27216 resultaten.
Metamorfosen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
718 Terwijl de sportzomer der NOS
Nu sinds een dag of twee al onderweg is
Is op 't Carmel College Eduland
Nog immer sprake van 'Tapetenwechsel'
En klinkt thans de schalmei
der stoelendans
Rondom de leerkrachtzetel
Oude talen
Van gym-millennials in klaslokalen
Weet slechts een kleine minderheid der moeders
En mannelijke wederhelftopvoeders…
Gezakt
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
405 Alles werd de man uit handen genomen,
een enkele tissue daargelaten,
ongeacht of er iets ging dagen,
dingetjes invielen,
hij weer eens een vicieuze doorgang zocht,
een pre-psychotische periode doormaakte;
een dwaasheid om snel te vergeten.…
Eendags-engel
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.272 Mijn engel voor een dag
Laat het eeuwig duren
Laat de zon nooit ondergaan
Wees mijn engel voor een dag…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.302 Kan ik leven bij de dag
en niet reiken naar de dag van morgen
omdat ik kijkend naar vandaag
genoeg heb aan mijn zorgen ?
Mag ik uitzien naar de dag
tastend naar de dag van morgen
en verlangen naar een moment
zonder al mijn zorgen ?…
1 Mei, dag van.....de arbeid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
609 Zondag, een prachtige dag
een zonovergoten dag,
een mooie dag
na een gloedvolle zalige nacht,
een pracht van een dag
beslommeringen van gisteren
zijn voltooid verleden tijd
vandaag is het zondag
"dag van de arbeid"
en ik doe weinig tot niks.…
Relatief.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 De tijd is evenals
ruimte relatief
voor de mens die
leeft van dag tot dag
met ongerief, maar
iedere dag heeft hij
in wezen lief.…
Bezoek aan Den Haag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
696 wat mij verontrust
is niet dat het regent
maar wel dat de regen
verzuipt in de putten
het water terechtkomt
de beek bij de bioscoop
onder de grond duikt
en niet meer te volgen
is enkel weer bovenkomt
bij het noordeinde
de hofvijver voedt
en langzaam verdampt
en over de stad kruipt
mismaakt wordt
wat mij uitermate
verontrust is de regen…
Vlucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 Misschien zag ik in
het raam van de trein
jouw gezicht wel stralen
en hoe je sprak over mij
kon ik niet horen
Misschien sprak je wel
helemaal niet over mij
en heb ik je stralende gezicht
als een hond de angst
enkel maar geroken
Misschien was het fout
om jou te gaan zoeken
en tijdens een aardse reis
te menen dat
je me wilde ontmoeten…
met pijn in mijn hart
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.796 Laatst iemand ontmoet
Het goede gevoel gaf mij moed
Om open proberen te zijn
Delen en praten over pijn
Voorzichtig verkennen
En aan van alles wennen
En van knuffelen op z'n tijd
Heb ik geen enkele spijt
Jouw warmte was een feest
Zoals nog nooit is geweest
Slechts van korte duur
Want we scheiden: nog dit uur…
Bezoek aan Den Haag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.283 wat mij verontrust
is niet dat het regent
maar wel dat de regen
verzuipt in de putten
het water terechtkomt
de beek bij de bioscoop
onder de grond duikt
en niet meer te volgen
is enkel weer bovenkomt
bij het noordeinde
de hofvijver voedt
en langzaam verdampt
en over de stad kruipt
mismaakt wordt
wat mij uitermate
verontrust is de regen…
Elise
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.910 Ik moet jou niets meer vragen,
maar
opwellend
zwellen dikke parels:
flou
ontwaar ik enkel nog jouw dichtgebleven rozenknop
en kan het bevend niet aanvaarden.…
hier ontspruit je
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
848 Hier ontspruit je nieuwe liefste
Nieuwe liefste die ik ken
Hier ontspruit je uit het niets
Hier ontspruit je uit mijn pen
Hier ontspruit je uit het blad
En in de verte uit de kiem
Hier ontspruit je in je woorden
Hier ontspruit je pantomiem
Hier ontspruit je dan uit alles
Hier word je bedacht
Je hoeft hier enkel maar te zijn
Meer wordt…
Illusies
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
3.821 Het mooiste geluk kan instorten,
Onverwachts die harde klap
Geen enkel mens kan daar tegenop
ik voel me ontzettend diep bedrogen,
Maar hoeveel vrouwen heb je dit gelapt,
Hoeveel houden jouw geheim verscholen,
Afscheid wordt me nu bevolen,
En waar ik naar verlangde,
Wordt me voor altijd ontnomen.…
afspraak met de dood....
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.198 verdoken in haar wereld
laat zij amper dromen toe
hoor je enkel nog de stilte
in het kloppen van haar hart
zoekt een traan naar wegen
in de weerspiegeling van hoop
dat wat haar ooit ontnomen
laat verlangen naar de dood
waar het leven is doorbroken
tijdloos vergaan
die nacht haar kind verloren
verwoestte haar bestaan…
Origami
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.305 Uit verveling
vouwt hij vogels
in Japanse stijl
uit verlangen
bouwt hij luchtkastelen
die zo grimmig zijn
vervoering torsen
en tenslotte
laat hij vissen vliegen
van noord naar zuid
met papieren vinnen
op de straalstroom
en een toverfluit
de maan die blijft
onzichtbaar totdat
zijn geschreven zinnen
enkel origami zijn
en droef van…
Schiedam
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.300 Het pauselijk wapen pontificaal
boven de ingang van de kerk,
voor enkele jaren monumentaal
gepromoveerd tot basiliek.
De hoogste, grootste en het eerst:
wie tussen raffinaderijen
en grote havens niet onder wil gaan,
moet met pakhuizen aan een gracht,
zelfverzekerd en megalomaan,
zich presenteren als uniek.…
Overdonderd
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.350 Overdonderd als ik ben,
heb ik enkel nog oog voor één vrouw,
met jou wil ik het leven delen,
mijn hart behoort nu aan jou.…
Voorbij dromen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
787 Sterren
voel ik in jouw ogen
het gezicht zonder gelaat
in het diepste donker
wanneer jij mij
komt halen uit mijn lijf
dromen wij niet meer
al het sterfelijke is reeds voorbij
samen zweven wij
puur
enkel op gevoel
naar het magische licht
vier handen
verlangen
en ontvangen
de kracht van liefde…
winters zacht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
878 toe maar , schilder maar
zachtgrondig
de gevallen zomer in een notendop
vergeet de nerven niet als enkel restant
van sappige groene bladeren
denk aan de kleurenschat die je kreeg
en vooral het licht dat groeien deed
creëer een herfsttapijt
niet alleen zacht
maar warm genoeg
om de winter te dragen
zodat het niet eens zielig lijkt…
Ook geen profeet
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
754 ik sla mijn staf
op rotsen die
zich splitsen
het water borrelt niet
en naar de bronnen
blijft het gissen
ben geen mozes
die de zee
in tweeën deelt
maar ken de plagen
waarmee de mensheid
zich verveelt
ook geen profeet
hoewel ze aan mijn
woorden hangen
ik raak alleen het
diepste bange uniciteit
zit enkel in je eigen geest…
Naakte waarheid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
745 Een silhouet
tekent zich af
in vroeg ochtendlicht
het verbolgen lichaam
spreekt naakte waarheid
waar geen enkel woord
nog in ontbreekt
hier raapt zij hoop
tussen gevallen sterren
stapelt dromen
tussen wit papier
en alleen haar hart
dat wankelt van gedachten
dwaalt nog in de waanzin van bestaan…
Nooit meer hetzelfde.
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.514 Waar wij ooit
elkaars warmte waren,
daar is nu leegte, enkel nog maar kou.
Ik huil op mijn kussen
en praat tegen dat van jou:
“Welterusten schat”, “Goejemorgen lieffie!”
Wat ik ook probeer,
het zal nooit meer
hetzelfde zijn, zonder jou.…
opgeruimd
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.227 en zonder spijt of aarzeling
gooit hij zijn voorbije jeugd
in enkele schamele dozen
kleding, knuffels en cd's
trofeeën van de sportclub
passen niet in 't nieuwe leven
alsof vroeger nooit bestond
niet de spullen zal ik missen
maar het aanklevend gevoel
die opflitsende beelden
uit ons kringloopgeheugen…
voorbij de einder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 zijn tijd gekomen
ontstijgt een meeuw de kust
om boven voorgoed
de ogen te sluiten
nabij de branding nog
een enkele vaalwitte veer
eensklaps verstard de spieren
zeilt hij nog talmend door
voluit gestrekt
de stille vleugels
onopgemerkt zal
hij achter de horizon
het kalme water raken
uit “De Zee en Ommelanden”…
Stille Traan
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.322 Verontrustend
De nieuwsberichten
Over de dood en het verderf
Autoriteiten die zich enkel bezinnen
Op machtswellust, gewin
Rijkdom op 't eigen erf
Ongelofelijk doch waar
Geen reële kansen geboden
Een existentie onmogelijk zwaar
Bitter mensonterend bestaan
Hartverscheurend
De reflecties gevangen
In de zwellende spanwijdte
Van mijn stille…
Ik gladiator weer
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
589 ik gladiator weer
speel niet
met wilde beesten
mijn wapens doden
slechts degene die
mij tegenstand geven
ik olie mij
met woorden die mijn
tegenstrever zeer bekoren
maar toen de keizer
downde met zijn duim wist
ik de wedstrijd verloren
later in de catacomben voelde ik
dat wij elkaar verstonden er was
geen strijd enkel wat onenigheid…
VAN HET SINTERKLAASFEEST IN VERWACHTING
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
2.928 De Sint is
niet enkel
voor het kind gekomen
Wie houdt
er niet
van 't vervullen van dromen?
Donkerende tijd vooraf
klopt van
stil verwachten
Krijgt dat aangename
dat verzachte
vraag en vragensteller van belang
Bij de haard:
de aarzelzang
van het kind 'drie turven hoog'
De maand december
heeft zo
z'n kantwerk zomen.…
In memoriam J.H. Leopold
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.800 Hoezeer in zich besloten, van elke schijn ontdaan
is uwe stem tot ons gegaan
zingende en voor góed in ons verloren,
de weinigen, de enkelen uitverkoren
om te bestaan.…
werelds
netgedicht
1.4 met 33 stemmen
5.456 centenkwestie
machtswellustelingen
milieuterrorisme
niet-Chinese spleetogen
verboden enkels
foute groene broeken op de boulevard
spaghetti-vreters in het nauw
onmogelijke referenda
voedselbanken overspoeld door minima
overspel maakt een rijke man nog rijker
armlastig vecht voor bestaan
niemand die gelooft
dat de ander gelijk heeft…
Een lichtje.
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.559 Lieverd, hier een licht
dat duister verplicht
om warmte uit te stralen
En mij na vele uren
het humeur doet herbepalen
Het kaarsje doet mij enkel denken
aan een beeldschoon iemand
en het zachte wijsje
op de achtergrond zal mij nooit vervelen.
Wit rode kaarsjes op kaarsenblad branden
en ik vergeet even mijn verdriet
draag het op handen.…