12647 resultaten.
Ravenvleugels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 spinnenweb tussen de dakspanten
schitterende afdruk
van draadvormige flitsen
een streep avondrood
doortrekt de purperen hemel
lage koude lucht
vervaagt langzaam
in grijze nevel
tot het donker neerdaalt
sinister geritsel
langs de dag
door een stille kreet
in tweeën gescheurd…
je veren geschikt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
778 ik zag je
in de lucht was je wit
je veren geschikt
als een vogel in vlucht
pennen op rij
een snavel erbij
om te happen en poten
om wormen te trappen
maar je dook
uit de zwerm
vloog ze voorbij
wilden niet keren
je voelde je vrij
om het blauw met jou
te verrijken voor niemand
je vleugels te strijken…
Natuurgeweld
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
741 Vroeg op de dijk en het water nog hoog
Breekt de grijze lucht boven de kwelder
Geduld nog, dan vallen de platen droog
De zon lichtstippelt, het wordt snel helder
Gaatjes van vogels in natte plekken
Schapewolken boven en op de dijk
De ganzen strekken hun slanke nekken
Gras en water, aarde, basalt en slijk
Verder en verder strekt het land zich…
je lentent al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 mijn winter zocht
de rust die kust
in kleuren van verleden
oogst die draagbaar was
zon die zomerwarmte gaf en
het gewas tot vruchten bracht
in sneeuw en ijs zijn wij
verhard zonder ontplooien
nu is er kans om te ontdooien
je lentent al in sprankelend
verschijnen dooit winter reeds
waar sneeuw en ijs verdwijnen
jouw kussen…
Vuurvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 door de nacht
in doeken gewikkeld
sluipt zijn vlammende staart
voor eens volgde ik
het spetterende schijnen
want vonken weersprongen
of verzon ik ze
het was een reis
over uitgevlakte meren
waar de moeraskoning
het licht uit deed
zelfs het zwijgen liet verdwijnen
alleen in zacht, haast stil gekrijs
klonk de roep van tere tongen
----…
pegelt ijs de stam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
820 zacht buigen
witte vingers
het blauw van
onze korenbloem
weer terug in knop
het wintert
en wat sneeuw
smelt in haar
warme hart, strak
pegelt ijs de stam
in topzwaar worden
is de dood geboren
knakt de bloem
het tere groen verlept
raakt bed in donkere aarde
bedekt met vorst zal zij
geen koning kraaien maar als
lente…
punt zijn staf met steen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
629 bleke bekken galmen hun
onnozelheid in kaalslag
door de dikke vachten
groen staat verderop
te wachten en de herder
punt zijn staf met steen
totdat het dwars geluid
zich weer laat horen
de kudde wordt dan één
de geest gaat jagen
op de prooi het anderszijn
wordt in het nauw gedreven
honden leiden het venijn
hoeven trappen alles…
Zee
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.720 Ter kimme schuift een boot
van noord naar zuid, onhoorbaar
langs de smalle strook tussen lucht en zee,
tussen grijs en grijs.
De avondbries geeft koelte aan de vermoeide geest
bij het rusteloos ruizen van de branding in het luie
landschap van pieren en dijk en scheepswrak.
Achter mij, in het polderland,
de windmolens met wentelende wieken…
Afslag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.268 Dit was een wildpad tot voor kort
zwierend om diepgelegen hoeven
die zich in grasduinen begroeven
onder gewassen kiel en schort
Gortdroge sikken dwaalden hort
de heuvels aan het recht geschoven
haar scheuten meer dan eens bestoven
door hordes vorsten uit het fort
Ze kregen hooimijt van het ploegen
zelfs als ze braaf hun kruisje sloegen…
ik streel je tot koning
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
829 geef mij je angel en
honing kom dichtbij
ik streel je tot koning
je dood is goedkoop
als je mij nu zou steken
zo kort bloedt geen leven
weef het geel van de maan
met de kracht van de wind
in het blad van de bloemen
de glans zal verbleken
als het licht van de zon
de nacht doet vergeten
we vliegen in rood
stuiven meel op de…
In mij kan ik alles
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.116 De wind waait door mijn haar.
Niet in het echt,
maar in mijn hoofd
wandel ik door het herfstbos,
geniet van een dutje in het groene gras
en
ruik bloemengeuren.
In gedachten
tel ik de sterren,
ontdek de mooiste dieren in de wolken
en
zie de zonsondergang op het strand.
In mij kan ik alles wat ik nu niet kan.…
stengelde iets hoger
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
683 ik bloeide
in het groen
naast jou mijn
kleine korenbloem
stengelde
iets hoger
maar ontnam je
nooit het licht
in samen wiegen
op een warme wind
hadden wij
voldoende zicht
wij plukten zon
uit sombere dagen
waarin de uren
leken te vertragen
kom groei met mij
in blauw en groen
jij weet in bloei
wat er samen is te…
dwingen door de weergodinnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 mijn takken zijn gespreid
twijgen in een warm hunkeren
nog is de wind te koud
moeten knoppen zich beschermen
in een winters bunkeren
ik zie het jagen
van de eenden
meerkoeten zijn al dagen
naar een nest aan het
zoeken voor hun eerste leg
en ik besef
dat de natuur zich
niet laat dwingen door
de weergodinnen vogels
zingen…
Ieder jaar...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.080 De lente zweeft over de koude aarde
Blaast zijn warme adem in de grond
De bodem opent zich in vruchtbaarheid
en geeft geboorte aan dit nieuwe leven
Trots laat de aarde ons weer genieten
van een warme deken vol lentekleuren
Lammeren dartelen in de weidegronden
Een zuiver genieten van dit schouwspel
De aarde nevelt zich in warme kleuren
en…
Jij, bloemige
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
3.148 Jouw gezicht, dauwende bloesem
op de kroon van mijn handen.
Ik dorst;
zo zondoorschenen
glanst je mond uit rozenblad gekerfd.
Verstrik;
om je ogen, groen,
spelen de ranken van je haar.
Jij bloemige,
aan je zoete kelk
wil ik me laven,
vruchten wil ik in je zetten
en je bladen strooien
op zonbeschenen paden.…
Vertrek
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.103 Bedwelmend rankte de winde
naar zijn gezicht.
Hij ijlde over
welvende zomervelden.
Onbegrijpelijk brandden de tranen
in zijn keel.
Hij droomde van
wouden en wolken.
Vanwaar de wind en
zou de zon zo purper elders schijnen,
blikten zijn ogen langs het waaien der bomen.
Hij huilde en hij legde zich
op de bloemen om de vogels niet te…
gezwollen borsten
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.863 zij vlecht heur haar,
lang van eeuwig groeien
en zwart van jeugdig genot,
tesamen met gretige vingers
uitzwermend over een
gulzige boezem in mei
zo. zocht zij mij te boeien
ik, de oude heer
in een overjarig krot
met reeds één been in klei
geen blik gunt zij mij
weet toch wel de man
te verleiden
haar gratie vraagt mij
een onbevredigende…
Na de Bosbrand (landengte van Kra)
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.199 Geblakerde wouden en strakblauwe stranden.
Eén eenzaam huiverende palm.
Afgestompt grijnzen bomen
hun zwarte tanden bloot.
De gele zee draagt een
kleurrijke mantel uit visselijven.
Het exotische krijsen der orchideën overstemt,
zelfs van verre, het hemelverscheurende zon-geroffel.
De wanhopige boten van de
zeezigeuners worstelen
met…
aarde (elfje)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.116 oker
dalende zon
in Afrikaanse woestijn
giraffen zoeken de horizon
magisch…
waar vogels spinnen eten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
654 ga mee wandelen
de hei met honden
paadjes wild gegroeid
met geur behangen
bloemenkleuren roze
wit in groen gedekt
het gele zand dat rult
stappen met gedachten vult
ga mee rennen
door het bos en langs de wei
kijk hoe bomen vreemd
hun takken spreiden
om botsen te vermijden
hollen door het tere groen
waar vogels spinnen eten
eekhoorns…
Nocturne
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
817 De vijver glanst van verlangen.
Dode kikkers drijven,
Het wit van hun buiken
Sterwaarts gericht, voorbij.
Met oeroud gekwaak van zomernacht
Zwelt de maan
En een glazige lis strekt het blad
Naar haar licht.
Alles dwaalt.
Veel donkere vlinders
Glijden langzaam dooreen.
Alles dwaalt vannacht.
Uit het slaapdronken riet
Stijgt een lied…
Disparu
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
808 ergens moet je beginnen
met verdwijnen
in geschriften
ik probeer mijn tuin
waar de hondsdraf
aardbeien vergaloppeert
er is echter altijd
dat stokje
omringd door
narcissen dit jaar
en uitgerekend nu
loopt het zaad
van mijn koffieboontje voorbij
met zijn vriendin
ik ben nog niet beneden
of ik wil alweer naar boven
naar binnen…
De jongen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
834 Geel waart de jongen
door de heide.
Smeulende wolken,
aandachtig de vogelroep
der bomen
en wit en wit
de aronskelken buigen
voor zijn tred.
Nooit,
misschien véél later,
vond men het
onrustige skelet, vibrerende
nachtegaalsroep.…
het decor van je lijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
674 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms'te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen mijn blikken
het decor voor je…
Bon vivant
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.133 achter berken klimop en rozen
grazen schotse hooglanders
hun liefde uit het dorre gras
ze meten hun krachten
met de natuur
die bollenland was
koesteren hun kalveren
steken de koperen zon af
van de noordzeeplas
ineengehurkt in de verkoeling
van het meer van eigen tranen
sombert de man verdord in het gras
rimpelend komt de zon uit…
omdat kristal geen druppel trouwt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
662 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
Sloot Impressies
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
741 1
Riet, halsstarrig gras
de onbeweeglijke roerdomp,
een schreeuw ontmantelt de mist,
het water klotst zwartademend.
2
Op de plomp
volgen zilveren druppels,
een aardegroene kikker sprong
in de diepbruine sloot.
3
De welige ogen van de man,
de zachtwitte lelies,
met handen uit karmozijn,
een dromende visser te zijn.
4
Om…
Klapwiek
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.393 Iedere avond als het schemert
Staat hij helemaal alleen
Aan de kant van zijn domein
Te wachten op één been
Ik twijfel altijd na een tijdje
Of hij nog wel leeft
En weet het pas echt zeker
Als hij Vis te pakken heeft
Tegen schemerdonker vliegt hij op
Zijn kunstje weer gedaan
Met opgeheven hoofd kan Reiger
In ’t Nest te ruste gaan…
liet mij landen op fluweel
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
636 ik vlinderde
rond kleuren bruin en geel
en zocht je honing
jij liet mij
landen op fluweel
bij jou was ik de koning
je kelkte dieper
dan ik dacht
maar wist je schat
ik nam je stuifmeel mee
elkaar bevruchten was voor ons
nog meer dan Gods beloning…
Imkers dood
gedicht
2.7 met 57 stemmen
40.458 uw bijenvader is dood
hang het zwarte strikje
om de korf zo los
dat bij de minste wind
ook dit teken vertrekt
jullie kunnen vrijuit gaan
zonder het hinderlijk volgen
van de man die meer beloofde
dan hij ooit waar kon maken
aan bloesem en aan was
-----------------------
uit: 'Blikschade', 1975.…