Alle inzendingen

ik bouwde vroeger een hoge muur van graniet hij staat er nog steeds

Het is niet meer wat het was, vaak ben je er niet, niet bij mij liefste, dat is niet goed want je houdt van mij Jouw ranken groeien dicht op mij tralies om mijn vrijheid, liefste dat is niet goed voor mij niet goed voor jou Jij wilt wel aan mijn hand de wereld ontdekken, trots de prin...

beklim ook de berg richt je gezicht naar de hemel wie weet breekt hij ook voor jou open en gunt je het inzicht waar we op mogen hopen ga niet uitputtend zoeken stel je open en het zal spontaan bij je naar binnen lopen het ware licht * *n.a.v het interview met Hinne Wagenaar ...

Vrijheid is in vrede leven voor een ieder die het wil. Vrijheid is niet te hoeven vrezen dat ik mijn honger morgen niet stil. Vrijheid is vrijmoedig spreken met woorden uit mijn geest. Vrijheid is het anders kiezen dan wat het merendeel leest. Vrijheid is van mening zijn dat er een wereld...

nee ik ben niet bang aan jouw hand wil ik verhalenlang blijven luisteren jij licht altijd de hemel op met je schitterende blauwe ogen nog adem je geen woord maar in de verte is het eerste wolkje opgedoken jij schetst een landschap waarin ik mij kan vinden met tal van bekende dingen ...

We hebben dezelfde kleur ogen Spreken in dezelfde taal Ik mis je Heel erg Nu Het kan zijn dat de gevoelens die ik Voelde niet het mooist waren Kan ik dan niet eens nagaan hoe jij Je hebt gevoeld.. Pannekoek Wij kenden elkaar, jij , was je nou verliefd.. Dat was vast niet het ergste Ik ...

De lieve glimlach van Elisa Nielsen blijft mij achtervolgen...

Hij deed de allerzwaarste triatlon, hij kon wel honderdtwintig kilo heffen, de sterkste man van Holland overtreffen: hij kwam, hij zag, hij streed, hij overwon. Hij heeft zelfs de Mount Everest bedwongen en stierf door microplastics in zijn longen.

Verwonderd-rond, zacht-vragend kijkt het kind, Het zand-blond kind, met de ogen blauw als zee. En de oudre al wétend Leven; schoon gedwee Van kleine hoop nog, dat hij toch wel vindt Voor 't Eind bevrediging. De al'-oudste, 't wee Van heel een ras in de ogen, staart verblind Van wanhoop 't...

Als een heimelijke kleur wonen bij Paul Klee, en niets meer zeggen. Een lijn zo zacht door zijn lichaam voelen en machinale diertjes vol veertjes doen springen tot een mijnramp van ontroering ontstaat.

Het onderwijs gaat 6 november staken Campagnes, noodklok, werving, meer salaris Voor een beroep dat slopend en te zwaar is Ze schreeuwen het al jaren van de daken Voor PDD'ers NOS met dyslexie: De huiswerkbegeleidingsindustrie

het oude huis kraakt fundamenten verzakken instortingsgevaar

Elke dag een streepje ouder je kijkt niet op of om en je wordt ergens in de ruimte aan jezelf of in iemand hebt gespiegeld je volgt een reepje pijnloos licht, waarin je probeert weg te glippen, je verkleint het doel zonder dat je de dromen hebt verteert, in een bekend gezicht dat te...

Staand op het zand van een eenzaam ver strand zoek ik vergeefs naar de bron en die stip aan de horizon waarop ik kan navigeren om op het punt te arriveren vanwaar ik ooit ben vertrokken maar ik zie slechts in schittering de dag mij bloedend verlokken langzaam stervend in loutering

weer een raadsel opgelost, na de klok verzetten blijkt de tijd onhaalbaar, zijn race is niet te stoppen heb de tijd omgekocht zijn wijzers opgepoetst, hem mijn lichaam laten verouderen doch de tijd heeft louter lak aan het verlateren van jong en oud ik voedde de tijd met de controvers...

De prins wil en eist, alles moet perfect zijn, hij zal de koning worden, met de scepter van goud, de zijne is van zilver besmeurd met bloed van de oplossingen die hij bedenkt voor weer een omgekeerd probleem Sterk is zijn arm, zuiver het zilver de wereld een smidse en hamerend zijn hand ...

je charisma eiste doodse stilte in het flitsend geweld van je fonkelende ogen armen omhoog handen open vingers gespreid in een aristocratische pose lange benen in de bekende stap voorwaarts klaar om verder te gaan donderend liet jij het gebrul van de massa over je komen als u...

plots blijft hij stil staan onbewogen en laat hem snel gaan een windje

In oktober vallen de bladeren. Met prachtige kleuren bezaaien ze de grond waar ik op sta. De eens zo groene zomerkruin ademt de dode herfstlucht en zucht om de teloorgang na zijn laatste vlucht. Oktober draagt zijn eigen vrucht. Met haar behagen weet ik waarom ik besta. De voorbije vitalit...

wie zijn ze echt... die poëten waar blijven hun juweeltjes tekst gedichten in kunstvorm van verzen ik zoek wel, doch kan ze niet vinden wil je nu echt de waarheid weten een dichter die iets te gelukkig wordt schrijft niet of toch heel wat minder misschien is dit de allergrootste red...

Vandaag is die dag Achttien jaren zonder jou Altijd in mijn hart

Gevraagd: een vlotte rugzakspecialist Je leert al gauw een stuk of zeven talen: gesproken in jouw frisse klaslokalen Je stroomt zo in, zo zegt men onbetwist Veel liefdewerk: je doet het niet voor ’t geld En eens in ’t jaar een feest op ’t Malieveld!

Hoe moeten we door dit portaal naar binnen? Ik kan niet verder en blijf staan. Tussen de sleutels die Petrus peinzend koestert en Jesaja's neergeslagen blik rekken zich leeuw en leeuwin staande op leeuwin en leeuw. Naast Jeremias, rug aan rug met Paulus, starend naar de voorhal van een ke...

O haast gebluste vlam van mijne kaars! nu dat Gij mijne voortgang stut in 't naarstig onderzoeken Van nutte wetenschap, in wijsheidvolle boeken, Voor een leergierig oog zo rijkelijk bevat, Verstrekt gij mij een boek, waar uit te leren staat Het haast verlopen uur van mijn vergankl...

Als gedicht niet zich deelt in akkoorden als het niet tot een woordspel vervalt, als de spier van de harttaal samenbalt, als de dichter niet de toon verspreidt als hij vrijt met zijn vrouw, als ware ze zijn vriendin, ontbijt met z’n kinderen zo de voortgang van de dag vermijdt. als...

Liefde de kracht van het leven De kracht de kracht om te genenzen Soms is het stralende kracht in de hemelse macht Jou je weg te wijzen en je in je eer te prijzen Want je doet dit niet alleen zoals je weet als van voorheen Alles komt er op neer dat je keer op keer Je de kracht in...

je zou je nog nestelen in geheugen nog oorverdovend een stilte doorbreken een kamer bezoeken en verlaten, je zou de toon van afwezigheid nog inkleuren daarbij hadden we afgesproken niet ter plaatse te zijn, stellig te ontbreken we zouden een herinnering ophalen dat kon aan zee zijn gewe...

Onder de wingerd dans ik met mijn zwanenarm een voor een de druiven boven ons hoofd sierlijk naar jouw verlangende mond in mijn schoot .....Voel jij wat ik voel? Of kijkt jouw verlangen teveel vooruit en maakt het zich zorgen of het zo blijven zal? Ik weet het niet, ik weet het niet We z...

luisteren naar de stilte van de nacht liggend in mijn veel te grote bed staren naar de maan die naar mij lacht o, zalig...sterren dansen mijn ballet hun witte schijnsels verlichten mijn geest rustig sluit ik nu mijn bruine ogen denkend aan al die vervlogen tijden ik ben tevreden, ik kan niet ...

hoe meer hoe minder wat ze gaf was dat ze het luchtledige om haar gewelf voedde met de leuzen uit haar hoofd merkwaardig zoals wolken botsen en de donder zijn pijn ver-licht, zo kon ze zijn zoals het weer de piano bedient op de toetsen van bladerdeeg een broche op haar vest en krulsp...