15538 resultaten.
Natte kat *)
gedicht
2.9 met 25 stemmen
11.593 In de lucht staat raaf, ze wiekt haar
vleugels van rafelig blauw zeildoek.
De omringende bergen echoën het
dierlijk piepen van metalen scharnieren.
Ik wuif de horizon en word zonneblind.
-------------------------------------------------------------
*) gemaakt in opdracht, naar een schilderij van Sattar Kawoosh…
de jaargetijden
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
927 Zwaluwen in vlucht
een blauw wit achtergrond.
Een dek bladeren en regen
waaronder zomer sterft
aan geen mens of dier gelegen
het is gewoon de herfst.
Een winterlied verhaalt
over lange koude nachten
gure wind en ijzige grachten
en hoe prachtig wit neder daalt.…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
in jouw licht bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.033 je handen dwingen niet
maar koesteren de klei
waarin je vloeiend
lijnen zet die leven baren
ze waren er al
in gevoel maar
scheppend gaf jij
ze hun kracht en doel
modelleerde
zacht je evenbeeld
langs romp en been heb je
haar wanhoop weggestreeld
je vormt en
stilt het ogenblik
schikt het lange haar in een
blauwe strik van droevenis…
Je daagde uit
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
768 ontmoette warm
de zon in blauw
langs witte wolken
haar stralen gaven
licht voor even weer
het zomerse gezicht
ik spon een web om
jou te vangen onzichtbaar
in wat schaduw neer gehangen
je landde in
bekend oranjegeel
en spon geen draad te veel
je daagde uit
ik hoekte nog mijn
trekdraad vol met dromen
maar jij hebt mij genomen…
Steelde godvergeten trots
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
625 kom ik ben
de zon weer even zat
wil je oogsten
zien wat
vruchten ons beloven
ik schil je niet
pel nooit je nieuwe bast
maar wacht je opengaan
en weet jouw zomer
is nog niet gedaan
je kleurde lente
blauw en groen in ogen
bent de wildste bloem
die mijn hemel ooit
nog zal gedogen
je kiemde na het
vurig rood van de papavers
ze maaiden…
Het Heuvelland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
738 De runderen staan als witte vlekken
op een verre heuvelrug
weerkaatsend de witte wolken
van de blauwe hemelbrug.
Groepen bomen staan
als reusachtige dieren op de vele poten,
verspreid in het golvend akkerland.
De buizerd bidt voor hij toeslaat en eet.
Ik weet.
De schoonheid die mij ontroert
en dwingend naar binnen voert.…
Nadood
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.366 Zoetgevooisde hymnen en lofzangen
bezwangeren de blauwe lucht
Woorden zonder betekenis noch toekomst
dwarrelen neer als herfstbladeren
in het altijd mistig okeren ochtendgloren
Terwijl een vrolijke rouwstoet
van dierbare herinneringen
als een slang
door het rottende groen sist
en de grond zich opent
als een vuilbruine schede
gaapt…
quo jure?
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.993 hij ademt voor hen beiden
en praat door alles heen
zij lijdt en laat zich leiden
verliest haar ja in neen
hij loopt met grote passen
waar zij nooit lopen mocht
zij laat de oren wassen
wringt zich in elke bocht
hij hoort haar diepe zuchten
en denkt dat zij geniet
zij droomt van blauwe luchten
verdrinkt in haar verdriet
hij leeft zijn…
zien je nooit als vrouw
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
779 de zon is vrolijkheid
kleurt al je gedachten
ze verjaagt het rotte
dat steeds in je bijt
je ziet nu alles goud
de hemel in het blauw
het diepe rood van bloed
maakt alle zwart weer goed
ze vinden je wel lief
en soms een beetje vreemd
ze zijn begaan met jou
maar zien je nooit als vrouw
je vroeg mij om je vriend te zijn
in een wereld…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.016 hortende tonnen grijs,
slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;…
In ultra violet
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
741 kaats de zon
weerbarst haar stralen
laat me maar mijn
bruin gaan halen
in het ultra violet
ja op mijn eigen bed
ik zag je tussen wolken
met schaduwen de
hele straat bevolken
je nam de mensen in
warmte met je mee
kou en wind volgden gedwee
maar nu de lente komt
en jij weer schalks
lijkt te kijken naar het
blauw dat niet zal wijken…
stiltewoorden
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
939 wanneer ik me vastbind
aan de wind, zing ik
je naam en alles wat ik voel
ik schrijf je neer in ‘t gras,
de lucht en de bomen
op het eerste lenteblad en
zonnevuren rozen
en de liefde zo oud als de aarde
drink ik bij bloemen en blauwe vlinders
wanneer dauw de ochtend ontvangt
als een minnaar, door zomer bewogen
ach, mag ik het leven…
Achter je masker
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
1.010 Daar lig je op je jacht
Slechts denkend aan je teint
Zo vol van levenskracht
Achter je masker in je element
Daar sta je in driedelig blauw
Hoog boven al verheven
Voor ’t oog gezagsgetrouw
Achter je masker ongedreven
Daar rijd je in je BMW
’t Gevoel van arrogantie
de overtuiging van een dominee
Achter je masker intolerantie
Daar ging…
duinvogels
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.832 eens
schreven we samen
zee
ik keek in je hand
en glinsteringen van zomer
vulden de lucht met blauw, bloesems
bomen, beminnen
vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon
onmeetbaar en wij zee
daarna zei je woorden van wolken, meestal
vogels in regen rotsen roest
rozen verscheurd
en het water werd donker, de poëzie haastig
in…
Schelpenwind
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.665 Ik vertelde de schelp
die ik vond op het strand
mijn woorden van liefde voor jou
Ik legde haar terug
in de zee met mijn hand
en zag hoe zij dreef in het blauw
Ik vertelde mijn hart
met de lach van een kind
en de wind nam haar mee met een zucht
Ze ademde liefde
en ik zag hoe de wind
mijn woorden verdreef in de lucht
Ik vertelde de…
Nieuwe morgen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
2.711 dan stap ik in het licht
de ochtendzon schreeuwt in m'n ogen
daarboven werd gevlogen
er zijn gouden lijnen in fel blauw
Ik laat je achter in een wit gebouw
maar dat is niet jij
Waar ben je nou?…
En garde
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.078 weer wordt de strijd aangegaan
tussen geliefden het minnen
aan de kant geschoven, tranen
ook minstens blauwe plekken
en stof om in te bijten
na het vertrappelen dan
het verzorgen, dekens vol
troost op gehavende schouders
en zoete woordjes schuren
in gescheurde oren
die vinger die nog wijst
uit het oog, uit het hart
de dolk die daar niet…
Trein uit 1975
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
629 Groen-blauw landschap
In een wonderbaarlijk
Plat land met kaarsrechte
Sloten
Drie wagons in olieverf
Op een 50-80 cm doek
In 1975 ijverig geschilderd
Onverdroten
Bijzonder en miraculeus
Enigszins vaag; beetje
Mistig.…
Liefdesspel
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.564 De zoete zucht van je woorden
Zacht zingend langs bleke maankoralen
Van liefde zwangere fluistertalen
Ademkristallen die zich boorden
Als nectar in de lotus van mijn hart
Deed sneeuwrozen in mij ontluiken
Geur van nachtbloemen, sterrenfuiken
Het licht van minne in een nacht zo zwart
Aan de blauwe einder van je warme ogen
Wenkt de hartstocht…
Twee jaar
hartenkreet
2.4 met 68 stemmen
751 Yoeri, 2 jaar
Twee jaar en zó echt blonde krullen,
blauwe ogen ondeugend tot en met
Twee jaar alweer,’t leek warempel
gisteren dat je werd geboren,
maar nu, twee jaar later ben je
in je onschuld al zo ontzettend
tot ons clubje gaan behoren dat het
geschenk,wat kleinkind heet zo
bijzonder is, we zielsgelukkig
met je zijn.…
Nachtgedicht
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.248 Als dit gedicht een schilderij was
dan zag je een hemel zo blauw
waarvan de wolken zouden zeggen:
ik hou alleen maar van jou.
Als dit gedicht een schilderij was
zag je bloemen bloeien in een veld,
en dit schilderij zou zeggen:
alleen ware liefde die telt.…
Verlangen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.503 De sprakeloze schoonheid
van jouw kust
bedwelmt mij
Laat me geen rust
Oh mocht ik stranden
op jouw strand
Mijn vormen drukken
in jouw zand
Mijn warmte voelen
in jouw hand
Verdrinken in je
peilloos blauwe ogen
Ontstijgen aan het heden
jouw knisperend pad betreden
Het is mij niet gegeven
De feiten van het leven
onthouden mij…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 Er hangt de laatste tijd
langer een waas over de landen
steeds vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin…
Middelpunt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
755 Door het dakraam drukt een blauwe waas
me dieper het bed in en tegelijkertijd
richting hemel waar een kalme wind
me mee laat voeren tot er weer helderheid heerst.…
Apocalyps
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.461 Zou het van de stalen druiven zijn
die aan betonnen ranken
en langs granieten flanken
wedijverden met blauw azijn ?
De witte raaf, de grijze krater, de ijle damp
trok exploderend over de resten van het kamp
waarin geen hart meer klopte
het laatste leven stopte
zonder getuigen van de ramp.…
Gekluisterd
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
936 In het vruchtwater van mijn zuurstof,
rimpelloos in mijn longen,
spreidt zich een blauwe ijswolk uit
van een bevroren sterven.
Een pijnlijk wurgen, een ijskoud doodshemd
camoufleert mijn purpergevlekte huid,
donkere schaduwen in mijn hals,
door een witgevroren navelstreng omklemd.…
Jij zong de zomer
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
690 aan de rand van
een opgedroogde vijver
golfde het beminnen als
zacht kabbelend water
om me heen
van woorden onderweg
die jij verplaatste
van je handen naar
de zachte zucht die
ik zo stil luisterend
naar me toe dichtte
jij fluisterde de zon
en zachte zoenen
in rood en wit en
zomers blauw
naar mijn slenterend
hart en schouderliefde…
Buitenveldert
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
817 trek los uit de pols
vier rechte lijnen
vier er loodrecht op
alles evenwijdig
rechts en links
van het raster
bomen groene sprieten
met links nog
- ja daar achter -
een blauwe kronkel
bij het tweede snijpunt
vanaf links beneden
binnenkant zet je
een kruis met S
het Gelderlandplein
voor de Shopping
nu nog onderop
een vette rode streep…