3863 resultaten.
Yes we can!
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
176 ..."KEN HET WEZEN
DAT IK U KAN?"...
Onthoud dat nou
kaninefaten
uit lugdunum
batavorum
en friese vrouwtjes
uit stavoren
praat ik latijn?
nou da's toch fijn!
het zijn toch echt
geen holle vaten
Kijk, 't is puur
een kwestie
van willen en kunnen!
dan komt alles
in kannen
en in kruiken
kun je de juiste
persoonsvorm…
Samenval
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.009 Men kan niet de ellende van 't leven vergeten
Zonder lied en geld in armoe, zo lang,
Dan wordt een dichter voor beedlaar versleten,
Niet alleen in Han Kou, ook in Lo Yang.
En dat terwijl hij het lied heeft gemaakt
Dat ieder, van keizer tot koelie, kent.…
Negen maanden
hartenkreet
4.5 met 46 stemmen
5.622 Het is gek dat je gewicht je niet kan boeien
Steeds minder zwaar werk en minder blijven staan
Ja, je bent zwanger nog 4 maanden te gaan
Nu is het dat je kindje al echt opbloeit
Inmiddels ongeveer 1,5 kilo en 35 centimeter gegroeid
Je buik gaat nu ook echt boller staan
Ja, je bent zwanger nog 3 maanden te gaan
Elke dag weer een stapje dichter…
LIED.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.951 Schijnt dees nacht ook eens zo lang
voor wie bang
eigen droefnis uit moet wenen,
wie met liefde 't hart volgiet,
ach, hij ziet
de uren vlieden om zich henen;
en hij houdt de zaligheid,
die de tijd
uit zijn handen zoekt te ontstelen,
dichter aan zijn borst geprangd,
en verlangt
zelfs aan de uren te bevelen!…
Bekende Nederlanders uit Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De Nederlandse letterkunst kende in
Belle van Zuylen en Gerrit Achterberg Utrechtse
schrijvers en dichters van een grote waarde en
heden met Ingmar Heytze behoudt de stad binnen
de letteren zijn plek op de aarde.…
De stervende pelgrim
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.173 Maar dan, met zijne huik, aleer, na weinige uren,
'T delirium der dorst hem zijn verstand verdwaast,
Verhult hij zijn gelaat voor 't fel geloer der gieren,
Wier geilheid op de buit van stervende ogen aast:
De dichter, met een wijle van woorden saamgeweven,
En rond zich als een waas van weemoed uitgespreid,
Verbergt, voor het gemeen, de…
Heimwee
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.961 schouw naast de pendule
gaat 's avonds leven, en het is weer goed
zoals zijzelf achter de haard gezeten
wat praten kon en mijn gedachten las
ik voel uw bijzijn als een nieuw geweten
dat mij bestuurt en dat voor mij uit tast
------------------------------------------------
uit: Gedichten en proza van Henny Wilmer*)
*) Henny Wilmer was een dichter…
Zwaar weer op komst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
668 Ik zag zes witte paarden
en een op hol geslagen hond
ik zag een dichter in een greppel
met een gele roos in z'n mond
ik zag acht mensen in zeven sloten springen
en niemand werd vermist
ik zag een schim van een schaduw
die het ook niet meer wist
Wat heb je gehoord mijn beste vriend?…
Dan zal de zon weer schijnen wordt het aangenaam WEER!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Dichterlijk recensieverslag (writing with sound) van Sigfrid Karg-Elert's Passacaglia und Fuge über B.A.CH. op 150
gespeeld door organist Arjen Leistra in de Westerkerk Amsterdam, op zondag 27 juli 2025, 13 uur in de seie
REMBRANDT ORGAN SERIES, painting with sound!…
Tussen wat was en kan zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 Ze schuift onze stoelen dichter bij elkaar,
maakt ruimte voor wie niet meer is,
laat ons delen wat overbleef.
En terwijl buiten de nacht zich verzamelt,
leggen we onze hoop voorzichtig op tafel.
Niet in grote woorden,
maar in wat klein genoeg is om waar te zijn.
Aandacht.
Moed.
Mildheid.
Humor.
Licht.…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
233 Lord George Byron
Engels dichter (1788 - 1824)
Antoon van Lanen 2026…
Het voegen van de Eland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
176 het gevoel van een ander
niet alles wat gevoeld wordt, vraagt om een oorzaak
aanwezigheid vraagt geen schuld, ook niet wanneer er geen afdruk, geen gebroken tak, geen bewijs achterblijft
het eland leeft solitair en kan zich na jaren weer tussen dezelfde dieren voegen zonder zijn afzondering te verliezen
misschien hadden de elanden
dichter…
Wat blijft, is jouw naam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 Genoeg
om dichter bij elkaar
naar huis te gaan.
Toen kwam jij, kleine kleindochter.
Ook voor jou
was er een toekomst bedacht:
handen die je zouden dragen,
een stem die je zou roepen,
een plek aan tafel,
later.
En weer moesten wij
naar huis
zonder dat die toekomst
met ons meeging.
Maar jou mochten wij vasthouden.…
Een Haags Lentetje
snelsonnet
3.9 met 15 stemmen
814 De koningin is buitenspel gezet
Want dat is goed voor de democratie
Dan kunnen ze straks weken lullen wie
De aanzet geeft tot een nieuw kabinet
Ze ruiken revolutie…. voor geen geld
Oranje Boven….. op naar ’t Malieveld…
Vrijetijdsvers
gedicht
4.2 met 5 stemmen
2.356 't Is deze week weer kermis in mijn stad
Ach, ongeacht welk nieuws ons overrompelt
Vergeef mij dat dit feest mij onderdompelt
En dat ik heel wat headlines niet omvat
Laat mij nog even op de kermis dolen
Straks wacht mij weer de échte mallemolen…
Dansen met het leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
239 Ik kwam binnen
met zachte voeten,
twijfel nog als jas om mijn schouders.
De muziek was luid,
de blikken fel en vriendelijk,
alsof iedereen al wist
hoe je leeft met open armen —
en ik nog moest beginnen.
Maar ergens,
tussen adem en beweging,
trok iets ouds in mij wakker:
het meisje van acht
dat lachte om handklapspelletjes,
dat danste…
Anne(online.nl): Alle Nederlanders Naar Energieneutraal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
741 Anne’s kippen
Er zitten 3 kippen op stok
in de nok van hun hok
op en top
te slapen tot de morgen
en dat midden in het hartje
van ecologisch, economisch Nederland
URECHT
Maar bij het krieken van de dag
vroeg vlot uit de veren
“Aan het werk, sta maar op, sta maar op”
roept Anne voorop
en na wat koffiemokken
tokken, tokken, tokken…
Poëzie op Pleintjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Dag mooi pleintje
Wat ben je ver
Vanaf mijn balkonnetje
Snuif ik je lucht
Adem ik je licht
Was ik een vogel
Dan was je dichterbij…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…