3968 resultaten.
Twist met Grete
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.828 Enkel is hij daar,
Tussen mij en haar,
Als ’n metselaar,
Die plots een muur begint te bouwen
In een tuin, waar elke kleur
Van elke bloem, die zich ontvouwen
Wil, in zachte schijn van dageraad,
Een nieuwe, ongekende kleur
Verraadt.…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Mussen, Mees en Spreeuwen
vertoeven in de tuinen
gelegen rond de vijver
en vallen daar met velen op een
verdwaalde vetbol aan.
Zij vieren hun midwinterfeest
van veld en bos verdreven,
vreten daar slechts bolle buikjes
voor zij weer verder gaan.…
LOGEREN
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
996 Er zit een gat in de taxushaag
achterin de tuin van Oom en Tante.
Het is bijna etenstijd.
Maar eerst gaan ze met gevouwen handen
in het vochtig walmen van de schalen
spreuken spreken.
Ze loeren
dan naar me.…
Oude zeeman (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
851 zoutwater vijver die hij kan ruiken, met golven die
hij kan horen, om in ‘n moeilijk eenzaam moment,
aan de oever door zilte geur en geluid der golven,
te dromen van oceanen en liefde in verre havens;
de giertank van boer Hobbema heeft hij al op een
stormachtige dag vol geschept met golven uit de
Noordzee en zingend graaft hij een gat in de tuin…
Winterhout
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.378 Hoog over de lege tuinen
staat het, zuiver afgerond,
met zijn vederige kruinen
op tegen de avondstond,
met zijn neergebogen takken,
met zijn twijgen, teer en sterk
en volledig, op de zwakke
weerglans in 't namiddagzwerk.…
winterhaiku
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 roerloos op een tak
wachten kraaien in de tuin
toch niet op mij?
in zijn element:
de hond wrijft zijn gouden vacht
door de verse sneeuw
die spreeuw...…
Reis naar het oosten
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.987 Opa zit op zijn schommelbankje in de tuin, denkt aan vroeger.
Oma is even weg, als ze weer terug is
hoort hij gelaten haar bestraffende woorden aan.
Oma gaat steeds vaker op reis.
Haar reis gaat altijd naar het oosten, steeds verder gaat ze.
Glimlachend hoor ik haar reisverhalen aan.…
Steen op Steen
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.931 moet het zelf weten
maar je bent een steen vergeten
en dus zeg ik het maar even
anders word je straks weer naar
en de specie is te laf, Henk
en de voegen zijn te straf, Henk
en de steenkleur vind ik achteraf
toch best wel een bezwaar
Zeg Henk, je wil het vast niet horen
maar je gulp staat weer open
en de kruiwagen trekt sporen
van de tuin…
zo van die dingen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
780 ook is mijn interlockje al lang niet meer verschoond
en wordt mijn laatste slipje al wekenlang bewoond
‘k heb jeuk aan alle kanten en ruik niet al te fris
gewoon omdat ik al zo lang een geurend zeepje mis
mijn huis grenst aan een mestvaalt, zo noemt de buurt mijn tuin,
de toiletpot is verstopt en riekt naar geel en bruin
mijn aanrecht is…
Getemperde vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 tenenkrommend chaos
ons verwelkomt
als een duistre vriend, een vijand
die boos vonkend redt, verwolkt,
verdicht tot wij luis'trend
naar ons hart
vermanend in de nacht
weer helder leeggeregend
slechts witte akelei zijn
magnolia en soms pioen
een schijn van rode maan
in wezen eind'lijk
blinkend
wij zijn van wilde bloemen
in een tuin…
TERUG-BLIK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.520 Ik herkende geen kluis,
'k Vond een vreemde in mijn huis,
En 't omsloot eens zo veel wat ik minde,
'k Vond geen schaâuw in de tuin,
Want geknakt was de kruin
Van de aloude, van Grootvaders linde.
'k Vond geen vriend in de stoet,
Die ter kerke zich spoedt.
En voorheen kende ik voornaam en have.…
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Buiten bloesemt het nu mee
en het geurt er en het kleurt er,
in de straten, in de tuinen,
in de bossen, in de duinen,
het wil groeien, het wil bloeien,
het wil geven, zelfs na ’t snoeien.
Maar ik zag vandaag al een tapijt
van witte bloesemblaadjes liggen
tot mijn spijt.…
De laatste roos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
693 Ik liep in de tuin: de laatste keer over mijn erf.
De laatste lichtval tussen bomen, de vogels en drinkbak.
Het laatste restje leven.
Ik heb er al die tijd goed voor gezorgd, dat wist ik
en dat wìlde ik.
Nu het loslaten. Voor altijd loslaten van deze schuilplek.
Om te gaan staan in het volle licht!…
Appelboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Je roze bruidskleed
sierde één keer in ’t jaar zo
dat mijn tuin de mooiste was.
's Zomers zorgde je voor schaduw,
zodat ik onder je kon lezen
en ook je appels groeien zag.
De waslijn wurgt,
en ied're kat doorkrabt je bast
toch gaf je manden vol en veel,
en deelde 'k je vrucht met vogels.…
Verstoord geluk.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.127 In mijn tuin een sijsje zat,
Dat zo'n aardig nestje had.
't Vleugelde in zijn groengeel pakje
Vrolijk in de bomen rond,
Van het takje op de grond,
Van de grond weer op het takje.
In het nestje zat zijn schat,
Die drie jonge sijsjes had.…
Voor jouw 83e verjaardag! ( J. )
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.745 en in de pastorie, zelfs in de tuin
bleef ik gesprekken met jou voeren,
eindeloos.
Jij, je gaat nooit weg
uit mijn leven;
die afspraak hebben wij
stilzwijgend, afgesproken.
Een band, een gelofte
die je niet kunt afkopen!…
Klein lief vogeltje...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Rustig zittend in een mooie tuin…
Toch ben je altijd oplettend voor alles om je heen…
Wat is het toch een mooie dag, niks verstoort je leven, een leven zonder puin.…
Hoe het hoort
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 Geen kreukje te bespeuren
Ze wisten precies hoe het hoort
Nee, niets kon hen gebeuren
Des zondags altijd naar de kerk
Vooraan de eerste banken
Hij nette broek, zij stijve rok
Geen vlekje of wanklanken
Het huis was altijd spik en span
Daar at men van de vloeren
Er kwam ook alleen chic bezoek
Nee, niks geen ouwe hoeren
De tuin…
Winterreis.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
570 Stilaan gewend aan dit bestaan
maar smeltend uit uw tuin gegaan.
Naar poldersloot en groot kanaal
herboren om in vrijheid heen te gaan.
Als water van kristallen fris en rein
zag ik de vissen groot en klein.
Bij waterplanten voedsel zoeken
die zwevend, wenkten hier te zijn.…
Dichten is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 ‘A long and winding road to nowhere in particular’ (Zoro Feigl)
Dichten is met een klein lampje of zelfs een magere kaarslantaarn
De donkere tuin in gaan en zoeken naar
Een lang geleden verloren herinnering
Zelfs de zaak waarnaar je zoekt is vaag, onklaar
Een raadsel, een enigma, een open vraag
Misschien een briefje, misschien een liefje…
De merel en de poes
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
565 Als de merel zingt in ‘t jeugdig groen
mogen wij onze winterjas uitdoen…
staat de tuin met blauwe druifjes schoon
zont de poes zalig onder d’ oude perenboom
je zou denken ze is aan ’t spinnen en ‘t ronken
maar soms kijkt ze even met een loens oog
wat hipt die merel op en af die stronken
hij moet ergens broeden en dan nog zo hoog
wanneer…
Opdracht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.436 Zo is eens Adam uitgeleid,
Verwoest de tuin die hij bezat,
Zo is ook Jobs gelovigheid
Beproefd tot hij geen ding meer had.…
Van niets- naar iets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 En nu na maanden wachten is het eindelijk zover
't geduld beloond, ineens was ze er
een pracht van een roos, stond te pronken in de tuin
speciaal voor jou: ja dat moest zo zijn!
Zo zie je maar, eerst was er niks maar met een beetje geduld
komt alles weer goed in verwachting gehuld!…
Kop voor keel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
535 In de cultuur
in de TUIN der LUSTEN van schilder Jeroen Bosch
laat hij zich terecht, waar prominent, goed gelden...…
herrijzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 ontwaakt ook de natuur
die uit de grond kruipend
zoals de maker van dat alles
het leven ons herrijzen doet
in de zoektocht naar het licht
doorbreekt het slapend zaad
de duisternis van de aarde
zoals de zon met hemelsblauw
het benauwend grijs verjaagt
dartel springen nu de lammetjes
in veld en wei met groenend gras
terwijl in perk en tuin…
Foto van Hullukug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 kraaienpoten bedekt kunnen zijn
Delphine Lecompte, het is laat, ga maar weg
want weet dat ik niet ongelukkig met je ben
Ver weg in Lima of Mali, in Tokio of Oikot
droomt een oude, krakkemikkige, kale man
van grote ronde ogen in een hartvormig gelaat
Hij zingt liggend in bed een melodramatisch liedje
waarin zij op vochtige rozen leek in een groene tuin…
We klagen niet we hebben bomen en schaduw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Spaden bij tuinen staan werkeloos op de grond
het is warm en 't blijft een dag die uitmond in alle rust
nu de dalende avondzon ook al bijna de kim kust.…
Corona , Usutu en merels...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 In parken en in onze tuinen wilden ze leven.
Daar waar mensen veilig wonen.
Dicht leefden we met elkaar.
Wanneer merels prachtig zingen
schreeuwen ze van onze daken.
Houd afstand. Respecteer elkaar.
Het mocht niet baten.
Het Usutuvirus sprak.
Usutu is een roepende in de woestijn.
Merels verdwenen uit de drukke stad.…
Corona - juli 2020
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
377 Menig vakantieganger ligt al uitgestrekt op een zuiders strand;
de tuin onderhouden en stijve botten gaan ook hand in hand.
Zij die naar het buitenland reizen, komen hopelijk gezond terug;
want van corona herstelt men minder snel, dan van een zere rug.…
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 Wat ruis voor mij
Op een muurtje ben ik gaan zitten
Op de grens van tuin naar plavuis
Alleen, voor mijn huis en schuif
De gordijnen van de dag opzij
De zwangere lucht staart mij aan
Vlijtige liesjes zwaaien per abuis
De klimop staat moederziel alleen
De schaduw staat met handen in de zij
Het geluid om mij heen is verdwenen
Ik wil de wind…