
en jij wordt nu al intens
door menigeen gemist.…
Homo Deus
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
507 We krijgen je wel plat
We maken je tot een Hof van Eden
Met onze immer vooruitstrevende rede
Vergaarden we macht en middelen zat
Er komt een stop op toxische pesticiden
We leggen gebieden aan voor wilde bloemen
Voor de insecten die we nu zo zeer verdoemen
En gaan onze wegwerpcultuur verbieden
Slaakt het luidkeels van de daken
Er is een…
Een stukje geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
411 je lachte altijd
als de ander keek
in een stukje geluk
dat brak uit
het star van
emotieloos grijs
nooit wilde jij
praten maar ik had
wel in de gaten dat
jouw contacten
met hiernaast
werden aangehaald
nog was je bij ons
in de dagelijkse sfeer
maar je gedachten
vlogen steeds vaker
heen en weer met
grotere tussenpozen
alsof jij…
Bloemrijke overpeinzing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
491 Ik ben een bloempje,
dat niet wilde groeien
Ik bleef liever klein
om niet tegen muren op
te hoeven bloeien.
Ik ben een bloempje,
dat kijkt naar de wereld
om zich heen.
Ik leef van haar afzijdig
om mij niet te stoten aan
al het steen.
Ik ben een bloempje,
dat hoewel klein, niet schroomt
in spijt.…
Toverkruid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
586 Met bulderlach en volle borsten
destilleert ze het wild uit de man, die zich
– gelokt door haar grote ogen en open blik –
in haar armen een gefuikte vis weet.
Alleen een list kan bevrijden,
uit de handen van deze tovenares –
dochter van een zonnegod.…
DAT KLEINE VENTJE
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
533 als ventje wilde ik
nog zoveel weten
maar vragen durfde ik niet
over hoe zit dit hoe zit dat
over wie is wie en wie is wat
en hoe het toch kan dat
God toch alles ziet
en hem zien doe ik niet
dus schreef ik ze aan de
onderkant van mijn schoen
om ze nooit te vergeten
om me blijvend te vergezellen
op mijn levenspad van toen
tot ik het…
Cola
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 Het was niet voor niks
dat ik je die cola gaf,
daar in dat café
Ik had er minstens
een kus of wat passie voor verwacht
Misschien was hij iets sneller
deed hij zijn zet
terwijl ik me verbeeldde
hoe je lippen dorstig
naar mij zouden smachten
Hoe we mateloos en wild
elkaar zouden verkennen
eens je voor mijn cola
uit de kleren ging, maar…
Geurige sappen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Rode en gele bladeren gieren wild doorheen kleffe plassen
Naakte hoge takken grillig spookachtig schril ook schor
Zwarte droeve onheilspellende wolken kruipen tergend traag
Universum ondergedompeld in kille duistere winterslaap.…
Angelina
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Ik heb twee volle dozen post
en een la met oude spullen
een herfstblad uit 1989
de vleugels die mama me aandeed
om te zien wat ik moest zijn
en een paar restjes van haar stem
uit de verstolen momenten
dat ik mijn adem inhield
om de geheimen te horen
die ze onderaan de trap besprak
Ik ruik weer wat ik wilde
heel de dag haar liefde
en…
Bloemen plukken
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
542 Als ik bloemen plukken mag
pluk ik ze midden uit het rijpe graan
hun blauw verwoordt de hemel
het wit een stille traan
waar sterren bloeien in de nacht
en rond de maan waar zonlicht lacht
pluk ik een wilde edelweiss
daartussen laat ik de klaproos stoeien
in een jodelblij bestaan
zal ik de mooiste bloemen plukken
want liefde mag uit vreugde…
Mijn patchwork regenjas
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
539 Steeds meer wilde zij lenen, ik gaf alles
Tot ik niets meer over had dan verwachtingen
In een onderpand alles goed zou maken
Het gebeurde niet , zoals ook voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste strofe uit haar zonneboek
Wat ze duidelijk maakte…
Edelsteent zon
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
378 ik wilde altijd al
meegenomen worden
je blikken delen
genieten van jouw lach
zelfs je schaduw zou
ik dragen zodat ik nog
wat dichter bij je was
zou graag dromen
langs je ogen je
zien komen in een
onverwachte stap
de kleine schrik
later toch het handje
voor lief evenwicht
je edelsteent zon
uit gebroken licht
regent lente met
geloken…
Hartelijk leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Niemand heeft ons ooit gevraagd,
of we geboren wilden worden.
Niemand zal ons straks vertellen,
dat we van harte moeten gaan.
Antwoorden hebben we niet nodig,
want we leven altijd innig samen,
binnen onze levende natuur.
Hartelijkheid tonen.
Begrip opbrengen.
Vrede brengen.
Liefde geven.
Dienen.…
Groot gelijk! Proost!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
524 Hij wilde knokken tot het einde,
voor zijn zuurverdiende recht.
Een ieder, die me daarom vraagt,
geef ik mijn meningen nu kado.
Mijn gedachten zijn gratis.
Mijn groot gelijk nu ook.
Laat ons, vriendinnen en vrienden,
tegenstrijdige gedachten wisselen.
Misverstand biedt overwegingen,
bij een lekker glaasje bier.…
Hoboken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
692 Het staat nog op mijn netvlies :
Dirk en ik op het voetbalplein
en ook wel Geert die onveranderd keeper wilde zijn.…
intiemer dan het woord
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 geleden
boetseerden mensenhanden
een kist in de vorm van een boot
sterke mensenhanden borgen
zacht een lichaam in
het zandduin te ruste
duizenden jaren later
scrollen gladde mensenhanden
door de digitale krant
bebrilde mensenogen
kijken nu naar half
geloken dode ogen
de lippen iets uit
elkaar alsof ze nog
iets zeggen wilde…
WOESTE BAREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Gezonde dichters en schilders op het schip
genieten van wilde schommelingen,
voelen zich hecht en zeker als een klip.
Uitdagend brullen waterwelvingen,
hebben een witte, gekrulde schuimlip;
daaruit klinken tijdloze vertellingen.…
bakkeleien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 hitte
alles verdient een naam zei
de oude man onder de boom
de anderen knikten
herinneren jullie je nog de hitte
toen we jong waren het gras
was geel en de insecten
gonsden de mannen knikten
opnieuw
meer kan ik me eigenlijk niet
herinneren uit die tijd
ik weet nog sprak een ander
dat jouw moeder een weerbarstige
vrouw was ze wilde…
De eerste mensen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
382 Mannen zijn voorzichtig
ze versmaden liever hun kansen
dan te vertrouwen op hun neus, maar
tot een hapje zijn ze wel te verleiden
als je aandringt en
er zelf niet ziek van geworden bent
Inderdaad, het is begonnen
met de beroemde appel, een vijg
Na de eerste wilde ook hij meer
We leerden
door het gebladerte heen te kijken
te onthouden…
het moment
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
643 Het moment dat je achter komt dat je sterker bent
Dat je je leven hebt laten leiden door invloed
Die je eigenlijk niet wilde en jezelf niet herkent
Wat in je binnen stroomt niet meer is dan je eigen bloed
Het moment dat je achter komt dat je boven anderen kan staan
Je voor je eigen mening kan opkomen
Dat iemand je deur van je hart laat open…
Huisje aan zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 rustig wapperen
dan gebeurt er tenminste iets
op deze uitgestorven plek
Jij zit maar voor je uit te kijken
en neemt af en toe een duik
Daarna dep je voorzichtig
de haartjes op je schedel
In de bar vond ik je leuker
al zat je wel op te scheppen
over jouw huisje en het strand
helemaal voor jou alleen
Je liet jouw bruine borst zien
Daar wilde…
GROOTSTE WATERSNOOD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 de namiddag
komen vele mensen bijeen
om aangenaam te huiveren
bij brullende golven
hemelhoog spattend schuim
die op de Zeeuwse kust
beuken en spoelen
's avonds davert
het woeste wind- en zeeorkest
rondom geborgen leven
in schijnbaar veilige huizen
is een nietig voorspel
van komend nachtgebeuren
omkneld door grimmig duister
rollen wilde…
Cerberus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 Ach kleine wilde lieveheerskeesje
Beheers je toch een beetje want ik lees je
Voor mijn gemoedsrust niet meer, zenuwpeesje
Je bent een brulboei boze pimpelmeesje
Was je een schoenlepelmaker geweest
Dan zou ik zeggen hou je bij
je leest
Van dik hout zaagt men planken nog het meest
Maar niet dat ene mistig rooie beest
Dus blijf niet stoeien…
Eenzaam en wanhopig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
432 Als in de zeventiende eeuw
De schepen naar de Oost vertrokken Werden de zeelui geitenbokken
Die paren wilden en hun schreeuw
Werd half gesmoord tegen de borst
Van haar, de 'Dame de Voyage'
Een stoffen pop, zij was een rage
Die heel wat lieden heeft getorst
Pygmalion had één van hout
Parijs had rubberexemplaren
Daarmee was het geweldig…
Paasdagen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 venijn
ik heb zijn
tocht gelopen
op de vrijdag
na het avondmaal
in gethsemane
waar judas zijn
verraad pleegde
voor het haangekraai
ondanks zijn dood
voelde ik de
stille eerbied voor
de gewijde belofte
om terug te komen
te verrijzen voor
zijn boodschap van
naastenliefde
die de apostelen
zullen uitdragen
aan zijn volk
ik wilde…
Het regent
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
596 Je hand pakte mijn rok
zo renden we door 't gemaaide gras
we stonden stil: de lucht betrok
wolken wrongen zich in bochten en wegen
je zei: 'laat het maar regenen
de zon - en af en toe een stortbui'
je blik trok als die bui over mijn hart
in dikke druppen vielen we samen
gaf ik liefde weer nieuwe namen
wilde ik voor je dansen
op…