9928 resultaten.
Glazen toontjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 jij spreekt met
glazen toontjes
die verwaaien
in de wind
waar ik vaagjes
melodieën hoor
uit jouw jeugd
als spelend kind
in je haren
dartelt zon
op zoek naar
lichtend blond
heldere ogen
kaatsen lente
als jij dansend
naar mij komt
wij schaduwen
de boulevard
spiegelen samen
het verliefde paar…
Het bruinverbrande bloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 ik zag je in het avondrood
na een dag vol zee en zon
je oogde lief het bruinverbrande bloot
dat contrasteerde met het
fraai oplichtend blond waarin ik
sporen van de golven vond
je kus was koel en zilt
het waterzout vroeg dorsten
lessend om nog meer
je hand speelde met zand
jij blikte met helder blauwe ogen
het genieten van een…
Lentelui
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 Dat scheelt weer een jas
al knispert het nog wel.
De bladresten van
twee seizoenen terug
zijn aardig opgedroogd.
Ik kan de schade
nog niet overzien
van twee seizoenen niets
te hebben uitgevoerd.
Met verse boomschors
schep ik
nog wat orde.
Haar inhalen hoeft niet meer.
Tussen de troosteloos
afgestorven herfstresten
waren de bollen…
Afspraakje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
730 ‘t Is mei, ‘t is mei, de lente is gekomen,
De wind is warm, de lucht is blauw, ik ruik
De jonge blaadjes aan de blije bomen,
De vlinders vliegen, buiten. En mijn buik
Zit ook vol met fladdervlinders, binnen.
Vandaag, vanavond, gaan we samen uit.
Vandaag, vanavond, gaat het echt beginnen.
Vanavond streel ik zacht haar zachte huid.…
De stilte van het doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
478 ik zag
je voeten in het gras
handen vol met bloemen
je lichaam raakte
aan de wolken
een hemel in je lach
ik wilde snel beginnen
met dit moment op linnen
schetste vage lijnen
maar jouw ziel
leek weg te kwijnen
in de stilte van het doek
jij reikte mij de hand
zette verf en ezel aan de kant
om de echte lente te genieten…
Als eenling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 groen spreekt
het blad
zijn verhaal
van knop
tot bloem
in fraai rozet
als eenling
in het loof
gezet
ruisen zij
als bladeren
het refrein
zijn blij
om samen
boom te zijn…
De bol van toen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 de regen spat
wind jaagt
zand en aarde
op het blad
dat verzuipt
in modderbad
kou vriest
bruine randen
aan pril groen
dat terug wil
kruipen in de
bol van toen
maar altijd
trekt het licht
koestert zon
de kleine knop
die opent als
de winter stopt…
Een dwarse streek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 nog staan de instrumenten
wat donker afgesteld
want somberheid was troef
maar uit de bak
trekken toch al snel
hoge tonen aan een speelse bel
een dwarse streek
over slaperige snaren brengt
het pril geluid niet tot bedaren
zij lijken nog ontstemd
maar als de zon gaat schijnen
zullen dissonanten zo verdwijnen
dan gaat het lentelied…
Bloei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Een zonnehemel
kleurde ochtendrood in huis
gekleurd leeft het nest
waar vogels verzamelden
tot de lentedans in mei.…
Gebruinde benen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 het prille van lente
schroomt de bleke huid
t shirts en de korte mouw
lijken haalbaar voor de vrouw
maar de spiegel rekent
onverbiddelijk af met
witte top en korte rok
zonder gebruinde benen
kleur krijgt langzaam
weer de overhand
waar somber het straatbeeld
lang domineerde
de donkere massa breekt
in speels en licht bewegen
nog even…
Groen van toen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 de sneeuw was plotseling weg
niet eens in een langzaam proces
kale aarde is al wat rest bedekt met
vage zwemen sprietig groen van toen
er is iets vreselijk misgegaan
door het vervlakken van het zicht
ik kan de wisseling niet meer aan
van het voortdurend strijdend licht
de schemering duurt dagen
omdat zij haar greep op de
werkelijkheid…
haiku
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
622 het indringende
zó in het oog springende
van het eerste groen…
Seine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 zon op de kademuur verbindt
een schaduw kort van oponthoud
in lichte schalen de trap afdalend
zonder bepaalde tijd wiegt het water
blinde lichtvlekken zeilen op een
zucht over ronde bogen van de brug
hoe ver kun je doordringen in de zon
een zwervend leven vol warmte
voor een ogenblik verzadigd weven
glinsterende draden
passanten rusten…
De vonkenregen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 je smeult
kringelt rook
in speelse vormen
ik blaas zacht
jouw vuur iets aan
je knispert en vonkt rood
ontvlamt daarna
in feller branden
schroeit bijna mijn handen
weer laai je op
tussen grijze as
verdrijft de koude nacht
nog is de vonkenregen
in je ogen niet geblust
als je lach mij plagend kust…
Ondernemerslenteleed
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
703 Wat moet je met dat mooie lenteweer?
Wat moet je nou met al die voorjaarsdriften?
De acquisitie, BTW-aangifte
En kosten kleuren deze dagen meer
Je wilt naar de terrassen of verkassen
Maar zit gevangen tussen paperassen…
Geurjaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 De wolk van zoete geur
waar je door heen loopt
blijkt toch afkomstig
van een enkele struik
waarvan de witte bloesem
haar zoetheid met je deelt
Als er een bankje stond
zou je hier langdurig blijven
nu loop je weer door
de geur nog even in je neus
luistert naar een zwarte vogel
die vrolijk zijn hart uitstort
in dit uitgelaten seizoen…
Lentekriebels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
491 Laden zijn geleegd
bureau is weer opgepoetst
voor dichter schrijfwerk.…
TE VROEG BLOEIENDE PERZIK
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.141 Och God, Uw lente prijkt -
Wie weet - nog vele jaren.
Laat 't hart Uw gunst ervaren,
Tot het in bloei bezwijkt.…
Minder rood in het roze
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
448 er is dit jaar
iets minder rood
in het roze
van mijn prunuslaan
het wit
zit meer naar boven
raakt aan het blauw
dicht tegen hemel aan
in zuiverheid
weer mooi geloken
door kou blijft
deze pracht lang staan
de zonovergoten
harten heb ik gemist
toch straalt het laantje
een feeëriek gezicht…
Het paardenbloemt in mei
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
529 Het paardenbloemt in mei
terwijl de vogels fluiten;
de kinderen buitelen blij
en lachen weer vaak buiten
en ook de grote mensen
hervinden weer het kind
dat met heel vele wensen
het leven diep bemint.
Laat vogels en laat bloemen
je diepste naam maar noemen.…
In roets en schicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 ik weet het grut
de grijze bolletjes pluis
hoor ze piepen in hun huis
waar het ouderpaar
de bekjes vult van
het jeugdig ongeduld
in roets en schicht
met tomeloze vaart
tot de herrie is bedaard
het wollig spul
op de laatste zonnestraal
in alle rust de nacht ingaat…
Meidag.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.259 De lucht is warm, de lente is daar,
Het groen komt zich vertonen.
Och, lieve Heer! zie gunstig neer!
Wij klagen nooit ons dagen meer;
Wij willen dankbaar leven;
Och Heer! wil ons vergeven!…
Bloei
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 Zijn inborst leefde
vroeg in de lentemorgen
in de dauw van mei.…
Ouderschap
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
490 Opzoek in het gras
wachten gulzige jongen
met open snavel.…
Het blonde geluid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 ik zag zon
twinkelen in je haar
hoorde het blonde
geluid van de lente
keek je aan
in je ogen klonk
de omfloerste melodie
van ik wil met je gaan
jij pakte mijn hand
op de muziek
van golven liepen
wij langs het strand
waar meeuwen zeilden
op ijle tonen verwijlden
en wind in wit tegen blauw
ik hou van jou dirigeerde…
Ontwaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Met een transparante parel van het blad
wordt mijn visioen in mysterie beneveld
bezongen door een aria dat galmt
in de glorie van de dageraad.
Ik overwin het eerste licht door een kier
de hoop op het weerzien van mijn droom
één gedachte bij de aroma van cacaobonen
dat is de handeling wat vanzelfsprekend gaat.…
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 ik zag takken breken
wist ze van dood hout
vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken…
Leegstand....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Ze staan
leeg
badder-en zwemseizoen
nog niet begonnen
Zon heeft
de aarde
met prille lentevingers
aangeraakt
Ze vragen
om
wielen
wielen van fietsen
Kijken uit
naar fietsers
die een rustpunt
aan deze plas zoeken
Binnensmonds
even vloeken
want ze staan
er nu wel:
onbewaakt.…
Het isolement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk
waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten
natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende
lente heel snel aan zijn end…
Mijn schilderij is blond
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
632 ik heb vanmiddag
in streken
het voorjaar opgezet
nog niet
met groot penseel
en felle kleuren
maar het pril van
eerst verschijnen op het
lichte wit van sneeuw gelegd
zon wist met
zijn koesterende warmte
al wat diepte in te stralen
mijn schilderij is
blond van wind en zon
in lentes eerste levensverhalen…