13844 resultaten.
Het eeuwig lied
poëzie
3.4 met 15 stemmen
4.367 Ik lig en luister in de wei -
En boven mij de hemel,
De grote, blauwe, blonde lucht,
En boven mij een blonde vlieg,
Die zweeft - en zingt - en zoemt-
Weg! - en weerom!
En zingt en zoemt,-
En 'k luier-luister naar haar lied-
Beduidt het iet-?
Ik weet het niet.
Ik lig en luier in de wei -
En ginder zit een vogel,
En vogeltje van pie-pie-piet…
Treurige Geur
hartenkreet
2.5 met 16 stemmen
1.797 Er hangt een treurige geur
in de gangen van het tehuis
somberheid daalt op mij neer
al brengt 't interieur wat kleur.
Ik ruik een treurige geur
op een reünie
geur van vergankelijkheid
weemoed en nostalgie.
Ik proef de treurige geur
bij een ter nagedachtenis
ruik en proef herinnering
van dát wat niet meer is.…
Verloren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.023 Senryu
Gevoel verstikt mij
ik ben mijzelf verloren
op weg hier naartoe…
dun
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
896 in tijden van depressie
wordt zijn dak dun
en hijzelf valt
in een diepe slaap
wilt het niet zien breken
dat heeft hij al gezien
in plaats daarvan
maakt hij een reis
naar onbekende werelden
en komt ooit terug
met de zon…
herfstgeluk
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.127 de wind die tussen de bladeren hijgt
een warme damp die de aarde ontstijgt
ik maak met mijn vingers een kijker
het geluk kleurt alle beelden rijker
ontelbare druppels lekken van bomen na-nat
terwijl de zon er in duizend kansen uiteen op spat
de liefde die in mijn bloedbanen als maar groeit
tegen de seizoenen in aan plaats nog wet gebonden…
duister
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.544 vastgegrepen door het donker
alleen in de eenzaamheid
stilte en leegte in een wonder
gegraveerd in de eeuwigheid
spookt het duister in mijn denken
alsof het mijn gedachten leest
half verdrinkend in het niets
vermoed ik hoe het anders was geweest…
Samen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.389 Aan de rand van ons 'feestje',
een jaar met z'n twee,
is er iets wat ik zou willen zeggen.
Ik heb het soms moeilijk,
en voel me vaak leeg,
ik hoef jou dat niet uit te leggen.
Aan de rand van ons 'feestje',
besef ik heel goed,
dat jij af en toe best moet slikken.
Je meisje verdrietig,
door ziekte en dood,
en jij zal me nooit laten…
Laatste uren
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.039 Het donkere land waakt over
zoete herinneringen.
Een nevellied fluistert over
dagen van vreugde.
Maanzachte stralen bedekken
de aarde met een omfloerste vacht.
Een terugkerende zon
blaast strelend deurtjes op een kier,
droogt de eerste tranen
ontstaan in een wachtende nacht,
jaagt stervende bladeren uit mijn…
gemeenschapsman
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
999 Gemeenschapsman
Weinig tijd voor de ander
Ik ben gelukkig
En zorg dat het steeds verandert
Ik ben niemand wat verplicht
Ik ben zo vrij als een vogel.
Ik ben gezond en ik heb geld.
En niemand kan er zonder
Ik ben niemand wat verplicht
Niemand vind ik echt bijzonder
Ik verdien mijn eigen centen
Levenszin zit in mijn donder…
Blootsvoets...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.423 Bedekken met de mantel der liefde...
Waar heb ik die jás geláten....
Foutjes door de vingers zien...
m'n hand ligt er haast áf...
Van verwaandheid náást je schoenen lopen...
Ik ga voortaan blootsvoets....
Spreken is zilver, zwijgen goud...
Ja, maar ik ben al zólang stil....
Stóppen wil ik nu, met van m'n hart een
moordkuil maken..…
Zinloos verzet
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.236 Dansen, blijven dansen
vleugels in de storm
lamgeslagen
vleugellam
dansen op het ritme
van brekend water
op scherven onder mijn voeten
knarsend om mijn zinloos verzet
ik dans mijn ronde
op het dek
van het zinkend schip…
Zwarte roos .....
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.277 Ooit een zwarte roos gezien ?
een prachtig gezicht
de blaadjes als fluweel
vloeien over in elkaar
geven een bepaalde warmte
al klinkt zwart erg zwaar
De combinatie met een
witte roos als contrast
heeft mij verwonderd
Bij mijn afscheid van
het aardse wil ik
geen bloemen noch krans
Dit boeket verbloemd
misschien mijn angst
voor mijn…
De laatste ril
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.210 het regent in het park
met druppels vrij van vorm
ze tekenen een gezicht
dat verwatert in een storm
bomen verliezen blad
meegenomen door de wind
grijze haren in de nacht
maakt geloven verder blind
ergens valt de onrust
is het meer dan stil
spreekt verleden aandachtig
vlucht de laatste ril…
Explosie
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
900 Ik huldig me in een blozend zwijgen
Bevrijd van zorgen en verdriet
Een doodgewone , zonnige dag
Ik kan wel alle sterren beschrijven
Ik voel een zwellen in mijn hart
Een explosie stijgt tot een klaterende lach
‘k Wil rondhuppelen, dansen en zingen
Mijn pijn voor eventjes verdringen
Vandaag vlieg ik hoog in de lucht
Beschilder ik de wolken…
Woorden raken.......
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.113 Woorden raken…..
bewust of
onbewust
Ze laaien vuur
hoog op
Ook hen die
de rust in zich
hebben
worden vroeg
of laat
door de
scherpte
geraakt…
Twijfel
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
1.324 Binnenin zit het weer in de knoop,
binnenin gaat het weer tekeer.
Mijn hoofd barst bijna uit mekaar,
alles in mij wil niet meer.
Het hele leven doet pijn,
alles is zo gecompliceerd.
Ik word moe van mezelf,
en iedereen die me weert.
Ik word onuitstaanbaar,
kan mijn eigen grenzen niet meer vinden.
Leef in mijn eigen wereld,
en kan mijn…
Droom ?
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.174 Een uitgestoken hand
vingertoppen geraakt
violen in mijn hart
doen snaren trillen
een rilling bij het zachte
bespelen van mijn zinnen
laat een cello weerklinken
mijn ogen dansen op de maat
de zachte minnezang
een krans van sonnetten
teder, doch vlammende
overgave als opus
het smekende geluid
van een enkele saxofoon
doet mij beseffen…
Doodstil
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.146 De wind voert stemmen
mee in je hoofd,
de golven verfrissen
je gedachten.
In de wind en in de golven
hoor je muziek, hoor je gezang,
maar het maakt je niet bang.
Onrustig wordt de stilte echter
wanneer je het tranende zout
op je lippen proeft.
Wanneer je heen wilt gaan
voorbij de duinen van je leven,
wanneer de einder is opgebrand…
Blinde ogen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.108 Je mist het mooie van de kleuren
je mist het zien van een gezicht
Dit had jou niet mogen gebeuren
je kunt niet lezen dit gedicht.
Je rood/witte stok moet je leiden
en ook de hond waar je mee loopt.
Je ogen doen je scheiden
van iets waar je nog steeds op hoopt.
Je bent zo jong nog, en een kind
je leven is zo anders
Je kunt alleen maar met…
gevangen dromen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.032 nachtelijke uren
donkere gedachten
pijnvolle momenten
niet te verzachten
talloze herinneringen
achtervolgende figuren
moeilijk te ontkomen
confronterende uren
angstaanjagende dromen
in een web gevangen
hersenspinsels
gestild in verlangen
doorwaakte momenten
langzaam verglijdend
zonnig morgenlicht
warm en bevrijdend…
Ongesproken
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.505 Ik lees weken voorbij
de langzame dagen
die het leven vertragen
om de stilte in mij
nog meer te behagen.
In wonderen verborgen
woorden van sprekend vermogen
laten de wereld meer ogen
naar een nieuwe morgen
tot emotie bewogen.
Wanneer lippen ongesproken
zo geluidloos blijven spoken
me hier binnen telkens raakt.…
Gelukkig zijn
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.483 Geluk is moeilijk uit te leggen,
toch is het iets wat we regelmatig zeggen.
Menen we dat dan echt of zeggen we het maar,
en is het eigenlijk niet helemaal waar.
Want ‘blij zijn’ en ‘je vrolijk voelen’ is een andere zaak,
dat het verward wordt met ‘geluk’ gebeurt best vaak.
Maar geluk is een gevoel van binnen,
en is niet te omschrijven in de…
Op vergevingsgezindheid
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.811 Ik wil, zei Jan, nu ik verhuis uit dit leven,
Heel gaarn aan Piet alles vergeven
Wat hij jegens mij heeft misdreven.
Maar zo hij 't met eksterogen op mocht doen,
Dan wens ik hem alle daag een wandeling in een nauwe schoen.
----------------------------------
uit: Puntdichten (1859)…
De spiegel ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.169 De vrouw spiegelde zich aan het plafond
haar twinkelende lach weerkaatste
glaspareltjes als geluid
De rijkdom in haar ogen
was haar stille kracht
Hét meesterwerk
dat geen schilder
in kleuren kon vatten
Spijt bij het verdwijnen
van die eigenwijze lach
kwam te laat
zelfs de foto kon de lach
niet meer laten zien…
een zonnig moment
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.040 hoger en hoger aan de hemel
klimmend vanuit zacht pastel
steeds warmer en steeds feller
zachtjes prikkend op mijn vel
rood oranje achter mijn leden
knipperend het zonnelicht
filter ik het verleden
en doe eventjes mijn ogen dicht
genietend van dit zonnig moment
koester ik de geschiedenis van mijn bestaan
wetend dat aan alles een einde komt…
Dans!
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.856 Dans! Door ’t publiek lang verlaten,
Die pirouette in ’t vurig licht.
(Haar critici waren opgestaan)
Doch het schaapke niet gezwicht...
Rokken slaan in hun gezicht!
Kijk hen daarbij van grip ontdaan,
(Gelijk bij ‘tollen is balans verplicht)
Kan ’t stil blijven staan?
“Stoelen noch de mens bestaan;
Dans toch door op holle vaten.
Er is helemaal…
Leef.....en voel.
hartenkreet
4.4 met 55 stemmen
2.817 Adem in…adem uit
Voel……
hoe het is
om te leven
zonder warmte
van liefde
zo koel
Adem in…adem uit
Leef……
neem me mee
naar jouw wereld
zorg dat ik
het leven
beleef
Adem in…adem uit
Leef en voel …….
alleen dan
weet je
wat ik hiermee
bedoel………
Al ooit
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
981 Al ooit iemand ontmoet met ogen
als waterdruppels zo zacht
En met woorden die precies zeggen
wat je op dat moment van hen verwacht
Met een glimlach die je verbaast
de hele dag lang
Iemand met lieve kuiltjes
verborgen in zijn wang
Iemand die spreekt van werelden
waar je zo graag op reis wil gaan
Precies omdat je weet
dat die enkel in zijn…
Zonnestralen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.222 Je geeft een regendag zonnestralen
Je betovert alles met je lach
Ik ben verslingerd aan je ogen
terwijl ik weet dat het niet mag
In je gedachten leven wel vlinders
maar ze zijn er niet voor mij
Terwijl ik ieder woord van jou onthou
ben jij al vergeten wat ik gisteren zei
Je geeft een regendag zonnestralen
Jij bent de reden waarom sterren…
opgesloten in mezelf
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.363 In me,
verterende duisternis
zwaar nevelgrijs.
Neergedrukt in mijn ego-gevangenis
weerklinkt mijn stille krijs.
Geef me weer dromen,
Laat me voelen,
hoe de wind met m'n haren vrijt.
hoe de zonnewarmte over me heenglijdt
Laat me voelen,
dat voelen simpelweg leven is.
Geef me iets..
alles is beter,
dan dit gewatteerde niets.…