Alle inzendingen

We schuilen onder een boom voor regen die niet meer is. Eén voor één vallen opgespaarde druppels uit bladeren. De brede stam en wijde takken geven geborgenheid in de grijze nacht. Geen ster of maan te zien in de mistige deken aan de hemel. In de verte alleen het geluid van een...

Niet geboren om alleen te zijn. Eenzaam in de massa, zo breekbaar en klein. Niet geboren om alleen te zijn. Eenzaam is het sterven, maar zo anders kan het leven zijn. Iedere dag met die ander is een plaats in de massa; Minder breekbaar en klein voor jou en een ander. niet geboren zonder ...

Onder haar rokken is de toegang richting het kundalinilicht.

De Britten broeden briesend met z’n allen op het akkoord van Boris voor de Brexit. Maar Brussel weet niet hoe het met de rek zit en laat Westminster dus maar even brallen. De brave broertjes op het vasteland, in shock door deze Brexit-braniebrand.

Hij ontstak in gramschap, heftig als die van een Amsterdammer aan een autostuur, die rijdend door rood licht, komend van links, moet wijken voor een ander, die van rechts door groen licht nadert, o het schrijnened onrecht hoe een tweewerf gepriviligeerde een eerlijk man belaagt... Zo was zijn ...

O Piëteit! Van vroeger tijd, Hoever zijt gij te zoeken! Der vaad'ren deugd ging naar de maan, Der vaad'ren dichtkunst van de baan Voor vreemde zwadder-boeken! Ach! Helmers dood! En Poot niet groot! Is 't niet om bij te huilen? Dit jong geslacht zou, als het kon...

Alleen God weet waarom in 't best van onze dagen Dikwijls zoveel smart, zorg en stof tot klagen In tranen door 't groot verdriet, de jammerlijke plagen Toch zijt Gij o Heer, van d'aller-vroegste jaren Voor ons geweest een toevlucht in gevaren Onze Here Here, die wij ootmoedig eren Ook a...

ik heb me in de wolken verborgen en wacht op iemand die zegt dat hij niet komt ik heb een hart maar het kan niet spreken ik schrijf woorden in de lucht één stap slechts tussen treurigheid en schittering het is deze herfst de herfst niet

Daar op dat elfenbankje in het bos, kuste ik een mafkikker van heb ik jou, opdat het een sprookjesprins worden zou, en vlijde me gewillig in het mos. Maar na afloop was ik niet echt voldaan, toen uiteindelijk bleek dat ik de nacht, met Klein Duimpje had doorgebracht. Hij hield zelfs zijn ze...

Een late vlinder in de herfst, laveert en danst op onverwachte zoetste tonen van dit seizoen brengt een ode aan een onverwachte bloemenoogst in een bijzondere vervoering over overlevende geuren en de amber kleuren van het bladergoed stileert het natte mos op de verlaten aarde, zij is...

deze dag in jou ontmoet, geen opsmuk op de tere plekken maar een carnavaleske invasie van het geheel, morgen is er geen dag maar een beleving in het ontmoeten van mijn IK oké, het leven raast zoals het verkeer zich adert bij knooppunten en allen bekoren zij die ze lief hebben, waarom ...

Waterengelen bouwen luchtkastelen van zand en steken die in brand. Door kieren en naden kruipt de wind door de ramen en spint draden waar geen wiel zich aan wil wagen. Als jij komt, ga je ook weer terug en als je gaat, kom je ook weer weg komen is een verhaal van morgen gaan is de herin...

Wie brak het lanzeke O moeder ganzeke Wie brak het lanzeke, Heer Halewijn? Jans Pommeranzeke Van Nieuweschanzeke Heeft dan wel sjanzeke, Kan het niet zijn Grietje en Hanzeke Van woudestein, Ook niet Roodkapzeke In 't bosravijn 'Nee,' zei het ganzeke, 'Niet Pommeranzeke ...

Schiet me, schiet me schiet me naar de hemel boven in de eik, iedereen blootvoets op het familiebed .....Kom erbij, hier ben je vrij! Wij hoeven nergens in te geloven behalve in elkaar, ook de zanger is los, hij lacht om zijn amulet en zwaait naar de oude man: .....Kom erbij, hier ben je ...

hij heeft bergen beklommen via afwijkende wegen en kronkelpaden heeft rivieren bezwommen daarin bijna bezweken zich onnodig met problemen overladen toch bovengekomen de overkant bereikt zal hij weer afdalen een weg die soms afwijkend lijkt en dreigen te verdwalen maar ook hij zal al...

Voor eeuwig jong tussen de ouderen van morgen. Voor eeuwig jong geeft het leven aan tijd een gezicht. Voor eeuwig jong vervult een ieder met eigen zorgen. Maar over de waarheid wordt niemand ingelicht. Over een plein klinkt een schreeuw. Dat de eeuwigheid lijkt te verstoren. Mensen staan ...

Een mezzosopraan uit Urk genas het nare frigide gesnurk.

Goed nieuws, men heeft een medicijn ontdekt om dementie wat beter aan te pakken. Amyloïd-eiwit blijft dan niet plakken, zodat uw levensduur wordt opgerekt. Aducanumab, gaat het middel heten. Een flinke klus om dat niet te vergeten!

De jongen wachtte op de dingen die komen zouden. Zijn vader zette de kachel op tafel, zijn moeder bracht huisraad naar boven. Toen begon het wachten. Het wachten op het water. Het kwam als een groot grijs monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein over het braakland naar het huis wa...

Haar leeggezogen pen trilt in haar hand uit haar woorden kermt het lijden van al het kwade in het land.

de vogel vliegt laag aan met vleugels zwaar van ijs in een wiekslag vallen duizend vlokken van de koude takken in de bladerloze boom krast de kraai met schorre keel de pijnboom gaat gebukt onder zijn herinneringen kijk hoe diep zijn takken buigen geen mens die het ziet alleen de...

Goed, ga dan maar weg, en word maar ongelukkig – veel meer dan met mij!

Een klerenmot uit Lutjegast Komt regelmatig uit de kast Toch gaat er bij zijn coming out Herhaaldelijk iets grondig fout ‘Ik word’, zegt hij, ‘haast alle dagen Verjaagd, bespoten of geslagen Het is toch eigenlijk te zot Als ze me zien heb ik al mot’

mistige bosrand een forse kapstok duikt op - een lage oerkreet

Pasar Malam ik wist niet eens wat het betekende zocht de betekenis op: avondmarkt; overdag op zondag 20 oktober 2019 bezocht ik de Pasar Malam te Harderwijk geur en kleur en heel veel geluid, gekletter overvielen me als hoog-sensitieve genadeloos maar de vriendschap, gastvrijheid en inspi...

Wonderlijk toch, in een urn gevangen een leven van hartstocht en verlangen 3,6 kilo as, dat is alles wat er over was. Vandaag laat ik je vrij. De wind neemt je mee over bergen en de zee Tot stof ben je vergaan Dat is het lot van ons menselijk bestaan.

Ik kom met lege handen. Niets heb ik bij me, enkel maar een groet: saluut aan wie mijn blik ontmoet. Niets eist mij op en niets legt mij aan banden. Hier, vrank en ongebonden, ontvang ik met die handen wat er is en wat zich nu aan mij vertelt. Een beeld van vroeger dat is opgeweld,...

bladeren vallen stuk voor stuk naar beneden en alles blijft heel