8651 resultaten.
vlokken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 kinderlijk plezier
in het turen naar
grijze sneeuwvlokken
tegen een grauwe hemel
dwarrelende donkere vlekken
die zo zacht en beheerst
een witte deken vormen
alles is rein en zo stil
in onze lange winternachten
is daar het zachte licht
van sterren en maan
boven deze toegedekte aarde
waar jij en ik beminnen
geborgen in elkaars warmte…
Stille getuigenissen
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.327 Nu de winter zich zonder
witte kleding voortbeweegt
het water in de sloten
onverstoorbaar stroomt
voel ik toch de kou die
ik als kind droeg in mijn
te grote jas
zelfs de zomer was niet warm
want altijd waren er weer
die kille ogen die me volgden
ach, de stille getuigenissen
sterven telkens in de bruinrode
dode herfst en enten in…
spelevaren
netgedicht
3.7 met 33 stemmen
1.254 ik frommel je in gedachten
terug
hoor sneeuwvlokken
nog hikken en proesten, net boven
het gras
en hoe het landschap
kinderstemmen ving, hoog in het
ontmoeten van vogels
jouw kerstboom
die het licht bewoog naar een witte
zielloze kamer
weet je nog
rode ridders en kastelen, alle piraten
op het dek
het getikketak
van tweeëntwintig…
Na een herfstig voluitgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 grijs kamt
winters hand
nog witte sporen op
een bijna vlakke zee
de noordooster
dempt de kruinen
temt in koude nevels
zijn gevreesd bestaan
dat uitgewoed is na
een herfstig voluitgaan
verlopen zijn de hoge
golven uit de verre oceaan
toch krabbelt zij aan kusten
de ondergrondse stromingen
zullen strand en land
nooit laten rusten…
sjakie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.040 klein en dartel
geel met wit
heel lief vogeltje
met veel pit
vrolijk zing je
keer op keer
uit volle borst het hoogste lied
zoveel vreugde geef je mij
verjaagd verdriet
en maakt me blij
hoe klein je ook bent
ik wil je bedanken
voor wat je mij schenkt
met jouw mooie klanken
die dan galmen hier in huis
door jouw is dit nu echt
mijn thuis…
lentebelofte
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.073 ik zal geen woorden
schrijven
geen zinnen van schaduw
waarin de wind mijn as
verstrooit
op straathoeken of op witte bomen
in vreugdevolle dagen
je zal me niet zien
zelfs niet wanneer ik naast je
zit
zoals jonge geliefden
die nooit het sluiten van de zomer horen
in de eerste argeloze wolken
ik zal lucht zijn
-nimmer slapend…
Niets meer van waarde
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.529 De lege plek was snel weer opgevuld
door een vaas met tralies, toch
leeft jouw gemis
terug in de zwaluwen van deze lente
‘k heb er nog geen 't gezien, een
zwart met wit bedekte vleugel
die al jagend op insecten
mijn beeld van jou zal gaan vervagen
zes scheppen zwarte aarde
een kiezelsteen en een oude spijker
en verder niets meer van waarde…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.026 Vederlichte vlinder in de nacht
Wit verlicht door het donkere pad
Gefladder voor de maan op zijn wenken
De vederlichte trilgeuren
Aanlokkelijk tot in den treuren zullen schenken
Met veren voelsprieten
Zuigend nectar tot de morgenstond
Die nacht van stuifmeel schietend genieten
Vruchtbaar en bloesemrijk toen de omgekeerde dagenraad ontstond…
Hommels en lavendelblue
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
666 "alles is liefde"
golvend zacht
tilt het water
jou op
in satijnen sluiers
veilig vanuit de moederschoot
geeft het jou uit handen
gedragen in maagdelijk wit
in lavendel blue
het dijbeen gehuld
geleend parelsnoer omhalst
je wankelt niet
al wordt je gedragen
door oude schoenen
nooit weggegooid
omdat je niet vergeten bent…
Milka Zomer
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
791 Zwoele bellen lila loeien
uiers witte plas.…
De bestemming
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.347 Zo zelden voelen wij ons verbonden met ons lot,
en toch staat het hier zwart op wit.
Wij denken alles in eigen hand te hebben,
onze eigen keuzes te kunnen maken
maar we hebben het fout.
Anderen komen met hun mening, met adviezen.
Deze zouden ons kunnen beïnvloeden.
Maar doen ze dat ook?
Dat maakt niet uit.…
Bommen en bedevaart
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
694 bleek is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt,
ziet de mens in vrije val
schrijft bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog
zullen engelen zingen
van vrede op aarde
terwijl zijn kinderen worden…
Zelfgekozen catacomben
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
555 het mes
werd zwaard
en triomfeerde
in arena’s
de duim omhoog
als bloed uit
tegenstanders spoot
voer voor de hyena’s
jouw zinnen
trekken witter weg
als mijn pen
zich scherpt als mes
en ik jou uit
de zelfgekozen
catacomben trek
van je ivoren toren
ons tweegevecht
op wit papier kent
geen genade er gaan
koppen rollen op a-vier…
ja
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
623 alsof we druppels zijn
jij en ik
uit de ochtend geboren
in wit en blauw
zei ik
we kunnen
door de velden waaien
en weer huiswaarts keren
ons uitstrekken tot zee
en strand
‘of tot twee vogels
in volkomen stilte’
zei jij
‘ik zal de zon
op jouw lichaam zien en alle
dagen je ziel’
en ik glimlachte
om wat jij zag
daarna…
Alles stroomt bij de beek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Meisje Waarheid in hurkzit bij de beek
haar gedachten lossen op, kabbelen mee
Wellicht via de Schelde naar de verre zee
om terug te komen als witte vlokken sneeuw
Boven haar zingt een winterkoninkje een lied
voorvoelt de nog verre lente en het verdriet
van tijd gaat voort zoals het water vliedt
toch het afscheid nemen went maar niet…
Zelfbevruchting is een sleur
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
594 hij groeit als boom
takt reikend
naar de hemel
in verloren droom
bladert vreemde kleuren
in verdelen van het licht
groent voor zuurstof
ruist ‘s nachts lichtjes wit
bloemt mager
in eenzijdigheid
bekent geen kleur
zelfbevruchting is een sleur
hij boomt als een autist
wil van het bos niets weten
vereenzaamt op een open plek
die door…
- De ontsmette wereld -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
468 Geboren, gereinigt zo ontsmet
de plekken gedroogd, als tranen
met palmtakken in de hand
waar de lammeren ter wereld komen
begroet de plaats van de daad,
in gereedheid gebracht
waar men kritische vragen durfde stellen
zo wit steriel gemaakt, geconfronteerd
onderdeel daarvan
wat zuiver verbleekt moest zijn
in eenvoud en schoonheid zichtbaar…
Boodschap van naastenliefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
616 de nacht
sloot met een steen
het graf waar hij
gewassen en gebalsemd lag
een lichaam
op de witte lakens
verlaten door de ziel die zich
in handen van de vader gaf
de vroege morgen
zag de steen verrold
het doodsbed leeg
verschrikte vrouwen in geween
maar hij verscheen
aan volgelingen en getrouwen
vroeg hen zijn boodschap
van naastenliefde…
In zenuw opgeknoopt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
515 de stilte had
iets statigs
een hoog plafond
en donkere ornamenten
de schouw
beheerste de entree
met muren vol
strengkijkende regenten
het stemgeluid
heeft het verbruid
hier ritselen papieren
getekend tot besluit
het witte boord
in zenuw opgeknoopt
met water aan de lippen
ze laten je zo stikken
nog is er geen
opening van zaken…
Totem.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
2.187 Ik ook heb dagelijks de witte
halzen van de angst gezien,
de harde handen van het licht gevreesd.
Ik kon de volle stilte
van de vissen niet vergeten
en werd een heel oud kind.
Nu heb ik mijn voorhoofd
met droomkleur beschilderd.
Dag in dag uit ben ik uw
vreemdeling.
Ik rook een vredespijp.…
Torens in de minarettenzee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
541 waar lans en speer
zich kruisten
in religieuze sfeer
het wit en rood
de ongelovigen
bevochten op hun tochten
staan nu de heiligen
in kerken naast moskee
torens in de minarettenzee
enclaves uit de oude tijd
begrensd door ongebreideldheid
van actief overheersen
oude wortels komen bloot
in pijn van lang geleden
sterven wij de tolerantiedood…
jasmijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
636 toen haar witte dood verstierf
tot schitteringen binnen zomer
zong de merel regen tot een diepe spiegelplas
windstil getrokken
glad gemaakt als glas, eindeloos zwart
de bodem
daar blonken bloemen aan mijn oppervlak
hun tere hoofdjes bogen laag, tot aan
de verteblik van kijkers
er woonde niets dan liefde, niets
vertrok het beeld…
de sterren zijn mijn idolen
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.357 allemaal mooie woorden
waar ik van kan lachen of huilen
voor mij is iedereen hier een idool,
want als je zo jouw emotie durft te
tonen dan heb je voor mij de X factor
en klap ik op de achtergrond voor de idolen,
want zeg nou zelf iedereen die hier iets
schrijft heeft een gave die niemand je
kan afnemen, dus wil ik al mijn sterren
op het witte…
memoreren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
855 deze dag
gedenkt een nachtegaal en een dochter
de één verloor haar stem, de ander haar vertrouwen
in
wat werkelijkheid gebood
de zachte witte dood van vroege winters zweeft
langs alle warme woorden, waar mijn afscheid weeft
en ik gebied de lente
nog te wachten
op iets moois
als er dooi valt in december
valt een ster weer op haar plaats…
TOEKOMSTGEZICHT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 Half wakend zie ik mijn wachtende oude dag
als een liggende molme boomstam
op de vergane schors bloeien witte bloempjes
tussen jong mos met jeugdige kracht
maar uit de dode begroeide boom
verrijst één felle reuze oerwoudbloem
die ene gave vol wonderbeleven
door hemelse machten mij alleen toevertrouwd.…
Waterdruppels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
771 Scheve bomen langs de rechte weg
De wind hier in onze relatie
gegeseld
herfstig wegkwijnend
sporen van slootdiep verdriet
tussen de weidse weiden van mijn ontroering
Je inmiddels gejatte
witte auto rijdt mee aan de
andere kant van je zo geliefde sloot
Slechts twee waterdruppels op het zijraam van mijn
knal rode
Net niet vervloeid…
hangplek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 de witte wereld gaf geen zicht
op warme tenen of een veilig dak
de afgezakte ranken van mijn oude klimop
lieten meer te wensen over
en het ongemak van dikke dekens
drukte zwaar
tot waar een spreeuwenvolkje zichtbaar
kouder werd, liep er slechts wat warmte
tussen opgepakte veren
zoveel keren al
gaf de voederplank niet alleen maar
wat…
Cristiano Ronaldo
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.608 .
-----------------------------------------
In eigen huis is Barça nu verslagen,
Dat ook nog door de vijand in het wit
Die luistert naar de naam Real Madrid,
Voor Catalanen niet om te verdragen.
Die balen van dat negatieve saldo:
“En uitgerekend door die zak Ronaldo.”…
Met donkerpaarse strik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 hun tijd vroeg
grijze kaarten
met donkerpaarse strik
haar laatste wens
was anders
zij koos voor licht en wit
in samenzijn
met wilde bloemen
die bloeiden aan hun stam
een leven lang
met zorg gekoesterd
tot het aardse zijn voltooiing nam
de bloemen
wiegen samen
op het laatste zuchtje wind
stil verwaait
de handkus
van haar…
Duel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Een fruitvliegje voorbij wit
tussen woorden die zingen,
die het geroezemoes verdrijven
van achtertuinkinderen.
De gevleugelde ridder
belegert mijn hoofd.
Gedachten rennen in paniek uiteen
en struikelen over elkaar
tot een verraste stilte ontstaat.
Het beeld bevalt.…