7668 resultaten.
Slaapversje
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.322 Donderstraaltje, Donderwolkje
Dondersteentje, Dondervlok
Slaap maar lekker in je bedje
Lieve Hedje, sta niet op
Droom van wolken, groene bomen
Mooie dingen die gaan komen
Hoe de sneeuw voelt op een top
Kom tot rust daar in je bedje
Vrij van alles, niets belet je
Geef de warmte nog niet op
En doet onweer je wakker raken
Dan zal ik over…
Lichte schaduwen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.170 Lichtjes worden gedoofd,
bomen worden herinnerd
aan geborgenheid en vrede.
Nieuwjaarsbrieven
duiken in kistjes,
met dromen voor een volgend jaar.
Dagen worden gevuld met
naweeën van een zalige warmte,
uitgestrooid in zoete wensen.
Glanzende sterren
bieden weer hoop,
stralend over de hele wereld.…
die mooie beloften
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
9.597 En in dit liefelijk landschap de zoon
van de maker, aan een boom genageld,
maar geen spoor van geweld
of verzet, alleen maar
vrede, rust.
Zijn lege ogen kijken het landschap in,
om zijn mond spelen eeuwige vragen,
waarom dan, wie ben je,
waar was je, e.d.
Zonder verwijt, hij moet hebben geweten
wat er zou gaan gebeuren.…
Lentekriebels
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.447 Ik voel weer vlinders
en mn hart gaat sneller slaan
Ik zie de groene knoppen in de bomen
de vogels hoor ik fluiten
en zie al krokusjes komen
Mijn lach bereikt mijn ogen
als een kind zo blij
huppelend en opgetogen
De lente...mijn jaargetij
na ellenlange donk're dagen
voel ik me weer écht blij…
Herfstgloed
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
990 koppig lang hadden de bomen
hun zomerse groen vastgehouden
maar slechts twee nachten vorst
hebben nu de vreugdevuren
van de herfst weer aangestoken
bladeren gloeien oranje
goudgeel en bloedrood op
een valse belofte van warmte
op deze koude najaarsdag
de zon doet nog een waterige
poging het licht wat te verlengen
en verspreidt een gulden…
Bloemen in de wind
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
907 jij, die in het oosten woont
adem mij je dichtzang
laat de lentemaan stijgen
in ‘t lied, door sneeuw bedekt
het landschap wervelt traag
met ranke rug gebogen
naar de sterren en
mijn abrikozen droom
kom, strijk neer
ik werp bloemen in de verte
over maagdelijke bomen en
de stilte van een winterzee
kom, rust uit
op het windkussen…
Winterlicht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
806 kom met me mee
naar het veld van het verleden
nu het zachte winterlicht erover glijdt
de lage zon kleurt goud het dorre gras
en geeft een mooie lange schaduw
aan boom en struik, als in hun ware aard
geen camouflage en geen franje meer
geen plek om te verstoppen
de doornen zichtbaarder dan ooit
geen watervogel die zich eenzaam waant
ze…
Hallo Lente
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
747 Hallo Lente, wat ben je maagdelijk
pril, bijzonder groen, dit jaar
de winter liet zich innig gelden
maar nu laat jij jouw zon zien
gaat er een knoopje los
voor bomen bladerknoppen
zag ik jouw vriendin, de zomer
vandaag al een beetje glimlachen
vanachter haar blonde gitaar
liep ik over schaduwkant
van straat naar glasbak
om het…
HOEVEEL LENTES
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.111 wil je het compleet
met polonaise en stoelendans
Het geeft mij
de kans alles te observeren
als een kat in de boom
Wordt het een boze
droom of toon jij
je betere ik?…
‘ Op een steen gewet ’
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
542 Boom beklopt z’n bast,
in z’n talent gerustgesteld
draagt hij de takkenlast.
In de kleur van een
gevleugeld paard, vlecht ik
verlangen in een ponystaart.
Geluk op een steen gewet,
met messen achter prikkeldraad
tot lappenpoppen versneden.…
Moeras van Verdriet.
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.230 Bladerloze bomen vertakken treurig in de lucht.
Gisteren praalden daar fris groen vol met vrucht.
Vandaag overstromen de tranen in mijn hart
in dit desolate landschap blijven wolken donkerzwart.
Ik mis je!…
in zwart
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
785 in zwart gekleed
zijn wij beiden
door faun en elf
verleid
een verhaal is nooit
voorbereid
ook niet toen poorten open sprongen
ook niet toen wij engelen konden horen scoren
in de kerk en kerkers
wij de machtigen altijd doorgronden
geen leger is genoeg
geen bom, geweer of troef
zal dit licht ooit doven
kijk en wacht
ooit kun jij ook
in…
NENEB
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
620 Zij beent achteruit
Achteruit vooruit
De
Warmte van de zon
Voelt anders
Haar ogen zien gepasseerde
Bomen afstand nemen
Een mens
Hoort zij naderen
Misschien
Met een hond
Hij passeert
Snel
Voor haar
Ja, met een hond
Rechts in`t gras verschijnen
Sneeuwklokken
En
Stoere buitenjongens
Fluiten
Haar voortdurend voor…
geënt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
596 schaduw vangt bomen
met de oude zang van hoop
een jaarring teveel
*
een perk wordt een park
wanneer vier blaadjes geluk
samen opgroeien
*
zelfs de lucht is grauw
wanneer de zee geen vorm krijgt
in mijn gestalte
*
alsof zijn vleugel
de horizon omhoog tilt
tot een meesterwerk
*
een felgroene glans
lokt de merel naar de top
de…
Op naakte huid
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
470 *
jouw adem, uitgestoten langs de lente
geurt liefde tussen boom en blad
en valt
in milde streling op mijn naakte huid
waar de zomer bloeit liggen oeverloze lelies
waar wat schaduw kust
rust de tijd in een rivier vol stenen
het water gaat haar weg
en waar ik mijn blozen leg, blinkt de roze
avondgloed…
Tegen beter weten in
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Opgelost in extase
schilder ik je een panorama
Bergen, beekjes, bomen
en blijf hopen op stormen die
uitgestrekte vlakten strelen
Indringend en geheel geef ik mezelf
als toverwolk cadeau…
Mos
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
973 In de luwte van de boom
In schaduw van macht
Groeit het schuwe mos
Dat zonder schroom
Pretentieloos
Genoegen neemt
Met het minste licht
In staat
Om fris groen
Onbaatzuchtig zacht
Slechts daar te zijn
Om de donkerste plek
Van kleur
En warmte te voorzien
Zoals compassie
In kosmos
Fris groen, onbaatzuchtig zacht
Zorgt voor licht en liefde…
roest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 met wel duizend tegelijk bezongen ze de boom
zo leek het
en zo torende hij
luidkeels hoger in de blauwe herfst
de kilte brak in honderd stukken
een wagenwiel vol goud verdraaide allengs
alle hoeken
in het oude gras
langs hun glanzende stipjesjas
gleed de dag ineens omlaag
de hond pakte de stok en ik hielp zoeken
tot de morgen…
Zij is mijn bruid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 Het stille water uit de wintertijd
Wordt van de ijskap bevrijd
Door een zon die warmer straalt
Mij uit mijn winterslaap haalt
Lente laat leef tijd ontwaken
Zintuigen voelen groeiend raken
In diepe gronden treft het doel
Ontkiemt een tinteling gevoel
Voel in mij de levensstroom
Ondanks de flink gesnoeide boom
De knop is om, ik…
het eindigt niet
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
706 twee kraaien
in een nog kale boom
het schemerlicht valt uiteen,
rolt een nieuw gevoel uit voorjaarsverte, de wenk
is zichtbaar
ze kijkt
en weet zich eenzaam
wacht tot wind
haar adem verdeelt en golven achterlaat
in het zand dat er ligt
blijf staan, zegt ze
het verleden vindt houvast
tussen de jaren, intiem
wanneer een ster zich…
simpel lentegedicht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
736 Ik wandel met je hand in hand
door het herboren lenteland
de kleuren van de bladeren aan de bomen
zijn als die van je ogen zachtgroen
de kleur van je huid
is lichtbruin als van de oude herfstbladeren
alles straalt in de zonneschijn
ik wandel met je hand in hand
in het herboren lenteland.…
wandeling
netgedicht
2.9 met 28 stemmen
746 wind zwerft
door de stilte, door de dorst
naar een eerlijk inzicht
bomen wuiven, zeggen
even gedag tegen de lijster
in de lucht
het water bouwt een eilandje
aan de oeverkant, luistert tussen het riet
naar de avond die zo graag zingen wil
ik word schaduw, een maan
onder alle manen
een hond blaft de verte toe
in grote dromen
daartussen…
De rode zomerjurk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
812 nog zie ik aan de wand
een verschoten beeld
van het meisje met de
rode zomerjurk
was ik weer kind
ik sloot mijn ogen
duizendmaal
telde de treden die
steeds luider kraakten
oorverdovend
dan stil
alleen
de zwijgende boom
die met koude handen
wonden groef
ijzig, zoals
het laatste licht
door mijn vingers glipte
ik voelde…
Lied van de natuur
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
532 Die avond nam zij
mijn hart bij de vijver
en lispellende libellen
raakten rivieren golvend
bogen bomen eerbied
streelde wind onze haren
onze lijven wit en wild
die avond nam zij
mijn ziel bij de rivier
begeerte van forellen
aan oever van het water
vlogen vreemde insecten
die lonkten met honing
en we liefden ons lustig…
betreden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
427 de wind had mijn bloemen afgepakt
geknakt
lagen ze verspreid, in tijdloos
verder dromen
onder versgevallen blad droogde slechts
wat oude aarde
over oude bomen viel het licht fel in een gat
opnieuw geopend door de harde kern
van wat ik ooit verloren had
in de tussentijd van nu vergeef ik al mijn pijn
tot aan de witte draden van het hoge…
door alle ruimte heen
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.485 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
door alle ruimte heen
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
1.232 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
Tuin der dichters
netgedicht
4.6 met 48 stemmen
1.602 De handen behoedzaam bijeen
gehouden aan de ander
vergezellen de boom aan zijn herinneringen,
in deze tuin waar inspiratie te vinden is
ziet men geen ontbrekende beelden
doch enkel de strepen als vertakking
van een schilderachtig leven.…
gezellig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.396 gezellig
een boterzachte kerst
verwarmt genoegens onder licht
vertier
de boom is perfect; zwart
met gulden sterren en versiersels als
het klatergoud van welstand, binnen pijn
mijn ogen fonkelen
door alles wat er schijnt
lijkt dit feest zo mooi en blij
als ik stilletjes wat verder kijk
prijken vlinders tussen kleine wensen
en het…
De woorden worden plots gedragen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
667 De woorden worden plots gedragen
door tederheid van wenkend licht,
terwijl de koude winterdagen
de lente houden uit het zicht,
maar onweerstaanbaar zal toch komen,
het voorjaar met het nieuw bericht
dat blaadjes aan de zwarte bomen
gaan groeien als de winter zwicht.…