Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

vlokken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 434
kinderlijk plezier in het turen naar grijze sneeuwvlokken tegen een grauwe hemel dwarrelende donkere vlekken die zo zacht en beheerst een witte deken vormen alles is rein en zo stil in onze lange winternachten is daar het zachte licht van sterren en maan boven deze toegedekte aarde waar jij en ik beminnen geborgen in elkaars warmte…

Stille getuigenissen

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.327
Nu de winter zich zonder witte kleding voortbeweegt het water in de sloten onverstoorbaar stroomt voel ik toch de kou die ik als kind droeg in mijn te grote jas zelfs de zomer was niet warm want altijd waren er weer die kille ogen die me volgden ach, de stille getuigenissen sterven telkens in de bruinrode dode herfst en enten in…
elze8 december 2008Lees meer >

spelevaren

netgedicht
3.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.254
ik frommel je in gedachten terug hoor sneeuwvlokken nog hikken en proesten, net boven het gras en hoe het landschap kinderstemmen ving, hoog in het ontmoeten van vogels jouw kerstboom die het licht bewoog naar een witte zielloze kamer weet je nog rode ridders en kastelen, alle piraten op het dek het getikketak van tweeëntwintig…

Na een herfstig voluitgaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
grijs kamt winters hand nog witte sporen op een bijna vlakke zee de noordooster dempt de kruinen temt in koude nevels zijn gevreesd bestaan dat uitgewoed is na een herfstig voluitgaan verlopen zijn de hoge golven uit de verre oceaan toch krabbelt zij aan kusten de ondergrondse stromingen zullen strand en land nooit laten rusten…
wil melker20 december 2008Lees meer >

sjakie

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.040
klein en dartel geel met wit heel lief vogeltje met veel pit vrolijk zing je keer op keer uit volle borst het hoogste lied zoveel vreugde geef je mij verjaagd verdriet en maakt me blij hoe klein je ook bent ik wil je bedanken voor wat je mij schenkt met jouw mooie klanken die dan galmen hier in huis door jouw is dit nu echt mijn thuis…
gerda15 februari 2009Lees meer >

lentebelofte

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.073
ik zal geen woorden schrijven geen zinnen van schaduw waarin de wind mijn as verstrooit op straathoeken of op witte bomen in vreugdevolle dagen je zal me niet zien zelfs niet wanneer ik naast je zit zoals jonge geliefden die nooit het sluiten van de zomer horen in de eerste argeloze wolken ik zal lucht zijn -nimmer slapend…

Niets meer van waarde

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.529
De lege plek was snel weer opgevuld door een vaas met tralies, toch leeft jouw gemis terug in de zwaluwen van deze lente ‘k heb er nog geen 't gezien, een zwart met wit bedekte vleugel die al jagend op insecten mijn beeld van jou zal gaan vervagen zes scheppen zwarte aarde een kiezelsteen en een oude spijker en verder niets meer van waarde…
elze26 maart 2009Lees meer >

Nachtvlinder

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Vederlichte vlinder in de nacht Wit verlicht door het donkere pad Gefladder voor de maan op zijn wenken De vederlichte trilgeuren Aanlokkelijk tot in den treuren zullen schenken Met veren voelsprieten Zuigend nectar tot de morgenstond Die nacht van stuifmeel schietend genieten Vruchtbaar en bloesemrijk toen de omgekeerde dagenraad ontstond…

Hommels en lavendelblue

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 666
"alles is liefde" golvend zacht tilt het water jou op in satijnen sluiers veilig vanuit de moederschoot geeft het jou uit handen gedragen in maagdelijk wit in lavendel blue het dijbeen gehuld geleend parelsnoer omhalst je wankelt niet al wordt je gedragen door oude schoenen nooit weggegooid omdat je niet vergeten bent…

De bestemming

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.347
Zo zelden voelen wij ons verbonden met ons lot, en toch staat het hier zwart op wit. Wij denken alles in eigen hand te hebben, onze eigen keuzes te kunnen maken maar we hebben het fout. Anderen komen met hun mening, met adviezen. Deze zouden ons kunnen beïnvloeden. Maar doen ze dat ook? Dat maakt niet uit.…
Matthijs Laan11 augustus 2009Lees meer >

Bommen en bedevaart

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 694
bleek is zijn verschijning als een gravure in glas de open handen ijsblauw perkament zijn vlassig haar verdraagt de winter niet hij rilt, ziet de mens in vrije val schrijft bedroefd een laatste woord zijn ogen naar boven gericht het licht, zo schrijnend wit hoelang nog zullen engelen zingen van vrede op aarde terwijl zijn kinderen worden…
Hanny10 december 2009Lees meer >

Zelfgekozen catacomben

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 555
het mes werd zwaard en triomfeerde in arena’s de duim omhoog als bloed uit tegenstanders spoot voer voor de hyena’s jouw zinnen trekken witter weg als mijn pen zich scherpt als mes en ik jou uit de zelfgekozen catacomben trek van je ivoren toren ons tweegevecht op wit papier kent geen genade er gaan koppen rollen op a-vier…
wil melker14 februari 2010Lees meer >

ja

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 623
alsof we druppels zijn jij en ik uit de ochtend geboren in wit en blauw zei ik we kunnen door de velden waaien en weer huiswaarts keren ons uitstrekken tot zee en strand ‘of tot twee vogels in volkomen stilte’ zei jij ‘ik zal de zon op jouw lichaam zien en alle dagen je ziel’ en ik glimlachte om wat jij zag daarna…

Alles stroomt bij de beek

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 821
Meisje Waarheid in hurkzit bij de beek haar gedachten lossen op, kabbelen mee Wellicht via de Schelde naar de verre zee om terug te komen als witte vlokken sneeuw Boven haar zingt een winterkoninkje een lied voorvoelt de nog verre lente en het verdriet van tijd gaat voort zoals het water vliedt toch het afscheid nemen went maar niet…

Zelfbevruchting is een sleur

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 594
hij groeit als boom takt reikend naar de hemel in verloren droom bladert vreemde kleuren in verdelen van het licht groent voor zuurstof ruist ‘s nachts lichtjes wit bloemt mager in eenzijdigheid bekent geen kleur zelfbevruchting is een sleur hij boomt als een autist wil van het bos niets weten vereenzaamt op een open plek die door…
wil melker23 februari 2010Lees meer >

- De ontsmette wereld -

netgedicht
4.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 468
Geboren, gereinigt zo ontsmet de plekken gedroogd, als tranen met palmtakken in de hand waar de lammeren ter wereld komen begroet de plaats van de daad, in gereedheid gebracht waar men kritische vragen durfde stellen zo wit steriel gemaakt, geconfronteerd onderdeel daarvan wat zuiver verbleekt moest zijn in eenvoud en schoonheid zichtbaar…

Boodschap van naastenliefde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
de nacht sloot met een steen het graf waar hij gewassen en gebalsemd lag een lichaam op de witte lakens verlaten door de ziel die zich in handen van de vader gaf de vroege morgen zag de steen verrold het doodsbed leeg verschrikte vrouwen in geween maar hij verscheen aan volgelingen en getrouwen vroeg hen zijn boodschap van naastenliefde…

In zenuw opgeknoopt

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 515
de stilte had iets statigs een hoog plafond en donkere ornamenten de schouw beheerste de entree met muren vol strengkijkende regenten het stemgeluid heeft het verbruid hier ritselen papieren getekend tot besluit het witte boord in zenuw opgeknoopt met water aan de lippen ze laten je zo stikken nog is er geen opening van zaken…

Totem.

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.187
Ik ook heb dagelijks de witte halzen van de angst gezien, de harde handen van het licht gevreesd. Ik kon de volle stilte van de vissen niet vergeten en werd een heel oud kind. Nu heb ik mijn voorhoofd met droomkleur beschilderd. Dag in dag uit ben ik uw vreemdeling. Ik rook een vredespijp.…

Torens in de minarettenzee

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
waar lans en speer zich kruisten in religieuze sfeer het wit en rood de ongelovigen bevochten op hun tochten staan nu de heiligen in kerken naast moskee torens in de minarettenzee enclaves uit de oude tijd begrensd door ongebreideldheid van actief overheersen oude wortels komen bloot in pijn van lang geleden sterven wij de tolerantiedood…

jasmijn

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 636
toen haar witte dood verstierf tot schitteringen binnen zomer zong de merel regen tot een diepe spiegelplas windstil getrokken glad gemaakt als glas, eindeloos zwart de bodem daar blonken bloemen aan mijn oppervlak hun tere hoofdjes bogen laag, tot aan de verteblik van kijkers er woonde niets dan liefde, niets vertrok het beeld…

de sterren zijn mijn idolen

hartenkreet
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.357
allemaal mooie woorden waar ik van kan lachen of huilen voor mij is iedereen hier een idool, want als je zo jouw emotie durft te tonen dan heb je voor mij de X factor en klap ik op de achtergrond voor de idolen, want zeg nou zelf iedereen die hier iets schrijft heeft een gave die niemand je kan afnemen, dus wil ik al mijn sterren op het witte…
Mitchell14 augustus 2010Lees meer >

memoreren

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 855
deze dag gedenkt een nachtegaal en een dochter de één verloor haar stem, de ander haar vertrouwen in wat werkelijkheid gebood de zachte witte dood van vroege winters zweeft langs alle warme woorden, waar mijn afscheid weeft en ik gebied de lente nog te wachten op iets moois als er dooi valt in december valt een ster weer op haar plaats…
switi lobi9 december 2010Lees meer >

TOEKOMSTGEZICHT

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Half wakend zie ik mijn wachtende oude dag als een liggende molme boomstam op de vergane schors bloeien witte bloempjes tussen jong mos met jeugdige kracht maar uit de dode begroeide boom verrijst één felle reuze oerwoudbloem die ene gave vol wonderbeleven door hemelse machten mij alleen toevertrouwd.…

Waterdruppels

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 771
Scheve bomen langs de rechte weg De wind hier in onze relatie gegeseld herfstig wegkwijnend sporen van slootdiep verdriet tussen de weidse weiden van mijn ontroering Je inmiddels gejatte witte auto rijdt mee aan de andere kant van je zo geliefde sloot Slechts twee waterdruppels op het zijraam van mijn knal rode Net niet vervloeid…
Hans Nusink13 november 2011Lees meer >

hangplek

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
de witte wereld gaf geen zicht op warme tenen of een veilig dak de afgezakte ranken van mijn oude klimop lieten meer te wensen over en het ongemak van dikke dekens drukte zwaar tot waar een spreeuwenvolkje zichtbaar kouder werd, liep er slechts wat warmte tussen opgepakte veren zoveel keren al gaf de voederplank niet alleen maar wat…
switi lobi4 februari 2012Lees meer >

Cristiano Ronaldo

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.608
. ----------------------------------------- In eigen huis is Barça nu verslagen, Dat ook nog door de vijand in het wit Die luistert naar de naam Real Madrid, Voor Catalanen niet om te verdragen. Die balen van dat negatieve saldo: “En uitgerekend door die zak Ronaldo.”…

Met donkerpaarse strik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
hun tijd vroeg grijze kaarten met donkerpaarse strik haar laatste wens was anders zij koos voor licht en wit in samenzijn met wilde bloemen die bloeiden aan hun stam een leven lang met zorg gekoesterd tot het aardse zijn voltooiing nam de bloemen wiegen samen op het laatste zuchtje wind stil verwaait de handkus van haar…
wil melker6 augustus 2012Lees meer >

Duel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Een fruitvliegje voorbij wit tussen woorden die zingen, die het geroezemoes verdrijven van achtertuinkinderen. De gevleugelde ridder belegert mijn hoofd. Gedachten rennen in paniek uiteen en struikelen over elkaar tot een verraste stilte ontstaat. Het beeld bevalt.…